บทที่ 50 สาวจอมป่วน

ไคเดน: ถ้าเธอส่งรูปเซ็กซี่แบบนี้มา ฉันไม่รู้เลยนะว่าเราจะได้ย้ายของกันหรือเปล่า

ใช้เวลาไม่ถึงห้าวินาทีด้วยซ้ำกว่าที่เธอจะตอบกลับมา

นิกซ์: อย่าขู่ฉันด้วยช่วงเวลาดี ๆ แบบนั้นสิ :3

แนบมากับข้อความคือรูปภาพที่ยั่วยวนกว่าเดิมอีก

ไคเดนได้แต่มองภาพนั้นด้วยความจนปัญญา เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าควรจัดการกับสาวจอมขี้เล่นคนนี้อย่างไร

ก่อนหน้านี้เขาคิดว่านิกซ์น่าจะเป็นคนที่มีใจให้เขาน้อยที่สุดในบรรดาสามสาว

แต่เมื่อดูจากพฤติกรรมของเธอแล้ว ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ดูเหมือนกำลังพัฒนาไปในทิศทางที่ดี

ไคเดน: ไว้อีกไม่กี่ชั่วโมง ฉันไปถึงแล้วเราค่อยคุยกันต่อ

นิกซ์: รับทราบค่ะ นายท่าน!

ไคเดนส่ายศีรษะด้วยความขบขัน ก่อนจะเลื่อนไปอ่านข้อความถัดไป

และมันก็ทำให้เขาประหลาดใจอย่างมาก

ข้อความนั้นมาจากเดวิด

เพื่อนบ้านหอพักที่มีเรื่องบาดหมางกับเขามาตั้งแต่อายุสามขวบ

เดวิด: ไอ้เพื่อน บอกโสเภณีของแกให้หุบปากที

เดวิด: อยู่ไหม?!

เดวิด: หล่อนเสียงดังชิบหายเลย!

เดวิด: โอเค ฉันจะไปที่ห้องแล้ว เอายัยนี่ให้อยู่หมัดเอง

หลังจากนั้น เดวิดก็ไม่ได้ส่งข้อความอะไรมาอีกเป็นเวลาสามสิบนาที

ข้อความสุดท้ายที่เขาส่งมาคือ

เดวิด: ไอ้เพื่อน ยัยตัวแสบคนนี้มันเป็นสัตว์ประหลาดชัด ๆ...

ตลอดช่วงเวลาที่ข้อความถาโถมเข้ามาเป็นชุดนั้น ไคเดนกำลังหลับสนิท

ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ตอบกลับข้อความใดเลย

ลูน่าอยู่เพียงลำพังในห้องของเขาตลอดทั้งคืน แต่เธอกลับไม่ส่งข้อความหาเขาแม้แต่ข้อความเดียว ทำให้เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าที่นั่นเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ถึงอย่างนั้น ไคเดนก็ไม่ชอบที่เดวิดเรียกเธอในเชิงดูถูกแบบนั้น

ไคเดน: ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว เพราะงั้นฟังให้ดี

ไคเดน: อย่าได้เรียกพวกเธอด้วยคำเหยียดหยามแบบนั้นอีกเด็ดขาด

ไคเดน: ไม่มีใครในพวกเธอเป็นคนที่ใช้เงินซื้อได้

ไคเดน: ถ้านายพูดแบบนั้นอีกครั้ง ฉันจะซัดนายเอง

...

ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ ห้องของเดวิด

"ที่รัก ฉันนอนไม่หลับแบบนี้นะ..."

เบ็คกี้บ่นอย่างอ่อนแรง

"เธอไม่ได้เป็นคนเดียวหรอก..."

เดวิดคำรามตอบ

ปัง! ปัง! ปัง!

มีใครบางคนกำลังทุบโต๊ะในห้องข้าง ๆ อย่างแรง

เดวิดมั่นใจว่าไม่ใช่ไคเดน เพราะเขารู้จักชายคนนั้นดี และอีกฝ่ายไม่ใช่คนที่จะระเบิดอารมณ์แบบนี้ โดยเฉพาะตอนตีสามสี่สิบนาที

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เขาแน่ใจยิ่งขึ้นว่าไม่ใช่ไคเดนก็คือ

เสียงกรีดร้องแหลมสูงของผู้หญิงที่ดังควบคู่มากับเสียงทุบโต๊ะ

"ช่วยฉันหน่อยสิ พวกตัวถ่วงแรงก์ทั้งหลาย!!! ฉันกำลังเล่นหนึ่งต่อสามอยู่ตรงนี้นะ!!!"

เดวิดทนไม่ไหวแล้ว

เขารีบสวมเสื้อผ้าแล้วเดินไปเคาะประตูห้องของไคเดน

ใช้เวลาหลายนาทีกว่าคนในห้องจะมาเปิดประตู

และเมื่อประตูเปิดออก เขาก็จำเธอได้ทันที

เธอคือหนึ่งในสามสาวที่เขาเคยเห็นอยู่กับไคเดนเมื่อไม่นานมานี้

"มีอะไร?"

เธอคำรามถามด้วยความหงุดหงิด เห็นได้ชัดว่ายังอารมณ์เสียจากเรื่องบางอย่างในเกม

"ฉันอยากให้เธอเงียบหน่อย" เดวิดตอบกลับ

"ไม่"

"..."

เดวิดชะงักไปกับการปฏิเสธอย่างฉับพลันของเธอ

ที่จริงแล้ว คำขอของเขาก็ไม่ได้เกินเลยอะไรนัก ในเมื่อที่นี่เป็นหอพักนักศึกษาที่ทุกคนควรมีสภาพแวดล้อมเหมาะแก่การเรียน

"มีแค่นี้ใช่ไหม?"

เธอถามอย่างหงุดหงิด

"ฉันยุ่งอยู่"

เส้นเลือดบนหน้าผากของเดวิดปูดขึ้นมาทันที

ความหน้าด้านของผู้หญิงคนนี้เกินกว่าที่เขาจะคาดคิดเสียอีก

"เธอกำลังเล่นแอลโอแอลอยู่ใช่ไหม?"

"ใช่"

"งั้นเรามาพนันกันด้วยการดวล 1 ต่อ 1"

"หืม?"

"ถ้าฉันชนะ เธอต้องปิดคอมพิวเตอร์ทันที…ไม่สิ ช่างมันก่อน"

หลังจากมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างเต็มตา เดวิดก็เปลี่ยนใจกลางคัน

สาวตัวเล็กคนนี้สวยสะดุดตาเกินไป จนเขาเริ่มไม่รู้สึกภักดีต่อเบ็คกี้นักแล้ว

"เธอรับลูกค้าหรือเปล่า?"

อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาที่ได้รับกลับทำให้เขาประหลาดใจอย่างมาก

ดวงตาของหญิงสาวมืดครึ้มลงอย่างน่ากลัว

ใบหน้าทั้งหมดบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธบริสุทธิ์

"นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่นายพูดเป็นนัยว่าฉันเป็นโสเภณี"

เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ

"พูดแบบนั้นอีกครั้งเดียว ฉันสาบานเลยว่าฉันจะทำลายชีวิตนาย"

"หือ? ไม่ใช่เหรอ?"

เดวิดถามกลับอย่างงุนงง

"ไม่ใช่สิ อัจฉริยะ!"

เธอสวนกลับทันควัน

"ไคเดนเป็นแฟนของฉัน"

"ก่อนหน้าจะคบกับเขา ฉันไม่เคยมีคนรักเลยสักคน"

"แล้วเขาก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วย"

"มีโสเภณีที่ไหนนั่งเล่นวิดีโอเกมอยู่ในบ้านลูกค้าตอนที่ลูกค้าไม่อยู่บ้าง?!"

"ใช้สมองคิดบ้างได้ไหม?"

"นี่นายเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยที่เรียนเก่งไม่ใช่เหรอ?"

เดวิดยกมือขึ้นลูบคางอย่างกระอักกระอ่วน

ต้องยอมรับว่าเธอพูดมีเหตุผล

"งั้นฉันขอโทษแล้วกัน"

เขาพูด

"แค่ฉันรับไม่ได้จริง ๆ ที่ไอ้ขี้แพ้อย่างไคเดนจะจีบสาวสวยอย่างเธอติด"

"ฉันไม่สนเลยว่านายจะรับได้หรือไม่ได้"

เธอตอบอย่างไม่ใส่ใจ

"เมื่อกี้นายพูดเรื่องดวล 1 ต่อ 1 ใช่ไหม?"

"อ้อ ใช่"

เดวิดพยักหน้า

"ถ้าฉันชนะ เธอต้องปิดคอม และห้ามทำกิจวัตรยามค่ำคืนแบบคืนนี้อีกในวันธรรมดา"

"โอเค"

เธอตอบรับทันที

"ถ้าฉันชนะ ฉันเอา 500 ดอลลาร์"

เดวิดต้องใช้เวลาทบทวนในหัวอีกครั้งว่าผู้หญิงคนนี้เพิ่งพูดอะไรออกมาจากริมฝีปากสีชมพูของเธอ

"เธอบ้าไปแล้วหรือไง?"

"เงินเดิมพันมันไม่สมดุลกันเลยสักนิด"

"หืม..."

ลูน่าครุ่นคิดอยู่ภายในใจครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ากับตัวเอง

"เอาล่ะ นอกจากเงื่อนไขที่เราตกลงกันไปแล้ว ฉันจะแนะนำเพื่อนอายุสิบเก้าปีคนหนึ่งของฉันให้นายรู้จักด้วย"

"เธอเป็นสาวผมบลอนด์ธรรมชาติสวยมาก แล้วก็หน้าอกใหญ่"

"แฟนของเธอนอกใจไปเมื่อไม่กี่วันก่อน เพราะงั้นตอนนี้เธอคงต้องการไหล่ของผู้ชายสักคนไว้ร้องไห้"

"ตกลง!"

เดวิดตอบกลับแทบจะทันที

เขาไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินอยู่แล้ว ดังนั้นในความคิดของเขา การพนันครั้งนี้ถือว่าคุ้มค่าที่จะรับไว้

เมื่อเดิมพันถูกตกลงเรียบร้อย เขาก็รีบวิ่งกลับไปยังห้องพักของตัวเองและเปิดคอมพิวเตอร์ทันที

"ที่รัก คุณจะทำอะไรอีก..."

เบ็คกี้ถามด้วยน้ำเสียงง่วงงุน

"ตอนนี้ไม่ใช่เวลา!"

เดวิดตอบโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ

"ฉันต้องสั่งสอนยัยนี่ก่อน"

"..."

ไม่นานมานี้ เดวิดเพิ่งไต่แรงก์ขึ้นมาถึงระดับโกลด์

ดังนั้นเขาจึงมั่นใจในโอกาสชนะของตัวเองมาก

เหนือกว่าเขายังมีผู้เล่นอีกเพียงสามระดับแรงก์เท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้ดีว่าผู้หญิงส่วนใหญ่มักเล่นแต่ตัวละครสายซัพพอร์ตที่เน้นฮีลหรือให้โล่ ซึ่งมักอ่อนแอมากในการดวลตัวต่อตัว

ดังนั้นไม่ว่าจะมองอย่างไร ความได้เปรียบก็อยู่ฝั่งเขาแน่นอน

การแจ้งเตือนใหม่ปรากฏขึ้น

สาวสวยจากห้องข้าง ๆ เพิ่งส่งคำเชิญเข้าห้องส่วนตัวมาให้เขา

เดวิดยิ้มอย่างมั่นใจ ก่อนจะคลิกเข้าไปดูโปรไฟล์ของเธอเพื่อตรวจสอบแรงก์

อย่างไรก็ตาม ดวงตาของเขาแทบถลนออกมาจากเบ้าในทันที

หัวใจเต้นพลาดไปหลายจังหวะ

แรงก์ที่ปรากฏอยู่บนโปรไฟล์ของเธอคือ...แกรนด์มาสเตอร์