บทที่ 60 น้ำยา

บทที่ 60 น้ำยา

สามวันต่อมา ภายในห้องทดลอง กรีนมองเม็ดยาสีขาวหลายเม็ดตรงหน้า ใช้มือหยิบขึ้นมาแล้วกลืนลงไปโดยตรง

วินาทีที่ยาที่มีหนอนอยู่ร่วมเข้าสู่ร่างกรีน กรีนรู้สึกว่ากระเพาะของตนมีความร้อนแผดเผา และลามไปทั่วร่าง ความรู้สึกชาหนึบยากจะบรรยายแผ่ออกมาจากภายในร่าง กรีนรู้สึกเหมือนตอนก่อนหน้าที่ตนคันแต่เกาไม่ถึง

"เริ่มเข้าสู่สภาพอยู่ร่วมแล้วหรือ?"

"ชิป ตรวจสอบสภาพของข้า!"

［กรีน, พลัง: 6.2, ความเร็ว: 6.2, ร่างกาย: 6.2（?）（ความเร็วฟื้นฟูเหนือขีดจำกัดร่างกายปัจจุบัน） พลังจิต: 23（24）］

［พรสวรรค์: ม่านพลังชีวิต（ขีดจำกัดต้านทาน 30 หน่วย）（ขีดจำกัดโจมตีทางกายภาพ 25 หน่วย）］

［พรสวรรค์อยู่ร่วม: รับยีน, ฟื้นฟูความเร็วสูง, ลดจุดอ่อน, เพิ่มความต้านทานกัมมันตรังสีธาตุ, ซ่อมแซมยีนตนเอง, ล็อกยีน, แปลงพลังงานความเร็วสูง］

［ทักษะ: รวมเวทมนตร์พื้นฐาน］

"ซี๊ด"

กรีนสูดลมหายใจเย็นเข้าปาก ศักยภาพของหนอนอยู่ร่วมเกินกว่าที่เขาจินตนาการเล็กน้อย มอบพรสวรรค์อยู่ร่วมให้เขา 7 อย่าง

［ติ๊ง ตรวจพบหนอนอยู่ร่วมกำลังดูดซับกัมมันตรังสีเพื่อวิวัฒนาการ］

［คาดว่าสามชั่วโมงหลังจากนี้ ระดับความเข้ากันของเจ้าของร่างต่อทุกธาตุจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย］

เมื่อได้ยินรายงานต่อของชิป กรีนคิดไม่ถึงว่าหนอนอยู่ร่วมยังนำความประหลาดใจมาให้เขา

"จอมเวทมืดที่ดัดแปลงเอกี สรุปฝังยีนของสิ่งมีชีวิตอะไรเข้าไปในเอกี?" กรีนรู้ว่าพรสวรรค์ของปรสิตเฮลอสแม้จะแข็งแกร่ง แต่ไม่มีทางถึงระดับนี้ ส่วนมากย่อมมาจากยีนพิเศษในเซลล์เอกี

"ชิป สร้างภารกิจระยะยาว เปรียบเทียบยีนพิเศษ!"

［ติ๊ง สร้างภารกิจแล้ว!］

หลับตาลง กรีนพบว่า การใช้งานธาตุต่าง ๆ ที่มีอยู่ในอากาศของตนเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน ธาตุไฟถึงขั้นเริ่มเข้าใกล้ตน ธาตุชีวิตก็เช่นกัน ไม่จำเป็นต้องใช้พลังจิตมากเกินไป ก็สามารถสั่งธาตุให้บรรลุเป้าหมายของตนได้

กรีนยื่นนิ้วชี้ของตน พลังจิตขยับเล็กน้อย เปลวไฟหนึ่งก่อขึ้นที่ปลายนิ้วของกรีน

"ความเข้ากันของธาตุไฟกับข้าเพิ่มขึ้นจริง ๆ! ข้าตอนนี้ใช้เวทมนตร์สายไฟ ต่อให้ไม่เกิดการขยายผล พลังอำนาจก็จะเพิ่มขึ้น!" สลายเปลวไฟที่ปลายนิ้ว กรีนคิดเงียบ ๆ

"หินเวทใช้ไปเกือบหมดแล้ว ช่วงเวลาต่อไปนี้ ศึกษาเภสัชศาสตร์ให้ดีเถอะ!"

...

โดยไม่รู้ตัว การทดสอบของสถาบันก็เข้าสู่ช่วงท้ายแล้ว

บนถนนหินสีขาวของสถาบัน ชายหนุ่มผมดำตาแดงคนหนึ่งกำลังก้มหน้าเดิน ราวกับกำลังคิดเรื่องบางอย่าง

ชายหนุ่มคนนี้ก็คือกรีน ตั้งแต่ให้หนอนอยู่ร่วมเข้าสู่ร่าง ภายนอกของกรีนก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเป็นชุด ตอนแรกยังเป็นผมแดงตาแดง แต่กรีนรังเกียจที่มันเด่นเกินไป จึงตั้งใจใช้พลังจิตควบคุมหนอนอยู่ร่วม เปลี่ยนผมให้เป็นสีดำ

ส่วนดวงตาสีแดง กรีนไม่ได้สนใจ ในสถาบันมีคนตาต่างสีมากมาย เพิ่มคนตาแดงอีกคนก็ไม่เป็นไร

เวลานี้มือขวาของเขาถือหลอดน้ำยาหลอดหนึ่ง บางครั้งยกขึ้นมาตรงหน้า พลิกไปพลิกมาตรวจดู

นี่คือน้ำยาที่กรีนตั้งใจหลอมให้ค่อนข้างแย่หนึ่งหลอด การนำสินค้าคุณภาพยอดเยี่ยมออกมาโดยตรงยังเกินจริงเกินไป กรีนคิดอยู่นาน สุดท้ายยังหลอมน้ำยาคุณภาพค่อนข้างแย่หนึ่งขวด

ภายใต้การควบคุมของชิป กรีนตั้งใจทำท่าผิดพลาดหลายจุด ทำผลงานสำเร็จที่ค่อนข้างฝืนออกมาหนึ่งชิ้น แต่สำหรับเภสัชศาสตร์ กรีนในเวลาสั้นเช่นนี้ สามารถหลอมน้ำยาสำเร็จออกมาได้ ย่อมเป็นอัจฉริยะชั้นยอดแน่นอน

กรีนกำหลอดน้ำยาแน่นขึ้น

"ขอเพียงได้รับการยอมรับจากอาจารย์ ก็สามารถขายน้ำยาออกไปได้ ปัญหาหินเวทจะแก้ได้ทันที"

ช่วงนี้กรีนก็ได้ลิ้มรสความเจ็บปวดของการขาดหินเวทแล้ว ต่อให้มีความคิดอะไร สภาพเศรษฐกิจที่ฝืดเคือง ก็ไม่มีทางซื้อวัสดุมาลงมือจริง ทำให้กรีนอึดอัดอย่างยิ่ง

กรีนก้าวเร็วไปถึงหน้าห้องทดลองของอาจารย์ลิเลียน

"กรีนหรือ? เข้ามาเถอะ!" อาจารย์ลิเลียนเห็นได้ชัดว่าสามารถตรวจสอบสถานการณ์ภายนอกได้

"กรีน เป็นปัญหาเกี่ยวกับเภสัชศาสตร์ที่มาถามข้าหรือ?" ลิเลียนยิ้มกล่าวกับกรีน

"ไม่ใช่ขอรับ อาจารย์!" กรีนหยุดเล็กน้อย มองลิเลียนอย่างแน่วแน่

"นี่คือน้ำยาชีวิตชั้นรองที่ข้าปรุงออกมาเมื่อวาน!" กรีนยื่นมือขวา ส่งน้ำยาในมือไป

"อะไรนะ!?" เสียงของลิเลียนจู่ ๆ สูงขึ้น นางยื่นมือรับน้ำยาชีวิตชั้นรองที่กรีนส่งมาโดยตรง

ลิเลียนเปิดน้ำยา ดมกลิ่น ใบหน้าแรกเริ่มตกใจ จากนั้นเผยรอยยิ้มดีใจ

ลิเลียนเทน้ำยาลงบนแท่นเครื่องมือ เริ่มพึมพำคาถา แสงสายหนึ่งบินออกจากฝ่ามือลิเลียน ตกลงในน้ำยา

แสงสีขาวกะพริบในน้ำยา ไม่นานก็กลับมาสู่มือของลิเลียน

"ผลภูตจัดการได้ไม่เลว การเจือจางก็ทำได้ดีมาก แต่จังหวะใส่รากต้นไอซาไม่ถูกต้อง การควบคุมพลังจิตสุดท้ายก็มีคลื่นผันผวน ฤทธิ์ยาสูญเสียไปมาก... แต่สุดท้าย ก็ปรุงน้ำยาสำเร็จแล้ว!"

ใบหน้าของลิเลียนเบ่งบานด้วยรอยยิ้มสว่างไสว มองกรีนเหมือนมองสมบัติ

"กรีน ข้ามองไม่ผิด เจ้าคืออัจฉริยะด้านเภสัชศาสตร์จริง ๆ!" ลิเลียนชม

"การหลอมน้ำยาครั้งนี้ ความสำเร็จของเจ้ามีปัจจัยโชคมาก แต่กระบวนการไม่มีอะไรผิดพลาดแล้ว ขอเพียงฝึกให้ชำนาญมากขึ้น อัตราความสำเร็จของน้ำยาจะเพิ่มขึ้นเร็วมาก!" ลิเลียนกล่าวกับกรีน

"ข้าทราบแล้ว อาจารย์!" กรีนก้มหน้า รับประกันอย่างหนักแน่น

ลิเลียนมองกรีน ราวกับตัดสินใจบางอย่าง

"กรีน เจ้าควรรู้สถานการณ์ปัจจุบันของสถาบัน! มีแผนอะไรหรือไม่?" ลิเลียนถามกรีนอย่างจริงจัง

ต่อคำถามกะทันหันของอาจารย์ กรีนงุนงงอยู่บ้าง แต่ยังตอบว่า "กรีนยินดีฟังการจัดการของอาจารย์!"

เมื่อได้ยินคำตอบของกรีน ลิเลียนเผยรอยยิ้มพอใจ

"กรีน ช่วงเวลานี้สถาบันไม่สงบ เกรงว่าจะเกิดสงคราม! ในฐานะผู้สืบทอดเพียงคนเดียวของสำนักพวกเรา หากเจ้าไม่ออกจากสถาบัน อาจารย์ก็ยากจะให้เจ้าอยู่ห่างจากแนวหน้า! แต่..."

"ขอรับ อาจารย์! ข้าจะไปเตรียมตัวทันที" กรีนคำนับลิเลียน เตรียมออกจากห้องทดลอง

เมื่อกรีนกำลังจะเดินออกจากห้องทดลอง ด้านหลังจู่ ๆ ก็มีเสียงของอาจารย์ลิเลียนดังมา

"กรีน เอาสิ่งนี้ไปด้วย!"

กรีนหันกลับมา อาจารย์ลิเลียนโยนสร้อยคอมาตรงหน้าเขาแล้ว

กรีนรีบใช้สองมือรับไว้ ยังไม่ทันได้ตอบสนอง

"บนสิ่งนี้มีเวทเคลื่อนย้ายมิติระดับหนึ่งแบบฉับพลัน ต่อให้พบจอมเวททางการ ก็รับประกันว่าเจ้าหนีไปได้!"

กรีนมองสร้อยคอในมือด้วยตาค้าง กำลังอยากแสดงความขอบคุณ พลังสายหนึ่งก็ผลักเขาออกไปนอกประตู

"ปัง!"

ประตูใหญ่ห้องทดลองปิดลง

กรีนนอกประตู มองสร้อยคอในมืออย่างเงียบ ๆ คำนับประตูใหญ่ของห้องทดลอง จากนั้นหันกายจากไป