เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 97 : พ่อค้าแห่งเดโมลิชั่น

ตอนที่ 97 : พ่อค้าแห่งเดโมลิชั่น

ตอนที่ 97 : พ่อค้าแห่งเดโมลิชั่น


เกาะแมลง, มหาสมุทรวอยด์

หมาป่าดุร้ายตัวใหญ่กำลังวิ่งวนอยู่บนทุงวิญญาณ

ลึกลงไปในหลุมบนทุ่งวิญญาณ เสี่ยวเทียนกำลังตัวสั่นจากความโกรธ

เขาไม่เชื่อว่าจะมีใครกล้ามาปล้นเอาสมบัติของเขาไป พวกมันกล้าถึงขนาดสังหารลูกของเขา

แม้ว่าพวกหัวขโมยจะถูกฆ่า แต่บุตรแห่งทะเลได้หายไปจากทุ่งแห่งนี้ มันทำให้หัวใจเขาเต็มไปด้วยความโกรธ

ยิ่งกว่านั้น บุตรแห่งทะเลก็ไม่เชิงว่าเป็นของเขาซะทีเดียว เขายืมมันมาจากราชาแห่งท้องทะเล

จุดประสงค์ที่เขายืมมาก็คือการหล่อเลี้ยงทุ่งวิญญาณที่อยู่บนเกาะแมลงด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ของมันเพื่อที่ว่าเขาจะสามารถปลูกวัตถุดิบวิญญาณระดับพิเศษได้

แต่ตอนนี้ บุตรแห่งท้องทะเลหายไปแล้ว เขาไม่รู้เลยว่าจะบอกกับราชาแห่งท้องทะเลยังไง

“หัวหน้า พวกเราได้ทำการค้นหาไปทั่วทั้งเกาะแล้ว แต่ก็มีร่องรอยของบุตรแห่งทะเลเลยแม้แต่นิดเดียว” อ็อควิ่งตรงมาที่เสี่ยวเทียนและรายงานต่อเขา

สายตาของเสี่ยวเทียนเข้มข้นขึ้นเมื่อเขาได้ยิน

เขารู้ดีถึงอารมณ์ที่ร้ายกาจของราชาแห่งท้องทะเล แม้ว่าความจริงแล้วเขาคือหนึ่งในสี่แม่ทัพหลักของราชาแห่งท้องทะเล เขาก็ยังต้องโทษหนักจากราชาถ้าเขาทำบุตรแห่งท้องทะเลหาย

“หาต่อไป! ตรวจสอบว่าพวกหัวขโมยเป็นเผ่าไหนในมหาสมุทรวอยด์ ถ้าหากว่าข้ารู้ว่ามันเป็นใคร ข้าจะกำจัดพวกมันให้หมดทั้งเผ่า!”

ความโกรธลุกโชนขึ้นในตัวเขา แต่ไม่มีที่ให้ปลดปล่อยความโกรธเหล่านั้น

ในตอนนั้น ออร์คอีกตัวหนึ่งวิ่งเข้ามาหาเขา

“หัวหน้า มีเรือจำนวนหนึ่งกำลังเทียบท่า ผู้คนจากเรือพวกนั้นบอกว่าพวกเขาเป็นพ่อค้ามาจากดินแดนที่ไกลออกไป และมาที่นี่เพื่อมาทำการค้ากับพวกเรา”

“พ่อค้าทะเล?” เสี่ยวเทียนเงียบไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยิน

มันคือสมาพันธ์การค้าแห่งท้องทะเลที่มาจากทะเลอันเดอร์เวิลด์อย่างแน่นอน และสมาพันธ์นี้ก็ถูกก่อตั้งขึ้นมาโดยเหล่าคนที่แข็งแกร่งเทียบเท่ากับราชาแห่งทะเลหรือสิ่งมีชีวิตอื่นๆที่แข็งแกร่งกว่าราชาแห่งทะเลอีกด้วย หลังจากล่องเรือผ่านมหาสมุทรมาเพื่อตามหาสมบัติและวัตถุดิบวิญญาณ พวกเขาจะนำมาขายให้กับผู้บ่มพลังคนอื่นๆในราคาที่สูงกว่าการประมูลสมบัติที่จะถูกจัดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม เสี่ยวเทียนไม่แน่ใจว่าเหตุผลที่พ่อค้าทะเลมาที่เกาะแมลงของเขานั้น มันจะมีอะไรแอบแฝงอยู่หรือเปล่า

“ไปตรวจสอบดู!” เสี่ยวเทียนมุ่งหน้าไปที่ท่าเรือของเกาะแมลงในขณะที่พูด

ในเวลาเดียวกัน หลิวไช่และคนของเขารอคอยการมาถึงของเสี่ยวเทียนอย่างใจจดใจจ่อที่ท่าเรือของเกาะแมลง พวกเขาสวมใส่เกราะสีขาวที่ปกคลุมไปทั่วทั้งร่างกาย ใบหน้าอยู่ภายใต้หน้ากาก

“หัวหน้า ท่านคิดว่าพวกเราจะถูกจับได้ไหม?” หนึ่งในพวกเขากระซิบกับหลิวไช่

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิวไช่จ้องไปที่เขา “พวกเราจะกลัวไปทำไม? พวกมันจำเราไม่ได้หรอกถ้าเราแต่งตัวแบบนี้ ตอนนี้แค่เบี่ยงความสนใจของพวกมันไปก่อน เราจะหาวิธีเอาวัตถุดิบวิญญาณทีหลัง”

คนของเขาพยักหน้าตกลงและรอต่อไปเงียบๆ

แม้ว่ากิลด์เดโมลิชั่นจะก้าวผ่านสงครามมามากมายกับเกาะแมลง หลิวไช่และคนของเขาก็ไม่เคยเปิดเผยตัวตนของเรือรบของพวกเขา พวกเขาจึงคิดไอเดียเรื่องชุดเกราะนี้อออกมาเบื่อปกปิดตัวตนของพวกเขา

เงาบึกบึนของเสี่ยวเทียนปรากฏขึ้นพร้อมกับออร่าที่กดดัน ออร์คนับร้อยตามอยู่ด้านหลังของเขา

เมื่อเสี่ยวเทียนเข้ามาถึงพวกเขา เขาก็เหลือบดูที่เรือรบก่อนที่จะพูดกับหลิวไช่ที่ยืนอยู่ตรงหน้า “พวกเจ้าเป็นพ่อค้าจากสมาคมไหน และทำไมถึงมาที่นี่?”

หลิวไช่ที่เตรียมอุบายเอาไว้ตอบทันทีว่า “พวกเรามาจากสมาคมพ่อค้าเดโมลิชั่น และพวกเรามาที่นี่เพื่อแลกเปลี่ยนไอเทม!”

แม้ว่าเสี่ยวเทียนจะไม่เคยได้ยินชื่อของสมาคมนี้ แต่เขาก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ เขาพยักหน้าและถาม “พวกเจ้าต้องการอะไร?”

“มีข่าวรือว่ามีเมล็ดข้าวสายเลือดวิญญาณบนเกาะแมลงแห่งนี้และบังเอิญว่าพวกเราต้องการวัตถุดิบวิญญาณเหล่านั้น ท่านเสี่ยวเทียน ผู้ครอบครองเกาะแห่งนี้อยากจะขายมันหรือไม่?”

“พวกเจ้าเตรียมข้อมูลมาดี ข้ามีข้าวสายเลือดวิญญาณอยู่ที่เกาะแมลงแห่งนี้แต่พวกเจ้าจะเอาอะไรมาแลกกับมัน?” เสี่ยวเทียนหลี่ตา

เสี่ยวเทียนไม่เข้าใจเรื่องของสมาพันธ์การค้ามากนัก เขารู้ว่าหลังจากที่ซื้อข้าวสายเลือดวิญญาณของเขาไป พวกนี้ก็จะเอามันไปขายต่อในราคาที่สูงขึ้น มันจึงดลใจให้เขาทำกำไรจากมันเช่นกัน

หลิวไช่เตรียมตัวมาอย่างดี โบกมือของเขา เมื่อได้เห็นการเคลื่อนไหว ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาก็ขนกล่องสองใบจากเรือรบออกมาอย่างเร่งรีบและเปิดมันต่อหน้าของเสี่ยวเทียน

กลิ่นสมุนไพรที่เป็นเอกลักษณ์ของวัตถุดิบวิญญาณทะลักออกมาเมื่อกล่องแรกถูกเปิดออก

กล่องที่สองนั้นเต็มไปด้วยอุปกรณ์สวมใส่ระดับสีม่วงทั้งหมดสิบเซ็ต

เสี่ยวเทียนก้าวมาด้านหน้าเพื่อตรวจสอบบกล่องทั้งสองไปก่อนที่จะลุกขึ้นและพูดออกมาว่า “วัตถุดิบวิญญาณที่ดีที่สุดในกล่องนี้แค่ระดับ 5 แต่คุณภาพของอุปกรณ์สวมใส่อีกกล่องนึงก็ไม่ได้แย่ แต่ถึงอย่างนั้น ของพวกนี้มันไม่น้อยไปหน่อยหรือ สำหรับสมาชิกของสมาพันธ์การค้าทะเล?”

“แค่ก...”

หลิวไช่เหมือนถูกสาปอยู่ในใจ เขาพยายามอย่างมากเพื่อรวบรวมอุปกรณ์ทั้งหมดนี้ แต่มันก็ยังดูเหมือนจะไม่เพียงพอต่อความต้องการของเสี่ยวเทียน

“ลอร์ดเสี่ยวเทียน พวกเราเดินทางมาไกล จึงได้แลกเปลี่ยนสินค้าที่ดีๆส่วนมากไปแล้ว พวกเรามีเหลืออยู่เพียงเท่านี้ ท่านจะแลกข้าวสายเลือดวิญญาณกับพวกข้าได้เท่าไหร่?”

เสี่ยวเทียนนั้นไม่สงสัยอะไร อย่างไรก็ตาม เขาพบว่ามันยากที่จะต้องตรวจสอบสิ่งของทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้าเขา

ในเมื่อคนพวกนี้เดินทางมาไกล และพวกเขาเองก็เป็นสมาชิกของสมาพันธ์การค้าทะเลที่ทรงพลัง เขาก็คงจะต้องให้อะไรติดไม้ติดมือพวกเขากลับไปบ้าง หลังจากที่คิดอยู่สักพัก เขาก็พูดขึ้นมา “ก็ได้ ข้าจะมอบข้าวสายเลือดวิญญาณให้กับพวกเจ้าสี่ต้น ทิ้งของพวกนี้เอาไว้ที่นี่!”

เมื่อได้ยินข่าวดี ความดีใจก็ส่องประกายผ่านสายตาของหลิวไช่ เขาแสดงออกถึงความขอบคุณ “ขอบคุณท่านลอร์ด ข้าจะทำสิ่งที่ดีกว่ามาแลกเปลี่ยนกับท่านในอนาคต”

เสี่ยวเทียนพยักหน้า เขาถือโอกาสนี้เพื่อเป็นมิตรกับสมาชิกแห่งสมาพันธ์การค้าทะเล

“ตามข้ามา!”

หลิวไช่ส่งสัญญาณไปที่ด้านหลังก่อนที่จะเดินตามเสี่ยวเทียนเข้าไปในเกาะ

ขอเดินตามเสี่ยวเทียนไปถึงพื้นที่ส่วนในของเกาะที่คุ้มกันไปด้วยออร์คและต้องเดินข้าวสะพานยาวไป หลิวไช่และคนอื่นๆประหลาดใจที่พบว่ามีทุ่งวิญญาณอีกมากมายอยู่ในพื้นที่ส่วนใน เขาพบว่าบุตรแห่งท้องทะเลถูกปลูกเอาไว้ในทุกๆทุ่งวิญญาณและมันก็ทำให้เขาช็อคมาก

ระหว่างทาง หลิ่วไช่นับและสังเกตเห็นว่ามันมีทุ่งวิญญาณทั้งหมดสี่ทุ่ง ถ้านับทุ่งวิญญาณด้านนอกไปด้วยก็จะมีทั้งหมดห้าทุ่ง

ทั้งหมดนี้มันคือเหรียญวิญญาณ! หลิวไช่สัมผัสได้ถึงหัวใจที่กำลังเต้นแรงผ่านชายโครงของเขา

หลิวไช่ตระหนักได้ถึงความโชคดีของเขาเมื่อเขาพบว่าระดับการป้องกันของพื้นที่ด้านในของเกาะนั้นสูงแค่ไหนเมื่อเทียบกับพื้นที่ส่วนนอก

หลิวไช่คาดไว้ว่าเขาสามารถหนีไปจากที่นี่ด้วยการขโมยบุตรแห่งท้องทะเลก่อนหน้านี้เพราะว่าทุ่งวิญญาณด้านนอกนั้นไม่สามารถย้ายที่ได้และไม่มีใครที่จะกล้าเข้ามาวุ่นวายในเขตดินแดนที่ปกครองด้วยกองกำลังของราชาแห่งท้องทะเล เหนือหัวแห่งมหาสมุทรวอยด์ พวกมันจึงลดการป้องกันลง

หลิวไช่และคนอื่นๆเดินตามเสี่ยวเทียนไปจนถึงหาดที่เป็นลักษณะวงแหวน เสี่ยวเทียนหยุดและสั่งผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา “ไปเก็บข้าวสายเลือดวิญญาณมา 24 ต้น”

หลังจากออกคำสั่ง ความคาดหวังก็ส่องออกมาผ่านสายตาของเสี่ยวเทียน “แขกผู้มีเกียรติของข้า จะเป็นไปได้ไหมที่จะรับภารกิจ? ข้ากำลังตามหาใครบางคนอยู่!”

ติดตามข้อมูลตอนใหม่ล่าสุดเพิ่มเติมได้ที่เพจ : https://www.facebook.com/novelth/

________________________________________________________

จบบทที่ ตอนที่ 97 : พ่อค้าแห่งเดโมลิชั่น

คัดลอกลิงก์แล้ว