ตอนที่ 180 กระบี่เดียวสังหารบรรพชนเทียนเจวี๋ย!
ตอนที่ 180 กระบี่เดียวสังหารบรรพชนเทียนเจวี๋ย!
ตอนที่ 180 กระบี่เดียวสังหารบรรพชนเทียนเจวี๋ย!
“หึ! ข้าเห็นว่าเจ้าคงจะรังเกียจว่าอายุขัยยาวนานเกินไป!”
บรรพชนเทียนเจวี๋ยแค่นเสียงตวาด ไอสังหารหนาวเหน็บ
“พวกเราต้าจวินสิบเจ็ดคนร่วมมือกัน เจ้าถึงกับยังคงกล้ากล่าววาจาโอหังถึงเพียงนี้!”
“ทุกท่าน คอยดูว่าข้าบรรพชนเทียนเจวี๋ยจะสังหารเขาอย่างไร!”
บรรพชนเทียนเจวี๋ยตวาดต่ำ กลิ่นอายทั่วร่างเดือดพล่าน ประดุจดั่งมหาสมุทรอันไพศาล
ในบรรดาต้าจวินขั้นเหอถี่มากมาย ความแข็งแกร่งของบรรพชนเทียนเจวี๋ย อยู่ในระดับบน!
ในเวลานี้ เขาถือขวานยักษ์สีทองเล่มหนึ่ง ฟาดฟันไปยังซูไป๋อย่างรุนแรง!
“ฉับ!”
ขวานยักษ์กวาดผ่านผืนฟ้า แหลมคมไร้ผู้ต้าน ฉีกขาดห้วงมิติ ฟันไปยังซูไป๋!
และซูไป๋ เองก็ในที่สุดก็ลงมือแล้ว
เขาถือกระบี่ไม้ วาดประกายกระบี่สายหนึ่งออกมาอย่างแผ่วเบา!
พร้อมกันนั้น น้ำเสียงของเขา ก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ในหมู่เผ่าพันธุ์อสูร ก็มีอสูรที่ดี”
“ในหมู่เผ่าพันธุ์มนุษย์ ก็มีคนชั่วช้า”
“กระบี่ไม้ของข้าเล่มนี้ สังหารเพียงสิ่งชั่วร้าย!”
“สิ่งชั่วร้ายนี้ มิได้หมายถึงเผ่าพันธุ์อสูรทั้งหมด ทว่าคือ........สิ่งมีชีวิตที่ก่อภัยพิบัติให้แก่โลกมนุษย์!”
“และยังรวมถึง.........คนที่มีพฤติกรรม.........ต่ำช้ายิ่งกว่าเดรัจฉานด้วย!”
ยามที่ซูไป๋เอ่ยปาก กระบี่ไม้ในมือของเขา ก็รับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของสิ่งชั่วร้าย
ในพริบตา ประกายแสงของกระบี่ไม้พลันเบ่งบานออก!
ประกายกระบี่สายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นสู่สรวงสวรรค์!
ประดุจดั่งดวงตะวันอันร้อนแรงที่กรีดผ่านท้องฟ้ายามราตรี แสนสีทองเจิดจ้าบาดตายิ่งนัก!
“ฟุ่บ!”
ปราณกระบี่โชยสาย กวาดผ่านทั่วชั้นฟ้า!
กระบี่เดียวฟันออก สุริยันจันทราพลันหม่นแสง!
ในพริบตา การโจมตีของบรรพชนเทียนเจวี๋ยพลันสลายหายไปในทันที!
รูม่านตาของเขาหดตัวลงอย่างรุนแรง!
“ปราณกระบี่นี้.......”
ทั่วร่างของเขาสั่นสะท้านขึ้นมาคราหนึ่ง รับรู้ได้ถึงวิกฤตแห่งความตาย!
“รีบถอย!”
บรรพชนเทียนเจวี๋ยเอ่ยขึ้นอย่างรีบร้อน
เขาเกิดความรู้สึกไม่สู้ดี รีบดึงกายถอยหนีไปด้านหลังทันที
ทว่าความเร็วของเขา กลับห่างไกลจากความเร็วของปราณกระบี่เป็นอย่างยิ่ง!
ซูไป๋สะบัดมือ ปราณกระบี่ของกระบี่ไม้เล่มนั้นหักเลี้ยวโค้งสายหนึ่ง หลบเลี่ยงขวานยักษ์ของบรรพชนเทียนเจวี๋ยไป
ขวานยักษ์เล่มนี้ เป็นถึงอาวุธระดับต้าจวิน เป็นสมบัติล้ำค่าที่ดีเชียวนา!
“ฉึก!”
โลหิตสาดกระเซ็น!
ทรวงอกของบรรพชนเทียนเจวี๋ยถูกแทงทะลุ!
เขาเบิกตากว้าง ในดวงตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม ค่อยๆ ก้มศีรษะลง มองดูรอยกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวบนทรวงอกของตนเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
“เจ้า_______”
ปากของเขาอ้าออก คล้ายต้องการจะกล่าวสิ่งใด
ช่างน่าเสียดาย ไม่มีสิ่งใดทันการณ์อีกต่อไปแล้ว สายเกินไปแล้ว!
แสงกระบี่ร่วงหล่นลงมา!
“ตู้ม!”
บรรพชนเทียนเจวี๋ยระเบิดกลายเป็นหมอกโลหิต ตายโดยไร้ผืนดินกลบฝัง!
“เคร้ง!”
ขวานยักษ์และแหวนมิติของเขายังคงได้รับการรักษาไว้ในสภาพที่สมบูรณ์ ร่วงหล่นลงบนพื้น ส่งเสียงดังขึ้นมา
ฉากเหตุการณ์นี้ รวดเร็วเกินไปแล้ว!
ในสายตาของบรรพชนใหญ่คนอื่นๆ
นั่นคือบรรพชนเทียนเจวี๋ยลงมือแล้ว ย่อมต้องสามารถสั่งสอนซูไป๋ได้อย่างรุนแรงแน่นอน
พวกมันต่างก็กอดอกรอคอยที่จะชมดูศึกใหญ่ของคนทั้งสองแล้ว
ทว่า เพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้น บรรพชนเทียนเจวี๋ยก็ระเบิดออกแล้ว!
สิ่งนี้ทำให้พวกมันล้วนแต่ตะลึงงันไป
กระบวนท่าเดียว สังหารในพริบตา!
ผู้แข็งแกร่งของตำหนักสวรรค์ระดับต้าจวินคนหนึ่ง ถูกซูไป๋สังหารในพริบตาด้วยกระบี่เดียว!
“ซี้ด!”
หลังจากเวลาผ่านไปเนิ่นนาน มีคนอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ แสดงสีหน้าตกตะลึงอย่างถึงที่สุดออกมา!
ในพริบตาเมื่อครู่นี้ เกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่
นั่นคือบรรพชนระดับต้าจวินเชียวนา เหตุใดจึงถูกสังหารในพริบตาจนระเบิดออกได้เล่า
“สหายเต๋าเทียนเจวี๋ย_______ดับสูญแล้ว?”
ผู้แข็งแกร่งระดับต้าจวินขั้นเหอถี่ของตำหนักสวรรค์คนหนึ่ง เอ่ยขึ้นอย่างยากลำบาก
เขามองไปยังซูไป๋ที มองไปยังหมอกโลหิตที่ระเบิดออกของบรรพชนเทียนเจวี๋ยที ทั่วทั้งร่างแข็งค้างไป แทบจะสงสัยว่าตนเองมองภาพผิดไปแล้ว
เมื่อบรรลุถึงระดับขั้นนี้ของพวกเขาแล้ว ในระดับขั้นเดียวกันคิดจะสังหาร ย่อมมิใช่เรื่องง่ายดายถึงเพียงนั้น!
ต่อให้เป็นสิบกว่าคนรุมล้อมคนเดียว ก็ไม่ถึงขั้นที่จะทำลายจนระเบิดกลายเป็นหมอกโลหิตในกระบวนท่าเดียวได้หรอก!
เว้นเสียแต่ว่าเทียนจวินลงมือ!
และอีกด้านหนึ่ง บรรพชนหนานเทียนและบรรพชนเป่ยหมิงที่กำลังต่อสู้อยู่กับบรรพชนป้าเทียนรวมถึงบรรพชนจี๋เล่อนั้น
สีหน้าล้วนแต่แปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย
บรรพชนเทียนเจวี๋ยที่มีความแข็งแกร่งเหนือกว่าพวกเขาเล็กน้อย คาดไม่ถึงว่าจะถูกซูไป๋สังหารในพริบตาไปแล้ว!
ช่างมีความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ตาเฒ่าคนนี้ ในที่สุดก็ตายเสียที!”
บรรพชนป้าเทียนและบรรพชนจี๋เล่อ อารมณ์พลันปลอดโปร่งขึ้นมาในทันที
โดยเฉพาะบรรพชนป้าเทียนในที่สุดตนเองก็ไม่ใช่ผู้เสียหายเพียงคนเดียวจากการปรากฏขึ้นของกระบี่ไม้แล้ว!
ต้าจวินสิบหกคนที่เหลือ จับจ้องไปยังซูไป๋อย่างแนบแน่น
คิดจะสังหารต้าจวินคนหนึ่งในพริบตาทันที เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นเทียนจวินลงมือเอง!
ทว่าซูไป๋ จะเป็นเทียนจวินไปได้อย่างไร
“เป็นกระบี่ไม้เล่มนั้น มีปัญหา!”
ในที่สุดก็มีคนพบจุดที่เป็นปัญหาแล้ว
จับจ้องไปยังกระบี่ไม้ในมือของซูไป๋ ในเวลานี้กระบี่ไม้หลังจากสังหารสิ่งชั่วร้ายไปแล้ว ก็กลับคืนสู่ความธรรมดาสามัญอีกครั้ง
ทว่า ไม่มีผู้ใดมองว่ากระบี่ไม้เป็นเรื่องเล่นๆ อีกต่อไปแล้ว!
อย่างไรเสีย การสามารถสังหารต้าจวินคนหนึ่งได้ในพริบตา ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ถึง ความน่าสะพรึงกลัวของมันแล้ว!
“ตำนานกล่าวว่า ในอดีตอู๋ซวงเทียนจวิน ก็ใช้กระบี่ไม้เล่มหนึ่ง ทะลวงผ่านหมื่นเผ่าพันธุ์!”
ต้าจวินอีกคนหนึ่งเอ่ยขึ้น สายตาของเขาสาดประกาย มองไปยังกระบี่ไม้ในมือของซูไป๋ พลางครุ่นคิดอันใดอยู่
“หรือจะกล่าวว่า กระบี่ไม้เล่มนี้ ก็คือกะเล่มนั้นในอดีตของอู๋ซวงเทียนจวิน?” มีคนคาดเดาขึ้นมา
เมื่อคำกล่าวนี้หลุดออกมา พลันส่งผลให้จิตใจของทุกคนโดยรอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
กระบี่ของอู๋ซวงเทียนจวิน!
หลังจากความตกตะลึง ก็คือความโลภ
กระบี่ไม้ไร้ผู้ต้านที่สามารถสังหารต้าจวินได้ในกระบี่เดียว!
หากสามารถครอบครองไว้ในมือ มิใช่ว่าจะสามารถกวาดล้างศัตรูทั้งมวลได้หรอกหรือ
ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ลมหายใจของทุกคนก็เริ่มติดขัดขึ้นมา สายตาร้อนแรงเป็นอย่างยิ่ง!
ครืนครืน!
ในพริบตาทุกคนล้วนแต่บ้าคลั่งไปแล้ว!
“ระมัดระวังกระบี่ไม้เล่มนี้ก็พอแล้ว!”
“ต่อให้สมบัติล้ำค่าจะแข็งแกร่งเพียงใด ความแข็งแกร่งของบุคคลไม่เอาไหน ก็ไม่มีทางสำแดงอานุภาพออกมาได้มากนักหรอก!”
“อย่าได้พัวพันกับเขา สังหารจากระยะไกล!”
“ใช่! ผลาญพลังปราณของเขาให้หมดสิ้นก่อน!”
ต้าจวินกลุ่มนี้ บรรลุข้อตกลงร่วมกันในพริบตา!
พวกมันสบสายตกัน ร่วมกันกระตุ้นตบะความรู้ พุ่งเข้าสังหารซูไป๋ทันที!
พวกมันต่างสำแดงวิชาลับ กระตุ้นทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเอง ท่วมท้นเต็มผืนฟ้า บดบังทั่วชั้นฟ้า
ความผันผวนอันน่าสะพรึงกลัว กวาดผ่านไปทั้งสี่ทิศ!
“ครืนครืน!”
ผืนฟ้าสั่นสะเทือน ที่แห่งนี้ระเบิดออกโดยสิ้นเชิง ทุกสิ่งล้วนแต่ไม่คงอยู่แล้ว แปรรูปกลายเป็นความว่างเปล่า
ในครั้งนี้ พวกมันไม่มีการออมมืออันใด ลงมือสำแดงหนทางที่แข็งแกร่งที่สุดของแต่ละคนโดยตรง หวังเพียงเพื่อจะสยบซูไป๋ให้ได้อย่างเด็ดขาด!
...