ตอนที่ 198 การเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ใต้หล้า
ตอนที่ 198 การเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ใต้หล้า
ตอนที่ 198 การเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ใต้หล้า
เทียนเต้าจง ใต้ต้นหลิว
ร่างสองร่างยืนเอามือไพล่หลัง มองดูท้องฟ้ายามค่ำคืนอย่างเงียบงัน
"เป็นอย่างไร ไม่กลายเป็นรูปลักษณ์เหมือนก่อนหน้านี้แล้วหรือ?"
เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของอู๋หมิงในปัจจุบัน ซูไป๋ก็ยิ้มกล่าว
เวลาผ่านไปหนึ่งเดือนนับตั้งแต่ศึกที่จงโจว แม้อู๋หมิงจะยังชอบนั่งใต้ต้นหลิว แต่มิใช่รูปลักษณ์ที่ซอมซ่อมีเคราเฟิ้มเช่นเดิมแล้ว
เขายังคงไม่ค่อยพูดจา แต่น้ำเสียงและจิตวิญญาณเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ราวกับได้ถอดกระดูกเปลี่ยนโฉมไปเลยทีเดียว!
"วันเวลาเหล่านั้น ข้าเอาแต่บำเพ็ญจิตมาร ราวกับศพที่เดินได้" อู๋หมิงยิ้มกล่าว "ในเวลานี้ ข้าได้ก้าวข้ามจิตมารมาแล้ว"
"นับเวลาดูแล้ว จิตมารนี้ ข้าบำเพ็ญมาสามพันปีแล้ว" เขากล่าวด้วยความสะเทือนใจอย่างยิ่ง
สามพันปี?
ซูไป๋ตกใจเล็กน้อย
ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้สึกตกตะลึงกับความเร็วในการบำเพ็ญของอู๋หมิงด้วยเช่นกัน
นั่นหมายความว่า จากระดับหยวนอิงจนถึงขอบเขตเทียนจวิน เขาใช้เวลาเพียงไม่ถึงหนึ่งพันปีเท่านั้น!
สามารถผ่านจิตมารได้ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทียนจวินอย่างแน่นอน!
เทียนจวินพันปี ทั้งยังเป็นสภาวะที่บำเพ็ญเพียงลำพัง เรียกได้ว่าฝืนลิขิตฟ้า!
ในขณะเดียวกัน ก็ทำให้เขาประหลาดใจว่าอู๋หมิงที่ฝืนลิขิตฟ้าขนาดนี้ กลับใช้เวลาบำเพ็ญจิตมารถึงสามพันปี!
สามพันปีเชียวนะ!
"จิตมาร น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ?" ซูไป๋ถาม
"จิตมาร........." อู๋หมิงหลับตาลงเบาๆ ราวกับกำลังย้อนนึกถึงอะไรบางอย่าง
ผ่านไปนาน เขาก็ลืมตาขึ้น ดวงตาสุขุมลุ่มลึก กล่าวอย่างช้าๆ "จิตมาร ไม่เกี่ยวข้องกับพรสวรรค์หรือปัจจัยภายนอกใดๆ เกี่ยวข้องเพียงประสบการณ์ชีวิตของตนเองเท่านั้น"
"ในชีวิตของทุกคน ต่างมีความเสียดายมากมาย ความเศร้าโศกมากมาย ความสุขความทุกข์มากมาย และการพบพานพลัดพรากมากมาย"
"ยกตัวอย่างเช่นข้า ที่ถูกขังไว้ในสี่พันปีก่อน ถูกขังอยู่ในวันที่หนี่เทียนจงล่มสลาย"
"ข้าเอาแต่คิดว่า ถ้าพลังของข้าแข็งแกร่งกว่านี้อีกนิด จะมีปัญญาเปลี่ยนแปลงอะไรได้หรือไม่"
"หลายปีมานี้ จิตสำนึกของข้าวนเวียนอยู่ในหายนะครั้งนั้น พยายามเปลี่ยนอะไรต่อมิอะไรครั้งแล้วครั้งเล่า"
"ทว่า พลังของข้าในตอนนั้นอ่อนแอเกินไป ไม่ว่าจะพยายามอย่างไร ก็ไม่มีปัญญาเปลี่ยนแปลงอะไรได้เลย"
"สามพันปี หนึ่งล้านกว่าวัน ข้าผ่านเหตุการณ์นั้นมาหนึ่งล้านกว่าครั้ง ลองพยายามมาหนึ่งล้านกว่าครั้ง"
อู๋หมิงกล่าว มุมปากเผยรอยยิ้มขมขื่น
ซูไป๋เงียบลง
เขาสามารถเข้าใจความเจ็บปวดของอู๋หมิงได้
เพียงผู้บำเพ็ญระดับหยวนอิงสูงสุด จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ในหายนะที่แม้แต่เทียนจวินก็ไม่อาจหลีกเลี่ยง?
เพียงแต่ เมื่อนึกถึงอู๋หมิงที่ผ่านเหตุการณ์หนี่เทียนจงล่มสลายมาหนึ่งล้านกว่าครั้ง ในใจก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ
"นี่คือฉากที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในจิตมาร หลงทางในวัฏจักรของจิตใจครั้งแล้วครั้งเล่า ถูกขังอยู่ในมารในใจ จนกว่าร่างกายจะดับสูญ"
"หากไม่มีเหตุบังเอิญ จุดจบของข้าก็คงเป็นเช่นนั้น"
"เพียงแต่ ในตอนที่ใกล้ดับสูญ ข้าจะบุกเข้าสู่ตำหนักสวรรค์ ฆ่าได้หนึ่งคนก็คือกำไรหนึ่งคน"
"จนกระทั่งข้าได้พบเจ้า ได้พบกับเทียนเต้าจง"
"ในเทียนเต้าจง ข้าได้เห็นเงาของหนี่เทียนจงในอดีต"
"ข้าเห็นเจ้าเพียงลำพัง ก็กล้าเป็นศัตรูกับตำหนักสวรรค์"
"ดังนั้น ข้าจึงก้าวข้ามจิตมารมาได้"
"หนี่เทียนจง ข้าช่วยไม่ได้"
"แต่เทียนเต้าจง ข้าปกป้องได้"
"โลกใบนี้โหดร้ายนัก ปลาใหญ่กินปลาเล็ก แต่ข้าเชื่อว่าสักวันหนึ่งจะมีคนยืนหยัดขึ้นมา ต่อต้านโชคชะตาที่ไม่ยุติธรรมนี้!"
"หวังว่าสักวันหนึ่ง เจ้าจะสร้างปาฏิหาริย์ ทำให้เทียนเต้าจงผงาดขึ้นมาได้จริงๆ!"
อู๋หมิงกล่าว พร้อมเงยหน้ามองสรวงสวรรค์
ราวกับว่า เหนือหลังคาของเทียนเต้าจง ได้สะท้อนเงาของ......... หนี่เทียนจง......ออกมา
ซูไป๋ได้ยินเช่นนั้น ก็ยิ้มออกมาในทันที พร้อมตบไหล่ของอู๋หมิง กล่าวว่า "ข้าทำได้แน่!"
เมื่อเขาได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทียนจวินอย่างแท้จริง นั่นคือเวลาแห่งการชักกระบี่!
.........................
ศึกที่จงโจว ผ่านไปสามเดือนแล้ว
สามเดือนนี้ เผ่ามนุษย์เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!
ดินแดนแห่งความสุขจี๋เล่อเจี้ยแห่งซีเสวียนโจว และสำนักป้าเทียนจงแห่งตงเสวียนโจว สองขุมพลังระดับเจ้าเหนือหัว ประกาศแยกตัวออกจากพันธมิตรเซียน และเข้าร่วมกับเทียนเต้าจงเป็นกลุ่มแรก!
ตั้งแต่นี้ไป ไม่จำเป็นต้องจ่ายภาษีรายปีให้กับพันธมิตรเซียนอีกต่อไป!
อย่างไรก็ตาม ในสองขุมพลังระดับสี่เสวียนโจว มีเพียงไม่ถึงสิบส่วนของขุมพลังเท่านั้นที่ตามสองเจ้าเหนือหัวแยกตัวจากพันธมิตรเซียนและเข้าร่วมกับเทียนเต้าจง
แม้เทียนเต้าจงจะโจมตีตำหนักสวรรค์จนบาดเจ็บและมีเทียนจวินไร้เทียมทานปรากฏตัวสองคนจนทำให้ตำหนักสวรรค์ยอมอ่อนข้อ แต่ก็ยังไม่สามารถดึงดูดขุมพลังส่วนใหญ่ได้
ความแข็งแกร่งของตำหนักสวรรค์ฝังรากลึกเกินไป หลายขุมพลังกลัวว่าจะเลือกข้างผิดจนนำไปสู่การล่มสลาย
แน่นอนว่า แม้หลายสำนักจะยังคงยืนหยัดอยู่ข้างตำหนักสวรรค์ แต่เหล่าปุถุชนนับร้อยล้านแทบทั้งหมดล้วนยืนอยู่ข้างเทียนเต้าจง!
เรื่องนี้สามารถดูได้จากภายในสี่เสวียนโจว ที่ขอบเขตไร้เทียมทานของซูไป๋เริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
ส่วนเป่ยเสวียนโจว เนื่องจากบรรพชนเป่ยหมิงล้มตาย จึงตกอยู่ในความโกลาหลชั่วคราว ขุมพลังมากมายต่างแย่งชิงตำแหน่งเจ้าเหนือหัว
หนานเสวียนโจว เป็นดินแดนที่มีการเปลี่ยนแปลงมากที่สุด!
บรรพชนประตูหนานเทียนตายในการรบ ประตูหนานเทียนไม่มีสถานะเป็นเจ้าเหนือหัว ประกอบกับการปะทะของเทียนเต้าจง จึงใกล้จะพังทลายเต็มที
แต่หนึ่งเดือนก่อนฉีตี้เทียนจวินได้เสด็จมายังหนานเสวียนโจวด้วยตนเอง เพื่อรักษาเสถียรภาพและเป็นประธานการประชุมพันธมิตรเซียนต่อไป!
สองเดือนที่ผ่านมา เขาได้สืบจนทราบความลับของเทียนเต้าจงหมดสิ้นแล้ว!
นอกเหนือจากซูไป๋และอู๋หมิง แล้ว คนอื่นๆ ล้วนอ่อนแอเกินไป!
การรบระดับสุดยอดอาจจะสู้ไม่ได้ แต่การรบระดับศิษย์และระดับกลาง จะไม่ใช่ง่ายๆ หรอกหรือ?
หากศิษย์ของเทียนเต้าจงเลือกที่จะยอมจำนนในระหว่างการรบ เขาก็สามารถใช้เป็นข้ออ้างเล่นงานได้!
เทียนเต้าจง ก็แค่เท่านั้น!
รอจนกว่ากระถางทั้งเก้าจะถูกหลอมเสร็จ ก็คือเวลาที่เทียนเต้าจงจะดับสูญ!
ดังนั้น เมื่อฉีตี้เทียนจวินมาถึง การประชุมพันธมิตรเซียนของหนานเสวียนโจว ก็ยังคงดำเนินต่อไป!
ตบหน้าตำหนักสวรรค์ของข้า ครั้งนี้เขาจะตบกลับให้แรงที่สุด!
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคนพบว่า ในบรรดาศิษย์ที่เข้าร่วมการประชุมพันธมิตรเซียนของหนานเสวียนโจว ปรากฏร่างลึกลับอยู่หลายร่าง.........!
เรื่องทั้งหมดนี้ ซูไป๋ย่อมทราบดี
การประชุมพันธมิตรเซียนของหนานเสวียนโจว ต้องดำเนินต่อไป!
เพราะในภารกิจอัปเกรดสำนัก มีข้อกำหนดนี้อยู่!
เทียนเต้าจง ต้องคว้าอันดับหนึ่งในการประชุมพันธมิตรเซียนของหนานเสวียนโจว!
แม้จะมีตำหนักสวรรค์เข้ามาแทรกแซง การแข่งขันครั้งนี้จะยากลำบากยิ่งขึ้น แต่ซูไป๋มีความมั่นใจ!
เขามีความมั่นใจในตัวศิษย์ของตนเพียงพอ!
เขามองขึ้นไปดูเหล่าศิษย์ของเทียนเต้าจง บำเพ็ญเพียรอย่างตรากตรำ!
ซูไป๋เผยรอยยิ้มออกมา เขาตั้งตารอว่าศิษย์ของเขาจะสามารถไปได้ถึงระดับไหน!
"อาจารย์หวังว่าพวกเจ้าแต่ละคน จะสามารถยืนหยัดได้ด้วยตนเอง"
"หวังว่าพวกเจ้าแต่ละคน จะสามารถกลายเป็นยอดฝีมือที่หาตัวจับยาก!"
"หวังว่าตำหนักสวรรค์ จะต้องตื่นตระหนกจนหวาดกลัวเมื่อได้ยินชื่อของพวกเจ้าแต่ละคน!"
"หวังว่าสี่เสวียนโจว จะร่วมกันสดุดีฉายาของพวกเจ้า"
"วันนั้น จะมาถึงในไม่ช้า!"
สายตาของซูไป๋เป็นประกาย พึมพำกล่าว
……..