บทที่ 28 อ้าว แมลงหนามหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว กลับดูน่ากินขึ้นมาเชียวเหรอ

บทที่ 28 อ้าว แมลงหนามหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว กลับดูน่ากินขึ้นมาเชียวเหรอ?

มองตามแผ่นหลังที่กำลังวิ่งตะบึงของด้วงเกราะเหล็กไป ต้าจวงก็รีบหันมาประจบประแจงลู่ชิงทันที

"ลูกพี่ ฉันทำผลงานได้เยี่ยมเลยใช่ไหม?"

"ไม่เลว!" ลู่ชิงพยักหน้า "ดูเหมือนว่าช่วงนี้แกจะเรียนรู้อะไรจากฉันไปเยอะเลยนะ!"

"ฮี่ฮี่ ลูกพี่สอนดีน่ะสิ!"

"พรุ่งนี้หลังจากจัดการเสร็จ จะให้รางวัลเป็นเนื้อขานกแท้ๆ เลย!"

เมื่อได้ยินแบบนั้น ต้าจวงก็ยิ่งกระปรี้กระเปร่าขึ้นไปอีก!

เนื้อสัตว์ระดับ 8 มีประโยชน์มากมายมหาศาล ถ้าได้กินอีกนิด มันก็จะทะลวงสู่ระดับ 6 ได้!

"ลูกพี่ สัตว์ระดับ 8 สามตัวแล้ว พอหรือยัง?"

ลู่ชิงส่ายหน้า "สามตัว? ไม่พอหรอก! ยิ่งเยอะยิ่งดี! ให้โอกาสแกได้ฝึกฝีมือ ลากสัตว์ระดับ 8 มาให้ได้มากที่สุด!"

"ฮี่ฮี่ รับรองทำภารกิจสำเร็จ!"

ภายใต้การ 'ชี้แนะ' ของลู่ชิง ต้าจวงก็ปลดปล่อยตัวเองอย่างเต็มที่ไปตลอดทาง!

ยังไงวันนี้ก็เป็นวันปลอดการต่อสู้ มีลูกพี่คอยหนุนหลัง แถมยังมีแผนการที่สมบูรณ์แบบของลูกพี่อีก จะไปกลัวอะไร!

อย่างที่ลูกพี่บอก ยิ่งโอหังก็ยิ่งดี!

ยิ่งโอหังมากเท่าไหร่ ยิ่งหยิ่งผยองมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดี!

เหยี่ยวเล็บแดงบินผ่านมา

ต้าจวงเปิดฉากด่าทันที!

"ไอ้นกพิราบที่อยู่บนฟ้า ใช่ แกนั่นแหละ!"

"เหยี่ยวเล็บแดงระดับ 8 อะไรกัน ในสายตาฉันแกมันก็แค่นกพิราบ!"

"ไม่พอใจเหรอ? ก็แค่ระดับ 8 ฉันฆ่าแกง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก! พรุ่งนี้เช้าที่ป่าท้อฝั่งตะวันออก รอดูฉันจัดการแกได้เลย!"

...

ไก่ไฟวิ่งผ่านมา

ต้าจวงด่ากราดใส่หน้า!

"มองอะไร บอกแกนั่นแหละ ไอ้ลูกไก่!"

"ไก่ไฟระดับ 8? ฉันอยากจะรู้จริงๆ ว่าไก่ไฟอย่างพวกแกจะย่างตัวเองได้ไหม!"

"ไม่พอใจเหรอ? พรุ่งนี้เช้าที่ป่าท้อฝั่งตะวันออก รอดูฉันกินน่องไก่ยักษ์ของแกได้เลย!"

...

ม้ามีปีกปรากฏตัวบนท้องฟ้า

"ฮี้~ ไอ้ลากระจอกวิ่งเร็วไปทำไม? มีปีกแล้วคิดว่าเป็นแมลงหรือไง!"

"ม้ามีปีกระดับ 9? บินไปลงนรกซะ~"

ต้าจวงที่เพิ่งตั้งสติได้ ขาอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นทันที

ระดับ 9!

เรื่องใหญ่แล้วไง!

ม้ามีปีกส่งเสียงคำราม สายตาจับจ้องมาที่มันเขม็ง

ต้าจวงใจเต้นระทึก

นี่มันอวดดีเกินไปแล้ว กล้าไปยั่วโมโหระดับ 9 เข้าให้!

เมื่อกี้ยังด่ากราดอยู่เลย ตอนนี้กลับกลายเป็นตั๊กแตนตำข้าวเด็กดีไปซะแล้ว

"เข้าใจผิด เข้าใจผิดแล้ว ฉันแค่จะบอกว่าวันนี้ตื่นมาอารมณ์ดีมาก ที่แท้ก็เพราะจะได้เจอสัตว์มงคลอย่างท่านนี่เอง"

"ขนของท่านช่างขาวสะอาด เงางาม หุ่นก็กำยำน่ามอง ฉันล่ะอิจฉาจะตายอยู่แล้ว... อืม~ คำชมที่ฉันพูดออกมานี่มันช่างหอมหวานเหมือนบ่มมาหลายปีเลยนะ"

"ท่านเชิญตามสบาย... แค่มองข้างหลังยังหล่อเหลาเอาการเลย"

เมื่อเห็นม้ามีปีกบินจากไป ต้าจวงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

เกือบไปแล้ว!

ถ้าเกิดดันไปท้าม้ามีปีกระดับ 9 มาจริงๆ แผนไม่พังอย่างเดียว พวกเขาสองตัวก็ต้องหนีหัวซุกหัวซุนแน่!

ลู่ชิงถลึงตาใส่มันอย่างแรง

"มองให้ดีๆ หน่อย อย่ามัวแต่ได้ใจ!"

ต้าจวงรีบรับคำ "รับรองไม่ให้พลาด ครั้งหน้าจะมองให้ดีก่อน! ถ้าเจอตัวไหนไม่รู้จัก ฉันจะถามก่อน"

...

ต้องยอมรับว่า ป่าท้อนี่มันซ่อนมังกรซ่อนพยัคฆ์ ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์จริงๆ

ถึงขนาดเจอหนามหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวตัวหนึ่งด้วย!

หนอนตัวนี้ยาวประมาณสองเมตร มีหนามแหลมเต็มตัว

เพราะขาสั้น ต้องใช้วิธีคลาน ความเร็วเลยช้าไปหน่อย

สำหรับแมลงแล้ว รูปร่างใหญ่โตขนาดนี้ต้องเป็นสัตว์ระดับสูงแน่นอน!

ต้าจวงทำตามคำแนะนำของลู่ชิง ค่อยๆ เข้าไปใกล้

"ท่านพี่สุดหล่อ ชื่ออะไรครับ?"