ตอนที่ 187 เทียนจวินร่วงหล่น เปิดมุมหนึ่งของตำหนักสวรรค์
ตอนที่ 187 เทียนจวินร่วงหล่น เปิดมุมหนึ่งของตำหนักสวรรค์
ตอนที่ 187 เทียนจวินร่วงหล่น เปิดมุมหนึ่งของตำหนักสวรรค์
กระบี่นี้ ทำให้พิภพทั้งใบไร้แสงสี!!!
กระบี่นี้ ทำให้สวรรค์และดินตื่นตะลึง!!!
ผู้ที่เรียกตนว่าเทียนจวินแล้วอย่างไร?
กระบี่นี้คือความปรารถนาของสรรพชีวิตนับล้านล้านดวง ที่แบกรับพลังของมวลชนไว้!
เมื่อทุกคนเห็นกระบี่นี้ หัวสมองต่างระเบิดดังกึกก้อง
พลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นสามารถพลิกคว่ำทั้งพิภพและหมุนเวียนจักรวาลได้!
หุนหลวนเทียนจวินโง่ไปแล้ว ตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง หวาดกลัวจนทำอะไรไม่ถูก
เขาสัมผัสได้ถึงความตายที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน!
สัมผัสได้ถึงความสั่นสะท้านและความหวาดกลัวที่มาจากส่วนลึกของวิญญาณ
ความรู้สึกนั้น ไม่เคยมีมาก่อน!
ซูไป๋ในขณะนี้ ไม่ใช่เทียนจวินอีกต่อไป แต่เป็นเซียน!
เขานึกเสียใจ เขาเสียใจที่ลงมือคราวนี้เพื่อจะเหยียบศพซูไป๋ขึ้นไป
แต่ตอนนี้เสียใจก็สายเกินไปแล้ว
กระบี่นี้ฟันความหยิ่งผยองทั้งหมดของเขาขาดสะบั้น และตัดขาดความมั่นใจทั้งหมดของเขา!
เส้นทางแห่งความไร้เทียมทานของเขา จบสิ้นลงตรงนี้!
ความรุ่งโรจน์ทั้งหมดของเขาก็เลือนหายไปพร้อมกับกระบี่นี้
ชวิ้ง~
ปราณกระบี่สีทองยาวนับล้านล้านวาพุ่งทะลุร่างของหุนหลวนเทียนจวิน ตัดเขาออกเป็นสองซีกบนความว่างเปล่า
เลือดของเขาหยดลงมา ย้อมท้องฟ้าจนกลายเป็นสีแดงฉาน
“อ๊าก~~~~~~~~~~~~~~”
หุนหลวนเทียนจวินกรีดร้องด้วยความโศกเศร้า ภาพเหตุการณ์นี้ช่างโหดร้ายยิ่งนัก
ผู้ที่คู่ควรแก่ขอบเขตเทียนจวิน ผู้ที่รุ่งโรจน์และไร้คู่ต่อสู้ กลับต้องพบกับจุดจบเยี่ยงนี้!
เขาพยายามขัดขืน พยายามรวมร่างใหม่ สำหรับระดับเทียนจวิน การฟื้นคืนจากหยดเลือดเป็นเรื่องปกติ
ทว่าไร้ผล พลังที่แฝงอยู่ในกระบี่เล่มนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไป มันกดทับกฎเกณฑ์และอิทธิฤทธิ์ทั้งหมดในตัวเขา ปิดกั้นพลังชีวิตและกลิ่นอายทั้งหมดของเขา
ไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไรก็ไร้ผล!
ความตายกลายเป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง!
กระบี่นี้ ต่อให้เขาแข็งแกร่งกว่านี้อีกสิบเท่าก็รับไม่ได้!
“ฮ่าฮ่า, ฮ่าฮ่า, ฮ่าฮ่าฮ่า!”
ในลมหายใจสุดท้ายของชีวิต เขากลับไม่ได้มีความเศร้าโศกหรือโกรธแค้นตามที่คิดไว้ แต่กลับนึกย้อนไปถึงอดีตที่ไกลแสนไกล
นั่นคือเมื่อหลายพันปีก่อน ตอนที่เขายังเป็นเด็กหนุ่ม เป็นเด็กหนุ่มที่ไม่ได้กินข้าวมาสามวัน...
เขาติดตามผู้คนมากมายมายังนิกายหนึ่ง นิกายที่เป็นของเผ่าพันธุ์มนุษย์!
นิกายนี้เปิดกว้างให้กับมนุษย์ทุกคน ไม่ว่าจะมีเงินน้อยแค่ไหน จะยากจนอย่างไร หรือจะสกปรกเพียงใด ก็ต้อนรับทั้งหมด!
ขอเพียง เจ้าเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์!
ที่นั่นเขาได้กินโจ๊กร้อนๆ ได้ใส่เสื้อผ้าใหม่ และผ่านการคัดเลือกกลายเป็นสมาชิกของนิกาย!
เขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์ระดับธาตุวิญญาณสวรรค์เชียวนะ!
ในวันที่กราบอาจารย์ อาจารย์ถามเขาว่า เจ้าฝึกเซียนเพื่อสิ่งใด?
เขามองป้ายคำขวัญข้างนิกาย แล้วตอบอย่างมั่นคงว่า ฝึกเซียนเพื่อปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์!
เขาอยากเป็นเหมือนอาจารย์ ปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์ให้มากขึ้น!
เขาอยากเป็นคนที่เหมือนกับ “อู๋ซวงเทียนจวิน” ที่ถูกสรรเสริญโดยมวลชน
ทว่าเริ่มลืมความเชื่อนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
เพราะเขามีพรสวรรค์สูงส่ง ผู้คนมากมายจึงแย่งชิงทรัพยากรมามอบให้เขาเพื่อประจบอย่างนั้นหรือ?
เพราะพลังเขาสูงส่ง ผู้คนมากมายจึงก้มหัวอ่อนน้อมเพื่อพึ่งพาเขา?
เพราะเขาไร้คู่ต่อสู้ จึงคิดว่าตนเองกลายเป็นพระเจ้าที่อยู่เหนือสูงส่ง ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตเดียวกับมดปลวกพวกนั้น?
ความคิดของเขาเตลิดไปไกล
ในชั่วพริบตา เขานึกถึงหลายสิ่ง
ทัศนคติของเขาเปลี่ยนไปบนเส้นทางที่เต็มไปด้วยสิ่งล่อใจ ไม่ใช่เด็กหนุ่มคนเดิมอีกต่อไป!
ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่า เหตุใดตนเองถึงไม่สามารถผ่านด่านหายนะแห่งจิตใจ และไม่สามารถมองเห็นโลกหลังระดับเทียนจวินได้เสียที
นั่นเพราะ เขาหลงทางไปไกลเสียแล้ว
............................
หุนหลวนเทียนจวิน ตาย!
กระบี่นี้ ทำให้ทั้งอดีตและอนาคตตะลึงงัน!
ผู้แข็งแกร่งระดับเทียนจวินท่านหนึ่งร่วงหล่น!!!
“สวรรค์ นี่เทียนจวินท่านหนึ่งถูกสังหารแล้ว!”
ชั่วขณะนี้ พิภพทั้งใบสั่นสะเทือน!
ซูไป๋มีชื่อเสียงแล้ว!
นับจากนี้ไป เขาจะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ แม้จะตายจากการถูกตำหนักสวรรค์ล้างแค้น แต่ก็ยังทิ้งร่องรอยอันหนักแน่นไว้ในประวัติศาสตร์!
“ตู้ม ตู้ม ตู้ม!”
การร่วงหล่นของเทียนจวิน ก่อให้เกิดเสียงร่ำไห้ของกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดิน สายฟ้ากลิ้งก้อนเมฆหมุนวน และเกิดฝนตกในพื้นที่นับล้านลี้
นี่คือความโศกเศร้าอันยิ่งใหญ่ เป็นความโศกเศร้าของฟ้าดิน เป็นการถอนหายใจของสวรรค์ที่เทียนจวินท่านหนึ่งร่วงหล่น
“สวรรค์ เจ้ากำลังร้องไห้ผิดคนแล้ว!”
“เจ้าควรจะร้องไห้ให้สรรพชีวิตนับล้านล้านที่ตายไปอย่างไร้เดียงสา!”
“ไม่ใช่ร้องไห้ให้ฆาตกร!”
ซูไป๋ลงมืออย่างเย็นชา ฟาดฟันไปยังท้องฟ้า ทำลายปรากฏการณ์นี้จนแตกกระจายและลบเลือนไปอย่างสิ้นเชิง
จากนั้น เขามองไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์จงโจวทั้งหมด แล้วตัดสินใจอีกอย่างหนึ่ง
“วิ้ง!”
บนท้องฟ้าของหนานเสวียนโจว ปรากฏภาพจำลองขนาดใหญ่ ซึ่งใหญ่มากจนปกคลุมทั้งหนานเสวียนโจว ทำให้ประชากรนับล้านล้านในหนานเสวียนโจวมองเห็นได้!
ภาพจำลองนี้คือภาพเหตุการณ์ตลอดทั้งปีที่ผ่านมาในตำหนักสวรรค์ ซึ่งซูไป๋ดึงออกมาจากการสั่นสะเทือนของกฎเกณฑ์ในที่นี้
ทุกคนเงยหน้ามอง ภาพในนั้นคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์จงโจวที่กว้างใหญ่ไพศาล และตำหนักสวรรค์ที่รุ่งโรจน์ถึงขีดสุด ทอดตัวยาวนับล้านล้านลี้!
พลังปราณเข้มข้นจนกลายเป็นหมอก ทำให้ตำหนักสวรรค์กลายเป็นพิภพแห่งเมฆหมอก ราวกับวิมานในตำนาน!
ที่นั่นมีดอกไม้นานาพันธุ์เบ่งบาน มีนกเซียนบินโฉบเฉี่ยว มีมังกรเทพเต้นระบำ!
ในภาพจำลอง พวกเขาเห็นว่าอาคารทุกแห่งในตำหนักสวรรค์ใช้วัสดุที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน อิฐและกระเบื้องทุกแผ่นหินทุกก้อนล้วนเปล่งประกายแสงแห่งสมบัติ
ทางเดินทุกสาย ขุนเขาจำลองทุกแห่งล้วนปูด้วยหินปราณที่ใสกระจ่าง ส่องประกายแวววาวราวกับความฝัน!
เส้นชีพจรปราณขนาดใหญ่ถักทอเข้าหากันกลางอากาศ ของเหลวปราณรวมตัวกันเป็นแม่น้ำไหลเชี่ยว ราวกับน้ำจากสรวงสวรรค์
นี่คือภาพที่งดงามตระการตา ทำให้สรรพชีวิตนับล้านล้านในหนานเสวียนโจวตะลึงงัน!
ยังมีงานเลี้ยงนั่นอีก!
ที่นั่นเต็มไปด้วยอาหารหายากนานาชนิด แม้กระทั่งเนื้อของสัตว์เทพ และผลไม้หายาก!
บนโต๊ะนั้นมีภาชนะที่ใสกระจ่างราวกับแก้วหยก เปล่งประกายแสงสีรุ้ง กลิ่นหอมฟุ้งจนทำให้นับล้านคนน้ำลายสอ!
นางรำนับไม่ถ้วนกำลังเต้นรำ พวกเขาสวมชุดผ้าโปร่ง เผยผิวขาวผ่อง
พร้อมกับเสียงดนตรี ท่วงท่าของพวกเขาสง่างาม ดูเบาสบายราวกับไร้ฝุ่นละออง ผิวขาวดุจหิมะ เปล่งประกายเย้ายวนใจคน!
ยังมีทารกที่เพิ่งเกิดที่เพิ่งเข้าสู่ตำหนักสวรรค์ผ่านทางแม่น้ำสวรรค์ก่อนจะทันได้หัดพูด ก็มีระดับจวินเจ๋อมาประทานพรให้
พวกเขาเกิดมาก็มีทุกอย่าง ชีวิตนี้ถูกกำหนดไว้ว่าจะเสพสุขอย่างหรูหรา ไม่รู้จักความกังวล
ยังมีผู้แข็งแกร่งจากเผ่าอสูรและขุมอำนาจพันธมิตรเซียนต่างๆ ที่ต่างเข้าคิวด้วยท่าทีอ่อนน้อมเพื่อขอเข้าพบ
ทุกปีไม่เพียงแต่ขุมอำนาจพันธมิตรเซียนต้องส่งส่วย เผ่าอสูรต่างๆ ก็ต้องส่งส่วยเช่นกัน!
มีการส่งส่วยสัตว์เทพที่ยังไม่โตเต็มที่, นางงาม, โอสถ, วิชาเซียน ทุกอย่างล้วนมีครบ!
ทัศนียภาพที่ไม่สามารถมองเห็นได้ในวิหารอื่นๆ และเสียงดนตรีที่ดังก้องไปทั่วทุกค่ำคืนนั้น จะหรูหราเพียงใด?
สิ่งที่ปรากฏในภาพจำลองนี้ เป็นเพียงมุมหนึ่งของตำหนักสวรรค์เท่านั้น!
...