บทที่ 1222 คุณเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า?

ในขณะที่หลินฟานกำลังเดินไปยังทางลิฟต์ เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขา

【ยินดีด้วย โฮสต์ทำภารกิจสำเร็จ】

【เอกสารหุ้นที่เกี่ยวข้องของกลุ่มบริษัทจิวเวลรี่หลานลี่ถูกส่งไปยังห้องหนังสือในคฤหาสน์ไห่เทียนหมายเลข 1 ของโฮสต์แล้ว โปรดตรวจสอบ】

【ได้รับคะแนนระบบ 100 คะแนน】

โอ้! รางวัลมาถึงแล้วเหรอ?

หึ! ความเร็วในการส่งรางวัลของระบบยังคงรวดเร็วเหมือนเคยนะเนี่ย!

ฉันชอบ!

บนใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มอย่างมีความสุขโดยไม่รู้ตัว

เขาไม่นึกเลยว่าการมาที่บริษัทผลิตยาจินหยุนไฉ่เหอแห่งเมืองหลิวเฉิงจะมีเรื่องน่ายินดีแบบนี้พ่วงมาด้วย

ไม่เลว ไม่เลว ดีจริงๆ!

ไม่กี่นาทีต่อมา เริ่นหลิงเอ๋อร์ก็นำทางหลินฟานมาถึงหน้าห้องทำงานของสวี่จินจ๋าน

เริ่นหลิงเอ๋อร์เคาะประตูเบาๆ

"เชิญค่ะ" เสียงของสวี่จินจ๋านดังออกมาจากข้างใน

หลินฟานเลิกคิ้วขึ้นเมื่อได้ยินเสียงของเธอ

เพราะมาก! เสียงของสวี่จินจ๋านไพเราะมาก ฟังดูคล้ายเสียงนกร้องกระจิบ น่าฟังอย่างยิ่ง

เริ่นหลิงเอ๋อร์ผลักประตูเปิดออกแล้วทำท่าผายมือเชิญ

"คุณหลิน เชิญค่ะ"

หลินฟานพยักหน้าโดยไม่ได้เกรงใจ เดินเข้าไปข้างในทันที

เริ่นหลิงเอ๋อร์ไม่ได้ตามเข้าไป เธอรอให้หลินฟานเดินเข้าไปแล้วค่อยปิดประตูห้องทำงานเบาๆ เพราะในฐานะเลขานุการ การเข้าไปฟังบทสนทนาของเจ้านายทั้งสองคนไม่ใช่เรื่องที่เหมาะสม

ในเวลานี้สวี่จินจ๋านลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินตรงมาหาหลินฟานพร้อมยื่นมือขวาออกมา

"คุณหลิน สวัสดีค่ะ"

เธอมองไปยังหลินฟานที่แลดูอ่อนเยาว์เกินคาดหมาย แล้วเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ

หลินฟานมองสวี่จินจ๋านแล้วเลิกคิ้ว

ชิชิชิ เป็นประธานสาวสวยจริงๆ ด้วยแฮะ

เขาคิดในใจ ซูลูซีเองก็เป็นประธานสาวสวยเหมือนกัน แต่ความรู้สึกที่สวี่จินจ๋านมอบให้กลับแตกต่างจากซูลูซีโดยสิ้นเชิง

สวี่จินจ๋านอยู่ในชุดทำงานสีดำที่เผยให้เห็นรูปร่างสมส่วนของเธอ ผมยาวสีดำถูกรวบขึ้นให้ความรู้สึกถึงความเป็นมืออาชีพและเฉลียวฉลาด บนใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางเพียงบางเบา ทว่าไม่อาจปิดบังโฉมหน้าที่งดงามราวภาพวาดของเธอได้เลย

"สวัสดีครับคุณสวี่"

หลินฟานยื่นมือขวาไปจับมือกับสวี่จินจ๋านเบาๆ ก่อนจะรีบปล่อยมือออกอย่างสุภาพ

สวี่จินจ๋านเห็นหลินฟานปล่อยมืออย่างรวดเร็วเช่นนั้น ในแววตาฉายความแปลกใจออกมาเล็กน้อย

เธอมีความมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองมาก ไม่มีผู้ชายคนไหนที่เห็นเธอแล้วจะไม่รู้สึกตะลึงงัน

แต่ทว่า... วันนี้เธอกลับพบว่ารูปลักษณ์ของเธอแทบไม่มีเสน่ห์ดึงดูดใจหลินฟานเลยสักนิด

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ก็ทำให้เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อย เธอเริ่มรู้สึกว่าหลินฟานอาจจะไม่ได้เข้าซื้อหุ้นบริษัทเพียงเพื่อหวังจะเข้าใกล้เธอ

"คุณหลิน เชิญนั่งค่ะ" เธอผายมือไปยังโซฟารับรองแขกด้านข้างแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม

หลินฟานไม่ได้เกรงใจสวี่จินจ๋าน เดินไปที่โซฟาแล้วนั่งลง

สวี่จินจ๋านรินชาหนึ่งแก้วให้หลินฟานแล้วเลื่อนไปตรงหน้าเขา

หลินฟานไม่ได้หยิบแก้วชาขึ้นมา เพียงแต่พูดเรียบๆ ว่า

"ขอบคุณครับ"

เขามองไปยังใบหน้าสวยคมของสวี่จินจ๋านแล้วถามเข้าประเด็นทันทีว่า

"คุณสวี่ พูดมาเถอะครับ การเรียกผมมาพบในครั้งนี้ มีเรื่องอะไรกันแน่?"

ส่วนเรื่องที่สวี่จินจ๋านบอกทางโทรศัพท์ว่าจะพูดคุยเกี่ยวกับสถานการณ์บริษัทเป็นการส่วนตัวน่ะเหรอ เขาไม่เชื่อสักนิด ในเมื่อตัวเขามาถึงที่นี่แล้ว ก็ไม่อยากเล่นเกมทายใจกับเธอต่อไปอีก

หือ? สวี่จินจ๋านไม่คิดว่าหลินฟานจะตรงไปตรงมาขนาดนี้ เธอชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็รีบตั้งสติแล้วสูดลมหายใจลึก เรื่องนี้วันนี้เธอต้องจัดการให้ชัดเจน ไม่อย่างนั้นเธอคงนอนไม่หลับแน่

เธอเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามหลินฟาน

"ในเมื่อคุณหลินถามขึ้นมา งั้นฉันก็คงไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป"

"ที่ฉันเชิญคุณหลินมาในวันนี้ อย่างหนึ่งคือเพื่อแจ้งให้ทราบถึงสถานการณ์ปัจจุบันของบริษัท อีกอย่างหนึ่งคือ..."

เธอกล่าวหยุดไปเล็กน้อย

หลินฟานได้ยินคำพูดของสวี่จินจ๋านก็คิดในใจว่า 'นั่นไง ว่าแล้ว' ส่วนเรื่องสถานการณ์บริษัทเขาแทบไม่ได้สนใจเลย เขาอยากรู้จริงๆ ว่าสวี่จินจ๋านเรียกเขามาเพื่อเรื่องอะไรกันแน่

สวี่จินจ๋านจ้องมองหลินฟานด้วยแววตาจริงจังและกล่าวต่อว่า "ฉันอยากทราบจุดประสงค์ของคุณหลินในการเข้าซื้อหุ้นบริษัทค่ะ"

นี่น่ะเหรอ? หลินฟานได้ยินคำพูดของสวี่จินจ๋านก็ชะงักไปเล็กน้อย

จุดประสงค์ในการเข้าซื้อหุ้น?

เขาจะมีจุดประสงค์อะไรได้อีกล่ะ? หุ้นบริษัททั้งหมดล้วนได้มาจากการทำภารกิจของระบบทั้งสิ้น เขาไม่มีสิทธิ์เลือกว่าจะเอาหรือไม่เอาด้วยซ้ำ

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าสวี่จินจ๋านจะสื่อถึงอะไร หรือเธอคิดว่าเขาหวังผลอะไรแอบแฝงงั้นเหรอ?

ผู้หญิงคนนี้ช่างคิดไปไกลจริงๆ! เขาบ่นในใจ

"คุณสวี่ ที่เรียกผมมาก็เพื่อเรื่องแค่นี้เองเหรอครับ?"

เขาว่า 'เรื่องเล็กน้อย' นี่ถือว่าให้เกียรติเธอแล้วด้วยซ้ำ ในสายตาเขาการถามหาจุดประสงค์มันไม่ใช่เรื่องอะไรเลย

เรื่องเล็กน้อยงั้นเหรอ? สวี่จินจ๋านได้ยินคำพูดนั้นก็พูดไม่ออกในใจ

เข้าซื้อหุ้นบริษัทถึง 50% แล้วแกเรียกเรื่องนี้ว่าเรื่องเล็กน้อยเนี่ยนะ? ในใจเธอเดือดดาลมาก! หุ้น 50% นี้เปรียบเสมือนการมีสิทธิ์เท่าเทียมกับเธอในบริษัท แต่ในปากของหลินฟานกลับเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย จะไม่ให้เธอโกรธได้ยังไง?

เธอสูดลมหายใจลึกเพื่อระงับความโกรธ

"คุณหลินคะ เรื่องนี้อาจจะเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับคุณ แต่สำหรับฉันมันเป็นเรื่องใหญ่มากค่ะ" เธอกล่าวกับหลินฟานด้วยสายตาจริงจัง

ตอนนี้ในใจเธอเริ่มปักใจเชื่อแล้วว่าหลินฟานคงเป็นคุณหนูจากตระกูลใหญ่ที่เอาเงินออกมาเล่นสนุก แต่เธอก็นึกไม่ออกจริงๆ ว่าครอบครัวแบบไหนถึงยอมให้ลูกชายสำมะเลเทเมาใช้เงินมหาศาลถึงหมื่นล้านขนาดนี้

เธอคิดว่าท่าทีที่หลินฟานทำเป็นไม่สนใจเธอเมื่อกี้คงเป็นเพียงการแสดง

คนสำมะเลเทเมาที่ใช้เงินหมื่นล้านเข้าซื้อหุ้นบริษัทคงไม่ใช่เพื่อการบริหารจัดการให้ได้กำไรแน่ๆ และนั่นก็เหลือจุดประสงค์เดียวคือ... มาเพื่อตัวเธอเอง!

หลินฟานไม่รู้เลยว่าสวี่จินจ๋านคิดไปไกลขนาดไหนเพียงเพราะคำพูดคำเดียวของเขา

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "ตอนที่ผมเข้าซื้อหุ้นบริษัท ผมไม่มีจุดประสงค์อื่นใดครับ แค่รู้สึกว่าบริษัทมีพื้นที่ให้เติบโตในอนาคตได้อีกมาก"

เขาแต่งเหตุผลที่ฟังดูสมเหตุสมผลให้ทุกคนยอมรับได้ เพราะปกติการเข้าซื้อบริษัทคนเขาก็ทำเพื่อหวังผลกำไร ต้องมองเห็นศักยภาพถึงจะเข้าซื้อ

เขาคิดว่าเหตุผลนี้น่าจะทำให้สวี่จินจ๋านพอใจได้

แต่หลินฟานไม่รู้เลยว่า เหตุผลนี้แทนที่จะทำให้สวี่จินจ๋านพอใจ กลับยิ่งทำให้เธอมั่นใจว่าหลินฟานเป็นเพียงเด็กหนุ่มสำมะเลเทเมาที่ไม่รู้อะไรเลย

สภาพบริษัทตอนนี้เป็นยังไง เธอไม่เชื่อหรอกว่าคนข้างนอกจะไม่รู้ บริษัทที่ดิ้นรนแทบตายจะมาบอกว่ามีอนาคตที่สดใสเนี่ยนะ? ตัวเธอเองยังมองไม่เห็นอนาคตเลยด้วยซ้ำ

"คุณหลินคะ งั้นฉันก็ไม่อ้อมค้อมแล้วนะคะ"

"เราไม่เหมาะสมกันค่ะ"

เธอพูดปฏิเสธด้วยใบหน้าเย็นชา

หา? หลินฟานได้ยินคำพูดของสวี่จินจ๋านก็อึ้งไปทันที

เราไม่เหมาะสมกัน?

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

ฉันไปพูดตอนไหนว่าเราเหมาะสมกัน?

สมองของสวี่จินจ๋านคนนี้มีปัญหาหรือเปล่า?

ช่างไร้เหตุผลจริงๆ! เขาบ่นในใจ

"เอ่อ คุณสวี่ครับ คุณเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า?"

เขาอดคิดไม่ได้ เพราะจากท่าทางและน้ำเสียงของสวี่จินจ๋าน ดูยังไงก็เหมือนปฏิเสธคนมาจีบชัดๆ ตอนนี้ในใจเขาหงุดหงิดมาก เขาไปจีบสวี่จินจ๋านตอนไหนกัน!