บทที่ 5: หมู่บ้านหีบสมบัติ

เมื่อตู๋อวี่เอ่ยจบ แสงสีเข้มก็สว่างวาบขึ้นบนนาฬิกาข้อมือระบุตัวตนของเขา วินาทีต่อมา ตู๋อวี่รู้สึกราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่าง จิตสำนึกของเขาถูกกระชากออกไปด้วยพลังอันมหาศาล โดยไร้ซึ่งเรี่ยวแรงขัดขืน เขาคล้ายกับว่าจิตสำนึกได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของกาลเวลาและสถานที่ไปแล้ว

วูบ!

ชั่วพริบตาเดียว เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สภาพแวดล้อมรอบตัวก็ไม่ใช่ห้องชุดประธานอันหรูหราและสะอาดสะอ้านอีกต่อไป

ทว่าเขากลับพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ในพื้นที่แห่งความว่างเปล่าอันมืดมิด

นี่คือพื้นที่สำหรับล็อกอิน

ผู้เล่นจะมาที่นี่ได้ก็ต่อเมื่อเข้าสู่โลกสามก๊กเป็นครั้งแรกเท่านั้น อธิบายง่ายๆ ก็คือ พื้นที่ล็อกอินนี้มีไว้สำหรับเลือกจุดเกิดเท่านั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

ตู๋อวี่เคยผ่านเหตุการณ์เช่นนี้มาแล้วในชีวิตก่อน ตอนนี้เขาจึงไม่ได้รู้สึกประหลาดใจแต่อย่างใด

และก็เป็นไปตามคาด ทันทีที่ความคิดนี้แวบเข้ามาในหัวของตู๋อวี่ พื้นที่ว่างเปล่าสีดำสนิทก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง

วาบ!

ฟิ้ว!

ทันใดนั้น รายชื่อสถานที่จำนวนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้าตู๋อวี่ มันคือชื่อของหมู่บ้านต่างๆ อย่างเช่น หมู่บ้านเชือกหญ้า และหมู่บ้านน้ำดำ นี่คือจุดเริ่มต้นที่ผู้เล่นซึ่งเพิ่งเข้าสู่โลกสามก๊กสามารถเลือกเกิดได้

ควรเลือกเกิดที่ไหนดีนะ?

ขณะที่ตู๋อวี่กำลังครุ่นคิด ดวงตาของเขาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที

สายตาของเขาจับจ้องไปที่สถานที่แห่งหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า หมู่บ้านชิงหยวน ตู๋อวี่จำหมู่บ้านแห่งนี้ได้ดี ในชีวิตก่อนมีผู้เล่นหลายคนเคยนำข้อมูลของมันมาเปิดเผย... ในตอนนั้นเรื่องนี้สร้างความฮือฮาเป็นอย่างมาก ไม่ใช่เพราะเหตุผลอื่นใด แต่เป็นเพราะหมู่บ้านเริ่มต้นแห่งนี้มีความได้เปรียบในช่วงแรกเหนือกว่าหมู่บ้านเริ่มต้นแห่งอื่นๆ อย่างมหาศาล

มีหีบสมบัติที่ไร้เจ้าของซ่อนอยู่ในหมู่บ้านนี้มากมาย!

ทันทีที่ผู้เล่นหาพบ ก็สามารถเปิดหีบสมบัติเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย!

ด้วยเหตุนี้ ในเวลาต่อมาหมู่บ้านชิงหยวนจึงถูกเหล่าผู้เล่นเรียกขานกันอย่างติดตลกว่า 'หมู่บ้านหีบสมบัติ'!

เมื่อคิดได้ดังนั้น ตู๋อวี่ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขายิ้มมุมปากและเอื้อมมือไปแตะชื่อหมู่บ้านชิงหยวนในความว่างเปล่าเบื้องหน้าทันที เอาที่นี่แหละ... ในอดีตเขาเคยละเลยมันไป แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าตราบใดที่เขาเข้าสู่หมู่บ้านชิงหยวนและกวาดหีบสมบัติเหล่านั้นมาก่อนผู้เล่นคนอื่นๆ เขาก็จะสามารถตักตวงทองก้อนแรกในช่วงต้นเกมได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็จะสามารถทำภารกิจอื่นให้สำเร็จเพื่อคว้าโอกาสที่ใหญ่กว่าได้อย่างรวดเร็ว

เท่าที่จำได้ หมู่บ้านชิงหยวนก็อยู่ไม่ไกลจากจุดที่เขาจะได้พบกับโอกาสสำคัญอีกแห่งมากนัก

"ชีวิตนี้ฉันช่างโชคดีจริงๆ"

ตู๋อวี่หัวเราะเบาๆ ในลำคอขณะคิดเช่นนั้น ไม่นานนักประตูมิติแสงรูปน้ำวนก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า เขาก้าวเท้าเข้าไปในประตูมิติและพบว่าตัวเองมาโผล่ในหมู่บ้านอันเงียบสงบแห่งหนึ่งทันที

"สามก๊ก ฉันกลับมาแล้ว"

ตู๋อวี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และรู้สึกได้ว่าอากาศที่นี่ช่างบริสุทธิ์สดชื่นอย่างเหลือเชื่อ มันดีกว่าอากาศในเมืองที่เต็มไปด้วยมลพิษจากฝุ่นควันอย่างเทียบไม่ติด

เมื่อมองไปรอบๆ สิ่งที่เห็นคืออาคารรูปทรงโบราณในหมู่บ้าน และพื้นที่ที่ดูคล้ายตลาดซึ่งมีร้านรวงเรียบง่ายตั้งอยู่ เช่น ร้านตีเหล็ก ร้านตัดเย็บเสื้อผ้า และร้านขายสมุนไพร นี่คือสถานที่ที่ผู้เล่นจะมาหาซื้ออาวุธ อุปกรณ์ และยารักษาโรคในหมู่บ้านเริ่มต้น

ในเวลานี้ ไม่มีผู้เล่นคนอื่นอยู่ในหมู่บ้านชิงหยวนเลย นอกเหนือจากตู๋อวี่และชาวบ้านพื้นเมืองกลุ่มหนึ่ง

อันที่จริง ตู๋อวี่น่าจะเป็นคนแรกที่เดินทางมาถึงโลกสามก๊กทั้งหมดด้วยซ้ำ ไม่ใช่แค่เฉพาะในหมู่บ้านชิงหยวน ในขณะที่ผู้เล่นคนอื่นๆ ยังคงวิ่งพล่านและตะโกนโวยวายอยู่ตามท้องถนนด้วยความแตกตื่นกับวันสิ้นโลก ตู๋อวี่กลับเดินทางมาถึงโรงแรมเว่ยไห่ภายในยี่สิบนาทีหลังจากเกิดสุริยุปราคา และมุ่งหน้าเข้าสู่โลกสามก๊กโดยตรง

คนอื่นๆ คงต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนครึ่งกว่าจะค่อยๆ ค้นพบวิธีใช้งานนาฬิการะบุตัวตน จากนั้นก็ค่อยๆ ได้รับคำแนะนำจาก AI และกว่าที่ผู้เล่นจำนวนมหาศาลจะหลั่งไหลเข้ามาในโลกสามก๊กก็คงหลังจากนั้น

"ไม่มีผู้เล่นคนอื่นเลยแบบนี้สิเข้าทางฉันพอดี"

"หึ ก้าวล้ำไปหนึ่งก้าวก็เท่ากับนำหน้าไปตลอดกาล ในชีวิตก่อนฉันต้องทนทุกข์อย่างหนักเพราะโอกาสนับไม่ถ้วนถูกแย่งชิงไปในช่วงเริ่มต้น ไม่อย่างนั้นฉันจะลงเอยด้วยสภาพที่น่าสมเพชแบบนั้นได้อย่างไร? ในชีวิตนี้ พวกนายทำได้เพียงเดินตามหลังและกินน้ำล้างชามเท่านั้นแหละ ไม่ใช่ว่าฉันเห็นแก่ตัวหรือไม่ใส่ใจเพื่อนมนุษย์หรอกนะ แต่พวกนายมันโลภมากกันเกินไป ต่อให้ฉันยอมสละผลประโยชน์พวกนี้ไป มันก็จะถูกพวกผู้เล่นเศรษฐีหน้าเลือดกวาดต้อนไปจนหมดอยู่ดี อีกอย่าง ฉันก็ไม่ใช่พ่อพระที่ยอมเฉือนเนื้อตัวเองเพื่อเป็นทานให้เหยี่ยวด้วย"

"ช่างเถอะ ไปตามหาหีบสมบัติกันดีกว่า"

ภายในใจของตู๋อวี่เต็มไปด้วยความคิดมากมาย ท้ายที่สุดแล้วเขาก็เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งที่ปรารถนาจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างสุดหัวใจ มีความต้องการและทะเยอทะยานในแบบของตัวเอง ผนวกกับประสบการณ์อันเลวร้ายในชีวิตก่อน และความจริงที่ว่าเขาเป็นเด็กกำพร้าที่ไม่มีพ่อแม่หรือพันธะผูกพันใดๆ ปัจจัยทั้งหมดนี้หลอมรวมกันจนเกิดเป็นทางเลือกที่ชัดเจนยิ่งนักในใจของเขา

ในชีวิตนี้ เขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้น แข็งแกร่งยิ่งขึ้น และเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดให้จงได้!

จนกว่าจะไม่มีใครหน้าไหนสามารถคุกคามเขาได้ จนกว่าคนทั้งโลกจะไม่อาจขัดขืนเขาได้อีกต่อไป!

จากความตายสู่การเกิดใหม่ และการหวนคืนสู่โลกสามก๊ก แม้เหตุการณ์ในความทรงจำของตู๋อวี่จะผ่านไปเพียงไม่นาน แต่เขากลับรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงที่ผ่านร้อนผ่านหนาวของชีวิตได้อย่างประหลาด

ชีวิตคนเรานั้นยากจะคาดเดา สรรพสิ่งล้วนแปรเปลี่ยน ผู้คนก็เช่นกัน

ตู๋อวี่ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น

จากนั้นเขาก็ก้าวยาวๆ เข้าสู่หมู่บ้านชิงหยวนจากทางเข้า

ทันทีที่ก้าวเข้าไป ชายชราไว้เคราแพะคนหนึ่งก็เดินตรงเข้ามาหา พร้อมกับส่งยิ้มให้ราวกับว่าเขายืนรอตู๋อวี่อยู่ที่นี่มาเนิ่นนานแล้ว

"พ่อหนุ่ม ฉันมีเรื่องอยากจะขอร้องสักหน่อย ไม่ทราบว่าเธอพอจะช่วยฉันได้ไหม?" ชายชราร้องบอกตู๋อวี่มาแต่ไกล

"ไม่สนใจ"

ตู๋อวี่กลอกตาและปฏิเสธกลับไปอย่างไม่ไยดี

ชายชราคนนี้คือ NPC มอบหมายภารกิจประจำหมู่บ้านชิงหยวน หลังจากเคยผ่านประสบการณ์ในหมู่บ้านเริ่มต้นมาแล้วในชีวิตก่อน ตู๋อวี่รู้ได้ทันทีโดยไม่ต้องถามเลยว่าตาเฒ่าคนนี้จะมอบภารกิจแบบไหนให้ มันก็หนีไม่พ้นงานกระจุกกระจิกไร้สาระอย่างการไปฆ่ากระต่ายป่าหรือเพียงพอนที่นอกหมู่บ้าน หรือถ้าเป็นภารกิจที่ยากขึ้นมาหน่อยก็คงเป็นการไปฆ่าหมาป่าบนภูเขา

ภารกิจประเภทนี้นอกจากจะเสียเวลาเปล่าแล้ว การฆ่ามอนสเตอร์พวกนี้ยังให้ค่าประสบการณ์น้อยนิด ทำให้การอัปเลเวลช้าลงไปอีก ที่สำคัญกว่านั้นคือโอกาสดรอปไอเทมแทบจะเป็นศูนย์ ต่อให้ทุ่มเทแรงกายแรงใจทำภารกิจจนสำเร็จ รางวัลที่ได้รับก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนน่าขัน

ในชีวิตก่อนตู๋อวี่ไม่เคยมาที่หมู่บ้านชิงหยวนก็จริง แต่เขารู้ดีว่าพวกผู้มอบหมายภารกิจในหมู่บ้านเริ่มต้นทุกแห่งล้วนเป็นคนประเภทเดียวกัน และนิสัยแบบนี้ก็ไม่มีวันเปลี่ยน... เหมือนกับเสือดาวที่ลบลายตัวเองไม่ได้

ดังนั้นเขาจึงไม่มีความสนใจเลยแม้แต่น้อย

เขายังมีภารกิจอันยิ่งใหญ่ในการกวาดล้างหีบสมบัติทั้งหมดในหมู่บ้านชิงหยวนรออยู่

"เอ่อ..."

"พ่อหนุ่ม เธอจะไม่ลองคิดดูหน่อยเหรอ?" ชายชราผงะไปเล็กน้อย ไม่คาดคิดว่าจะถูกปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ จึงพยายามพูดโน้มน้าวอีกครั้ง

"เก็บแรงไว้เถอะตาเฒ่า ฉันยุ่งมาก อีกเดี๋ยวก็จะมีคนอื่นตามเข้ามาแล้ว ถึงตอนนั้นตาค่อยไปขอให้พวกเขาช่วยก็แล้วกัน" ตู๋อวี่ไม่มีเวลามาใส่ใจชายชรา เขาเดินจากไปพร้อมกับทิ้งหลุมพรางเล็กๆ เอาไว้ให้พวกผู้เล่นที่จะตามมาทีหลัง

หลังจากสลัดชายชราและบรรดา NPC แจกภารกิจจอมจุ้นจ้านที่พยายามเข้ามาทักทายระหว่างทางจนพ้น ในที่สุดตู๋อวี่ก็มาถึงบ่อน้ำแห้งขอดแห่งหนึ่งในหมู่บ้าน

นี่คือตำแหน่งของหีบสมบัติใบแรก

ตู๋อวี่ชะโงกหน้ามองลงไปในบ่อน้ำแห้งด้วยความตื่นเต้น และก็เป็นไปตามคาด เขาเห็นแสงสว่างจางๆ กะพริบอยู่ก้นบ่อ

เมื่อสายตาจ้องมองไปที่แสงนั้น ประกายสว่างจ้าก็ปรากฏขึ้นที่ปากบ่อ จากนั้นหีบสมบัติใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่าเบื้องหน้าของตู๋อวี่

"ติ๊งต่อง!"

"ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นตู๋อวี่ค้นพบหีบสมบัติระดับสีเงิน คุณต้องการเปิดหรือไม่?"

"เปิดใช้งาน!"

ตู๋อวี่แสยะยิ้ม ผู้เล่นที่เคยเข้าร่วมเหตุการณ์กวาดหีบสมบัติในหมู่บ้านชิงหยวนในชีวิตก่อน ได้ทำการจดบันทึกตำแหน่งหีบสมบัติทุกใบที่พวกเขาค้นพบเอาไว้หมดแล้ว แม้ว่าพวกมันจะถูกซ่อนอยู่ในสถานที่ห่างไกลสายตาและไม่มีใครนึกถึง แต่ตู๋อวี่ผู้มีความทรงจำเกี่ยวกับกลยุทธ์อย่างครบถ้วน ย่อมสามารถค้นหาสถานที่เหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย

ดั่งเช่นจักรพรรดิที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งยุคสามก๊ก