เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 94 : ทุกวันเหล่านี้มันช่างน่ากลัว

ตอนที่ 94 : ทุกวันเหล่านี้มันช่างน่ากลัว

ตอนที่ 94 : ทุกวันเหล่านี้มันช่างน่ากลัว


มันเป็นวันที่สามของการฝึกฝนในรูปแบบสัตว์ของลู่หวู่

“หวู่ มาที่นี่เร็ว มีอาหารแมวสุดยอดความรักที่ฉันได้เตรียมไว้ให้คุณแล้ว มาลองดูสิ”

เสียงจากห้องครัวขัดจังหวะความคิดของลู่หวู่ ในเวลาเดียวกันกลิ่นแปลกๆจากห้องครัวก็ทำให้ลู่หวู่รู้สึกตัวสั่นระริก

ลู่หวู่ด้วยความอยากรู้ว่ามันคืออะไรจึงกระโดดลงมาจากโซฟาและมุ่งหน้าไปทางห้องครัว

ลู่หวู่เห็นอาหารอ่าน่าสยดสยองที่มีไอน้ำสีเขียวดำลอยขึ้นสู่อากาศ นอกจากนี้อาหารยังถูกปกคลุมไปด้วยชั้นของชีสสีน้ำตาล

ทันใดนั้นเขาก็แกว่งหางและเตรียมตัวที่จะหนี

ขณะที่เขาเริ่มวิ่ง การแสดงออกของลู่หวู่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ไม่ๆ ไม่ๆ เธอกำลังแกล้งฉันมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกวันเหล่านี้มันช่างน่ากลัว

ลู่หวู่รู้สึกเสียใจมากยิ่งขึ้นเมื่อเขาถูกจับระหว่างวิ่งหนีกลับไปที่โต๊ะอาหารโดยเป่ยลี่

“หวู่ นี่เป็นอาหารอร่อยที่ฉันเตรียมไว้เป็นพิเศษสำหรับคุณ คุณจะไม่ลองชิมมันได้ยังไง?” เป่ยลี่พูดด้วยน้ำเสียงโกรธขณะที่เธอลูบตัวลู่หวู่

หากคุณเป็นพ่อครัวที่ดี ทำไมคุณไม่ลองชิมอาหารตัวเองก่อนล่ะ? มันจะสนุกอะไรกับการแกล้งฉัน?

ลู่หวู่มองไปที่ตำราอาหารที่มีชื่อว่า แคทฟู๊ตคอเล็คชั่น ที่เปิดหน้าไว้บนโต๊ะ  เขาดูรูปของจานอาหารที่น่าทานในตำราอาหารก่อน แล้วเขาก็หันไปมองอาหารมีไอน้ำที่น่ากลัว ลู่หวู่สาบานภายใต้ลมหายใจของเขาว่าจะไม่กิน

หลังจากนั้นเป่ยลี่ก็ช่วยลู่หวู่ในการใส่ผ้ากันเปื้อนไว้รอบคอ แล้วจากนั้นเธอก็ชี้ไปที่อาหารพร้อมกับความคาดหวังว่าให้เขา “กิน”

รอก่อนเถอะ ฉันจะตบตูดคุณจนกว่าจะร้องไห้ทันทีที่ฉันฟื้นร่างกานเดิมของฉันได้

ในขณะนี้ลู่หวู่สงสัยอย่างจริงจังว่าเป่ยลี่ต้องการให้เขาฝึกฝนดาร์กเอ็มเพอร์เรอร์โค้ดโดยเจตนา

อย่างไรก็ตามเราไม่มีสิทธิ์ที่จะเลือกมัน มันดีกว่าที่จะอ่อนข้อดีกว่าแตกหัก ลู่หวู่จึงยอมเธอ เขายืนอยู่ข้างหน้าอาหารด้วยท่าทางฮึดสู้และก้มหัวของเขาลงอย่างภาคภูมิใจ

เมื่ออาหารเข้าปาก

แอว๊ะ...

ลู่หวู่ก้มหน้าลงทันทีและอาเจียนอาหารออกมาจากปากของเขา

เขาเคยกินอาหารที่รสแย่มาก่อน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้กินอาหารที่โครตแย่มาก เมื่ออาหารละลายในปากของเขา ลงไปที่ท้องของเขาและไปสัมผัสกับกรดกระเพราะอาหาร ท้องของเขาก็เริ่มกระตุก ท้องของเขาส่งสัญญาณไปยังสมองของเขา บังคับให้เขาคายมันออกมา

นอกจากนี้ลู่หวู่ยังสงสัยว่าเขาจะเสียชีวิตจากอาหารเป็นพิษไหมถ้าเขาไม่อ้วกออกมา

เป่ยลี่รู้สึกประหลาดใจเมื่อเธอดูรูปลักษณ์ที่หวาดกลัวของลู่หวู่ “มันอร่อยใช่มั้ย?”

คุณมีความคิดแย่ๆได้ยังไง? ลู่หวู่ไม่มีพลังที่จะบ่นอีกต่อไป

แอว๊ะ! แอว๊ะ! แอว๊ะ!

ลู่หวู่อ้วกของเหลวที่น่าขยะแยงที่เหลืออยู่ทั้งหมดออกมาทางปาก เขากระโดดลงมาจากโต๊ะรับประทานอาหารและมาข้างๆถ้วยน้ำที่เตรียมโดยเป่ยลี่เพื่อจะล้างปาก

มันอยู่ใกล้ขอบแห่งความตาย ฉันเกือบเสียชีวิตแล้ว ลู่หวู่รู้สึกป่วยเป็นโรค ภาวะความเครียดผิดปกติหลังเหตุสะเทือนใจ

เป่ยลี่สังเกตอย่างรอบคอบเห็นบางสิ่งหลังจากเห็นปฏิกิริยาของลู่หวู่และเธอก็ยิ้มอย่างเจื่อนๆ หลังจากนั้นเธอก็ลองชิมอาหารตัวเองดูด้วยตะเกียบคู่หนึ่งแล้วหยัดมันใส่ในปากของเธอ “มันแย่จริงๆ”

“แอว๊ะ!”

ลู่หวู่เพ่งดูด้วยความสนใจเมื่อเขาเห็นเป่ยลี่รีบวิ่งไปที่อ่างล้างจาน

ลึกลงไปในใจของเขา เขารู้สึกดีกับมัน

อย่างไรก็ตามรอยยิ้มของลู่หวู่แข็งตัวอย่างรวดเร็ว

เป่ยลี่ถ่มน้ำออกมาจากปากของเธออีกครั้ง ใบหน้าของเธอซีดเซียวขณะที่เธอมองไปที่ลู่หวู่ด้วยท่าทางมั่นคง “หวู่ นี่เป็นอุบัติเหตุ ฉันจะทำให้ดีกว่านี้ในครั้งต่อไป”

ข่าวร้ายมาอย่างรวดเร็ว ทำให้แมวไม่ทันตั้งตัว ความสุขของลู่หวู่เล็กๆก็ถูกทำให้สลายไปในพริบตา

ดูเหมือนว่าอันตรายจากอาหารเป็นพิษจะยังคงมีอยู่ ลู่หวู่แสดงสีหน้าเศร้าโศกโดยไม่รู้ตัว

ในที่สุดลู่หวู่ก็ต้องพึ่งพาข้าวจิตวิญญาณแปรเลี่ยนเพื่อระงับความหิวของเขา อย่างไรก็ตามข้าวก็ยังไม่ทำให้เขาอิ่ม นอกจากนี้ตามที่เป่ยลี่ได้บอกไว้ วัสดุจิตวิญญาณระดับ 5 ไม่ควรบริโภคมากเกินไป มิฉะนั้นพลังงานวิญญาณจะเกินขอบเขตร่างกายรับไหวโดยส่วนพลังงานที่เหลืออยู่ที่ถูกดูดซึมไม่ได้จะทำให้เกิดอันตรายต่อร่างกายของเขา

ดังนั้นนอกเหนือจากการฝึกฝนโดยกินข้าวจิตวิญญาณแปรเปลี่ยนแล้วก็ยังต้องออกกำลังกายอย่างหนักเช่นกัน

หลังจากอธิบายเรื่องนี้ให้กับลู่หวู่ เป่ยลี่ก็หยิบของเล่นแมวออกมาจากถุงช้อปปิ้งของเธอ

ลู่หวู่พูดไม่ออก

มาฆ่าฉันเลยดีกว่าตอนนี้ ชีวิตนี้มันช่างอยู่ยากเหลือเกิน ลู่หวู่สูญเสียความหวังทั้งหมด

กลายเป็นแมวน่ารัก? ยังพอทนได้ แต่ของเล่นแมว? นี่มันเกี่ยวกับการออกกำลังกายหรือไม่? นี่มันตัวบั่นทอนความภาคภูมิใจของฉันชัดๆ

ฉันคือราชาแห่งเป่ยฉีพร้อมมีลูกน้องมากกว่าล้าน ฉันจะสูญเสียศักดิ์ศรีแบบนี้อย่างไง?

ทันใดนั้นเป่ยลี่ก็เข้ามาหาเขาและจับเขายกขึ้นแล้ววางเขาไว้บนเครื่องชั่งในห้องนั่งเล่น จากนั้นเธอก็ชี้ไปที่ตัวบอกน้ำหนักแล้วพูดว่า “คุณเห็นไหม คุณอ้วนขึ้น ข้าวจิตวิญญาณแปรเปลี่ยนจะส่งผลกระทบอย่างมากต่อคุณแม้ว่ามันจะไม่สามารถทำให้คุณอิ่มได้ และตอนนี้คุณอ้วนเพราะทานมันมากเกินไป”

ลู่หวู่จ้องไปทีเธอด้วยความเฉยเมย เขาค่อนข้างอยากจะตายด้วยโรคอ้วนมากกว่าถูกล่อลวงโดยของเล่นแมว

เป่ยลี่ก็หมดหนทาง เธอยังคงเล่นชุดยิมนาสติกแมวให้ดู แต่ลู่หวู่ก็ไม่สนใจอย่างสิ้นเชิง ในที่สุดเป่ยลี่ก็ต้องยกเลิกแผนการนี้เท่านั้น

หลังจากนั้นลู่หวู่ก็พบมุมหนึ่งที่จะไปนอนหดตัวอย่างเงียบๆและเริ่มสงสัยเกี่ยวกับชีวิตของเขา

ทำไมฉันต้องมาฝึกฝน มันจะไม่ดีกว่าหรอที่จะมีชีวิตอยู่ในฐานะมนุษย์?

กิจวัตรเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกว่าเขาเป็นแมวสัตว์เลี้ยงจริงๆ

หลังจากที่รู้สึกเศร้าหมองอยู่พักหนึ่ง ลู่หวู่ผู้ได้รับการบาดเจ็บทั้งร่างกายและจิตใจก็มุ่งความสนใจไปที่เกมเพื่อให้ตัวเองจดจ่ออยู่กับมัน

เขาเป็นห่วงว่าเขาจะทำอะไรสิ้นคิดและหนีออกจากบ้าน

เมื่อเร็วๆนี้เขตหินที่ถูกทิ้งร้างโดยปกติดูเหมือนจะกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

คลื่นแล้วคลื่นเล่าของผู้เล่นมาที่นี่เพื่อตัดต้นไม้ ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขามาเป็นกลุ่มขนาดใหญ่อย่างไม่มีสิ้นสุด ปีศาจต้นไม้จำนวนมากถูกสับเป็นว่าเล่นโดยผู้เล่นและกลายเป็นวัสดุจิตวิญญาณเพื่ออัพเกรดเรือของพวกเขา

จากนั้นกลุ่มของผู้เล่นก็เริ่มที่จะบุกนอร์ทร็อคจากเขตด้านนอก

ตลอดการเดินทางผู้เล่นจะทักทายกันอย่างเป็นกันเองเมื่อพบกัน

“เฮ้ คุณพึ่งล็อกอินหรอ? นี่เป็นเรืองบังเอิญมาก”

“เฮ้ เพื่อน เราพบกันอีกครั้ง คุณมาที่นี่อีกแล้วหรอวันนี้ ขอให้โชคดี!”

“เพื่อน เรือของคุณอยู่ระดับไหนแล้ว? โอ้ ระดับ 3 หรอ? จากนั้นคุณจะต้องทำงานหนักให้มากขึ้น”

ภายในไม่กี่วัน การสับไม้อย่างบ้าคลั่งโดยผู้เล่นถูกสังเกตเห็นโดยราชาผีหินและทำให้เขาโกรธ

จากมุมมองของเขา เขาปฏิบัติต่อกองกำลังใหม่ในเป่ยฉีอย่างไม่ดีไม่ร้าย เขาไม่ได้ดำเนินการกับพวกเขาแม้ว่าพวกเขาจะครอบครองคฤหาสน์แห่งความตายและเขตหลิวหลี่

อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้เล่นจะยั่วเขาแม้ว่าเขาจะไม่ได้ทำอะไรก็ตาม นอกจากนี้พวกมันยังก่อตัวกันเป็นวงกลมล้อมรอบพื้นที่ของเขา พวกมันมีเจตนาจะกำจัดนอร์ทร็อคที่ละเล็กละน้อย

การกระทำเช่นนี้เป็นการท้าทายขีดจำกัดของราชาผีหิน และเขาก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป

ตอนนี้เขาวางแผนที่จะตอบโต้ เขาต้องการที่จะประกาศกับผู้มาใหม่าว่าเขาเป็นเจ้าของที่แท้จริงของนอร์ทร็อค

ติดตามข้อมูลตอนใหม่ล่าสุดเพิ่มเติมได้ที่เพจ : https://www.facebook.com/novelth/

________________________________________________________

จบบทที่ ตอนที่ 94 : ทุกวันเหล่านี้มันช่างน่ากลัว

คัดลอกลิงก์แล้ว