บทที่ 1108 - แผนการรักษาแพทย์แผนจีนระบบ AI

บทที่ 1108 - แผนการรักษาแพทย์แผนจีนระบบ AI

ในห้องผู้ป่วยมีการติดตั้งเครื่องปรับอากาศส่วนกลางระดับไฮเอนด์ อากาศไม่หนาวไม่ร้อน เย็นสบายกำลังดี มองเผินๆ ดูเหมือนจะส่งผลดีต่อการฟื้นตัวของคนไข้เป็นอย่างมาก

น้องเสี่ยวจิ้งพักอยู่ในห้องด้านใน ตอนนี้มีลุงกับป้าของเธอคอยอยู่เป็นเพื่อน ส่วนห้องด้านนอกมีหญิงสาววัยยี่สิบต้นๆ นั่งพักอยู่ เมื่อดูจากการแต่งตัว น่าจะเป็นพี่เลี้ยงหรือพยาบาลพิเศษที่ครอบครัวของเสี่ยวจิ้งจ้างมา เมื่อเห็นพวกเปียนมู่เดินเข้ามา หญิงสาวคนนั้นก็ลุกขึ้นโค้งคำนับให้เปียนมู่อย่างสุภาพนอบน้อม

ฐานะครอบครัวของน้องเสี่ยวจิ้งคงไม่ด้อยไปกว่าเฉินเยวี่ยชิงเท่าไหร่นัก เปียนมู่เดาว่า ไม่ช้าก็เร็ว ครอบครัวนี้ก็คงต้องจ้างแม่บ้านและพยาบาลพิเศษมาเพิ่มอีกแน่ๆ

เปียนมู่และซูหลินเหวินพยักหน้าตอบรับหญิงสาวที่ดูเหมือนพยาบาลพิเศษอย่างสุภาพ แล้วเดินตามแม่ของเสี่ยวจิ้งเข้าไปในห้องด้านใน

เปียนมู่อธิบายด้วยรอยยิ้มว่า "ในมุมมองของแพทย์แผนจีน สภาพร่างกายของน้องเสี่ยวจิ้งตอนนี้ไม่เหมาะที่จะเปิดแอร์หรอกนะครับ แอร์ส่วนกลางก็ไม่ได้เหมือนกัน! ผมขอแนะนำ... ให้พยาบาลช่วยปรับแอร์ส่วนกลางให้เป็นอุณหภูมิห้องปกติก็พอครับ ปล่อยให้มีลมพัดตามธรรมชาติก็พอแล้ว ถอยมาอีกก้าว อีกสองวันอากาศจะเริ่มร้อนขึ้น การเอาน้ำแข็งใส่ถังมาตั้งไว้ในห้องยังจะดีกว่าเปิดแอร์อีกนะครับ เรื่องนี้รบกวนช่วยใส่ใจเป็นพิเศษด้วยนะครับ ร่างกายของเธอตอนนี้ สิ่งที่ต้องระวังที่สุดคือความเย็นครับ! แถม ความเย็นในช่วงหน้าร้อนมันทำร้ายคนได้รุนแรงกว่าช่วงหน้าหนาวเสียอีก ในตำราแพทย์แผนจีนเรียกว่า 'ความเย็นทะลุกระดูก' ครับ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของแม่เสี่ยวจิ้งก็ฉายแววตื่นตระหนกขึ้นมาทันที

"หา?! โชคดีจริงๆ ที่ได้มาหาหมอเปียน ที่บ้านเราก็ติดแอร์ส่วนกลางเหมือนกัน เมื่อสองเดือนก่อนยังเพิ่งจะอัปเกรดแอร์ในห้องนอนของเสี่ยวจิ้งให้เป็นแอร์ระบบ AI รักษาอุณหภูมิคงที่อยู่เลย ไม่นึกเลยว่า... จะกลายเป็นการทำร้ายแกทางอ้อม เสี่ยวจี้! รบกวนไปเรียกพยาบาลมาปรับแอร์ให้หน่อยสิ เดี๋ยวก่อน! เอาอย่างนี้ดีไหมคะ หมอเปียน ปิดแอร์ไปเลยดีกว่า" ระหว่างที่พูด แม่ของเสี่ยวจิ้งก็ถามความเห็นจากเปียนมู่

"แบบนั้นก็ได้ครับ! แต่ต้องมีคนคอยเช็ดเหงื่อให้น้องเสี่ยวจิ้งอยู่ตลอดเวลานะครับ ระวังอย่าให้เกิดแผลกดทับล่ะ!" เปียนมู่เตือนอย่างเป็นธรรมชาติ

แม่และป้าของเสี่ยวจิ้งพยักหน้าเบาๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้พูดอะไรตอบ

ซูหลินเหวินยิ้มมุมปาก ชำเลืองมองเปียนมู่แวบหนึ่ง พลางคิดในใจว่า "ครอบครัวระดับนี้ สภาพห้องผู้ป่วยระดับนี้ การพยาบาลระดับนี้... จะปล่อยให้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ มีแผลกดทับได้ยังไงกันล่ะ?! เขานี่ชินกับการเป็นหมอไปแล้วสินะ หึหึ... เลยปรับตัวไม่ค่อยทัน"

จากนั้น เปียนมู่ก็จับชีพจรให้น้องเสี่ยวจิ้งอีกครั้ง ข้อมือทั้งสองข้าง ลำคอทั้งสองข้าง ข้อเท้า... หลังจากเปรียบเทียบชีพจรทั้งสามจุดแล้ว เปียนมู่ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย

"พักผ่อนให้เยอะๆ นะ! ปกติหนูชอบเล่นอะไรบ้าง? เอาแบบที่ต้องขยับมือขยับแขนนะ พวกไถมือถือดูคลิปหรือเล่นเกมนี่ไม่นับนะ" เปียนมู่ถามน้องเสี่ยวจิ้งด้วยรอยยิ้ม

"ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษนะคะ... บางทีครูจูก็จะมาเล่นพันด้าย รูบิค หมากล้อม... อะไรพวกนี้เป็นเพื่อน แต่... หนูเบื่อจะแย่แล้ว! ไม่เห็นสนุกเลย!" เสี่ยวจิ้งตอบด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย

"งั้นเหรอ? ครูจูเหรอ? ครูที่มาสอนพิเศษหนูใช่ไหม?" เปียนมู่ลองเดาดู

"อืม! แม่หนูจ้างมาค่ะ สอนได้หมดทุกวิชาแหละ กลัวหนูจะเรียนไม่ทันเพื่อนที่โรงเรียน" เสี่ยวจิ้งตอบพลางขมวดคิ้ว

"อ๋อ! ครูจูสอนได้ทุกอย่างเลยเหรอ?" ซูหลินเหวินอดไม่ได้ที่จะพูดแทรกขึ้นมา

"พวกภาษาจีน คณิตศาสตร์ อะไรพวกนี้แกก็สอนได้ค่ะ แต่ภาษาอังกฤษ แม่หนูจ้างครูต่างชาติมาสอนต่างหาก ชื่อคุณครูแคทเธอรีน! แล้วก็ยังมีครูสอนดนตรีอีกคน ชื่อครูหวง ครูแกสวยมากเลยนะคะ!"

โห! ครอบครัวนี้จัดตารางเรียนให้ลูกซะแน่นเอี้ยดเลย

"งั้นเหรอ? หนูเก่งจังเลยนะ! เรียนตั้งหลายอย่างแหนะ!" ซูหลินเหวินยิ้มและเอ่ยชมเสี่ยวจิ้ง

ถึงแม้ซูหลินเหวินจะเป็นคนง่ายๆ สบายๆ แต่เธอก็เป็นคนที่มีความรู้ความสามารถ ประกอบกับหน้าตาที่สวยงามราวกับดอกไม้ และพูดจาไพเราะอ่อนหวาน เสี่ยวจิ้งย่อมต้องชอบเธอมากเป็นธรรมดา

บรรยากาศในห้องผู้ป่วยก็ดูผ่อนคลายและเป็นกันเองมากขึ้นในพริบตา

เมื่อเห็นเช่นนั้น แม่ของเสี่ยวจิ้งก็รู้สึกดีใจมาก ลึกๆ แล้วเธอปักใจเชื่อไปแล้วว่าเปียนมู่คือผู้วิเศษที่สวรรค์ส่งมาโปรดครอบครัวของเธออย่างแน่นอน

เปียนมู่และซูหลินเหวินอยู่คุยเล่นกับน้องเสี่ยวจิ้งอีกพักหนึ่ง ก่อนจะถอยออกไปคุยเรื่องแผนการรักษาในขั้นต่อไปกับแม่ของเสี่ยวจิ้งที่ห้องด้านนอก

"ตอนที่น้องเสี่ยวจิ้งประสบอุบัติเหตุ น่าจะพอหากล้องวงจรปิดแถวๆ นั้นได้ใช่ไหมครับ!" เปียนมู่ถามด้วยรอยยิ้ม

พอได้ยินแบบนั้น แม่ของเสี่ยวจิ้งก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

"การเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ หลังจากนั้นพวกเราก็ลบวิดีโอพวกนั้นทิ้งไปหมดแล้ว ทำไมเหรอคะ? หมอเปียนต้องเอามาอ้างอิงเหรอคะ?"

"ใช่ครับ! ผมต้องอาศัยสถานการณ์ตอนที่เกิดอุบัติเหตุมาสร้างแบบจำลองบาดแผลและแบบจำลองการจัดกระดูกแบบสามมิติ ผมจะเป็นคนร่างแบบ ส่วนแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในคอมพิวเตอร์ เพื่อนผมจะเป็นคนทำ จากนั้น ผมจะไปไหว้วานเพื่อนที่ 'อี้อิวคัง' ให้ช่วยทำแบบจำลองการจัดกระดูกด้วยปูนปลาสเตอร์หรือวัสดุอื่นๆ ในโรงงาน ในทางทฤษฎีแล้ว ผมตั้งใจจะใช้วิธีฝังเข็มแบบพิเศษ เพื่อฟื้นฟูเนื้อเยื่อที่คอยปกป้องไขสันหลังอย่างรากประสาทและส่วนอื่นๆ ไปทีละชั้นอย่างเต็มความสามารถที่สุด ในด้านนี้ การแพทย์แผนจีนโบราณถือว่าพอมีวิธีรับมืออยู่บ้างครับ" เปียนมู่อธิบายพร้อมรอยยิ้ม

"อะไรนะคะ?! คุณ... หมอเปียนพูดจริงเหรอคะ?!" แม่ของเสี่ยวจิ้งตกใจมาก

ความหวัง!

ความหวังที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน!

เกิดมาจนป่านนี้ แม่ของเสี่ยวจิ้งเพิ่งจะเคยได้ยินแผนการรักษาที่ล้ำสมัยขนาดนี้จากปากหมอแพทย์แผนจีนที่ดูธรรมดาๆ เป็นครั้งแรก! มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

ใบหน้าของเปียนมู่ยังคงสงบนิ่งดุจผิวน้ำ

"นี่มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรไม่ใช่เหรอครับ? ยุคนี้ AI กำลังมาแรง แพทย์แผนจีนอย่างพวกเราก็ต้องตามให้ทัน จะให้ล้าหลังกว่าคนอื่นเขาได้ยังไง หึหึ..."

"มิน่าล่ะ หมอจ้าวซีเฉิงถึงได้ชื่นชมคุณนัก คุณนี่มัน... ฉันตื่นเต้นจนพูดไม่ออกแล้ว... ขอโทษทีนะคะ! ความจริงแล้ว... ที่ต่างประเทศก็มีหมอแพทย์แผนจีนชื่อดังอยู่เหมือนกัน พวกเราก็เคยไปปรึกษามาหลายคน มีอยู่คนหนึ่งที่เสนอแนวทางการรักษาคล้ายๆ แบบนี้เหมือนกัน แต่... เขาบอกว่าเขาก็แค่มีไอเดีย ถ้าจะให้ลงมือทำจริงๆ ก็ต้องไปปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ แล้วก็ต้องตั้งทีมวิจัยขึ้นมาอย่างน้อยสองทีม ต้องใช้ทั้งเวลา แรงงาน และงบประมาณอีกมหาศาล พวกเราก็เลยลองไปคุยกับสถาบันวิจัยอีกสองสามแห่ง แต่ก็ติดปัญหาตรงโน้นขาดตรงนี้แหว่ง ดูแล้วแทบไม่มีความหวังเลย สุดท้าย... พวกเราก็เลยต้องยอมแพ้ไป... หมอเปียน คุณเก่งมากจริงๆ! งั้น... พวกเราต้องจ่ายเงินล่วงหน้าเท่าไหร่คะ?" ฟังจากน้ำเสียงแล้ว แม่ของเสี่ยวจิ้งดูจะรู้ธรรมเนียมในวงการนี้ดีทีเดียว

แม่ของเสี่ยวจิ้งเป็นคนที่ผ่านโลกมามาก ถึงแม้ใบหน้าจะเต็มไปด้วยความประหลาดใจและดีใจ แต่เธอก็ยังควบคุมอารมณ์ได้ดีมาก ความจริงแล้ว... เธอก็เป็นคนที่มีชั้นเชิงอยู่ไม่น้อย การที่หมอหนุ่มอย่างเปียนมู่มีความคิดตรงกับทีมแพทย์ระดับท็อปของต่างประเทศ นอกจากความตกใจแล้ว เธอก็ตระหนักได้ทันทีว่า ภูมิหลังของเปียนมู่ต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

เธอมั่นใจว่าครอบครัวของเธอประเมินเปียนมู่ต่ำเกินไปจริงๆ

"เงินล่วงหน้าเหรอ? ไม่ต้องหรอกครับ ผมกับเพื่อนๆ กำลังพัฒนาระบบวิศวกรรมแพทย์แผนจีนดิจิทัลที่ชื่อว่า 'ซู่อี (แพทย์ดิจิทัล)' อยู่พอดี บังเอิญว่าแนวคิดและวิธีการรักษาบางอย่างมันตรงกับอาการป่วยของลูกสาวคุณพอดีเลย เรื่องจะสำเร็จหรือไม่ ผมยังต้องไปปรึกษากับเพื่อนๆ ให้ละเอียดก่อนถึงจะรู้! แถม ถ้าจะเอามาใช้รักษาในคลินิกจริงๆ นอกจากพวกคุณจะต้องเซ็นสัญญาหลายฉบับกับผมแล้ว ผมยังต้องไปลงทะเบียนกับสำนักงานใหญ่ที่เกี่ยวข้องด้วย ถ้าคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญไม่อนุมัติ ผมก็ไม่กล้าออกใบรับรองแพทย์ให้สุ่มสี่สุ่มห้าหรอกครับ" เปียนมู่บอกตามตรง

เมื่อได้ยินดังนั้น รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแม่เสี่ยวจิ้ง

(จบแล้ว)