บทที่ 1276: อัศวินมังกร

โฮก!!!

ท่ามกลางท้องฟ้าอันห่างไกล เสียงคำรามดังกึกก้องกัมปนาทเสียดแทงแก้วหูดังแว่วมา

พริบตาเดียวนั้น สายตาของผู้เล่นนับไม่ถ้วนภายในนครเถ้าถ่านต่างก็พากันมองไปยังทิศทางของต้นเสียง

เนื่องจากมอนสเตอร์ที่กองทับถมกันเป็นภูเขาอยู่หน้าเมืองบดบังทัศนวิสัยไปจนหมด

สำหรับผู้เล่นในเมืองแล้ว พวกเขาได้ยินเพียงแต่เสียง ทว่ากลับมองไม่เห็นตัว

พวกเขาจึงเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานาจากเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวนี้—

ผู้เล่น A: "เมื่อกี้มันเสียงอะไรวะ?"

ผู้เล่น B: "ถ้าฉันหูไม่ฝาดล่ะก็ นั่นมันน่าจะเป็น... เสียงมังกรร้องไม่ใช่เหรอ?!"

ผู้เล่น C: "แบบนี้ยังเรียกว่าไม่ฝาดอีกเหรอ? ผิดเต็มๆ เลยต่างหาก! แกคงจะฝันไปแล้วมั้ง! นครเถ้าถ่านจะมีมังกรมาจากไหน? แถมยังเป็นเสียงมังกรร้องอีก!"

ผู้เล่น D: "คงไม่ใช่บอสที่คลื่นอสูรแถมมาให้หรอกมั้ง?"

ผู้เล่น E: "แถมบ้าอะไรล่ะ... แกคิดว่านี่เป็นกิจกรรมเติมเงินสะสมหรือไง เติมเงินแล้วมีของรางวัลแจกด้วย? คลื่นอสูรมีแถมบอสด้วยเหรอวะ? ออฟฟิเชียลก็ไม่ได้บอกนะว่ามันเล่นแบบนี้ได้ด้วย!"

ผู้เล่น F: "แล้วมันจะเป็นอะไรไปได้ล่ะ? ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีอย่างแรงเลยว่ะ!"

ผู้เล่น G: "แค่คลื่นอสูรอย่างเดียวก็รับมือแทบไม่ไหวอยู่แล้ว อย่ามีลูกเล่นอะไรโผล่มาอีกเลย ปล่อยให้พวกเราผู้เล่นมีทางรอดบ้างเถอะ!"

……

......

ในขณะที่ผู้เล่นนับไม่ถ้วนในเมืองกำลังรู้สึกหวาดผวาและกังวลใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุดกับเสียงคำรามที่ดังขึ้นมาอย่างกะทันหันนี้

บนท้องฟ้าเบื้องบน

ฟริ้ง

ทันใดนั้นก็มีลำแสงสีทองสาดส่องลงมา

นครเถ้าถ่านที่เดิมทีมีแต่สีแดงฉานราวกับนรกบนดิน ถูกลำแสงสีทองนี้สาดส่องจนสว่างไสวในชั่วพริบตา

ตามมาด้วยสายตาของผู้เล่นนับไม่ถ้วนที่จับจ้องมองไป

มองเห็นมังกรยักษ์ตะวันออกสีทองตัวหนึ่งบินโฉบผ่านกลางอากาศ

ประกายแสงสีทองที่แผ่กระจายออกมา ทำให้ผู้คนต่างหลงใหลและตกตะลึง!

"มังกร!"

"มังกรยักษ์!"

"มังกรยักษ์จริงๆ ด้วย!"

"เชี่ยเอ๊ย! นั่นมันอะไรวะนั่น? สัตว์เลี้ยงหรือว่าสัตว์พาหนะ?"

"น่าจะเป็นสัตว์พาหนะมั้ง? ฉันเคยเห็นมีคนบอกว่าในโลกแห่งคำพยากรณ์ไม่มีสัตว์เลี้ยงเผ่ามังกรนี่นา!"

"เชี่ย! มังกรยักษ์ตัวนี้โคตรเท่เลย! ออร่าแข็งแกร่งมาก! แค่มันบินผ่านหัวไป ฉันก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันระดับทำลายล้างฟ้าดินแล้ว!"

"เดี๋ยวก่อน! บนหลังมังกรนั่นเหมือนจะมีคนอยู่ด้วย!"

"มีคนจริงๆ ด้วย! นี่มันสัตว์พาหนะจริงๆ เหรอเนี่ย?!"

"ให้ตายเถอะ ใครมันจะเทพขนาดนี้วะ? ถึงกับขี่มังกรได้เลยเนี่ยนะ! อัศวินมังกรหรือไง?!"

……

......

ชั่วขณะนั้น ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างก็ตื่นเต้นฮึกเหิม!

เพราะถึงยังไงเผ่ามังกรก็ถือว่าเป็นเผ่าพันธุ์สูงสุดในเทพพยากรณ์อยู่แล้ว

ในสถานการณ์ปกติ การที่ผู้เล่นอยากจะเข้าร่วมฝ่ายเผ่ามังกร มันก็ยากเย็นแสนเข็ญราวกับปีนป่ายขึ้นสวรรค์

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่าจะมีใครที่สามารถสยบมังกรยักษ์และเอามันมาเป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์พาหนะได้!

ทว่า เมื่อผู้เล่นเริ่มมองเห็นมนุษย์คนหนึ่งนั่งอยู่บนหลังมังกรยักษ์มากขึ้นเรื่อยๆ

พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกอยากรู้อยากเห็นและตกตะลึงมากขึ้นไปอีก

ขณะเดียวกัน

ในขณะที่เหล่าผู้เล่นกำลังสงสัยว่ามังกรยักษ์ตัวนี้มาจากไหน และมีจุดประสงค์อะไรกันแน่นั้น

โฮก!!!

เสียงมังกรร้องดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านฟ้าดังขึ้นอีกครั้ง

บนท้องฟ้าเบื้องบน

มองเห็นมังกรยักษ์ทองคำตัวนั้นบินทะยานมาอยู่เหนืออาณาเขตนครเถ้าถ่านพอดี ก่อนจะพุ่งดิ่งลงมาอย่างกะทันหัน!

มันเข้าใกล้บริเวณประตูทิศเหนือของนครเถ้าถ่านอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วขั้นสุด

เข้าสู่ระยะโจมตี

พริบตาที่มันอ้าปากกว้าง

บึ้ม!

เปลวเพลิงมังกรสีทองที่ร้อนระอุจนรู้สึกได้แม้จะอยู่ห่างออกไปหลายร้อยหลา ถูกพ่นออกมาจากปากของมังกรยักษ์ ด้วยอานุภาพกลืนฟ้าทำลายดิน มันได้กลืนกินมอนสเตอร์นับไม่ถ้วนที่กำลังบุกโจมตีเมืองอย่างบ้าคลั่งอยู่นอกประตูทิศเหนือไปในชั่วพริบตา!

ชั่วอึดใจเดียว มอนสเตอร์นับไม่ถ้วนก็ถูกแผดเผา ร่างของพวกมันลุกโชนไปด้วยเปลวไฟสีทอง!

วินาทีต่อมา

พื้นที่นอกประตูทิศเหนือทั้งหมดก็กลายเป็นทะเลเพลิงอันร้อนระอุพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

มอนสเตอร์จำนวนมหาศาลถูกเปลวไฟกลืนกิน และถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านไปตามๆ กัน!

และเชื้อไฟสีทองที่หลงเหลืออยู่บนพื้น ก็ทำให้มอนสเตอร์รอบนอกที่วิ่งตามกันมาและก้าวเท้าเหยียบเข้าไป ถูกจุดไฟเผาขึ้นมาอีกครั้ง!

จากนั้นมอนสเตอร์เหล่านั้นก็ถูกเผาตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า และทิ้งเชื้อไฟใหม่เอาไว้บนพื้นดินอีก

พอมอนสเตอร์รอบนอกก้าวเข้าไป ก็ถูกเผาตาย และทิ้งเชื้อไฟเอาไว้ต่อไป...

เพียงแค่มังกรยักษ์ตัวนั้นพ่นเปลวเพลิงมังกรลงมาทีเดียว

ด้านนอกประตูทิศเหนือของนครเถ้าถ่านก็เต็มไปด้วยเชื้อไฟที่ไม่มีวันดับมอด

กองทัพมอนสเตอร์คลื่นอสูรที่เดิมทีไม่อาจต้านทานได้ กลับถูกสกัดเอาไว้ด้านนอกเปลวเพลิงโดยตรง!

ฉากนี้ทำให้ผู้เล่นนับไม่ถ้วนที่อยู่ใกล้กับประตูทิศเหนือต้องตกตะลึง!

"เชี่ยเอ๊ย! พลังทำลายล้างของมังกรยักษ์ตัวนี้โคตรน่ากลัวเลย!"

"ความสามารถในการแผดเผาของเปลวเพลิงมังกรนี่โคตรแรง!"

"มังกรยักษ์ที่ร้ายกาจมาก!"

ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงกับพลังอันน่าสะพรึงกลัวของมังกรยักษ์อยู่นั้น

จู่ๆ ก็มีผู้เล่นสาวนักเวทคนหนึ่งชี้ไปที่มังกรยักษ์แล้วตะโกนด้วยความตื่นเต้น "โม่โส่วเฉิงกุย!"

คนรอบข้างพอเห็นเข้าก็คิดว่าผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้ว "คลั่งโม่โส่วเฉิงกุยจนเป็นบ้าไปแล้วมั้ง? เห็นมังกรตัวนึงยังมโนว่าเป็นโม่โส่วเฉิงกุยได้อีกเหรอ?"

"ถึงฉันจะเป็นติ่งพี่โม่เหมือนกัน แต่มันก็ยังไม่ถึงขั้นเสียสติขนาดนี้นะ~"

"เมื่อช่วงก่อน ฉันก็มีเพื่อนผู้หญิงคนนึงคลั่งโม่โส่วเฉิงกุยจนบ้าแบบนี้แหละ เอาล่ะสิ! บ้าไปอีกคนแล้ว! เฮ้อ!"

แต่ในตอนนั้นเอง ก็มีผู้ชายที่เป็นนักธนูอีกคน ชี้ไปที่มังกรยักษ์แล้วตะโกนอย่างตื่นเต้นเช่นกัน "โม่โส่วเฉิงกุย!"

คนรอบข้างเห็นแบบนั้น ก็ยิ่งรู้สึกเหลือเชื่อขึ้นไปอีก!

"ไม่ใช่ละพี่ชาย! น้องผู้หญิงเขายังพอว่า แต่นายจะมาแจมบ้าอะไรกับเขาด้วยเนี่ย? นายก็ชอบโม่โส่วเฉิงกุยเหมือนกันเหรอวะ?"

"ตกลงโลกใบนี้มันบ้าไปแล้ว หรือว่าความรู้ของฉันมันตื้นเขินเกินไปวะ? พวกติ่งเดี๋ยวนี้มันคลั่งกันจนเป็นบ้าขนาดนี้เลยเหรอ?"

ผู้ชายที่เป็นนักธนูคนนั้นชี้ไปที่มังกรยักษ์แล้วตะโกนลั่น "บนหลังมังกรไง!"

"โม่โส่วเฉิงกุย!"

"คนที่ขี่มังกรอยู่คือโม่โส่วเฉิงกุย!!!"

ทันทีที่คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกมา

ทุกคนต่างก็พากันคลุ้มคลั่งขึ้นมาทันที!

พอเงยหน้าขึ้นไปมองดูให้ชัดๆ อีกครั้ง

ในพริบตาที่มังกรยักษ์บินโฉบผ่านเหนือหัวไป พอเพ่งมองดูดีๆ ก็เห็นจริงๆ ว่า

"เชี่ยเอ๊ย! โม่โส่วเฉิงกุยจริงๆ ด้วย!"

"อ๊ากกก! เทพโม่! ในที่สุดก็กลับมาแล้ว!"

"เทพโม่ถึงกับขี่มังกรกลับมาเลยเหรอเนี่ย! นี่มันแม่งโคตรจะเท่ระเบิดเถิดเทิง!"

"ว่าแล้วเชียวทำไมมังกรยักษ์ตัวนี้ถึงน่ากลัวขนาดนี้ ที่แท้ก็เพราะมีเจ้านายที่น่ากลัวยิ่งกว่านี่เอง!"

"ที่แท้ก็มังกรของเทพโม่นี่เอง! มิน่าล่ะ ถึงมีพลังทำลายล้างฟ้าดินขนาดนี้ เข้าใจได้เลย!"

ในเวลาเดียวกัน

บนท้องฟ้าเบื้องบน

หลินโม่ที่กำลังขี่มังกรยักษ์ทองคำ ก็ได้กลับมาอย่างยิ่งใหญ่ราวกับราชันย์!

"เพื่อที่จะสยบแกให้ได้ ฉันต้องหมดทองไปไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ!"

หลินโม่ลูบมังกรที่ตนเองนั่งอยู่ ซึ่งเดิมทีมันเป็นมอนสเตอร์ระดับมหากาพย์ แต่ก็ถูกเขาวิวัฒนาการด้วยพรสวรรค์ระดับ SSS เพลิงวิญญาณ จนกลายมาเป็น [จักรพรรดิมังกรทองคำแดง] ระดับโบราณอมตะโดยตรง

เขาพูดขึ้น "แกควรจะแสดงให้ฉันเห็นหน่อยนะ ว่ามันคุ้มค่ากับเงินที่ฉันเสียให้แกไปมั้ย!"

โฮก!!!

จักรพรรดิมังกรทองคำแดงคำรามเสียงมังกรดังกึกก้อง ราวกับกำลังตอบรับเจ้านายของมัน

วินาทีต่อมา จักรพรรดิมังกรทองคำแดงก็บินทะยานไปยังประตูทิศตะวันออกของนครเถ้าถ่าน และในตอนที่กำลังจะพ่นเปลวเพลิงมังกรใส่มอนสเตอร์ที่รวมตัวกันอยู่นอกประตูทิศตะวันออก

โฮก โฮก!

ทว่าพออ้าปากออกมากลับมีแค่เสียงร้องแห้งๆ ไม่มีไฟโผล่ออกมาจากปากเลยสักนิด!

"ดี ดี ดี แบตหมดอีกแล้วล่ะสิ?"

"แกนี่มันตัวสูบเงินจริงๆ เลยนะ!"

ว่าแล้วหลินโม่ก็เปิดกระเป๋า หยิบเหรียญทองออกมาหนึ่งกำมือ แล้วโยนเข้าไปในปากของจักรพรรดิมังกรทองคำแดง

วินาทีต่อมา

โฮก

เปลวเพลิงมังกรสีทองอันร้อนระอุ ก็พวยพุ่งออกมาจากปากของจักรพรรดิมังกรทองคำแดง สาดเทลงมาเบื้องล่าง

พริบตาเดียว มันก็ปกคลุมคลื่นอสูรที่กองทับถมกันเป็นภูเขาอยู่นอกเมือง

เพียงชั่วอึดใจเดียว

บึ้ม!

คลื่นอสูรขนาดมหึมาก็ถูกจุดไฟเผาไหม้โดยตรง

เปลวเพลิงที่ไม่มีวันดับมอดกระจายไปรอบๆ กลืนกินมอนสเตอร์นับพันนับหมื่นในพื้นที่กว้างใหญ่ไปจนหมดสิ้น...