ตอนที่ 328 ไอเทมกฎเกณฑ์ – กุญแจสารพัดประโยชน์

.

.

ทันทีที่เห็นใบหน้านั้น เสิ่นชงเยว่ก็รู้ว่าตัวเองถูกมลพิษทางจิตอีกครั้งแล้ว

เธอรีบระดมพลังของพืชให้ไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณในร่างกาย และในที่สุดก็พบจุดสีดำเล็ก ๆ ไม่กี่จุดในบางตำแหน่ง ก่อนจะกลืนกินมัน

ใบหน้าบนผนังเนื้อด้านนอกหายไปพร้อมกัน

ส่วนอีกสองคน ไม่จำเป็นต้องให้เธอช่วยชำระล้าง พวกเขามีต้นกำเนิดเดียวกัน ผลกระทบจึงน้อยมาก

เพียงไม่กี่วินาที ซ่งฉูก็มองเสิ่นชงเยว่ตั้งแต่เสียอาการจนกลับมามีสติอีกครั้ง

เหมือนครั้งก่อน…

ตอนที่หญิงสูงศักดิ์ชื่อ ลิลิธ ไล่ตามมาทัน เสิ่นชงเยว่ก็ถูกฉีดสารปนเปื้อนเข้าไป

เธอทำได้อย่างไรกันแน่ ถึงสามารถชำระล้างมลพิษทั้งหมดในร่างกายตัวเองได้?!

ยาฟื้นฟูอย่างมากก็ลดระดับมลพิษลงได้เล็กน้อย ไม่มีทางชำระล้างจนหมดสิ้นได้เด็ดขาด

หากเสิ่นชงเยว่ได้ยินความคิดของซ่งฉู เธอคงบอกอีกฝ่ายว่า หยดน้ำค้างวิญญาณที่เจือจางพันเท่าไม่สามารถกำจัดมลพิษได้ แต่หยดน้ำค้างวิญญาณที่ไม่เจือจาง ทำได้!

“เสิ่นชงเยว่ เมื่อกี้เธอถูกมลพิษใช่ไหม?”

“อืม ขึ้นไปก่อนเถอะ น้ำย่อยมีฤทธิ์กัดกร่อนสูงมาก”

เสิ่นชงเยว่ฟันหนวดยาวหลายเส้นขาด แล้วปีนขึ้นไปด้านบนเหมือนตุ๊กแก

สวีหว่านซิงกับซ่งฉูตามขึ้นไปทีละคน ฟันด้านในของหนอนมรณะเต็มไปด้วยเมือกลื่น และบนผนังด้านในยังมีหนวดงอกออกมาไม่หยุด หนวดเหล่านั้นขวางทางพวกเขา ทำให้ความเร็วในการปีนยิ่งช้าลง

น้ำย่อยหลายเซนติเมตรค่อย ๆ สูงขึ้นมา เมือกสีเทาขาวส่งเสียงปุด ๆ และผุดฟองไม่หยุด

เสิ่นชงเยว่ก้มลงมอง ก็เห็นว่าด้านล่างถูกน้ำย่อยปกคลุมจนหมดแล้ว

หากคนตกลงไป ต่อให้ไม่ตายก็บาดเจ็บสาหัส

เสิ่นชงเยว่ฟันหนวดไม่กี่เส้นขาดอย่างส่ง ๆ แล้วกระโดดไปบนฟันด้านในซี่หนึ่ง

ทันใดนั้น ใต้ฝ่าเท้าของเธอก็สั่นไหวอย่างรุนแรง

ตอนแรกเสิ่นชงเยว่คิดว่าแรงสั่นสะเทือนเกิดจากการที่หนอนขยับตัวครั้งใหญ่ จนกระทั่งเธอเห็นฟันด้านในใต้ฝ่าเท้าค่อย ๆ หดกลับเข้าไป

น้ำย่อยด้านล่างลึกอย่างน้อยสองเมตร หากตกลงไปตอนนี้ ย่อมไม่เหลือแม้แต่ซากแน่นอน

“เร็วเข้า!!”

“ฟันพวกนี้กำลังจะหดกลับเข้าไป!!”

อีกสองคนตื่นตระหนกขึ้นมา รีบใช้ทั้งมือทั้งเท้าปีนขึ้นไป

แต่ความเร็วในการปีนของพวกเขาตามความเร็วที่ฟันหดกลับไม่ทัน

ซ่งฉูยังพอไหว เธอใช้ตะขอเกี่ยว เกี่ยวส่วนที่นูนออกมาบนผนังเนื้อ แล้วห้อยตัวอยู่กลางอากาศ

เสิ่นชงเยว่สวมรองเท้าจับยึดต้านแรงโน้มถ่วง ทำให้เธอดูราวกับกำลังเดินอยู่บนผนังเนื้อเหมือนเดินบนพื้นราบ

สวีหว่านซิงใช้แรงจนหมดก่อนเข้าหมอกดำ ตอนนี้แม้แต่การปีนก็ยังเป็นปัญหา ฟันหดกลับเร็วมาก ก่อนที่เขาจะทันตอบสนอง ครึ่งร่างก็เอียงวูบ แล้วตกลงไปตรง ๆ

ต่อให้เป็นผู้ปนเปื้อน หากตกลงไปในน้ำย่อยก็ต้องตาย

สวีหว่านซิงไม่มีอาวุธแหลมคมติดตัว จึงทำได้เพียงเสียบมือทั้งสองข้างเข้าไปในผนังเนื้อเพื่อใช้เป็นตัวชะลอ

สุดท้ายเขาก็หยุดลงได้อย่างยากลำบาก โดยแลกกับแขนข้างหนึ่งที่หัก

ฝ่าเท้าของสวีหว่านซิงห่างจากน้ำย่อยไม่ถึงสิบเซนติเมตร

“รับไป”

เสิ่นชงเยว่โยนตะขอเกี่ยว สิ่ว และมีดเจาะน้ำแข็งลงไป เพื่อให้สวีหว่านซิงปีนขึ้นมา

สถานการณ์ด้านบนก็ไม่ได้ดีนัก

ยิ่งขึ้นไปสูงเท่าไร ผนังก็ยิ่งขรุขระมากขึ้น และจำนวนหนวดก็เพิ่มขึ้นอย่างพุ่งพรวด

เสิ่นชงเยว่กับอีกคนทำได้เพียงวนหลบหนวดไปมา

“พี่เสิ่น พวกเรายังจะขึ้นไปข้างบนต่อไหม?”

สวีหว่านซิงดัดมือที่เคลื่อนหลุดและหักกลับเข้าที่ สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย

หนวดไม่ได้แข็งแกร่งเป็นพิเศษ แต่จำนวนมันเยอะมาก!

“ไม่ขึ้นแล้ว ลงไปข้างล่าง”

นอกจากหนวดแล้ว เธอไม่เห็นทางออกใด ๆ อยู่เหนือศีรษะเลย เธอตรวจสอบด้วยดวงตาลวงตาแล้ว หลอดอาหารของหนอนมรณะสามารถปิดผนึกได้ ตราบใดที่หนอนไม่อ้าปาก พวกเขาก็ออกไปไม่ได้

“ลงไป?”

ซ่งฉูชะงักไปหนึ่งวินาที จากนั้นก็ฉีกหนวดที่พันรอบตัวออกทันที

“ใช่ ลงไป!!”

เสิ่นชงเยว่ยิ้ม ก่อนจะหยิบกระสอบที่เต็มไปด้วยเบกกิ้งโซดา ยาสีฟัน สบู่ และน้ำยาฟอกขาวออกมา

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสารด่าง!!!

ต่อให้น้ำย่อยแรงแค่ไหน มันก็ยังเป็นกรดแก่ ส่วนด่างสามารถทำปฏิกิริยาสะเทินกับกรดแก่ได้

เธอไม่เชื่อหรอกว่า ภายใต้เงื่อนไขแบบนี้ หนอนยังจะสามารถใช้น้ำย่อยฆ่าพวกเขาต่อไปได้

เมื่อซ่งฉูเห็นเธอหยิบของใช้ประจำวันออกมากองหนึ่ง ก็ตะลึงไป

“เสิ่นชงเยว่ เธอคิดจะทำอะไร?…”

ทันใดนั้น เธอก็นึกถึงความรู้ของมนุษย์บนโลกที่ถูกลืมไปตั้งแต่หลายปีก่อนขึ้นมาได้

“ให้ของเรียกน้ำย่อยเจ้าตัวใหญ่นี่สักหน่อย”

เสิ่นชงเยว่โยนทุกอย่างที่นึกออก และทุกอย่างที่มีอยู่ในพื้นที่เก็บของลงไป

เป็นไปตามคาด น้ำย่อยเริ่มเกิดฟองจำนวนมากภายใต้การเร่งปฏิกิริยาของสารด่าง

ด้านนอก

ตัวกลายพันธุ์ที่เดิมทีตั้งตัวตรงอยู่ บัดนี้ดูเหมือนจะกระสับกระส่ายขึ้นมาเล็กน้อย

ปฏิกิริยารุนแรงในท้องของมัน ในที่สุดก็ทำให้หนอนตัวใหญ่ไม่กล้าดูถูกมนุษย์ที่อยู่ในท้องอีกต่อไป

หนอนมรณะคลานกลิ้งไปมาบนพื้นอย่างบ้าคลั่งด้วยความเจ็บปวด ทุบรังไหมสีดำขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้เคียงแตกไปหลายใบ ร่างมหึมาขดม้วนเป็นก้อน แต่ก็ยังไม่ยอมอ้าปาก

มันยอมรับว่าแมลงที่คล้ายมนุษย์พวกนี้มีความสามารถอยู่บ้างจริง ๆ แต่มนุษย์พวกนี้ไม่มีทางทะลวงการป้องกันของมันออกมาได้!

ห่างจากฝูงหนอนไปหลายกิโลเมตร ร่างผอมบางร่างหนึ่งหมอบอยู่บนพื้น จ้องมองหนอนตัวใหญ่ที่กำลังกลิ้งไปมาอยู่ไกล ๆ ด้วยความกังวล

“เสิ่นเยว่ เธอนี่มันมีของจริง ๆ”

หลังจากหมอบอยู่บนพื้นโคลนเป็นเวลานานโดยไม่เห็นคนเหล่านั้นหนีออกมา อวี๋เหนียนอันจึงคิดว่าเสิ่นเยว่และคนอื่น ๆ ตายกันหมดแล้ว

เธอกำลังจะจากไป แต่ไม่คิดเลยว่าหนอนจะดิ้นรนและคลานอยู่ในเงามืดบนพื้น

ไม่ต้องพูดก็รู้ เสิ่นเยว่ต้องทำอะไรอีกแน่

สงครามระหว่างมนุษย์กับหนอน? ฟังดูน่าสนใจดี

เธอยังไม่ไปแล้ว! รอดูอีกหน่อย

……

ภายในร่างของหนอนมรณะ

ความพยายามของเสิ่นชงเยว่ไม่สูญเปล่า

น้ำย่อยที่มีฤทธิ์กัดกร่อนใต้ฝ่าเท้าถูกย่อยสลายกลายเป็นน้ำและสารอื่นได้สำเร็จ

แม้จะเป็นเพียงชั่วคราว แต่ก็เพียงพอให้พวกเขาหนีออกไปได้แล้ว

“ลงไป”

“กุญแจสารพัดประโยชน์อาจใช้ได้”

เสิ่นชงเยว่ถือกุญแจสีทองที่หนากว่าข้อศอกไว้ในมือ ดวงตาจับจ้องไปยังส่วนหางของหนอน… ไม่สิ มันควรจะเป็นประตูแข็งที่แทบไม่มีอยู่จริงของหนอนมรณะ

[กุญแจสารพัดประโยชน์: (ไอเทมพิเศษ)]

[กุญแจสามารถเปิดประตูได้ทุกบาน]

[ใช้งานได้เพียงวันละหนึ่งครั้ง]

[หมายเหตุ: ไม่จำกัดประเภทของประตู!]

อุปกรณ์เขียนไว้อย่างชัดเจนว่าไม่จำกัดประเภทของประตู แล้วเหตุใดประตูธรรมดา ๆ บานหนึ่งจะนับว่าเป็นประตูไม่ได้?!

ซ่งฉู “…”

สวีหว่านซิง “…”

เดินผ่านท่อระบายน้ำของหนอน…

พี่ เสิ่นเยว่/เสิ่นชงเยว่จริงจังใช่ไหม?

ทั้งสองมองเสิ่นชงเยว่ด้วยสายตาประหลาด ราวกับอยากพูดอะไรแต่ก็กลั้นไว้ สุดท้ายก็ทำได้เพียงยอมประนีประนอม เพราะเวลาของพวกเขาเหลือไม่มากแล้ว

เสิ่นชงเยว่ที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและฮึกเหิม กระโดดลงน้ำเป็นคนแรก

คนที่ไม่รู้คงคิดว่าเธอกำลังจะไปสนามรบ

แน่นอน กลิ่นของน้ำนั้นแรงเกินไป ก่อนลงน้ำเธอจึงยังสวมชุดดำน้ำเอาไว้

เธอใช้ดวงตาลวงตาล็อกตำแหน่งบางจุดอย่างแม่นยำ…

หนอนที่ขดตัวอยู่บนพื้นดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่งราวกับถูกฟ้าผ่า

ท่าทางของหนอนแปลกมาก… ดูเหมือนมันจะเจ็บปวดอย่างรุนแรง หรือว่าเสิ่นเยว่จะวางยามัน?!

อวี๋เหนียนอันสับสนไปครู่หนึ่ง

[ยืนยันการใช้กุญแจสารพัดประโยชน์หรือไม่?]

[ใช่]

[กำลังยืนยัน…%#@%…]

ข้อความแจ้งเตือนการใช้ไอเทมค้างไปหลายวินาที แต่ก็ถูกลูกเล่น “ทุกอย่างล้วนใช้ได้” ของเสิ่นชงเยว่หลอกสำเร็จ

[กำลังเปิด… เปิดสำเร็จ…%¥ ประตูหนอน]

เสียงแจ้งเตือนค้างอยู่นาน แต่ไม่รู้จะเริ่มพูดอย่างไร สุดท้ายจึงยอมแพ้ไป

สภาพแวดล้อมที่มืดสนิทสว่างขึ้นในพริบตา กลิ่นเปรี้ยวเหม็นเน่ารอบตัวถูกชะล้างออกไป เสิ่นชงเยว่กลิ้งลงบนพื้น ถอดหน้ากากออก แล้วหอบหายใจอย่างหนัก

.

.

จบ.