บทที่ 70 - ฉันยังมีสิทธิ์สุ่มรางวัลอีกหนึ่งครั้ง

บทที่ 70 - ฉันยังมีสิทธิ์สุ่มรางวัลอีกหนึ่งครั้ง

บรรยากาศในรถอึดอัดจนแทบจะกลายเป็นก้อนเหล็ก จ้าวกางขับรถไปเงียบๆ ไม่ยอมพูดจา แต่ความเร็วรถกลับช้ากว่าปกติมาก เขาขับได้นิ่งจนแทบไม่รู้สึกถึงแรงสะเทือนเลย

ซูฉิงที่นั่งอยู่ข้างเถียนเสี่ยวอวี่พยายามจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่างอยู่หลายครั้ง แต่พอเห็นใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือดของเธอ คำพูดที่จ่ออยู่ตรงริมฝีปากก็ต้องกลืนลงคอไปทุกที

หวังเหล่ยที่นั่งอยู่เบาะหน้าข้างคนขับ ปกติเป็นคนชอบเอะอะโวยวายที่สุด แต่ตอนนี้กลับกอดคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กเอาไว้นิ่งๆ เงียบกริบจนไม่ยอมแม้แต่จะแตะแป้นพิมพ์เลยสักนิด

เถียนเสี่ยวอวี่พิงศีรษะเข้ากับกระจกรถ เธอมองดูแสงไฟนีออนที่วิ่งสวนทางไปอย่างรวดเร็วนอกหน้าต่าง ในหัวของเธอตอนนี้มันสับสนวุ่นวายตีกันมั่วไปหมด

ใบหน้าอันสิ้นหวังของหลินเยว่โหรว จดหมายลาตายที่เธอทิ้งเอาไว้ แล้วก็แววตาที่ไร้ซึ่งชีวิตชีวาในห้องฉุกเฉินตอนวินาทีสุดท้าย มันเหมือนกับภาพสโลว์โมชันในภาพยนตร์ที่ฉายวนซ้ำไปซ้ำมาในหัวของเธอไม่ยอมหยุด

"บ้าเอ๊ย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย" เถียนเสี่ยวอวี่สบถในใจ...

...

[โฮสต์จะต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบปี]

"..." เถียนเสี่ยวอวี่โดนระบบที่มาสอนกฎหมายเอาตอนไม่ดูเวล่ำเวลาแบบนี้เล่นเอาสะอึกจนแทบกระอักเลือด

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง ไม่ได้สิ จะทำตัววู่วามไม่ได้เด็ดขาด

ความวู่วามคือปีศาจร้าย ถ้าเธอต้องเข้าไปนอนในคุกจริงๆ แล้วหนี้ค่าความจริงอีกหนึ่งพันล้านหน่วยที่ติดระบบไว้จะเอาปัญญาที่ไหนไปใช้คืนล่ะ?

พอนึกถึงค่าความจริง เธอก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดเข้าไปใหญ่

"จริงด้วยสิ" จู่ๆ เธอก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ "ฉันจำได้ว่าคราวที่แล้วตอนอยู่ในรายการดูตัว พอจับสายลับคนนั้นได้ ระบบบอกว่าฉันมีสิทธิ์สุ่มรางวัลหนึ่งครั้งใช่ไหม?"

ภารกิจครั้งนั้นทะลุเป้าหมาย ระบบเลยบอกว่าจะให้รางวัลเป็นค่าความจริงหนึ่งล้านห้าแสนหน่วย แถมด้วยสิทธิ์สุ่มรางวัลอีกหนึ่งครั้ง

แต่ตอนนั้นมัวแต่ดีใจจนลืมเรื่องนี้ไปซะสนิทเลย

[ใช่แล้วโฮสต์ เนื่องจากวันนี้อารมณ์ของคุณไม่ค่อยสู้ดีนัก คุณต้องการจะใช้สิทธิ์สุ่มรางวัลตอนนี้เพื่อเป็นการปรับอารมณ์เลยหรือไม่?]

"ปรับอารมณ์บ้าบออะไรล่ะ รีบๆ สุ่มมาเลยดีกว่า! มาดูกันสิว่าจะสุ่มได้ระเบิดปรมาณูออกมาไหม ฉันจะได้ส่งไอ้สวะเซวียฉือกับพวกพ้องของมันบินขึ้นสวรรค์ไปให้หมดเลย!"

[...ระบบสุ่มรางวัลไม่มีอาวุธทำลายล้างอานุภาพสูงให้บริการ]

ภาพวงล้อขนาดยักษ์สีทองอร่ามแบบโฮโลแกรมปรากฏขึ้นตรงหน้าของเถียนเสี่ยวอวี่ บนนั้นถูกแบ่งออกเป็นหลายสิบช่อง และในแต่ละช่องก็มีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด

"เริ่มได้เลย!" เธอตะโกนสั่งด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

วงล้อเริ่มหมุนด้วยความเร็วสูง แสงสีระยิบระยับสาดส่องจนเธอแสบตาไปหมด

"หยุด!"

ความเร็วของวงล้อค่อยๆ ลดลง...

[จบแล้ว]