บทที่ 416 - หนอนสุรา!

บทที่ 416 - หนอนสุรา!

วันต่อมา

หลังจากเหยียนฉวง ฝูเจ๋อ เฟิงจิ่น และซ่างกวนจี้ ได้ปรึกษาหารือเบื้องต้นเกี่ยวกับความร่วมมือในการพัฒนาทะเลสาบหนานเยว่เสร็จสิ้น เขาก็ได้ส่งทุกคนกลับไป จากนั้นจึงพาเฉินเจ๋อออกเดินทาง โดยมี 'ร่างแยกลิง' ของหวังเจิ้งอีเป็นผู้นำทาง เพื่อเริ่มต้นการกวาดล้าง

"เฒ่าเหยียน"

"ที่นี่คือจุดหมายแรก มีชื่อว่า 'หน้าผาแร้งทมิฬ' ข้าเป็นคนตั้งชื่อมันขึ้นมาเอง"

"บนยอดหน้าผาแห่งนี้ มี 'อีแร้งทอง' ราชันย์สัตว์ร้ายในขอบเขตก่อกำเนิดอาศัยอยู่ มันชอบกินสมองลิงเป็นอย่างมาก จึงมาตั้งถิ่นฐานอยู่ไม่ไกลจากภูเขาลิงแขนเหล็ก ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่รู้ว่ามีลิงแขนเหล็กต้องตกเป็นเหยื่อและรับเคราะห์ไปมากเท่าใดแล้ว"

"หลังจากที่ข้าเข้ามาปกครองฝูงลิงและตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน ก็พบว่าสาเหตุที่อีแร้งทองมาปักหลักอยู่ที่นี่ ไม่ใช่เพียงเพื่อความสะดวกในการล่าหรือเพื่อตอบสนองความตะกละของมันเท่านั้น แต่เป็นเพราะบนหน้าผาแร้งทมิฬแห่งนี้มีต้นไม้วิเศษต้นหนึ่งนามว่า 'ต้นหนอนสุรา'"

"ผลที่ออกบน 'ต้นหนอนสุรา' มีชื่อเรียกว่า 'หนอนสุรา' หรือ 'ผลหนอนสุรา' มันสามารถทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ในขอบเขตก่อกำเนิดตกอยู่ในสภาวะ 'เมามายราวกับฝัน' ซึ่งในช่วงเวลานี้ ไม่ว่าจะฝึกฝนกำลังภายในหรือทำความเข้าใจยอดวิชา ล้วนได้รับผลลัพธ์เป็นทวีคูณ ทว่าก็มีผลข้างเคียงคือ หากลุ่มหลงจนลืมตัวหรือลืมสิ้นความเป็นความตาย ก็อาจตกอยู่ในอันตรายได้ง่าย"

"เหตุผลที่ฝูงลิงแขนเหล็กเลือกภูเขาลูกนี้เป็นฐานที่มั่น ก็เพราะละอองเกสรจากดอกหนอนสุราบนต้นวิเศษจะปลิวไปเกาะติดกับดอกไม้นานาพันธุ์ทั่วทั้งหุบเขา ส่งผลให้ผลไม้ที่ผลิตออกมาเหมาะแก่การนำไปหมักเหล้าลิงยิ่งขึ้น โดยเฉพาะเหล้าลิงที่หมักจากผลไม้ซึ่งเติบโตบนภูเขาลิงแขนเหล็กบริเวณใต้ 'หน้าผาแร้งทมิฬ' เท่านั้น จึงจะมีรสชาติที่หอมหวาน เข้มข้น และมีสรรพคุณในการเพิ่มพละกำลังได้อย่างยอดเยี่ยม!"

หวังเจิ้งอีพาเหยียนฉวงเดินไปยังยอดเขา ก่อนจะชี้ลงไปยังเบื้องล่างที่อยู่ห่างออกไป หากมองจากด้านล่างย่อมไม่อาจสังเกตเห็นได้ มีเพียงมุมนี้เท่านั้นที่จะมองเห็นรังของนกอีแร้งที่ซ่อนอยู่หลังโขดหินใหญ่เพื่อหลบเลี่ยงพายุที่พัดกระหน่ำบนหน้าผา และข้างรังนั้นก็มีต้นไม้วิเศษที่แผ่กิ่งก้านใบหนาทึบงอกง้ำออกมาจากริมหน้าผา แม้จะอยู่ในช่วงเดือน 12 อันหนาวเหน็บ แต่กิ่งก้านและใบของต้นไม้นี้ยังคงเขียวขจี ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีผลไม้ที่มีลักษณะคล้ายกับหนอนแมลงวันขนาดใหญ่งอกอยู่ประปราย...

"นั่นแหละคือผลหนอนสุรา!"

นัยน์ตาของหวังเจิ้งอีทอประกายร้อนแรง "'ต้นหนอนสุรา' จะผลิคูมในฤดูใบไม้ผลิ ออกดอกในฤดูร้อน ออกผลในฤดูใบไม้ร่วง และสุกงอมในฤดูหนาว ไม่มีวันร่วงโรยตลอดทั้งสี่ฤดู"

"เมื่อ 'ผลหนอนสุรา' สุกงอมแล้ว มันจะไม่ร่วงหล่นลงมา หากไม่เด็ดมัน มันก็จะเติบโตต่อไปเรื่อยๆ เหมือนกับสุรา ยิ่งห้อยอยู่บนต้นนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งหอมหวาน เข้มข้น และมีฤทธิ์ให้ 'เมามายราวกับฝัน' ได้ดีเยี่ยมยิ่งขึ้น"

"นั่นไง!"

"พวกเจ้าดูสิ..."

"ดูจากลักษณะภายนอกก็แยกแยะได้แล้ว 'ผลหนอนสุรา' ที่เพิ่งสุกงอมจะมีเพียงสิบเก้าปล้อง หลังจากนั้น เมื่อเติบโตเพิ่มขึ้นหนึ่งปี ก็จะมีปล้องเพิ่มขึ้นหนึ่งปล้อง อีแร้งทองเพิ่งจะยึดครองหน้าผาแร้งทมิฬมาได้เพียงสิบปี ก่อนหน้ามัน สัตว์ปีกและสัตว์ป่าที่เคยกิน 'ผลหนอนสุรา' ล้วน 'เมามายราวกับฝัน' จนพลัดตกจากหน้าผาแหลกเหลว มีเพียงอีแร้งทองเท่านั้น ที่บรรลุขอบเขตก่อกำเนิดกลายเป็นราชันย์สัตว์ร้าย รักษาชีวิตไว้ได้ และตระหนักถึงความวิเศษของ 'ผลหนอนสุรา' จึงยึดครองมาตลอดจนถึงปัจจุบัน เป็นเวลาสิบปีแล้ว"

"แต่เนื่องจากก่อนหน้ามัน 'ต้นหนอนสุรา' ไม่มีเจ้าของ บนต้นจึงมี 'ผลหนอนสุรา' อายุมากสะสมอยู่ไม่น้อย แม้ว่าอีแร้งทองจะกินไปเรื่อยๆ ตลอดสิบปีที่ผ่านมา แต่ก็ยังมีผลหนอนสุราอายุร้อยปีเหลืออยู่อีกสิบกว่าผล เรียกได้ว่าเป็นยาวิเศษเลยทีเดียว!"

หวังเจิ้งอีเปิดตัวออกมาได้อย่างน่าประทับใจยิ่ง

อีแร้งทอง!

ต้นหนอนสุรา!

ผลหนอนสุรา!

เรียกได้ว่าเป็นของล้ำค่าอย่างแท้จริง!

"มนุษย์กับสัตว์ประหลาดมีวิถีที่แตกต่างกัน"

"ดินแดนเถื่อนอันตรายอย่างทะเลสาบหนานเยว่ ย่อมตกเป็นของสัตว์ประหลาดโดยธรรมชาติ"

"แต่ถึงจะเป็นสัตว์ประหลาด ก็ใช่ว่าจะรู้ทุกซอกทุกมุมของทะเลสาบหนานเยว่"

"อย่างเช่น 'อีแร้งทอง' บน 'หน้าผาแร้งทมิฬ' มันยึดครอง 'ต้นหนอนสุรา' มานานถึงสิบปี ตลอดสิบปีมานี้มันเมามายราวกับฝัน ไม่ทำตัวโดดเด่น ราชันย์สัตว์ร้ายขอบเขตก่อกำเนิดตัวอื่นๆ ในทะเลสาบหนานเยว่ แทบจะไม่รู้จักมันเลยด้วยซ้ำ หรือบางทีอาจจะไม่รู้เลยว่ายังมีราชันย์สัตว์ร้ายเช่นนี้ดำรงอยู่ที่นี่"

"แต่ทว่า งูมีวิถีของงู หนูมีวิถีของหนู"

"ฝูงลิงแขนเหล็กกระจายตัวอยู่ทั่วทุกสารทิศ และแบ่งปันข้อมูลกัน เดิมทีข้อมูลเกี่ยวกับราชันย์สัตว์ร้ายเหล่านี้ มีไว้เพียงเพื่อให้ฝูงลิงแขนเหล็กหลีกเลี่ยงการไปยั่วยุ หรือใช้ป้องกันตัวเท่านั้น แต่หลังจากที่ข้าเข้ามาปกครอง ข้าก็ได้รวบรวมข้อมูลเหล่านี้ และเมื่อประกอบกับเฒ่าเหยียนและศิษย์น้องเฉิน ข้อมูลเหล่านี้ก็มีค่าควรเมือง!"

ร่างแยกราชันลิงของหวังเจิ้งอีแสยะยิ้ม นัยน์ตาสีทองจ้องมองไปยังเหยียนฉวงกับเฉินเจ๋อ "พวกเจ้ามาได้ถูกเวลาพอดี!"

...

"อีแร้งทอง"

เหยียนฉวงและเฉินเจ๋อเฝ้าสังเกตการณ์จากระยะไกล ทั้งใน 【คัมภีร์เก้าเอี้ยง】 และ 【พลังธาตุปฐมกาล】 ต่างก็มี 'วิชาพักลมหายใจ' บันทึกไว้ ทั้งสองจึงอาศัยกำลังภายในอันล้ำลึกโคจร 【วิชาพักลมหายใจ】 จนลมหายใจแผ่วเบา ใช้เพียงอากาศเพียงเล็กน้อยประทังร่างโดยไม่ปล่อยให้กระแสปราณเล็ดลอดออกไปแม้แต่น้อย พลางแอบซุ่มดูอยู่เงียบๆ

เมื่อมองดูอีแร้งทองตัวนั้น...

ขนปีกด้านบนของมันเป็นสีดำขลับแฝงประกายสีเทาเงินจางๆ ส่วนขนช่วงท้องเป็นสีเหลืองทองอร่าม ยามที่มันกางปีกออกจะกว้างประมาณห้าเมตร นับว่าเป็นอสุรกายขนาดยักษ์โดยแท้

มันเฝ้าต้นหนอนสุราและใช้ชีวิตเมามายอยู่ในห้วงฝันบนหน้าผาแร้งทมิฬมานานนับสิบปี เมื่อพิจารณาจากคุณสมบัติของ 'ผลหนอนสุรา' แล้ว แม้เมื่อสิบปีก่อนอีแร้งทองตัวนี้จะเพิ่งบรรลุขอบเขตก่อกำเนิด แต่ผ่านไปสิบปี พลังของมันอย่างน้อยย่อมต้องก้าวเข้าสู่ระดับขุนพลเทพขั้นสองหรือขั้นสามแล้ว!

"ก่อกำเนิดขั้นห้า"

"หรืออาจจะก่อกำเนิดขั้นสิบ"

"หรืออาจจะสูงกว่านั้น"

เพียงแค่เริ่ม หวังเจิ้งอีก็หาเป้าหมายที่รับมือยากและตึงมืออย่างถึงที่สุดมาให้เหยียนฉวงกับพวกเสียแล้ว

แต่ว่า...

"ข้าพาพวกเจ้ามา ไม่ได้จะให้ฆ่ามัน!"

"ยังไม่ต้องพูดถึงว่าจะฆ่าได้หรือไม่ สมมติว่าฆ่าได้จริงๆ แล้วหลังจากนั้นใครจะมาเฝ้า 'ต้นหนอนสุรา' ให้พวกเราล่ะ?"

หวังเจิ้งอีย้ำว่า "เฒ่าเหยียน! ศิษย์น้องเฉิน! เราไม่ได้ต้องการจะเอาชีวิตอีแร้งทอง ไม่ว่าจะเป็น 'อาณาเขตแรงโน้มถ่วง' ของเฒ่าเหยียน หรือ 'สามหัวหกแขน' ของศิษย์น้องเฉิน ให้คนใดคนหนึ่งเข้าไปสู้กับมันเพื่อล่อเสือออกจากถ้ำ ส่วนอีกคนก็ฉวยโอกาสไปขโมย 'ผลหนอนสุรา' ใช้เวลาเพียงครู่เดียว เก็บ 'ผลหนอนสุราอายุร้อยปี' สิบกว่าผลนั้นมาได้เราก็ถอย ปีหน้าค่อยมาใหม่ แค่นี้ก็พอแล้ว!"

ใช่แล้ว

ไม่จำเป็นต้องต่อสู้เอาเป็นเอาตาย และเป้าหมายของพวกเขาก็ไม่ใช่การฆ่าอีแร้งทอง

"ถ้าอย่างนั้นก็ง่ายเลย"

เหยียนฉวงมองไปที่หวังเจิ้งอี "เจ้าลงไปก่อน จะได้ไม่โดนลูกหลง"

การต่อสู้ในระดับขอบเขตก่อกำเนิด แม้จะเป็นแค่การโจมตีหลอกล่อ ร่างแยกราชันย์ลิงของหวังเจิ้งอีก็ไม่อาจทนรับไหว อาจจะจบชีวิตลงได้ง่ายๆ ทางที่ดีควรหนีไปก่อน

"ตกลง!"

"พวกเจ้าระวังตัวด้วย!"

"ถ้าทำไม่ได้ก็ถอยออกมาก่อน ข้ายังมีข้อมูลของราชันย์สัตว์ร้ายและยาวิเศษอีกเยอะแยะ!"

หวังเจิ้งอีกำชับสองสามประโยค จากนั้นก็กระโดดหายไปในพริบตา

หลังจากหวังเจิ้งอีจากไป

เหยียนฉวงล้วงเอาอาวุธเทพประทานสองชิ้นออกมาจากอกเสื้อ ชิ้นหนึ่งคือ 'อาวุธเทพประทานระดับห้า ไท้ส่วยกะจื่อ' ของเขาเอง ส่วนอีกชิ้นคือ 'สามหัวหกแขน' ของเฉินเจ๋อ

ในจำนวนนี้ 'อาวุธเทพประทานระดับห้า ไท้ส่วยกะจื่อ' ยังคงอยู่ที่เลเวล 41 เพิ่งเข้าสู่ระดับห้า...

【ของวิเศษ·ไท้ส่วยกะจื่อ (เลเวล 41) : มือขวาถือ 'ทวนสายฟ้าแลบ' มือซ้ายถือ 'พัดห้าอัคคี' เบ้าตามีมือฝังอยู่ ในมือมีดวงตา 'ดวงตาสวรรค์' คู่หนึ่ง มองขึ้นเบื้องบน มองลงปฐพี มองเห็นสรรพสิ่งในแดนมนุษย์ เฝ้าระวังทุกทิศทาง หลีกหนีเคราะห์ร้ายนำมาซึ่งโชคดี หมายเหตุ : พลังต่อสู้เทียบเท่าก่อกำเนิดขั้นห้า】

(ใช้พลังแห่งจิตสิบเท่าเพื่ออัปเกรดได้)

...

ส่วน 'สามหัวหกแขน' นั้น...

【ของวิเศษ·สามหัวหกแขน (เลเวล 41) : พลังต่อสู้เหนือชั้น สามารถควบคุมโดยคนสิบคนพร้อมกัน สามารถใช้อาวุธหกชนิดและใช้วิทยายุทธ์ที่แตกต่างกันได้พร้อมกัน หมายเหตุ : พลังต่อสู้เทียบเท่าก่อกำเนิดขั้นห้า】

(สามารถอัปเกรดได้)

...

'สามหัวหกแขน' ฉบับดั้งเดิมนั้นอยู่ในระดับห้าอยู่แล้ว และมีพลังต่อสู้เทียบเท่ากับขอบเขตก่อกำเนิดขั้นห้า แต่นี่เป็นเพียงพลังต่อสู้พื้นฐานเท่านั้น พลังต่อสู้ที่แท้จริงจะขึ้นอยู่กับตัวผู้ควบคุม ตัวอย่างเช่น หากเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อนก่อกำเนิดสิบคนควบคุมพร้อมกัน โดยทั่วไปแล้วจะสามารถดึงพลังต่อสู้ออกมาได้เทียบเท่าขอบเขตก่อกำเนิดขั้นสี่ไปจนถึงขั้นห้า

แต่เมื่อเฉินเจ๋อเป็นผู้ควบคุม 'สามหัวหกแขน' โดยอาศัย 【วิชาสองมือขัดแย้ง】 และ 【เพลงกระบี่สตรีหยกใจบริสุทธิ์】 ระดับแปด เขากลับสามารถสังหารเซินกงถู ผู้เป็นยอดฝีมือขอบเขตก่อกำเนิดขั้นสี่ที่ระเบิดพลังปราณแท้ออกมาสู้ตายได้สำเร็จ พลังต่อสู้ของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างมหาศาล ไม่ใช่เพียงแค่ขั้นห้า แต่ทะยานไปถึงขั้นเจ็ด ขั้นแปด หรืออาจจะสูงกว่านั้น

สองสิ่งนี้เข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

และในยามนี้...

"ข้าหาคนมาปรับปรุงสามหัวหกแขนให้แล้ว ศิษย์น้องลองดูสิ"

เหยียนฉวงส่ง 'สามหัวหกแขน' คืนให้แก่เฉินเจ๋อ

"ปรับปรุง?"

เฉินเจ๋อไม่เข้าใจว่าศิษย์พี่ใหญ่เอาเวลาที่ไหนไปหาเพื่อน หรือเพื่อนคนไหนที่มีความสามารถมากพอจะปรับปรุงอาวุธเทพประทานระดับนี้ได้ แต่ในเมื่อเหยียนฉวงพูดจาคลุมเครือ เขาก็เลือกที่จะไม่ซักไซ้ให้มากความ

"ข้าจะลองดู"

เฉินเจ๋อรับมาอย่างว่าง่าย ทันทีที่ตั้งจิต แกรกๆๆ มันก็เข้าสวมกับตัวเขาและเชื่อมต่อกับจิตวิญญาณ ทำให้สัมผัสถึงความแข็งแกร่งได้อย่างง่ายดาย ภายในอาวุธเทพประทานนั้น เฉินเจ๋อรู้สึกประหลาดใจระคนยินดี หัวทั้งสามหันไปมองเหยียนฉวงพร้อมกัน "พลังเพิ่มขึ้นมากทีเดียว!"

เฉินเจ๋อเพิ่งจะบรรลุขอบเขตก่อกำเนิดขั้นหนึ่ง เมื่อสวม 'สามหัวหกแขน' จึงมีพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด แต่เขาไม่มีความเข้าใจเกี่ยวกับช่องว่างระหว่างระดับต่างๆ ในขอบเขตก่อกำเนิดทั้งยี่สิบขั้นเลย ทำได้เพียงคาดเดาไปตามความรู้สึกเท่านั้น

เฉินเจ๋ออาจไม่รู้ แต่เหยียนฉวงนั้นรู้ดีที่สุด...

【ของวิเศษ·สามหัวหกแขน : พลังต่อสู้เหนือชั้น สามารถควบคุมโดยคนสิบคนพร้อมกัน สามารถใช้อาวุธหกชนิดและใช้วิทยายุทธ์ที่แตกต่างกันได้พร้อมกัน หมายเหตุ : พลังต่อสู้เทียบเท่าก่อกำเนิดขั้นเจ็ด】

"ใช้พลังแห่งจิต 300,000 หน่วย ยกระดับ 'สามหัวหกแขน' จากเลเวล 41 เป็นเลเวล 43 ระดับเพิ่มขึ้นสองระดับ พลังต่อสู้พุ่งทะยานขึ้นสองขั้น คุ้มค่าสุดๆ!"

เหยียนฉวงลอบยิ้มในใจ

ก่อนหน้านี้ เฉินเจ๋อควบคุม 'สามหัวหกแขน' พลังต่อสู้เทียบเท่าก่อกำเนิดขั้นห้าก็ถือว่าแข็งแกร่งมากแล้ว ตอนนี้ยกระดับขึ้นไปอีกสองขั้น จะแข็งแกร่งถึงเพียงไหนกันนะ?

【พลังแห่งจิต : 1,283,500】

"ข้ายังมีพลังแห่งจิตอีก 1,283,500 หน่วย มากพอที่จะยกระดับ 'สามหัวหกแขน' ไปอีก 3 ระดับ เมื่อถึงตอนนั้น 'สามหัวหกแขนเลเวล 46' อาจจะมีพลังต่อสู้เทียบเท่าก่อกำเนิดขั้นสิบ ซึ่งอยู่ในขอบเขตของขุนพลเทพขั้นสามแล้ว!"

สามหัวหกแขนมีโอกาสพัฒนาไปถึงขั้นสิบ แต่ยังไม่ต้องรีบร้อน

'สามหัวหกแขน' ที่มีพลังต่อสู้ระดับเจ็ด เมื่อผสานเข้ากับเฉินเจ๋อ พลังที่แสดงออกมาก็ไม่ใช่น้อยๆ เพียงพอต่อการใช้งานในยามนี้แล้ว

แต้มพลังแห่งจิตหลักล้านควรเก็บสำรองไว้ก่อน เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝัน หรือหากเจอของวิเศษระดับสี่ที่จำเป็นต้องใช้ ก็สามารถบังคับอัปเกรดเป็นระดับห้าได้ทันที

พลังแห่งจิตหลักล้านมีไว้เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

"ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าจะเป็นคนล่ออีแร้งทองไปเอง ส่วนท่านก็ไปเก็บผลหนอนสุรา!"

เฉินเจ๋อสวม 'สามหัวหกแขน' ที่ได้รับการเสริมพลัง เขามีความมั่นใจเต็มเปี่ยมจึงอาสาออกศึก

เหยียนฉวงเองก็รู้ขีดจำกัดของตนเองดี

ทั้งคู่ต่างอยู่ในขอบเขตก่อกำเนิดขั้นหนึ่งเหมือนกัน

ทั้งคู่มียอดวิชาระดับแปดเหมือนกัน เหยียนฉวงมีถึงสามวิชา ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ 【ท่าเท้าท่องคลื่น】 ที่เป็นยอดวิชาระดับเกิงห้า ส่วนเฉินเจ๋อมีเพียงวิชาเดียว

ทั้งคู่สวมอาวุธเทพประทานเหมือนกัน เหยียนฉวงมี 'ไท้ส่วยกะจื่อ' ส่วนเฉินเจ๋อมี 'สามหัวหกแขน'

แต่ทว่า... พลังต่อสู้พื้นฐานของ 'ไท้ส่วยกะจื่อ' คือก่อกำเนิดขั้นห้า

ส่วนพลังต่อสู้พื้นฐานของ 'สามหัวหกแขน' คือก่อกำเนิดขั้นเจ็ด

ยิ่งไปกว่านั้น เฉินเจ๋อยังมี 【วิชาสองมือขัดแย้ง】 และ 【เพลงกระบี่สตรีหยกใจบริสุทธิ์】 ความเข้ากันได้ระหว่างเขากับ 'สามหัวหกแขน' นั้น สูงส่งจนเหยียนฉวงกับ 'ไท้ส่วยกะจื่อ' เทียบไม่ติดเลย

ความแตกต่างของพลังต่อสู้พื้นฐาน และความแตกต่างของความเข้ากันได้กับอาวุธเทพประทาน สิ่งเหล่านี้ทำให้เหยียนฉวงที่เดิมทีหากสู้ตัวต่อตัวอาจจะไม่เพลี่ยงพล้ำให้แก่เฉินเจ๋อ แต่เมื่อสวมใส่อาวุธเทพประทานแล้ว พลังต่อสู้กลับถูกเฉินเจ๋อทิ้งห่างไปไกลอย่างยิ่ง

"พลังของอีแร้งทองยังไม่แน่ชัด ศิษย์น้องระวังตัวด้วย"

เหยียนฉวงกำชับสองสามประโยคโดยไม่อวดเก่ง

【เพลงกระบี่สตรีหยกใจบริสุทธิ์】 โดยผิวเผินเป็นเพียงวิชาระดับ 'เกิงหนึ่ง' แต่นั่นคือกรณีที่คน 2 คนใช้กระบี่ประสานกัน ทว่าเมื่อเฉินเจ๋อสวม 'สามหัวหกแขน' ใช้ 【วิชาสองมือขัดแย้ง】 ถือ 4 กระบี่ 2 ดาบ ผสานเข้ากับ 【วิชาดาบกระบี่สองลักษณ์ผันกลับ】 กลับช่วยยกระดับอานุภาพของ 【เพลงกระบี่สตรีหยกใจบริสุทธิ์】 ให้สูงขึ้นจนยากจะจินตนาการ!

เฉินเจ๋อ!

แข็งแกร่งสุดยอด!

ในยามนี้ เขาสวมอาวุธเทพประทานพุ่งกระโจนขึ้นไป เสียงกระบี่ดังเช้งกังวาน ปลุกให้อีแร้งทองที่กำลังเมามายตื่นขึ้นมาในพริบตา

"กิ๊ววว~"

อีแร้งทองส่งเสียงร้องแหลมปนเมา อาการเมามายหายไปกว่าครึ่ง ความงุนงงค่อยๆ บรรเทาลง

ราชันย์สัตว์ร้ายตัวนี้ยึดครองต้นหนอนสุรา กินผลหนอนสุราอยู่บ่อยครั้ง จึงตกอยู่ในสภาวะเมามายมาตลอด เป็นเพราะมันแข็งแกร่งและทำตัวไม่โดดเด่น ประกอบกับอาศัยอยู่บนหน้าผาสูงชันที่ซ่อนตัวได้มิดชิด มันจึงใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมาตลอด 10 ปี

แต่วันนี้ ศัตรูตัวฉกาจมาเยือนแล้ว

"ฆ่า!"

เฉินเจ๋อสวม 'สามหัวหกแขน' แขนทั้ง 6 ถืออาวุธครบมือ...

4 กระบี่ 2 ดาบ!

ดุร้ายดั่งเทพปีศาจ!

เขาทะยานร่างใช้กระบี่ชี้ไปที่อีแร้งทอง แขนทั้ง 6 กวัดแกว่ง ดาบและกระบี่พุ่งเข้าจู่โจม แสงดาบเงากระบี่สาดประกายวูบวาบตัดกันไปมา...

เช้ง!

อีแร้งทองรับมือไม่ทัน มันกระพือปีกทั้ง 2 ข้างอย่างบ้าคลั่ง แต่กลับถูกไล่ต้อนจนถอยร่น ถูกเฉินเจ๋อล้อมไว้ด้วยแสงดาบเงากระบี่จนไม่อาจหลบหนีไปได้

พันธนาการไว้ได้แล้ว!

"เยี่ยมมากศิษย์น้อง!"

เหยียนฉวงมองดูด้วยความประหลาดใจระคนยินดี

'สามหัวหกแขน' ที่ได้รับการเสริมพลัง ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนไหวของเฉินเจ๋อเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งเดือนนับตั้งแต่การต่อสู้อย่างดุเดือดกับเซินกงถู ในช่วงเวลานี้ เฉินเจ๋อมักจะสวมใส่อาวุธเทพประทานอยู่เสมอ เพื่อสร้างความคุ้นเคยกับวิถีการต่อสู้ของ 'สามหัวหกแขน'

วันแล้ววันเล่า

ความเชี่ยวชาญของเขาก็เพิ่มพูนมากขึ้นตามกาลเวลา

เห็นได้ชัดว่าแขนทั้งหกของเฉินเจ๋อประสานงานกันเป็นหนึ่งเดียว คล่องแคล่วและเป็นธรรมชาติยิ่งกว่า 'สามหัวหกแขน' ใดๆ ในใต้หล้า ราวกับว่าร่างจำแลงของเทพแห่ง 'สามหัวหกแขน' ได้จุติลงมาบนโลกมนุษย์จริงๆ

สี่กระบี่!

สองดาบ!

การประสานงานสอดคล้องนั้นยอดเยี่ยมอย่างเหลือเชื่อ ไม่ว่าจะเป็นกระบี่คู่ประสาน หรือดาบกระบี่ประสาน อานุภาพล้วนเพิ่มพูนขึ้นเป็นทวีคูณ

เพลงกระบี่นี้!

เพลงดาบนี้!

"เพลงกระบี่สองลักษณ์เที่ยงแท้!"

"เพลงดาบสองลักษณ์ย้อนกลับ!"

"เพลงกระบี่สตรีหยกใจบริสุทธิ์!"

เหยียนฉวงเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ

เขาจำได้ว่า 【เพลงกระบี่สตรีหยกใจบริสุทธิ์】 ของเฉินเจ๋อบรรลุระดับ 8 มาตั้งนานแล้ว ส่วน 【เพลงกระบี่สองลักษณ์เที่ยงแท้】 และ 【เพลงดาบสองลักษณ์ย้อนกลับ】 นั้น เฉินเจ๋อเพิ่งจะเริ่มฝึกฝนในภายหลัง และก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้ทุ่มเทเวลาให้มากนัก แต่เมื่อมองดูในตอนนี้ กลับดูเหมือนว่าวิชาทั้งสองจะเข้าสู่ระดับ 8 แล้วอย่างนั้นหรือ?

"ยอดวิชาระดับ 8 อีกสองวิชางั้นหรือ?"

"ศิษย์น้องเขา..."

เหยียนฉวงชะงักงันไปพลางไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

แต่มองดูให้ชัดอีกที...

"ไม่ ไม่ ไม่!"

"อย่างที่คิดไว้เลย!"

"ยังไม่ถึงระดับ 8!"

เหยียนฉวงมองออกว่า หากแยก 【เพลงกระบี่สองลักษณ์เที่ยงแท้】 และ 【เพลงดาบสองลักษณ์ย้อนกลับ】 ออกจากกัน ทั้งสองวิชายังไม่ถึงระดับ 8 แต่น่าจะเพิ่งถึงระดับ 7 เท่านั้น

ทว่าเฉินเจ๋อใช้วิชาเหล่านั้นผ่าน 'สามหัวหกแขน' ที่ถือครองสี่กระบี่สองดาบ เขาได้หลอมรวม 【เพลงกระบี่สองลักษณ์เที่ยงแท้】 และ 【เพลงดาบสองลักษณ์ย้อนกลับ】 เข้าด้วยกันจนกลายเป็น 【วิชาดาบกระบี่สองลักษณ์ผันกลับ】 จากนั้นก็นำวิชาประสานนี้สอดแทรกเข้าไปใน 【เพลงกระบี่สตรีหยกใจบริสุทธิ์】 ระดับ 8 อย่างแยบยล จนส่งผลให้อานุภาพดูราวกับอยู่ในระดับ 8 เช่นเดียวกัน

สี่กระบี่สองดาบ!

แสงดาบเงากระบี่สาดประสาน!

เฉินเจ๋อในยามนี้แข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อ

มองดูอีแร้งทองตัวนั้นสิ...

"กิ๊ววว!"

มันตกอยู่ในภวังค์ราวกับฝันไป ตลอดชีวิตนี้มันเคยเห็นวิทยายุทธ์ที่เลิศล้ำเหนือชั้นเช่นนี้ที่ไหนกัน?

ในชั่วพริบตาเดียวต้องถอยร่นจนเสียขบวน

ในชั่วอึดใจเดียวต้องเผชิญกับอันตรายรอบด้าน

ฉึก!

ฉับ ฉับ ฉับ!

เฉินเจ๋อประสานดาบและกระบี่เข้าด้วยกัน 4 กระบี่ 2 ดาบทิ้งรอยแผลไว้บนร่างของอีแร้งทองมากมาย แม้เห็นชัดว่าเป็นการเอาชนะอย่างเด็ดขาด แต่ไม่ว่าอีแร้งทองจะมีบาดแผลฉกรรจ์เพียงใด มันก็ยังคงดุร้ายและกล้าหาญไม่เสื่อมคลาย

ตอนแรกเหยียนฉวงกังวลว่าเฉินเจ๋อจะพลั้งมือสังหารอีแร้งทอง แต่ในไม่ช้าเขาก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกติ...

"มีบางอย่างผิดปกติ!"

เหยียนฉวงเพ่งมองดูก็พบว่า บาดแผลบนร่างของอีแร้งทองกำลังสมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า จนไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อมันเลยแม้แต่น้อย

(จบแล้ว)