บทที่ 19 ลูกพี่โจว วันนี้คุณสุดยอดไปเลย

บทที่ 19 ลูกพี่โจว วันนี้คุณสุดยอดไปเลย

"ที่รัก ฟังแฟนเก่... ไม่สิ ฟังผมอธิบายก่อน..."

"ลูกพี่ เมื่อกี้คุณเพิ่งชมว่าผมทำดีไม่ใช่เหรอ?"

"ช่างเถอะ ผมไม่อธิบายแล้ว ลูกพี่ แค่นี้ใช่ไหม? ไม่มีข้อหาอื่นแล้วใช่ไหม? รีบขังผมเลยครับ ผมยอมรับผิด"

ตอนแรกชายหนุ่มตั้งใจจะแก้ตัว แต่เมื่อนึกถึงวีรกรรมของโจวเฉิงเมื่อครู่นี้ เขาก็รีบสารภาพผิดและยอมรับโทษแต่โดยดี ไม่กล้าเอ่ยปากแก้ตัวแม้แต่คำเดียว

แม้เขาจะจำไม่ได้จริงๆ ว่าเคยไปก่อคดีร้ายแรงอะไรไว้ แต่เขากลัวจับใจว่าโจวเฉิงจะขุดคุ้ยคดีใหญ่โตมาเอาผิดเขา

ถ้าเป็นอย่างนั้น เขาคงจบสิ้นจริงๆ

"สบายใจได้ ก็แค่ขังประมาณสิบวัน กับปรับอีกห้าพัน" โจวเฉิงกล่าว

เขาพยายามพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่สุด เพื่อไม่ให้ทุกคนรู้สึกหวาดกลัว

"ค่อยยังชั่วหน่อย งั้นผมก็เบาใจแล้ว" ชายหนุ่มถอนหายใจด้วยความโล่งอก

สิ่งนี้ทำให้โจวเฉิงรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย นี่เขาดูน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?

ก็แค่จับคนทั้งครอบครัว แล้วก็ลากทนายเข้าคุกไปด้วยเท่านั้นเอง

กลุ่มไทยมุงในที่เกิดเหตุเห็นว่าชายคนนั้นเพียงแค่พูดสนับสนุนทนายความ แต่กลับถูกโจวเฉิงจับกุมตัว

สถานการณ์ก็เริ่มกลับมาครึกครื้นอีกครั้ง

"ให้ตายสิ หมาเดินผ่านยังโดนเตะ พี่ชายคนนี้แค่พูดสนับสนุนประโยคเดียวก็โดนจับเลยเหรอ?"

"เอ่อ... อย่าพูดจาซี้ซั้วสิ หมอนี่ทำผิดกฎหมายเอง แล้วบังเอิญว่าพวกตำรวจไปตรวจดูภาพจากกล้องวงจรปิดเมื่อคืนแล้วจับได้พอดีต่างหากล่ะ"

"ก็จริงนะ จู่ๆ ฉันก็นึกขึ้นได้ว่าลืมเอาบัตรประชาชนมา งั้นฉันกลับก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยมาทำใหม่"

"สถานีตำรวจนี้น่าจะใกล้ปิดแล้วมั้ง ที่รัก เราไปทำธุระที่สถานีอื่นกันดีไหม?"

"ที่รัก ฉันลืมเอาสูติบัตรลูกมา พรุ่งนี้เราค่อยมาแจ้งเกิดลูกใหม่เถอะ"

"..."

ชั่วขณะหนึ่ง บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงจอแจและความวุ่นวาย หลายคนรู้สึกลุกลน และคนที่ตั้งใจมาทำบัตรประชาชนใหม่หรือมาแจ้งเกิดลูกต่างก็พากันกลับไปหมด

สิ่งนี้ทำให้โจวเฉิงรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย

ฉันไม่ได้จับทุกคนที่ขวางหน้าสักหน่อย จำเป็นต้องกลัวขนาดนี้ไหม?

ทุกอย่างต้องมีหลักฐาน พวกเขาคิดว่าฉันมีแต้มพลังตำรวจใช้ไม่จำกัดแล้วจะเอามาแลกเป็นหลักฐานมั่วซั่วได้หรือไง?

เมื่อนึกถึงแต้มพลังตำรวจ โจวเฉิงก็กลับไปที่โต๊ะและเปิดระบบขึ้นมา

เขาตรวจสอบรางวัลจากการจับกุมหวังหลุนและชายจากย่านโคมแดง

【โฮสต์จับกุมหวังหลุน สำเร็จ รางวัล: นอกกฎหมาย】

【นอกกฎหมาย: โฮสต์มีความเชี่ยวชาญในกฎหมายทั้งในและต่างประเทศหลากหลายแขนง และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้อย่างคล่องแคล่ว!】

เมื่อเห็นรางวัลนี้ ดวงตาของโจวเฉิงก็เป็นประกาย

ก่อนหน้านี้เขาเคยได้รับประมวลกฎหมายของอาณาจักรเซี่ยมาแล้ว แต่มันก็ไม่ได้ครอบคลุมเท่านี้

การได้รับรางวัลนี้มาครอบครองช่างยอดเยี่ยมจริงๆ!

【โฮสต์จับกุมตัวประกอบเอจากย่านโคมแดง สำเร็จ รางวัล: แต้มพลังตำรวจ + 200】

นี่คือรางวัลสำหรับชายคนเมื่อสักครู่ เป็นเพียงแต้มพลังตำรวจเท่านั้น

นอกจากนี้ ยังมีรางวัลจากการข่มวาสนาของตัวเอกชายและหญิงอย่างกู้เป่ยฝานและจางหยวนหยวนอีกด้วย

【โฮสต์ข่มวาสนาของตัวเอกชาย กู้เป่ยฝาน สำเร็จ รางวัล: แต้มพลังตำรวจ + 10000】

【โฮสต์ข่มวาสนาของตัวเอกหญิง จางหยวนหยวน สำเร็จ รางวัล: แต้มพลังตำรวจ + 3000】

การข่มวาสนานี้ น่าจะคล้ายกับการริบเอาโชคชะตาตัวเอกของพวกเขาไป

ตามการตั้งค่าของนิยายและละครสั้นหลายๆ เรื่อง ยิ่งมีวาสนามากเท่าไหร่ ระดับการปกป้องจากโลกใบนี้ก็จะยิ่งสูงขึ้น ซึ่งนั่นก็คือสิ่งที่เรียกว่ารัศมีตัวเอก

เมื่อตัวเอกหลายคนต้องเผชิญกับอันตราย พวกเขาจะอาศัยรัศมีตัวเอกนี้ในการเอาชีวิตรอด!

และขอเพียงแค่เขาข่มวาสนาของพวกเขาอีกสักสองสามครั้ง ยิ่งเขามีแต้มพลังตำรวจมากเท่าไหร่ เขาก็จะยิ่งสามารถจับกุมพวกเขาได้อย่างปลอดภัยและแม่นยำมากขึ้นเท่านั้น!

...

ด้านนอกสถานีตำรวจ กู้เป่ยฝานยืนอยู่หน้ารถ มองไปที่จางหยวนหยวนซึ่งเดินออกมาพร้อมกับเขา

"พี่หยวนหยวน ลูกพี่โจวใจร้ายเกินไปแล้ว ถึงพี่ซูหยวนจะทำผิดพลาดไปบ้าง แต่ยังไงเธอก็เป็นเพื่อนสนิทของพี่นะ พี่หยวนหยวน เขาจับพี่ซูหยวนเข้าคุกแบบนี้ได้ยังไง?"

รูปลักษณ์ของกู้เป่ยฝานดูบอบบางเล็กน้อย ขาดความหนักแน่นและดูดีมีสไตล์อย่างโจวเฉิง

วิธีพูดของเขาก็ดูตุ้งติ้งไปสักหน่อย

ถ้าจะให้ใช้คำคุณศัพท์ที่ฟังไม่ค่อยรื่นหูนัก ก็ต้องบอกว่าเขาดูแต๋วแตกนิดๆ

จางหยวนหยวนยืนนิ่ง มองดูกู้เป่ยฝาน ภาพกู้เป่ยฝานที่วิ่งหนีออกจากสถานีตำรวจอย่างลุกลนเมื่อครู่ยังคงติดตาเธออยู่

"แค่ทำผิดพลาดไปบ้างงั้นเหรอ?" จางหยวนหยวนพึมพำ

ในวินาทีนี้ เธอนึกถึงสิ่งที่โจวเฉิงเพิ่งพูดไป

เพื่อนสนิทของเธอฉ้อโกงผู้คนนับสิบ และคนเหล่านั้นล้วนเป็นชาวบ้านธรรมดาที่หาเงินมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายของตัวเอง

ส่งผลให้เงินที่พวกเขาหามาอย่างยากลำบากถูกเพื่อนสนิทของเธอแย่งชิงไปผลาญจนหมด

การละเมิดกฎหมายแบบนี้เรียกว่าเป็นแค่ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ งั้นเหรอ?

เธอยังเคยได้รับกระเป๋าและของขวัญราคาแพงมากมายจากโจวเฉิงอีกด้วย

แต่ในสายตาของกู้เป่ยฝาน นี่เป็นแค่ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ เองหรือ?

เธอไม่สมควรโดนจับงั้นหรือ?

จางหยวนหยวนมองกู้เป่ยฝานด้วยสีหน้าเรียบเฉย

สีหน้าและแววตาเช่นนี้ทำให้กู้เป่ยฝานต้องขมวดคิ้ว เขาสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวจางหยวนหยวนเป็นครั้งแรก

มันเป็นความรู้สึกเหมือนสัตว์เลี้ยงที่หลุดจากการควบคุม

"พี่หยวนหยวน อย่าพูดเรื่องนี้เลยครับ ให้ผมไปส่งพี่ก่อนดีกว่า" กู้เป่ยฝานต้องการเปลี่ยนเรื่อง

"ไม่ต้องหรอก ฉันเรียกแท็กซี่แล้ว" จางหยวนหยวนส่ายหน้า

หากในอดีตชาติ โจวเฉิงคอยควบคุมและกีดกันไม่ให้เธอคบค้าสมาคมกับหลี่ซูหยวน เพราะเขามองออกว่าหลี่ซูหยวนไม่ใช่คนดี...

แล้วกู้เป่ยฝานล่ะ?

หรือว่ากู้เป่ยฝานเองก็ไม่ใช่คนดีเหมือนกัน?

คิ้วเรียวสวยของจางหยวนหยวนขมวดเข้าหากัน ความคิดของเธอสับสนวุ่นวายไปหมด

"พี่หยวนหยวน ผมรู้ว่าตอนนี้พี่ต้องเสียใจและผิดหวังในตัวลูกพี่โจวมากแน่ๆ แต่พี่ต้องอย่าปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับความเศร้านะครับ ผมรู้จักบาร์เพิ่งเปิดใหม่ที่นึง บรรยากาศดีทีเดียว ให้ผมพาพี่ไปคลายเครียดที่นั่นไหมครับ?"

กู้เป่ยฝานพูดต่อ เขารู้ดีว่าเด็กสาวแสนดีมักจะชอบไลฟ์สไตล์ที่ตามใจตัวเองนิดๆ

เขาอยากจะใช้มุกเดิมอีกครั้ง

"ไม่ล่ะ" จางหยวนหยวนส่ายหน้าปฏิเสธ

ในเวลานี้ เธอรู้สึกว่าเมื่อนำไปเปรียบเทียบกับโจวเฉิงแล้ว กู้เป่ยฝานด้อยกว่ามาก

โจวเฉิงจะคอยปกป้องเธอ ช่วยให้เธอมองเห็นธาตุแท้ของผู้คนรอบข้าง และคอยตามใจเธอทุกอย่าง

เวลาที่เธอเศร้าหรือเสียใจ เขาจะเข้าครัวทำอาหาร หรือไม่ก็สวมบทบาทเป็นตัวการ์ตูนที่เธอชอบเพื่อทำให้เธอร่าเริงขึ้น

แต่ผู้ชายที่ชื่อกู้เป่ยฝานตรงหน้าเธอล่ะ?

สิ่งเดียวที่เขาทำเป็นคือการพาเธอไปเที่ยวบาร์

เป็นครั้งแรกที่จางหยวนหยวนรู้สึกผิดหวังในตัวกู้เป่ยฝาน

"รถฉันมาแล้ว ฉันไปก่อนนะ" พูดจบ จางหยวนหยวนก็ก้าวขึ้นรถแท็กซี่ที่จอดรออยู่ริมถนนทันที

กู้เป่ยฝานมองตามจางหยวนหยวนจนลับสายตา จากนั้นก็ละสายตาและหันไปมองทางสถานีตำรวจ!

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม!

...

"ลูกพี่โจว วันนี้คุณสุดยอดไปเลย"

ภายในสำนักงาน จ้าวอีเอ๋อร์มองโจวเฉิงด้วยดวงตาที่เป็นประกายระยิบระยับ ในสายตาของเธอมีแต่เขา

สิ่งนี้ทำให้โจวเฉิงรู้สึกทั้งดีใจและหนักใจในเวลาเดียวกัน

สิ่งที่ทำให้เขาดีใจก็คือ หญิงสาวคนนี้ไม่ได้มองว่าการที่เขาจับกุมผู้คนเป็นเรื่องโหดร้าย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าค่านิยมของเธอยังคงถูกต้อง

และสิ่งที่ทำให้เขาหนักใจก็คือ เห็นได้ชัดว่าหญิงสาวคนนี้เริ่มคลั่งรักเขาเข้าให้แล้ว

ถ้าเขายังคงปฏิเสธเธอต่อไป จะเกิดอะไรขึ้นถ้าในอนาคตความรักของเธอแปรเปลี่ยนเป็นความแค้น แล้วเธอก็หันมาตั้งตนเป็นศัตรูและคอยตามล้างตามผลาญเขาทุกวิถีทาง?

ความคิดของโจวเฉิงล่องลอยไปไกล เขานึกถึงตัวละครจ้าวเฟยเยี่ยนจากเรื่อง เซียวฮื้อยี้

ให้ตายสิ ยัยนั่นฆ่าคนแทบจะหมดทั้งเรื่องเลยนะ

แล้วผู้หญิงคนนี้ก็ดันแซ่จ้าวเหมือนกัน แถมภูมิหลังของเธอก็ไม่ธรรมดาเสียด้วย

ถ้าเธอค่อยๆ เดินเข้าสู่ด้านมืด...

แล้วเขาควรจะทำยังไงดี?

และตามสูตรสำเร็จของละครโทรทัศน์บางเรื่อง บอสใหญ่สุดมักจะเป็นคนใกล้ตัว!

เมื่อโจวเฉิงคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็รู้สึกหนาวสันหลังวาบ

ไม่ได้การล่ะ เขาต้องค่อยๆ เปลี่ยนแปลงเธอ ฝึกฝน...

เอ่อ... เขาต้องปลูกฝังค่านิยมที่ถูกต้องให้เธอเสียใหม่

"เสี่ยวจ้าว ตอนนี้ยังไม่ยุ่งใช่ไหม? ฉันขอเล่าคดีให้ฟังเพิ่มอีกสักสองสามคดีดีกว่า!"

"ได้เลยค่ะ!" จ้าวอีเอ๋อร์นั่งลงข้างๆ โจวเฉิงด้วยความเบิกบานใจ

ตอนนี้เธอชอบการได้อยู่ข้างๆ โจวเฉิงที่สุดเลย มันทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยและอุ่นใจ!

"เล่ากันว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ เสี่ยวเหมย"

"ระหว่างการเดินทาง เสี่ยวเหมยได้พบกับ เสี่ยวซ่วย ทั้งสองทำความรู้จักกัน เกิดความผูกพัน และตกหลุมรักกัน พร้อมทั้งให้คำมั่นสัญญารักนิรันดร์ เสี่ยวซ่วยมักจะพร่ำบอกเสี่ยวเหมยเสมอว่า 'เพื่อเธอแล้ว ฉันยอมทิ้งได้ทุกอย่าง ฉันพร้อมจะเป็นศัตรูกับคนทั้งโลก!'"

"แต่เมื่อรู้จักกันลึกซึ้งขึ้น เสี่ยวเหมยกลับค้นพบว่า แท้จริงแล้วเสี่ยวซ่วยคือผู้อยู่เบื้องหลังกลุ่มอาชญากร ถ้าเธอเป็นเสี่ยวเหมย เธอจะทำยังไง?"

"เขายอมทิ้งทุกอย่างเพื่อความรัก ถ้าฉันเป็นเสี่ยวเหมย... ฉันก็ควรจะอยู่เคียงข้างเขาโดยไม่สนสิ่งอื่นใดใช่ไหมคะ?" จ้าวอีเอ๋อร์มองโจวเฉิงด้วยความสับสน

"ผิดถนัด!"