บทที่ 11: ความน่าสะพรึงกลัวของยักษ์หินเฮยเหยียน!

ตู๋อวี่หันขวับกลับไปมอง เขารู้สึกราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง เขาเห็นยักษ์หินเฮยเหยียนซึ่งมีร่างมหึมาดั่งภูเขากำลังวิ่งตะบึงมาตามพื้นดิน มันแผดเสียงคำราม ก้าวแต่ละก้าวกินระยะทางหลายสิบหรือหลายร้อยเมตร อุปสรรคทุกอย่างที่ขวางทางถูกบดขยี้ทำลายล้างอย่างรุนแรง!

แม้เทือกเขาหินดำจะมีพืชพรรณอยู่น้อยนิด แต่ก็ยังมีโขดหินและแม้กระทั่งเนินเขามากมายกีดขวางทางอยู่

ทว่าในวินาทีนี้ สิ่งเหล่านั้นกลับถูกพุ่งชนจนแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในพริบตาด้วยการพุ่งทะยานอันบ้าคลั่งของยักษ์หินเฮยเหยียน โขดหินและเนินเขาที่นี่ล้วนประกอบขึ้นจากแร่เหล็กดำที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ จึงจินตนาการได้เลยว่าพลังทำลายล้างของยักษ์หินเฮยเหยียนในยามนี้น่าสะพรึงกลัวเพียงใด

แร่เหล็กดำในเทือกเขาหินดำนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ตู๋อวี่ประเมินว่าหากเขาไม่ได้เรียนรู้วิชาที่ทรงพลังและพึ่งพาแค่การเพิ่มเลเวลเพียงอย่างเดียว ต่อให้เลเวลพุ่งไปถึง 80 หรือ 90 การโจมตีสุดกำลังก็คงทิ้งไว้เพียงรอยขีดข่วนตื้นๆ บนหินเหล่านี้เท่านั้น

หากคิดจะบดขยี้มัน พลังโจมตีที่ต้องใช้ย่อมต้องอยู่ในระดับที่น่าหวั่นเกรงอย่างแท้จริง!

ในเวลานี้ ในที่สุดตู๋อวี่ก็ได้สัมผัสถึงพลังและความน่าเกรงขามของบอสโลก ซึ่งเป็นที่เลื่องลืออย่างกว้างขวางในช่วงต้นและช่วงกลางของโลกสามก๊กในชีวิตก่อน

ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมกองกำลังอันแข็งแกร่งมากมายที่เกิดจากการรวมตัวกันของผู้เล่นในอดีต ถึงได้ถูกเจ้านี่บดขยี้ครั้งแล้วครั้งเล่า

การพุ่งชนแบบนี้เกินกว่าที่มนุษย์จะต้านทานได้!

ในยามนี้ จำนวนคนไม่มีความหมายอีกต่อไป

มันก็สมเหตุสมผลแล้ว ท้ายที่สุดเจ้านี่ก็คือบอสโลกเลเวล 100 และขีดจำกัดเลเวลของผู้เล่นในโลกนี้โดยทั่วไปก็อยู่ที่ 100 เท่านั้น

เลเวล 100 เป็นเพียงเงื่อนไขพื้นฐาน

เพื่อยกระดับความแข็งแกร่งให้สูงขึ้น ผู้เล่นจำเป็นต้องเรียนรู้วิชาที่ทรงพลัง ระบบเลเวลในโลกสามก๊กแท้จริงแล้วก็เป็นเพียงประตูที่เปิดให้ผู้เล่นได้ปรับตัวเข้ากับโลกใบนี้ในช่วงแรกเริ่ม

ในช่วงท้ายของยุคสามก๊ก เคล็ดวิชาวรยุทธ์หลากหลายแขนงได้กลายเป็นกระแสหลักให้ผู้เล่นใช้พัฒนาความแข็งแกร่งของตน

ขุนพลชื่อดังในประวัติศาสตร์เหล่านั้นล้วนเป็นพวกสัตว์ประหลาดที่ครอบครองเคล็ดวิชาวรยุทธ์!

ดังนั้น พวกเขาถึงสามารถต่อกรกับคนนับหมื่นได้!

ดังนั้น พวกเขาถึงสามารถต่อสู้และฝ่าทะลวงกองทัพชั้นยอดนับล้านได้ด้วยตัวคนเดียว หรือกระทั่งบุกเข้าออกวงล้อมศัตรูได้ถึงเจ็ดครั้ง!

ยกตัวอย่างเช่น ขุนพลจูล่ง ผู้ซึ่งทลายกองทัพนับล้านด้วยหอกเพียงเล่มเดียว และคว้าชัยในศึกทุ่งเตียงปันด้วยความสามารถทางการทหารที่ไม่มีใครเทียบเทียม!

เขาครอบครองเคล็ดวิชาวรยุทธ์ที่ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ตู๋อวี่ก็เร่งฝีเท้าและทุ่มสุดกำลังเพื่อวิ่งไปยังรอยแยกที่เป็นจุดบัคบนภูเขาสีดำ เขาเข้าใกล้มันมากแล้ว และเสียงคำรามดังกึกก้องของยักษ์หินเฮยเหยียนที่ไล่หลังมาก็ยิ่งใกล้เข้ามาทุกที!

ตู๋อวี่ไม่ได้หันมองรอบข้างเลยแม้แต่น้อย เขาจดจ่ออยู่กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าและฝีเท้าของตัวเองเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความผิดพลาดใดๆ ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน

เขาคำนวณไว้หมดแล้ว

จุดที่เลือกใช้ล่อมอนสเตอร์แต่แรกนั้นอยู่ใกล้กับจุดบัคมาก นอกจากนี้ เส้นทางหลบหนียังถูกจงใจเลือกให้มีอุปสรรคมากมายเพื่อชะลอความเร็วในการพุ่งชนของศัตรูลงเล็กน้อย ตอนที่ใช้หน้าไม้ทองดำยิงใส่ยักษ์หินเฮยเหยียน ระยะห่างระหว่างทั้งสองก็มากกว่าหนึ่งกิโลเมตร

แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว!

ตอนนี้ตู๋อวี่เลเวลอัปมาถึงระดับ 10 แล้ว ซึ่งช่วยเพิ่มค่าสถานะความว่องไวขึ้นอย่างมาก ทำให้เขาวิ่งเร็วกว่าคนปกติหลายเท่าตัว

แม้จะยังไม่ใช่คู่ต่อกรของยักษ์หินเฮยเหยียน แต่ระยะทางที่ช่วยถ่วงเวลาไว้ก่อนหน้านี้ ก็ทำให้เขาสามารถหนีรอดไปถึงจุดบัคได้อย่างฉิวเฉียด

โฮก!

ฟิ้ว!

ทันใดนั้น เสียงคำรามลั่นก็ดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับที่ตู๋อวี่ได้ยินเสียงแหวกอากาศอันแหลมคม คล้ายกับเสียงของวัตถุหนักอึ้งที่ถูกขว้างมาด้วยพละกำลังเหนือมนุษย์จนฉีกกระชากอากาศ ดวงตาของตู๋อวี่หรี่ลง ความรู้สึกถึงวิกฤตอันรุนแรงผุดขึ้นในใจ นี่คือสัญชาตญาณระวังภัยที่เขาขัดเกลามาตลอดชีวิตก่อนที่ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดถึงยี่สิบปี

อันตราย!

ตู๋อวี่รู้สึกเย็นวาบไปถึงกระดูกสันหลัง ขนลุกซู่ไปทั้งตัว เขาทิ้งตัวพุ่งหลบไปด้านข้างโดยไม่หันกลับไปมอง ร่างของตู๋อวี่กลิ้งไปตามพื้น เสื้อผ้าถูกกรวดแหลมคมฉีกขาด ผิวหนังถลอกจนเลือดซิบ

ในชั่วพริบตานั้น หินก้อนยักษ์ขนาดเท่าตึกก็เฉียดผ่านร่างของตู๋อวี่ไป มันพุ่งตัดเส้นทางวิ่งเดิมของเขาแล้วกระแทกเข้ากับเนินเขาเบื้องหน้าตู๋อวี่จนเกิดเสียงระเบิดดังกึกก้อง พลังงานจลน์มหาศาลทำให้เนินเขายุบตัวและพังทลายลง เพียงเสี้ยววินาที เนินเขากว่าครึ่งก็ถูกลบหายไป!

"ซี๊ด"

"ให้ตายเถอะ เจ้านี่สามารถขว้างหินเพื่อโจมตีระยะไกลได้ด้วยเหรอ?"

ตู๋อวี่สูดปาก เขาเมินเฉยต่อความเจ็บปวดตามร่างกายแล้วลุกขึ้นวิ่งต่อ ทันทีที่ยันตัวลุกขึ้น เขาก็เห็นว่ายักษ์หินเฮยเหยียนขนาดมหึมาได้ร่นระยะห่างเข้ามาอีกมากแล้ว ในตอนนี้ ร่างอันใหญ่โตของมันอยู่ห่างจากเขาเพียงสามถึงสี่ร้อยเมตรเท่านั้น แค่มันก้าวเท้าเดินอีกเพียงสองก้าวก็สามารถตามเขาทันได้สบายๆ

ตู๋อวี่สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล ความรู้สึกอันตรายที่ไม่เคยมีมาก่อนถาโถมเข้าใส่

และในจังหวะนี้เอง ตู๋อวี่ก็เดินทางมาถึงด้านข้างของยอดเขาสีดำซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางของเขา

หน้าผาหินที่ทอดตัวลงสู่หุบเขาด้านข้างปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

ตำแหน่งจุดบัคก็คือด้านล่างหน้าผานี้นี่เอง!

"ต้องทุ่มสุดตัวแล้ว!"

ตู๋อวี่กัดฟันกรอด เวลาของเขาเหลือน้อยเต็มที ยักษ์หินเฮยเหยียนก้าวเท้าอีกครั้งในหนึ่งวินาที ร่นระยะห่างเข้ามามากกว่า 50 เมตร ตู๋อวี่ยังคงรักษาระดับความเร็วในการวิ่ง เขาละทิ้งเส้นทางบนเขาที่อยู่ริมหน้าผาและเคลื่อนตัวไปทางซ้ายอย่างรวดเร็ว หลังจากก้มลงมองเพื่อยืนยันจุดลงพื้น เขาก็กางแขนออกแล้วกระโดดพุ่งหลาวลงจากหน้าผาอย่างสุดกำลัง!

ณ จุดนี้ หน้าผามีความสูงจากพื้นดินอย่างน้อยห้าสิบเมตร!

ท่าทางของตู๋อวี่ดูเหมือนกับตัวเอกในเกมลอบสังหารชื่อดังที่กำลังกระโดดแห่งศรัทธาลงมาจากตึกสูงไม่มีผิด!

ดั่งเช่นจักรพรรดิที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งยุคสามก๊ก