บทที่ 9 ไท่อี่จินเซียนขั้นต้น!

บทที่ 9 ไท่อี่จินเซียนขั้นต้น!

"เด็กน้อยช่างบังอาจนัก กล้าด่าข้าเชียวรึ? รนหาที่ตาย!"

จู่ๆ ก็ถูกฟางหยางด่าทอใส่หน้า ชายชราหน้าตายิ่งดูเหี้ยมเกรียมขึ้น ราวกับใบหน้าหมองคล้ำจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้

ดวงตาอันเย็นเยียบเต็มไปด้วยจิตสังหารจ้องมองฟางหยางเขม็ง!

"วูบ!"

สิ้นเสียง ปีศาจงูก็สะบัดร่าง กลับคืนสู่ร่างเดิมทันที

กลายเป็นงูเหลือมยักษ์ยาวหลายร้อยจั้ง ลำตัวสีดำทะมึน เมื่อแสงแดดส่องกระทบ เกล็ดของมันก็สะท้อนแสงสลัว ดูเย็นเยียบและกระหายเลือด

เขี้ยวคู่หนึ่งมีของเหลวสีเขียวไหลเยิ้มอยู่ เห็นได้ชัดว่ามีพิษร้ายแรง!

มันขดตัวอยู่กลางอากาศ จ้องมองฟางหยางด้วยสายตาเย็นชา ค่อยๆ อ้าปากกว้างราวกับอ่างเลือด หมายจะกลืนกินฟางหยางเข้าไป

"ปากเหม็นชะมัดเลยโว้ย!!"

เมื่อเผชิญกับปากที่อ้ากว้างราวกระทะเลือด ฟางหยางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย และสบถด่าเบาๆ

"วูบ!"

วินาทีต่อมา ฟางหยางแค่คิด ของวิเศษ 'มุกเทวะสยบสมุทร' ก็ถูกเรียกออกมาลอยวนอยู่กลางอากาศ เปล่งแสงห้าสีอันลึกลับ ปกคลุมร่างของปีศาจงูเอาไว้

"ไม่... ของวิเศษระดับสุดยอด! เจ้า... เจ้ามีของวิเศษเช่นนี้ได้อย่างไร?"

เมื่อเห็นมุกเทวะสยบสมุทร ปีศาจงูก็ตกใจสุดขีด สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

ภายใต้แสงห้าสี ปีศาจงูรู้สึกถึงลางร้าย มันพยายามดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อหนีออกจากรัศมีนั้น พลังเวทในร่างพลุ่งพล่าน พุ่งเข้ากระแทกแสงห้าสี

แต่ช่างน่าเสียดาย!

ในวินาทีถัดมา แสงห้าสีก็กลายเป็นปราณกระบี่น้ำแข็งนับหมื่นสาย พุ่งทะลวงร่างของปีศาจงูจนเป็นรูพรุน เลือดสาดกระเซ็น

และปีศาจงูก็สิ้นใจตายดับสูญไปในทันที!

"คิดจะกินข้า ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับไท่อี่จินเซียนขั้นต้น ก็ยังไม่กล้าพูดแบบนี้เลย!" ฟางหยางมองดูซากงูเหลือมยักษ์ที่ร่วงหล่นลงมา เบ้ปากอย่างไม่แยแส

ฟางหยางไม่ได้คุยโว!

หลังจากฝึกฝน "คัมภีร์ฮงหมิง" พลังเวทของเขาก็เพิ่มขึ้นถึงร้อยเท่า

แม้ระดับการบำเพ็ญเพียรจะอยู่ที่จินเซียนขั้นกลาง แต่พลังเวทนั้นเทียบเท่ากับจินเซียนขั้นสมบูรณ์แบบ หรืออาจจะแข็งแกร่งกว่านิดหน่อยด้วยซ้ำ!

บวกกับของวิเศษระดับกลางแต่กำเนิดอย่าง 'มุกเทวะสยบสมุทร' แม้จะต้องเผชิญหน้ากับระดับไท่อี่จินเซียนขั้นต้น เขาก็ยังพอมีแรงต่อกรได้

หากเขาสามารถหลอมรวมของวิเศษระดับสุดยอดแต่กำเนิดอย่าง 'บัวดำทำลายล้างสิบสองกลีบ' ได้สำเร็จ ฟางหยางก็มั่นใจว่าเขาสามารถสู้กับผู้บำเพ็ญเพียรระดับไท่อี่จินเซียนขั้นกลางได้อย่างแน่นอน

"วูบ!"

หลังจากจัดการปีศาจงูได้อย่างง่ายดาย ฟางหยางก็ไม่รอช้า พุ่งตัวไปอยู่หน้าเศษเสี้ยววิถีสวรรค์ที่ส่องแสงเรืองรอง แล้วโบกมือเก็บมันมาทันที

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ได้เศษเสี้ยววิถีสวรรค์ชิ้นแรกมาแล้ว สะใจโว้ย!" ฟางหยางพูดอย่างดีใจสุดขีด

ความตื่นเต้นแสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจน!

ที่เขาว่าจุดเริ่มต้นมักจะยากเสมอ เมื่อได้เศษเสี้ยววิถีสวรรค์ชิ้นแรกมาแล้ว ฟางหยางก็มั่นใจว่า ไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องรวบรวมชิ้นส่วนที่เหลือได้ครบ เพื่อยกระดับวิถีสวรรค์ของหงฮวงไปสู่ระดับโกลาหล

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสุ่มสำเร็จ - สังหารปีศาจงู ได้รับรางวัลเป็นแต้มทะลวงระดับ x 10,000!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับเศษเสี้ยววิถีสวรรค์ 1 ชิ้น ได้รับรางวัลเป็นแต้มทะลวงระดับ x 100,000!"

"ติ๊ง! ระบบตรวจพบว่าโฮสต์มีแต้มทะลวงระดับเพียงพอ กำลังทำการทะลวงระดับโดยอัตโนมัติ...!"

ฟางหยางยังคงดื่มด่ำกับความยินดีที่ได้เศษเสี้ยววิถีสวรรค์ชิ้นแรกมาครอง ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ ในหัวของเขาก็มีเสียงเตือนจากระบบดังขึ้นติดๆ กันถึงสามครั้ง

เขาไม่ทันได้ตั้งตัว ก็รู้สึกเหมือนตกอยู่ในสภาวะลึกลับบางอย่าง ปราณวิญญาณบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลไหลบ่าเข้าสู่ร่างกาย พลังเวทของเขาพุ่งทะยานขึ้นด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ

จากนั้น!

เหมือนอย่างที่เคยเป็นมา กลิ่นอายของฟางหยางพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง พลังอันน่าสะพรึงกลัวดุจสัตว์ป่าบรรพกาลแผ่กระจายออกจากตัวเขาเป็นศูนย์กลาง ครอบคลุมพื้นที่รัศมีนับล้านลี้

ปราณวิญญาณบริสุทธิ์ถูกดูดซับเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง!

ในขณะเดียวกัน!

ระดับของฟางหยางก็เริ่มสั่นคลอน และในไม่ช้าเขาก็ทะลวงจากจินเซียนขั้นกลางไปสู่จินเซียนขั้นปลาย แต่ดูเหมือนว่านี่จะยังไม่ใช่จุดสิ้นสุด

เนิ่นนาน!

ปราณวิญญาณบริสุทธิ์ค่อยๆ สงบลง กลิ่นอายของฟางหยางก็หดกลับราวกับน้ำลด

เมื่อสังเกตดูดีๆ ก็จะพบว่าพลังเวทในร่างกายของเขาหนาแน่นมหาศาล ไหลเวียนเชี่ยวกรากราวกับแม่น้ำสายใหญ่ หนาแน่นกว่าเดิมนับครั้งไม่ถ้วน

ไท่อี่จินเซียนขั้นต้น!

ถูกต้อง!

หลังจากได้รับแต้มทะลวงระดับ 110,000 แต้ม เขาก็ทะลวงผ่านจากจินเซียนขั้นกลางรวดเดียวขึ้นไปถึงระดับไท่อี่จินเซียนขั้นต้น พลังรบพุ่งสูงขึ้นหลายเท่าตัว

แต่ในตอนนี้ ฟางหยางไม่เพียงแต่ไม่ดีใจที่ทะลวงระดับครั้งใหญ่ได้ แต่หน้าของเขากลับดำทะมึน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังเวทอันมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย เขาก็ยิ่งทำหน้าเหมือนอยากจะกัดฟันกินเลือดกินเนื้อตัวเอง

"บัดซบเอ๊ย! ทำไมข้าทะลวงระดับอีกแล้วเนี่ย?!!!"

พักใหญ่ๆ ฟางหยางถึงได้สติ พออ้าปากก็ตะโกนลั่นออกมาเลย

เสียงตะโกนนั้นเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและคับแค้นใจ!

ทำเอาสิ่งมีชีวิตในรัศมีล้านลี้ต่างตกตะลึงกันไปตามๆ กัน นอกจากจะหวาดกลัวกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวของฟางหยางแล้ว พวกเขายังตกตะลึงและสับสนไปพร้อมกัน

อะไรคือการที่บอกว่า 'ข้าทะลวงระดับอีกแล้ว' ?

ฟังจากน้ำเสียง ดูเหมือนเขาจะไม่พอใจที่ตัวเองทะลวงระดับซะงั้น?

ในหมู่สิ่งมีชีวิตนับล้านล้านในโลกหงฮวง ยังมีผู้บำเพ็ญเพียรคนไหนที่รังเกียจการทะลวงระดับของตัวเองอีกหรือ?

แต่ฟางหยางไม่สนใจหรอกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นจะคิดยังไง เพราะตอนนี้เขากำลังเซ็งสุดๆ

"ไอ้ระบบบ้า แกอธิบายมาเดี๋ยวนี้ ทำไมเก็บเศษเสี้ยววิถีสวรรค์ถึงได้แต้มทะลวงระดับด้วยวะ? บ้าเอ๊ย!" ฟางหยางร้องไห้ไม่ออก ได้แต่ตะโกนด่าในใจ

"ติ๊ง! ระบบขอเตือนด้วยความหวังดี เพื่อให้โฮสต์แข็งแกร่งขึ้นโดยเร็ว ทุกครั้งที่โฮสต์พบเศษเสี้ยววิถีสวรรค์หนึ่งชิ้น จะได้รับแต้มทะลวงระดับจำนวนหนึ่ง!"

ฟางหยาง: "..."

เขารู้สึกเหมือนมีเส้นสีดำพาดผ่านหน้าผาก หมดคำจะพูดกับระบบจริงๆ

แต่พอนึกขึ้นได้ว่า เดิมทีนี่ก็คือระบบทะลวงระดับอยู่แล้ว ทุกสิ่งที่มันทำย่อมเป็นไปเพื่อให้เขาทะลวงระดับให้เร็วที่สุด ฟางหยางก็เลยปลง

"ก็ได้! ไม่หาเศษเสี้ยววิถีสวรรค์ก็ไม่ได้ พอหาก็ได้แต้มทะลวงระดับอีก ไอ้ระบบเฮงซวยนี่มันขยันหาเรื่องจริงๆ!"

แม้จะยอมรับความจริงแล้ว แต่ฟางหยางก็อดไม่ได้ที่จะบ่นออกมาอย่างหัวเสีย

จากนั้น เพื่อให้รู้สถานะปัจจุบันของตัวเองอย่างละเอียด ฟางหยางจึงเปิดดูหน้าต่างสถานะหลังจากที่เพิ่งทะลวงระดับ

โฮสต์: ฟางหยาง

ระดับพลัง: ไท่อี่จินเซียนขั้นต้น (0 / 100,000)

สายเลือด: ไผ่ม่วง (ไผ่แดง, ไผ่ฟ้า, ไผ่ม่วง, ไผ่ทอง, ไผ่ห้าสี, ไผ่โกลาหล, ไผ่ฮงหมิง)

ของวิเศษ: มุกเทวะสยบสมุทร (ระดับกลางแต่กำเนิด), กล่องห้าแสง (สุดยอดของวิเศษหลังกำเนิด), ขวดย้อนแสงแปดสมบัติ (สุดยอดของวิเศษหลังกำเนิด)

เคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์: "คัมภีร์ฮงหมิง" (ฝึกฝนอัตโนมัติ, พลังเวทหนาแน่นกว่าสิ่งมีชีวิตในระดับเดียวกันหนึ่งร้อยเท่า)

พรสวรรค์จากระบบ: "เทวานุภาพ", "เตาหลอมของวิเศษ"

แต้มทะลวงระดับ: 3,000

เศษเสี้ยววิถีสวรรค์: x 1

ช่องเก็บของ: บัวดำทำลายล้างสิบสองกลีบ (ระดับสุดยอดแต่กำเนิด - ยังไม่หลอมรวม), ผลไม้มรกตสีม่วง x 3

[จบแล้ว]