เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 99 : ความตื่นเต้นที่โง่เขลา

ตอนที่ 99 : ความตื่นเต้นที่โง่เขลา

ตอนที่ 99 : ความตื่นเต้นที่โง่เขลา


วันต่อมา ที่เกาะแมลงในมหาสมุทรวอยด์

เรือรบภูตกำลังมุ่งหน้าไปที่เกาะในทะเลอันกว้างใหญ่ หลิวไช่บอกกับออร์คที่เฝ้าท่าเรือเกี่ยวกับจุดมุ่งหมายที่พวกเขามาที่นี่

เสี่ยวเทียนรีบมาที่ท่าเรือทันทีที่เขาได้รับข่าว

รูปลักษณ์ที่คุ้นเคยของหลิวไช่และคนของเขาทำให้เสี่ยวเทียนยิ่งงงมากยิ่งขึ้น

เขารู้ว่าพ่อค้าจากเดโมลิชั่นจะไม่กลับมาในอีกวันหนึ่งถ้ายังไม่เจอตัวพวกหัวขโมยที่มาเอาบุตรแห่งท้องทะเลไป

“พวกเจ้าพบหัวขโมยที่เอาบุตรแห่งท้องทะเลไปแล้วรึ?” เสี่ยวเทียนมองที่หลิวไช่และถามด้วยความตื่นเต้น

หลิวไช่พยักหน้าอย่างใจเย็น “ไม่ใช่แค่เจอเท่านั้น แต่ข้ายังจับพวกมันมาให้ท่านอีกด้วย”

หลิวใช่พูดพร้อมกับโบกมือของเขาไปด้านหลัง ผู้เล่นสามคนที่สวมเกราะหนักถูกนำตัวลงมาจากเรือรบ

เสี่ยวเทียนไม่เชื่อสายตาของเขาที่ได้เห็นผู้เล่นทั้งสามที่ถูกโซ่ล่ามเอาไว้ต่อหน้าเขา

ทำไมพวกหัวขโมยบุตรแห่งท้องทะเลนั้นจึงถูกจับตัวได้ง่ายขนาดนี้? นั่นมันแทบไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆเลย เขาคิดว่าพ่อค้าเดโมลิชั่นกลับมาเพื่อแจ้งข่าว แต่มันเกิดคาดที่พวกเขานั้นจับพวกหัวขโมยกลับมาได้

“บอส น่าจะเป็นพวกมันนี่แหละ มันไม่น่าจะมีอะไรผิดพลาด พวกมันดูคล้ายโจรและอยู่เผ่าเดียวกันทั้งหมด” ออร์คที่เนื้อตัวมีแต่คราบเลือดและใบหน้าที่ยับเยินก้าวเท้าออกมาก่อนที่จะพูด

เสี่ยวเทียนมองไปที่ผู้เล่นทั้งสามที่ถูกล่ามเอาไว้ดูท่าทางที่เยือกเย็นหลังจากที่ได้ยินสิ่งที่ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาพูด

“พวกเจ้าเป็นคนขโมยบุตรแห่งท้องทะเลไปใช่ไหม? ตอบข้ามา!”

เสี่ยวเทียนเดินไปข้างหน้า ต่อยเข้าไปที่หน้าอกของผู้เล่นคนหนึ่งขณะที่เอ่ยคำถาม

เสี่ยวเทียนไม่ได้ใช้พลังกับหมัดของเขามากนัก แต่ผู้เล่นก็ถึงกับกระอักเลือดออกมา โอดครวญด้วยความทรมาน

การเฝ้าดูลูกน้องที่แสดงละครได้ดี ในการทุกทนข์อยู่ในความเจ็บปวดนั้นทำให้หลิวใช่พยักหน้าด้วยความพึงพอใจอยู่เงียบๆ

ลูกน้องพวกนี้เป็นพวกที่หลิวไช่เลือกมาอย่างดีเพื่อหลอกเสี่ยวเทียนและโกงต้นวัตถุดิบวิญญารอีก 30 ต้น ที่เหลือ

เสี่ยวเทียนยื่นมือออกไปคว้าผมของผู้เล่นคนนั้นและยกขึ้น “ตอบข้ามา! ว่าพวกเจ้าเป็นคนที่เอาบุตรแห่งท้องทะเลไปใช่ไหม?”

ด้วยสีหน้าแห่งความเจ็บปวด ผู้เล่นก็พ่นเลือดที่อยู่เต็มปากใส่หน้าของเสี่ยวเทียน “ข้าเอง แล้วจะทำไม?”

สีหน้าของเสี่ยวเทียนเปลี่ยนเป็นสีม่วงด้วยความโกรธเมื่อได้ยินผู้เล่นเหล่านั้นสารภาพออกมา อย่างไรก็ตาม เขาก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ปกติในตอนที่เขากำลังจะถามคำถามต่อ

ผู้เล่นคนนั้นยอมรับออกมาเหมือนกับว่าเขารอให้เสี่ยวเทียนถามเขาอยู่

นั่นทำให้เสี่ยวเทียนยิ่งโมโห เขาถามอีกครั้ง “มันต้องมีใครบางคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ เจ้าจะต้องเป็นแพะแน่ๆ บอกข้ามา ใครที่อยู่เบื้องการขโมยบุตรแห่งท้องทะเล?”

เมื่อได้ยินคำถามของเสี่ยวเทียน หลิวไช่จึงต้องส่งข้อความผ่านแชทกิลด์อย่างเลี่ยงไม่ได้

“ใช่แล้ว ให้มันสงสัยเจ้า ให้มันคิดว่ามีองกรณ์ใหญ่ๆอยู่เบื้องหลังน่ะดีที่สุดแล้ว แสดงให้ดีล่ะ!”

ผู้เล่นคนนั้นมองไปที่เสี่ยวเทียนและหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินคำสั่งของหลิวไช่ “แกพูดเรื่องอะไรของแก? มีแค่พวกเรานี่แหละ พวกเราแอบเข้าไปในเกาะจากริมทะเลและแอบอยู่ข้างๆทุ่งวิญญาณอยู่ตั้งหลายชั่วโมง ข้าก็แค่ฉวยโอกาสเข้าไปขโมยบุตรแห่งท้องทะเลตอนที่พวกผู้คุมกำลังเปลี่ยนกะ คู่หูของข้าที่อยู่ด้วยต้องถูกฆ่าตาย!”

“อ้อ ใช่ แถมข้ายังสังหารลูกชายของเจ้าไปด้วยนะ ชื่ออะไรนะ? โก๋วตานใช่ไหม?” ผู้เล่นพูดต่อด้วยการเยาะเย้ย

เสี่ยวดทียนโกรธจัด เขายกแขนขึ้นมาตบเข้าไปที่หน้าของผู้เล่นจนกระทั่งมันดูไม่ได้

“เจ้าจริงๆสินะ! กล้าดียังไง บอกข้ามาว่าตอนนี้บุตรแห่งท้องทะเลนั่นอยู่ที่ไหน!”

เมื่อได้เห็นผู้เล่นคนนั้นยั่วโมโหเสี่ยวเทียน หลิวไช่ก็ส่งข้อความในแชทกิลด์อีกครั้ง

“ดีมาก แสดงต่อไป! แล้วเจ้าจะได้ส่วนแบ่งของวัตถุดิบวิญญาณ!”

ผู้เล่นที่ถูกตบนั้นดีใจมากเมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น แต่เขาก็ยังแสดงให้ดูอ่อนแอต่อไป

บุตรแห่งท้องทะเล? แย่หน่อยนะ มันถูกบอสของเราขายไปแล้วหล่ะ แกต้องการมันไหมล่ะ? ไปหาเขาด้วยตัวแกเองเถอะ!”

คำพูดของผู้เล่นนั้นยั่วโมโหเสี่ยวเทียนสุดขีด เขาคงจะฆ่าพวกผู้เล่นไปแล้วถ้าพวกนี้ไม่มีเบาะแสอะไร

“ข้ารู้อยู่แล้ว ว่ามันจะต้องมีใครอยู่เบื้องหลัง บอกข้ามาว่าใครคือบอสของพวกเจ้าแล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป!” เมื่อได้รู้ว่าผู้เล่นคนนี้นั้นดื้อด้านแค่ไหน เสี่ยวเทียนจึงเปลี่ยนวิธีถาม

“แกควรจะกังวลเกี่ยวกับบุตรแห่งท้องทะเลอีก 4 ผลที่เหลืออยู่บนเกาะแมลงนั่นแทนนะ จะตามหาบอสเราเหรอ? ฝันไปเถอะ!”

คำพูดของผู้เล่นนั้นทำให้เสี่ยวเทียนรู้สึกกลัวเล็กน้อย เพราะมันทำให้เขาตระหนักว่าองกรณ์ที่อยู่เบื้องหลังพวกหัวขโมยบุตรแห่งท้องทะเลนั้นดูเหมือนจะกำลังวางแผนที่จะมาขโมยอีก สิ่งที่ทำให้เขาเครียดหนักกว่าเดิมคือความจริงที่ว่าคนๆนี้นั้นสามารถบอกได้อย่างแม่นยำว่ายังมีบุตรแห่งท้องทะเลเหลืออีก 4 ผล

โจรที่วางแผนมาอย่างแนบเนียน? ความคิดได้วิ่งเข้ามาที่หัวของเสี่ยวเทียน

เสี่ยวเทียนยังคงโกรธอยู่ เขาไม่แน่ใจว่าองกรณ์ไหนที่อยู่เบื้องหลังหรือว่าใครที่จะมาไกลถึงที่นี่ เมื่อคิดว่าพวกเขาอาจจะวางแผนการขโมยบุตรแห่งท้องทะเลที่เหลือ ทำให้เสี่ยวเทียนรู้สึกอึดอัดและตื่นตัวในเวลาเดียวกัน

เขาสามารถอธิบายต่อหน้าราชาแห่งท้องทะเลได้ถ้ามีบุตรแห่งท้องทะเลเพียงผลเดียวที่หายไป แม้ว่าเขาจะต้องถูกลงโทษอย่างหนัก แต่ก็ไม่ถึงกับตาย

อย่างไรก็ตาม เสี่ยวเทียนกระจ่างแล้วว่าโอกาสรอดเพียงหนึ่งเดียวคือการหนีไปจากมหาสมุทรวอยด์แห่งนี้ถ้าหากบุตรแห่งท้องทะเลที่เหลือถูกขโมยไป เพราะราชาแห่งท้องทะเลคงไม่ปล่อยเขาไปง่ายๆเป็นแน่

เสี่ยวเทียนกระหายต่อความอยากรู้ว่าใครที่เป็นคนวางแผนนี้

“เจ้าคิดจริงหรือว่าข้าจะไม่มีวิธีอื่นที่จะต่อกรกับเจ้า? ข้ามีวิธีทรมานอีกมากมายอยู่บนเกาะแมลงแห่งนี้ เจ้ารีบพูดความจริงออกมาจะดีกว่าถ้าไม่อยากทรมาน” เสี่ยวเทียนยังไม่ยอมแพ้

แต่ผู้เล่นทั้งสามก็ยังดึงดันเพราะพวกเขายอมตายดีกว่าที่จะบอกความจริง

เมื่อเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนั้น เสี่ยวเทียนโบกมือและสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาให้พาคนพวกนี้ไปขังเอาไว้ในพื้นที่ส่วนในของเกาะ

เสี่ยวเทียนยกมือขึ้นตบที่หน้าอกของตัวเองแสดงถึงความนับถือต่อหลิวไช่หลังจากที่ผู้เล่นทั้งสามนั้นถูกนำตัวไป

“พ่อค้าแห่งเดโมลิชั่นนั้นทำได้ดีสมชื่อจริงๆ ข้านับถือ ถ้าข้าจะขอ เจ้าจะตอบรับคำขออีกอย่างหนึ่งของข้าได้หรือไม่?”

หลิวไช่หัวเราะในแชทกิลด์เมื่อได้ยินคำพูดพวกนั้น

“พี่น้อง ดูที่ไอ้โง่นี่สิ ติดกับเข้าจังๆ! มันยังบ่นไร้สาระถึงพ่อค้าแห่งเดโมลิชั่นว่าทำได้ดีสมชื่อจริงๆ! ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!”

สมาชิกกิลด์ไม่สามารถเก็บขำได้เพราะพวกเขาทุกคนคุยกันอยู่ในแชท

“ลอร์ดเสี่ยวเทียน ข้าไม่อ้อมค้อมเลยนะ พวกเรานั้นได้รวบรวมข้อมูลและคอนเนคชั่นเอาไว้มากมาย พวกเราพบเบาแสที่เล็กที่สุดและตามไปจับหัวขโมยพวกนี้ด้วยตัวเอง...”

เสี่ยวเทียนเข้าใจสิ่งที่หลิวไช่พยายามจะบอกได้ทันที เขายกมือขึ้นมาเพื่อหยุดหลิวไช่ที่จะพูดต่อแม้ว่าเขาจะยังพูดไม่จบก็ตาม

“ข้าวสายเลือดวิญญาณ 100 ต้น ตามหาตัวผู้ที่บงการเรื่องนี้ ข้า เสี่ยวเทียน จะจบรางวัลให้เจ้าอย่างงาม!”

ข้อเสนอของเสี่ยวเทียนทำให้ใจของสมาชิกกิลด์เดโมลิชั่นเต้นอย่างแรง

หลิวไช่พยักหน้าด้วยความใจเย็น

“ในเมื่อลอร์ดเสี่ยวเทียนจริงใจต่อข้าถึงเพียงนี้ พ่อค้าแห่งเดโมลิชั่นจะพยายามให้เต็มที่!”

เสี่ยวเทียนยิ้มออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด จากนั้นเขาก็นำต้นข้าวสายเลือดวิญญาณทั้ง 30 ต้นที่ถูกเตรียมไว้ก่อนหน้านี้จากมือของผู้ใต้บังคับบัญชาของเขายื่นให้กับหลิวไช่

“ข้า เสี่ยวเทียน จะรอการกลับมาครั้งหน้าของพวกเจ้า พ่อค้าแห่งเดโมลิชั่น!”

ติดตามข้อมูลตอนใหม่ล่าสุดเพิ่มเติมได้ที่เพจ : https://www.facebook.com/novelth/

________________________________________________________

จบบทที่ ตอนที่ 99 : ความตื่นเต้นที่โง่เขลา

คัดลอกลิงก์แล้ว