ตอนที่ 56 อุบัติเหตุระหว่างไลฟ์สด

สถานที่ถ่ายทอดสดโกลาหลไปหมด

คราบเลือดเปรอะเปื้อนเต็มพื้น

จวงเฟยเฟยถูกทำเอาขวัญหนีดีฝ่อ ตัวสั่นเทา ยืนนิ่งอยู่ไกลๆ ด้วยใบหน้าตื่นตระหนก สองมือปิดปากแน่นไม่กล้าส่งเสียง

คนจากข้างเวทีพุ่งขึ้นไปเจ็ดแปดคน

พิธีกรเองก็ตกใจจนต้องโบกมือรัวๆ ไปทางตากล้องข้างล่าง

ยังจะถ่ายอีกเหรอ?

นี่มันอุบัติเหตุระหว่างไลฟ์สดชัดๆ

ดันมีคนอาเจียนเป็นเลือดจริงๆ บนเวที

แบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน?

บนที่นั่งกรรมการ

กรรมการทั้งสี่คนลุกขึ้นยืนกันหมด สายตาจ้องเขม็งไปบนเวทีด้วยความเครียด

ไม่จริงมั้ง?

เฉินเฟิงอาเจียนเป็นเลือดจริงๆ เหรอ?

หรือว่าเป็นแค่การแสดง?

ที่เขาอ้วกออกมานั่นมันเลือดจริงๆ หรือเปล่า?

……

บนแพลตฟอร์มไลฟ์สด

ช่องคอมเมนต์ถูกรัวข้อความจนอ่านไม่ทัน

【ให้ตายสิ อะไรเนี่ย?】

【เฉินเฟิงคนนั้นอ้วกเป็นเลือดจริงๆ เหรอ? จริงดิ?】

【หน้างานโกลาหลขนาดนี้? ไม่ใช่เรื่องจริงหรอกมั้ง? ทำไมบังเอิญขนาดนี้? อย่าบอกนะว่าเฉินเฟิงคนนี้เป็นมะเร็งจริงๆ】

【หืม? จอดำแล้ว】

【ซวยละ อุบัติเหตุไลฟ์สด ดูท่าจะคอนเฟิร์มแล้วมั้งว่าเฉินเฟิงอ้วกเป็นเลือดจริงๆ】

【เอาเรื่องว่ะ ใช้ชีวิตเข้าแลกในการแสดงเลยเหรอ?】

【ทำไมฉันถึงสงสัยนะ? เฉินเฟิงคนนี้ก่อนหน้าตอนแสดงเป็นไอ้ขี้ยาก็เล่นจนเรียกตำรวจมาแล้ว รอบก่อนแสดงเป็นชายที่มีพฤติกรรมใช้ความรุนแรงในครอบครัวจนคู่แสดงร้องไห้ขี้มูกโป่ง มาคราวนี้แสดงเป็นคนเป็นมะเร็ง ดันอ้วกเป็นเลือดอีก? ฉันสงสัยว่าเขาแสดงทั้งหมดนั่นแหละ ครั้งนี้ก็ด้วย มีใครจะพนันกับฉันไหม】

【คอมเมนต์บนนี่วิเคราะห์เก่งจัด】

【บ้าเอ๊ย! จอดับหมดแล้ว จะให้ดูอะไรล่ะ?】

……

รายการจอดำกลางคัน

เกือบทุกคนปักใจเชื่อไปแล้วว่าเฉินเฟิงต้องอ้วกเป็นเลือดจริงๆ

ทำไมน่ะเหรอ?

ก็เพราะเสียงกรีดร้องของจวงเฟยเฟยน่ะสิ

ถ้าเป็นสคริปต์ที่วางไว้ เธอจะทำหน้าตาตื่นกลัวขนาดนั้นไปทำไม?

ช่วยไม่ได้แล้ว รอผลกันต่อไป

……

บนเวที

คนเจ็ดแปดคนล้อมอยู่รอบเตียงคนไข้

บนเตียง

เฉินเฟิงนอนนิ่งสนิท ใบหน้าซีดเผือดจนกลายเป็นสีเทาอมเขียวเหมือนคนตาย

มือของเขาจิกขอบเตียงแน่น

จนข้อนิ้วซีดขาว

เส้นเลือดบนหน้าผากและลำคอปูดโปน

ตัวเขาทั้งตัวเปียกโชกราวกับเพิ่งอาบน้ำมา

นี่มันสภาพของคนใกล้ตายชัดๆ

คนที่วิ่งเข้ามาล้อมรอบไม่กล้าแม้แต่จะแตะตัวเขา

กลัวว่าถ้าแตะเข้าให้แล้วเขาดับคามือไปจะซวยติดร่างแหเอา

มีคนตะโกนขึ้นมาว่า: "แจ้งตำรวจ โทรเรียกรถพยาบาล!"

เฉินเฟิงที่นอนอยู่บนเตียงตัวสั่นกระตุกอย่างแรง จากนั้นเขาก็ดูเหมือนปาฏิหาริย์ที่ค่อยๆ สงบลง เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก แล้วลุกขึ้นนั่งหน้าตาเฉย

คนที่อยู่รอบๆ ตกใจจนถอยกรูด

ต่างคนต่างมองเขาด้วยความหวาดกลัว

ให้ตายสิ!

ผีดิบฟื้นเหรอ?

เฉินเฟิงลุกขึ้นนั่ง มองดูคนรอบข้างด้วยสีหน้าใสซื่อ จากนั้นหันไปมองพิธีกรที่อยู่ไกลออกไปแล้วถามอย่างสงสัยว่า: "ขอถามหน่อยครับ เวลาแสดงหมดหรือยัง? แล้วคนพวกนี้มาทำอะไรกันครับ?"

พิธีกร: "……"

จวงเฟยเฟย: "……"

กรรมการทั้งสี่: "……"

ผู้ชมทุกคนในสถานที่ถ่ายทอดสด: "……"

บ้าเอ๊ย!

บ้าหนักมาก!

ไอ้หมอนี่เมื่อกี้มันแสดงอยู่เหรอ?

เล่นอะไรกัน?

จวงเฟยเฟยทำท่าตื่นตูมขนาดนั้น ไม่รู้เหรอว่าเฉินเฟิงกำลังแสดงอยู่?

ทั้งฮอลล์ตกอยู่ในความเงียบงัน

ต่อให้พิธีกรจะมีประสบการณ์ในวงการมาหลายปี และเคยแก้สถานการณ์เฉพาะหน้ามานับไม่ถ้วน แต่เหตุการณ์ตรงหน้าแบบนี้จะให้แก้ยังไง?

แถมกล้องไลฟ์สดก็ดันตัดไปแล้วด้วย

นี่มันไลฟ์สดนะเว้ย

นี่น่าจะเป็นอุบัติเหตุระหว่างไลฟ์สดที่รุนแรงและเหลือเชื่อที่สุดเท่าที่เคยมีมาเลยมั้ง?

เฉินเฟิงก้าวลงจากเตียง

ดูไม่ออกเลยว่ามีความผิดปกติอะไร เพียงแค่ยืนงงมองทุกคน: "เป็นอะไรกันไปครับ? การแสดงของเราหยุดแล้วเหรอ? เมื่อกี้ผมอินกับบทมากไปหน่อย เลยไม่ทันสังเกต"

ทุกคน: "……"

อินกับบท?

แกเล่นทำเอาทุกคนขวัญผวาหมดแล้ว!

พิธีกรหันขวับไปมองจวงเฟยเฟยทันที

สายตานั่นเชือดเฉือนจนแทบจะกลายเป็นมีดได้อยู่แล้ว

ส่วนจวงเฟยเฟยที่เพิ่งได้สติ ก็หวีดร้องขึ้นมาว่า: "เฉินเฟิง นายเป็นบ้าอะไรเนี่ย? นายอ้วกเป็นเลือดออกมาได้ไง!"

"ฉัน?"

เฉินเฟิงทำหน้ามึนงง: "ฉันจะอ้วกเป็นเลือดทำไมล่ะ? นั่นมันซอสมะเขือเทศผสมน้ำต่างหาก ฉันไม่ได้บอกคุณเหรอว่าเดี๋ยวจะมีเลือดไหลออกมาน่ะ?"

"นาย..."

จวงเฟยเฟยอึ้งกิมกี่ กระทืบเท้าด้วยความโมโห: "นายบอกว่าจะมีเลือดไหล ไม่ได้บอกว่าจะอ้วกออกมา! แล้วสภาพนายเมื่อกี้ มันชัดเจนเลยว่า...นายมันชัดเจนว่า...นาย..."

เธอพูดต่อไม่ออก

สภาพของเฉินเฟิงเมื่อครู่ เหมือนคนกำลังจะตายจริงๆ ไม่มีผิดเพี้ยน

ทำไมตอนนี้ถึงเปลี่ยนไปจนคนละคน?

ไอ้ใบหน้าสีเทาอมเขียวนั่นหายไปไหน?

ทำไมตอนนี้ถึงดูสุขภาพดีหน้าตาแดงระเรื่อแบบนี้?

จวงเฟยเฟยรู้สึกว่าสมองของตัวเองช็อตไปเรียบร้อยแล้ว

ซวยแล้ว!

คนอื่นเขาแสดงละครกัน แต่ตัวเองดันทำพังจนไลฟ์สดกลายเป็นอุบัติเหตุไปซะได้

แบบนี้จะทำยังไงดี?

ในตอนนั้นเอง ผู้กำกับใหญ่ที่อยู่ข้างล่างก็โบกมือให้พิธีกร แล้วตะโกนสั่งเสียงดัง: "ทุกคนประจำที่ คนไม่เกี่ยวข้องออกไป ไลฟ์สดต่อได้!"

"ตัดภาพกลับมา!"

"พิธีกร หาข้ออ้างซะ"

"ผู้ชมในฮอลล์ช่วยกันหน่อย นั่งลงแล้วดูต่อเงียบๆ"

"ไฟเวทีเตรียมพร้อม"

"เปิดสัญญาณไลฟ์สด"

เมื่อผู้กำกับสั่ง คนไม่เกี่ยวข้องก็รีบถอยออกไป

ตากล้องเปิดอุปกรณ์

แพลตฟอร์มไลฟ์สดกลับมาฉายภาพอีกครั้ง

เพียงชั่วพริบตา ชาวเน็ตก็แตกตื่นกันยกใหญ่

【เฮ้ย? ภาพมาแล้ว】

【เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?】

【ภาพกลับมาแล้ว ดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ? เฉินเฟิงยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว】

【ให้ตายเถอะ อะไรกัน? เขาไม่ได้เป็นอะไรเลยนี่หว่า เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น? จวงเฟยเฟยมันโง่หรือเปล่า? กรีดร้องโวยวายอะไรของมัน?】

【ดูท่าคงไม่มีอะไรจริงๆ】

【รายการวันนี้เข้มข้นจัด เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น? ทีมงานจะอธิบายไหมนะ?】

【ต้องเป็นอุบัติเหตุไลฟ์สดแน่ๆ】

【สงสัยทักษะการแสดงของเฉินเฟิงจะทำเอาจวงเฟยเฟยขวัญผวาไปเองมั้ง?】

……

ในสถานที่ถ่ายทอดสด

บนเวทีใหญ่

จวงเฟยเฟยยังคงยืนนิ่งอึ้งเหมือนรูปปั้น

สปอตไลท์ส่องลงมาอีกครั้ง

กล้องเริ่มบันทึกภาพ

พิธีกรรู้สึกเหมือนมีม้าวิ่งผ่านในหัวเป็นหมื่นตัว

ไอ้เวร!

ไม่แม้แต่จะให้เวลาตั้งตัวเลยเรอะ

ให้หาข้ออ้างเหรอ?

อุบัติเหตุไลฟ์สดระดับนี้ จะให้ฉันหาข้ออ้างบ้าบออะไรมาแก้ตัว

ช่างมันเถอะ

ไม่พูดถึงเรื่องจอดำละ

พิธีกรตัดสินใจโยนเผือกร้อนไปให้กรรมการทันที: "เอาล่ะ กรรมการทั้งสี่ท่าน การแสดงของทั้งสองท่านจบลงแล้ว ตอนนี้ขอเชิญกรรมการทั้งสี่ท่านให้คำวิจารณ์แบบมืออาชีพด้วย"

กรรมการทั้งสี่: "……"

พิธีกร แกไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม?

เมื่อเห็นสปอตไลท์ส่องมาที่ตัวเอง อาจารย์หวงผู้เจนจัดในโลกบันเทิงก็รีบถอยกรูดแล้วยิ้มกล่าวว่า: "เชิญคุณถงเก๋อเก๋อวิจารณ์ก่อนเลยครับ"

ถงเก๋อเก๋อ: "……"

ถึงคุณจะเป็นอาจารย์หวงที่น่าเคารพนับถือ แต่จะเรียกชื่อฉันทำไมเนี่ย?

ฉันมีสิทธิ์อะไรไปวิจารณ์?

ใครๆ ก็รู้ว่าทีมงานเชิญฉันมาเป็นกรรมการ ก็แค่เป็นไม้ประดับไม่ใช่เหรอ?

ก็แค่ต้องการยอดเอนเกจเมนต์ไม่ใช่เหรอ?

จะให้ฉันวิจารณ์?

นี่มันเรื่องที่คนเขาทำกันเหรอเนี่ย?

ถงเก๋อเก๋อกัดฟันกรอด ก่อนจะหันไปยิ้มหวานให้หลิวเทียนฉือที่นั่งอยู่ข้างๆ:"อาจารย์เทียนฉือคะ ให้คุณช่วยวิจารณ์ในมุมมองมืออาชีพก่อนดีกว่าค่ะ"

หลิวเทียนฉือไม่รอช้า หันไปมองเจียงเหวินทันที:"ให้ผู้กำกับเจียงพูดก่อนเลยค่ะ"

เจียงเหวิน:"……"

เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปนขึ้นมาเป็นแถบ

แสงสปอตไลต์สาดส่องลงมาที่ศีรษะล้านเลี่ยนของเขาจนวาววับ

สายตาทั้งห้องส่งต่างจับจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียว

เจียงเหวินสูดหายใจเข้าลึกๆ ค่อยๆ เลื่อนไมโครโฟนเข้ามาใกล้ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเรียบๆ ว่า:"รอบนี้ ผมเลือกเฉินเฟิง"