ตอนที่ 121 ความสิ้นหวัง และความเหนื่อยล้าของอีลั่วลั่ว (ฟรี)

ตอนที่ 121 ความสิ้นหวัง และความเหนื่อยล้าของอีลั่วลั่ว

“เฮ้อ ไม่ไหวแล้ว คนดวงกุดรับไม่ไหวแล้วจริงๆ”

เจียงหลิวถอนหายใจ กระดูกอสูร และวิญญาณอสูรร้อยปียังอัตราดรอปแบบนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกระดูกอสูร และวิญญาณอสูรพันปีเลย

ตอนฟาร์มสัตว์อสูรเร้นลับคงไม่ได้ไวขนาดนี้ ถึงเวลานั้นประสิทธิภาพลดลง อัตราดรอปลดลง เขายังสงสัยเลยว่ากิจกรรมสามวันจะฟาร์มชุดพันปีออกมาได้หรือเปล่า

เขายังคิดจะต่อสู้เพื่อเผ่ามนุษย์อยู่เลย สู้ห่าอะไรอีกล่ะ ฟาร์มกระดูกอสูร วิญญาณอสูรสองชุดให้ครบก่อนค่อยว่ากันอีกที

ไม่พูดอะไรแล้ว เรียกคนเถอะ

เขาหน้าดำเล็กน้อย ส่งข้อความหาอีลั่วลั่วไปหนึ่งข้อความ

[ เจียงหลิว : อยู่ไหม? มาช่วยฉันลูทศพหน่อย ]

ไม่กี่วินาทีต่อมา

[ อีลั่วลั่ว : กระดูกอสูรร้อยปี ( ลำตัว ), วิญญาณอสูรร้อยปี ( ธาตุไม้ ) ลูทของพวกนี้เหรอ? ]

เจียงหลิว “????”

ตอนเจียงหลิวเห็นรูปภาพสามใบที่อีลั่วลั่วส่งมา ทั้งร่างก็อึ้งค้างไปเลย

เขาอึ้งไปหลายวินาที จากนั้นก็กดเปิดกระดานอันดับสังหาร เลื่อนลงไปเรื่อยๆ จนถึงอันดับที่ 76 ถึงได้เห็นชื่ออีลั่วลั่ว

อีลั่วลั่ว แต้มสังหาร 47 แต้ม อันดับ 76

แค่แต้มสังหาร 47 แต้ม ก็ดรอปไอเทมพิเศษสองชิ้นแล้ว?!

ไม่ใช่สิ ช่องว่างระหว่างคนกับคน มันชัดเจนขนาดนี้เลยเหรอ?

พูดตามตรง ช่างเถอะ

[ เจียงหลิว : ใช่ ถูกแล้ว ฉันจะฟาร์มให้เต็มตลอดกิจกรรม 4 วัน เธอมาช่วยฉันลูทศพหน่อย ฉันเอาแค่ชุดร้อยปีกับพันปีหนึ่งชุด ที่เกินมาเป็นของเธอทั้งหมด ]

[ อีลั่วลั่ว : พิกัด! พร้อมรอศิษย์พี่ใหญ่เรียกทุกเวลา! ]

[ เจียงหลิว : เธอส่งพิกัดมา ฉันบินไปหาเธอเอง ]

[ อีลั่วลั่ว : XXXX, XXXX ]

เจียงหลิวเปิดมินิแมพดู พบว่าทั้งสองคนห่างกันถึงสามร้อยลี้

แม่เจ้า แผนที่กิจกรรมนี้ใหญ่แค่ไหนกันแน่?

จะทำอะไรได้ล่ะ บินสิ

ระยะทางสามร้อยลี้ เขาบินไปครึ่งชั่วโมงกว่าเต็มๆ ถึงจะถึงที่หมาย

เมื่อมองลงไปจากกลางอากาศ มองแวบเดียวก็เห็นอีลั่วลั่วกำลังควบคุมเถาวัลย์ยักษ์ยาวสิบกว่าเมตร ฟาดใส่ร่างลิงขาวรุ่นผลิตจำนวนมากไม่หยุด ระหว่างฟาดยังหัวเราะคิกคักออกมา ดูเหมือนเล่นสนุกไม่น้อย

“ร้องสิ! เจ้าตัวใหญ่ ร้องอีกสิ!”

“ยิ่งแก ร้องคุณย่าคนนี้ก็ยิ่งตื่นเต้น!”

เจียงหลิว “...”

เด็กน้อย เธอชักจะไม่ค่อยปกติแล้วนะ

เกิดมาเป็นมนุษย์ ฉันต้องขอโทษจริงๆ ที่ศิษย์สำนักของฉันวิปริตมากขนาดนี้

เจียงหลิวทนดูอีลั่วลั่วฟาดลิงขาวรุ่นผลิตจำนวนมากอย่างบ้าคลั่งไม่ไหว จึงซัดปราณกระบี่ออกไปส่งๆ ฟันมันตาย

ส่งมันไปเกิดใหม่แบบไร้ความเจ็บปวด นี่ต่างหากคือความเมตตาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

“ใครกล้าแย่งมอนของฉัน...”

อีลั่วลั่วเห็นลูกข่างที่ตัวเองกำลังฟาดถูกคนฟันตาย ก็โกรธจัดทันที พลางตะโกนด้วยความโมโห พลางมองไปทางทิศทางของปราณกระบี่

จากนั้นเธอก็เห็นเจียงหลิวกำลังมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ...

ฟึ่บ สีหน้าของอีลั่วลั่วแดงก่ำขึ้นมาในทันที เขินจนปลายเท้าเกร็ง รีบอธิบายอย่างตะกุกตะกักว่า

“ไม่ ไม่ใช่นะศิษย์พี่ เมื่อวานฉันอ่านการ์ตูนเรื่องหนึ่งมา ก็เลยแค่สงสัยนิดหน่อยถึงได้ลองแบบนี้!”

สงสัยนิดหน่อย ก็เลยลอง ลองแล้ว ก็หลงรักอย่างลึกซึ้ง

ฉันเข้าใจ ขอให้ความเข้าใจจงเจริญ ไชโย

เจียงหลิวไม่ได้สนใจงานอดิเรกของอีลั่วลั่ว หลังบินลงมาแล้วก็แสร้งทำเป็นไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ถามส่งๆ ว่า “เธอซื้อบัฟพิเศษอะไรไปบ้าง? ซื้อการ์ดฟรีเมียมหรือยัง?”

เมื่อเห็นเจียงหลิวหุบปากไม่พูดถึง อีลั่วลั่วก็ลอบถอนหายใจเบาๆ ในใจ รีบตอบว่า “ฉันซื้อแค่การ์ดธรรมดาอย่างเดียว อย่างอื่นไม่ได้ซื้อเลย ไม่มีเงินแล้ว”

เธอไม่ได้ร่ำรวยดุเดือดเหมือนเจียงหลิว การ์ดธรรมดาหนึ่งใบก็ผลาญเงินเก็บของเธอจนหมดแล้ว

เจียงหลิว “...”

แค่การ์ดใบเดียว แม้แต่บัฟอัตราดรอปก็ไม่ได้ซื้อ แบบนี้ยังดรอปกระดูก อสูรวิญญาณอสูรรัวๆ ได้อีกเหรอ?

ดวงนี่พลิกฟ้าถึงขั้นแม้แต่ทีมผู้พัฒนายังหาเงินจากมือเธอไม่ได้แล้วเหรอ?

“แบบนี้ไม่ได้ ฉันยังหวังให้เธอช่วยฉันลูทศพสัตว์อสูรเร้นลับอยู่นะ”

เจียงหลิวครุ่นคิดแล้วพูดว่า “ฉันโอนหินวิญญาณให้เธอ 3 หมื่นก้อน เธอไปซื้อการ์ดฟรีเมียมกับบัฟแผนที่ขั้นสูงซะ”

นี่คือหินวิญญาณ 3 หมื่นก้อนจริงๆ พอโอนออกไปแบบนี้ เขาก็ยังปวดใจอยู่ไม่น้อย

แต่ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เขาดวงกุดเองล่ะ เมื่อตัวเองดวงซวย ก็ทำได้แค่พาราชาแห่งโชคมาด้วย

อีกอย่าง ก่อนหน้านี้ตอนตามหาพ่อค้าลักลอบขนของจากเซิร์ฟสาม เขาก็เคยรับปากอีลั่วลั่วว่าจะพาเธอเล่นกิจกรรมหนึ่งครั้งแล้ว

ส่วนเรื่องยืม...

เขาพูดไม่ออก

เขาหาคนมาช่วยลูทศพ แล้วยังจะให้อีกฝ่ายออกเงินเองอีก เขารักหน้าตา ทำเรื่องแบบนี้ไม่ลงจริงๆ

ก็แค่หินวิญญาณ 3 หมื่นก้อนเท่านั้น เจ้าสำนักผู้นี้ถือว่าใช้ซื้อใจคนก็แล้วกัน

พอได้ยินเจียงหลิวพูดแบบนี้ ดวงตาอีลั่วลั่วก็สว่างวาบขึ้นมา ใบหน้าเล็กๆ ตื่นเต้นขณะกล่าวขอบคุณเจียงหลิวว่า “ขอบคุณ! หินวิญญาณ 3 หมื่นก้อนนี้ฉันจะรีบหาคืนให้เร็วที่สุด!”

เธอก็อยากได้กระดูกอสูรวิญญาณ อสูรพันปีหนึ่งชุดเหมือนกัน แต่น่าเสียดายที่กระเป๋าแห้ง ทำได้เพียงจำใจถอดใจ แล้วระบายอารมณ์หดหู่ใส่สัตว์อสูรเวท

ตอนนี้ดีแล้ว มีคนกระเป๋าหนักอย่างเจียงหลิวออกค่าตั๋ว เธอก็สามารถเกาะเอากระดูกอสูร วิญญาณอสูรพันปีหนึ่งชุดได้แล้ว!

ขอบคุณศิษย์พี่!

ส่วนภายในเวลากิจกรรม จะลูทกระดูกอสูร วิญญาณอสูรพันปีให้เจียงหลิวกับตัวเองคนละชุดได้ไหม เธอไม่เคยคิดถึงเรื่องแบบนี้เลย

เพราะไม่จำเป็นต้องคิดมาก

“ไม่ต้องคืนหรอก”

เจียงหลิวโบกมือใหญ่ พูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “เธอแค่ช่วยฉันลูทชุดพันปีออกมาก็พอ หินวิญญาณ 3 หมื่นก้อนนี้ถือเป็นค่าตอบแทน”

“อีกอย่าง เด็กอย่างเธอจะไปหาหินวิญญาณ 3 หมื่นก้อนมาจากไหน ฉันไม่ได้สนใจจะหลอกเงินค่าขนมของผู้เยาว์หรอกนะ”

หินวิญญาณ 3 หมื่นก้อน ก็แค่รายรับหนึ่งวันของเขาเท่านั้น แต่สำหรับอีลั่วลั่วแล้ว ไม่แน่ว่าอาจต้องเก็บนานหลายเดือน

ไม่จำเป็น ไม่จำเป็น ขอแค่เธอช่วยต่อไปเรื่อยๆ ไม่แน่ว่าฉันยังต้องจ่ายเงินเดือนให้เธอด้วยซ้ำ

“ศิษย์พี่ แบบนี้นายก็ดูถูกฉันไปหน่อยนะ”

อีลั่วลั่วดูไม่ยอมแพ้มาก เบะปากแล้วพูดว่า “หินวิญญาณแค่ 3 หมื่นก้อนเอง ฉันไปเข้าตู้กาชาถาวรซื้อของมาขายสักสิบวันก็ได้แล้ว”

“ไม่ใช่ว่าฉันหาหินวิญญาณไม่ได้ แค่ไม่อยากทำตัวเหมือนคนโง่ ใช้เวลาหลายชั่วโมงต่อวันไปสุ่มกาชาก็เท่านั้นเอง”

เจียงหลิว “????”

เธอก็เป็นพ่อค้าคนกลางเหมือนกันเหรอ?!

ครั้งนี้เจียงหลิวตกใจกับอีลั่วลั่วจริงๆ

เขาเป็นพ่อค้าคนกลาง เพราะเขามีเกมเวอร์ชันลด 100 เท่า

อีลั่วลั่วถึงกับเป็นพ่อค้าคนกลางด้วย หรือว่าเธอก็ใช้บัคเวอร์ชันลด 100 เท่าเหมือนกัน?

ไม่ เป็นไปไม่ได้

ถ้าเธอก็มีเวอร์ชันลด 100 เท่า ไม่มีทางเพิ่งอยู่ขั้นหลอมปราณระดับสิบตอนนี้แน่

หินวิญญาณ 3 หมื่นก้อน เข้าตู้กาชาถาวรรับของมาขายสิบวันก็หาได้ครบ

นั่นก็หมายความว่าทุกวันสามารถกวาดหินวิญญาณจากตู้กาชาถาวรออกมาได้ 3000 ก้อน!

คนอื่นสุ่มกาชาเสียเงิน อีลั่วลั่วสุ่มกาชาหาเงิน!

โหดพอแล้ว ฉันว่าคงไม่ใช่ดวงพลิกฟ้าแล้ว นี่มันลูกสาวแท้ๆ ของทีมผู้พัฒนากลับชาติมาเกิดบนโลกมนุษย์ชัดๆ เฮ้ นี่เล่นพรรคเล่นพวกกันเหรอว่ะ!

“เธอเก็บไว้เป็นเงินค่าขนมเถอะ”

เจียงหลิวตอบส่งๆ หนึ่งประโยค แล้วปักธูปล่อสัตว์อสูรลงบนพื้นหนึ่งดอก เขียนตัวอักษรเตือนไว้บนพื้นอีกหนึ่งบรรทัด จากนั้นก็บินไปยังที่ไกลอีกครั้ง

“เธอรออยู่ตรงนี้ก่อน ฉันจะไปซื้อส้มให้... แค่กๆ ฉันจะไปจัดเตรียมอะไรสักหน่อยก่อน”

อีลั่วลั่วมองธูปล่อสัตว์อสูรแวบหนึ่ง แล้วมองแผ่นหลังของเจียงหลิวอีกแวบหนึ่ง ในหัวเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

ธูปล่อสัตว์อสูรก็ปักแล้ว แค่รอให้สัตว์อสูรวิ่งเข้าตาข่ายเองไม่ใช่เหรอ นี่ยังมีอะไรให้จัดเตรียมอีก?

เธอรอครั้งนี้ ก็รอไปครึ่งชั่วโมงกว่า พอเบื่อๆ ก็เริ่มฟาดสัตว์อสูรเล่นอีกครั้ง

เล่นไปเล่นมา จู่ๆ ปราณกระบี่ร้อนระอุสายหนึ่งก็ตกลงมาจากฟ้า ฟันสัตว์อสูรสิบตัวตายในการโจมตีเดียว ทำเอาเธอตกใจจนทั้งตัวสะดุ้ง

“เธอเก็บของดรอป แล้วบินตามฉันมา!”

เจียงหลิวไม่แม้แต่จะลงพื้น ตะโกนใส่อีลั่วลั่วหนึ่งเสียง แล้วบินไปยังจุดหมายเลข 2 บนมินิแมพ

เขาฆ่ามอนสเตอร์ในเสี้ยววินาที อีลั่วลั่วเก็บของดรอป แบ่งงานชัดเจน เน้นประสิทธิภาพเป็นหลัก

“มาแล้ว มาแล้ว!”

อีลั่วลั่วชะงักไปก่อนเล็กน้อย ไม่ค่อยเข้าใจว่าเจียงหลิวหมายความว่าอะไร แต่ก็รีบกวาดของบนพื้นทันที หลังเก็บของดรอปจากสัตว์อสูรสิบตัวแล้วก็ไล่ตามเจียงหลิวไป

เธอไล่ตามอย่างสุดแรง ไล่ไปหนึ่งลี้ ตอนเพิ่งเข้าใกล้เจียงหลิว กลับเห็นเจียงหลิวทิ้งคำพูดหนึ่งประโยคไว้แล้วบินจากไปอีก

“เธอบินเร็วหน่อย เก็บเสร็จก็ไล่ตามฉันเลย!”

อีลั่วลั่ว “?????”

อีลั่วลั่วทำหน้างุนงง มองพื้นตามสัญชาตญาณ มุมปากก็กระตุกเล็กน้อยทันที

บนพื้นมีธูปล่อสัตว์อสูรอีกหนึ่งดอก และยังมีของดรอปกองใหญ่อีกด้วย!

ที่แท้หมายความว่าแบบนี้นี่เอง!

เธอทำหน้าเข้าใจฉับพลัน รีบบินลงไปเก็บของดรอป แล้วไล่ตามเจียงหลิวอีกครั้ง

จุดหมายเลข 3

“ลั่วลั่ว เร่งความเร็วๆ เข้า! ทำไมเธอเก็บของยังไม่เร็วกว่าฉันฆ่าอีก!”

อีลั่วลั่ว “...”

จุดหมายเลข 4

“ลั่วลั่ว เธอทำอะไรอยู่ อายุยังน้อยทำไมถึงไม่คล่องแคล่วแบบนี้ แบบนี้ต่อไปจะหางานทำได้ยังไง?”

จุดหมายเลข 5

“เร็วหน่อย! ไม่ได้กินข้าวมาหรือไง!”

จุดหมายเลข 6

“ถ้ามีกระดูกอสูรวิญญาณ อสูรออกมาเตือนฉันด้วยนะ ฉันเกือบลืมใช้คูปองดรอปแล้ว”

หมายเลข 7 หมายเลข 8 หมายเลข 9 หมายเลข 10...

ห้าสิบนาทีต่อมา

อีลั่วลั่วไล่ตามเจียงหลิววิ่งครบธูปล่อสัตว์อสูรหนึ่งร้อยดอก สีหน้าเปลี่ยนจากตื่นเต้นเป็นประหลาดใจ จากประหลาดใจเป็นตกตะลึง จากตกตะลึงกลายเป็นด้านชา การเปลี่ยนแปลงติดต่อกันหลายครั้งเกิดขึ้นภายในเวลาเพียงห้าสิบนาที

ตอนนี้ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่าทำไมเจียงหลิวถึงมีแต้มสังหารมากขนาดนั้น ความเร็วในการฟาร์มมอนสเตอร์แบบนี้ ใครเจอก็ต้องมึนงงทั้งนั้น!

บินต่อเนื่องเกือบหนึ่งชั่วโมง แค่ปราณวิญญาณที่ใช้รักษาสภาพการบิน เธอก็กินโอสถฟื้นปราณไปหลายร้อยเม็ดแล้ว

แค่บินขึ้นบินลงเก็บของดรอป ก็ทำให้เธอใจลอย เหนื่อยล้าจนแทบหมดแรงแล้ว

เมื่อฟาร์มธูปล่อสัตว์อสูรร้อยดอกในรอบแรกเสร็จ เธอก็นอนหงายแผ่อยู่บนพื้นเหมือนปลาเค็ม ร่างเล็กน่ารักเหยียดเป็นตัวอักษรใหญ่ หอบหายใจเข้าออกหนักๆ

ตั้งแต่เด็กจนโต เธอเคยเหนื่อยขนาดนี้เมื่อไรกัน!

“ไม่ไหวแล้วศิษย์พี่ ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ”

อีลั่วลั่วนอนแผ่อยู่บนพื้น อ้อนวอนเจียงหลิวว่า “พวกเราพักกันสักหน่อยได้ไหม?”

ถ้าเธอรู้ว่าเจียงหลิวฟาร์มมอนสเตอร์บ้าคลั่งขนาดนี้ ต่อให้ตีเธอตาย เธอก็ไม่ตามเจียงหลิวหรอก!

“แค่ชั่วโมงเดียวก็ไม่ไหวแล้ว ด้วยแรงกายแบบเธอยังคิดจะบำเพ็ญเซียนอีกเหรอ?”

เจียงหลิวมองอีลั่วลั่วอย่างดูแคลน ส่ายหน้า จากนั้นก็บินออกไปคนเดียว

“ฉันจะไปจัดเตรียมอีกชุดหนึ่ง รอฉันกลับมาแล้วต่อ!”

อีลั่วลั่ว “!!!!”

นายเห็นฉันเป็นวัวม้าจริงๆ แล้วใช่ไหม!

เป็นคนหน่อยเถอะศิษย์พี่!

“เมื่อกี้รอบนั้นออกกระดูกอสูร 3 อัน วิญญาณอสูร 4 ดวง...”

อีลั่วลั่วนอนบนพื้น ดวงตาไร้แววขณะคำนวณ

เธอกับเจียงหลิวสองคนต้องใช้กระดูกอสูรทั้งหมด 20 ชิ้น วิญญาณอสูร 26 ชิ้น รวมทั้งหมด 46 ชิ้น

หัก 4 ชิ้นที่ออกมาก่อนรวมทีม ยังต้องใช้อีก 42 ชิ้น

ถ้าหนึ่งรอบออก 7 ชิ้น ก็เท่ากับ 6 รอบ!

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ยังต้องวิ่งอีก 5 รอบ!

5 รอบ 5 ชั่วโมง บินขึ้นลง 500 ครั้ง เก็บของดรอป 500 ครั้ง!

หลังอีลั่วลั่วคำนวณ ทั้งร่างก็สั่นเทาไปหมด

ถ้าไม่ใช่เพราะเธอซื้อการ์ดกับบัฟแผนที่ไปแล้ว เธอถึงขั้นอยากคืนหินวิญญาณ 3 หมื่นก้อนนั้นแล้ว!

“นี่แค่ชุดร้อยปี พอฟาร์มชุดร้อยปีเสร็จ ยังต้องไปฟาร์มชุดพันปีที่อัตราดรอปต่ำกว่านี้อีก...”

อีลั่วลั่วพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าเล็กๆ เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

ก่อนหน้านี้ศิษย์พี่เจียงบอกว่าเขาจะฟาร์มให้เต็มทั้ง 4 วันที่กิจกรรมเปิด...

ที่แท้เขาคิดจะฟาร์มเต็ม 4 วันจริงๆ!

อยู่ขั้นก่อรากฐานขั้นกลางแล้ว เป็นอันดับหนึ่งเซิร์ฟสี่แล้ว ยังขยันขนาดนี้ จะปล่อยให้คนอื่นมีชีวิตอยู่ไหม?

นายจะขยันก็ขยันไปสิ อย่าลากฉันไปด้วยสิ!