ตอนที่ 483 เป็นไปตามคาด

ตอนที่ 483 เป็นไปตามคาด

ทันทีที่นักเรียนโรงเรียนทหารซามูเอลทั้งหมดถูกหามออกไปจากบริเวณแท่นเส้นชัย นักเรียนจากสามโรงเรียนทหารก็พุ่งตัวเข้าหาเส้นชัยแทบจะในวินาทีต่อมา ตราบใดที่ไม่ใช่คนจากโรงเรียนเดียวกัน พวกเขาฟาดฟันทุกคนที่ขวางหน้า

ส่วนใครจะเสียเปรียบนั้น ตอนนี้ยังยากที่จะบอกได้ เมื่อใดที่ทหารเดี่ยวจากทีมกำลังหลักต๋าหมัวเค่อลี่ซือขยับไปข้างหน้าเพียงเล็กน้อย ทหารเดี่ยวจากทีมกำลังหลักโรงเรียนทหารจักรวรรดิก็จะเข้ามาขวางไว้ หากโรงเรียนทหารจักรวรรดิรุกคืบ ทหารเดี่ยวจากทีมกำลังหลักสถาบันผิงทงก็จะเข้ามาแทรกแซง สรุปสั้นๆ คือไม่มีใครสามารถก้าวไปข้างหน้าได้อีกแม้แต่ก้าวเดียว

มันเป็นการตะลุมบอนของสามโรงเรียน นายตีฉัน ฉันตีเขา เขาตีนาย บรรดาทหารเดี่ยวต่างเข้าห้ำหั่นกัน และแน่นอนว่าผู้บัญชาการกับช่างเครื่องก็ไม่อาจอยู่เฉยได้เช่นกัน ในเมื่อตอนนี้พวกเขาไม่ได้กำลังสู้กับสัตว์ดาว ก็ไม่จำเป็นต้องระมัดระวังอะไรให้มากความ ขอแค่ยังมีมือไว้ดึงธงได้ก็พอแล้ว

เมื่อประเมินจากสถานการณ์ของโรงเรียนทหารซามูเอลเมื่อครู่ บรรดาช่างเครื่องของโรงเรียนทหารต๋าหมัวเค่อลี่ซือก็ถูกผู้บัญชาการและช่างเครื่องของอีกสองโรงเรียนทหารแปะป้ายว่าเป็น 'ตัวอันตรายระดับสูง' ไปเสียแล้ว

ผู้ชมภายนอกสนามเห็นเพียงความโกลาหลวุ่นวายภายในลานแข่งขัน การต่อสู้ระหว่างทหารเดี่ยวยังพอจะดูน่าตื่นตาตื่นใจอยู่บ้าง ในขณะที่พวกช่างเครื่องต่างก็พยายามพุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับรื้อชิ้นส่วนหุ่นรบของคนอื่นไปด้วย

ส่วนทางด้านผู้บัญชาการ พวกเขาไม่ค่อยถนัดการใช้กำลังปะทะกันตรงๆ แบบนี้ จึงทำได้เพียงพ่นคำด่าทอใส่กัน หวังจะก่อกวนสภาพจิตใจของศัตรู

"ไอ้อ่อนที่ใช้หุ่นรบดัดแปลงก็ยังเป็นไอ้อ่อนอยู่วันยังค่ำแหละวะ! ดาบแกใช้สู้ได้จริงหรือเปล่าเนี่ย หรือว่าเอาไว้ประดับเฉยๆ"

"บ้าเอ๊ย ฉันจะซัดพวกแกให้หมดเลย!"

"ไอ้เวรนี่ แกกล้าแตะหุ่นรบฉันเรอะ!"

"&#%..."

ผู้ชม: "..."

นี่น่ะเหรอที่เรียกว่าจิตวิญญาณคนหนุ่มสาว สมองพวกเขากระทบกระเทือนไปแล้วแน่ๆ!

พวกเขาอยากเห็นผู้บัญชาการวางกลยุทธ์ และช่างเครื่องดัดแปลงหุ่นรบกันสดๆ ไม่ใช่มาดูการยกพวกรุมตีกันและวิวาทข้างถนนเหมือนพวกอันธพาลแบบนี้!

วัยรุ่นพวกนี้ไม่รู้จักยางอายกันเลยหรือไง!!!

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจก็คือ อันดับหนึ่งกลับปรากฏขึ้นมาอย่างรวดเร็วเหลือเชื่อ เร็วเสียจนแม้แต่คนที่ได้ธงไปก็ยังมึนงง

[...ขอแสดงความยินดีกับสถาบันผิงทงที่เดินทางถึงเส้นชัยได้สำเร็จ ขอย้ำ...]

เสียงประกาศหยุดชะงักไปครู่ใหญ่ก่อนจะดังขึ้นอีกครั้ง ทีมสถาบันผิงทงอึ้งไปพักหนึ่ง ก่อนจะโห่ร้องออกมาด้วยความดีใจอย่างบ้าคลั่ง!

เรื่องราวคงต้องย้อนกลับไปเมื่อ 15 นาทีก่อนหน้านี้

ทหารเดี่ยวแปดคนจากทีมกำลังหลักของสามโรงเรียนทหารต่างคุมเชิงกันและกัน ไม่มีใครยอมอ่อนข้อให้ใครแม้แต่น้อย เบื้องล่างนั้น สมาชิกทีมโรงเรียนเริ่มการตะลุมบอนครั้งใหญ่ ขณะที่ผู้บัญชาการหลักและหัวหน้าช่างเครื่องของทีมกำลังหลักพยายามจะเข้าไปดึงธง แต่แน่นอนว่าพวกเขาก็ถูกขัดขวางซึ่งกันและกัน

ในตอนที่ไม่มีใครสังเกตเห็น จี้เจี้ยนก็ฉวยโอกาสขโมยปืนไอออนมาจากทีมโรงเรียน ไม่ว่ายังไง สมาชิกทีมโรงเรียนก็มักจะมีอาวุธความร้อนเยอะที่สุดอยู่เสมอ

หลังจากวางแผนอยู่นาน ในที่สุดจี้เจี้ยนก็สบโอกาส เขาสาดกระสุนปืนรัวเข้าใส่เสาธงของสถาบันผิงทงจนฐานเสาธงหักสะบั้น

ฐานของเสาธงเชื่อมต่อกับเซ็นเซอร์กระจายเสียง ขอเพียงถูกดึงขึ้นมา เสียงประกาศก็จะดังขึ้นทันที มันเป็นระบบที่เรียบง่ายและหยาบกระด้างเอามากๆ

ก่อนหน้านี้ ทุกคนใช้มือดึงธงมาตลอด ไม่มีใครเคยคิดที่จะทำลายเสาธงเลยสักคน

สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือ คนที่คิดวิธีนี้ขึ้นมาไม่ใช่คนของโรงเรียนทหารต๋าหมัวเค่อลี่ซือ แต่เป็นคนจากสถาบันผิงทง

ทั่วทั้งสหพันธรัฐ มีใครบ้างที่ไม่รู้ว่านักเรียนโรงเรียนทหารจากสถาบันผิงทงนั้นชอบวางมาดและทำตัวจริงจังมากที่สุด ทุกคนต่างคอยระวังว่านักเรียนโรงเรียนทหารต๋าหมัวเค่อลี่ซือจะงัดลูกไม้สกปรกอะไรออกมาใช้ ทว่าคนของสถาบันผิงทงกลับเป็นฝ่ายชิงเล่นสกปรกก่อนเสียนี่

เสาธงพังครืนลงมาเสียงดังสนั่น มันไม่ได้หล่นลงพื้น แต่กลับร่วงลงมาครอบหัวจงเจิ้งเยว่เหรินเข้าอย่างจัง

ทัศนวิสัยของจงเจิ้งเยว่เหรินมืดสนิทจนมองอะไรไม่เห็น เขาถูกชกเข้าที่ใต้หน้าอกและหน้าท้องหลายหมัด เขาออกแรงกระชากสิ่งนั้นออกจากหัว และกำลังจะเหวี่ยงทิ้ง ก็สังเกตเห็นว่าสีหน้าของจี้ชูอวี่และฮั่วเซวียนซานที่ขนาบซ้ายขวานั้นดูทะแม่งๆ พอก้มลงมอง เขาก็เพิ่งตระหนักได้ว่ามันคือธงของสถาบันผิงทง: "..."

ก่อนที่ใครจะทันได้ตอบสนอง ติงเหอเหม่ยก็กระโจนขึ้นไปแล้วรัวยิงกระสุนใส่ฐานเสาธงของโรงเรียนทหารต๋าหมัวเค่อลี่ซือ ฉวยโอกาสคว้าอันดับที่สองมาครอง

[ขอแสดงความยินดีกับโรงเรียนทหารต๋าหมัวเค่อลี่ซือที่เดินทางถึงเส้นชัยได้สำเร็จ]

วินาทีนี้ ทั้งในและนอกสนามต่างตกอยู่ในความเงียบงันอย่างพร้อมเพรียง

บ้าบออะไรกับจิตวิญญาณคนหนุ่มสาวล่ะ ในการแข่งขันปีนี้ หากโรงเรียนทหารไหนไม่มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวและขาดลูกไม้สกปรก ก็คงไม่มีทางชนะหรอก

"ทางที่ดีควรเปลี่ยนระบบการดึงธงในการแข่งขันรอบหน้านะ" ซีฮ่าวเทียนกล่าวด้วยใบหน้าแข็งค้าง เขารอคอยที่จะได้เห็นสามโรงเรียนทหารหน้าเก่ามาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง หลังจากผ่านไปหลายปี ในที่สุดเขาก็ได้เห็นเสียที แต่นี่มันอะไรกัน

อวี๋เทียนเหอรู้สึกอัดอั้นตันใจกับลูกไม้สกปรกของพวกเขา พลางพยักหน้าแล้วกล่าว "จริงด้วย รูปแบบการแข่งขันทั้งหมดจำเป็นต้องได้รับการทบทวนอย่างละเอียด อย่าปล่อยให้มีคนหาช่องโหว่ได้เรื่อยๆ แบบนี้"

ความรู้สึกนี้ก็เหมือนกับว่า เคลียร์คนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปหมดแล้ว ทุกคนกำลังรอดูระเบิดลง ขนาดกางเกงยังถอดรอแล้ว แต่จู่ๆ คุณกลับบอกว่าการแข่งขันจบลงแล้ว ลมหายใจที่กลั้นเอาไว้แทบจะกลืนกลับลงไปไม่ได้เลย

ส่วนลู่เจิ้งซินก็ส่ายหน้า "นักเรียนโรงเรียนทหารสมัยนี้อาจจะไม่ได้เรียนรู้สิ่งดีๆ สักเท่าไหร่ แต่เรื่องแย่ๆ พวกนี้ดันเรียนรู้ได้ไวปานสายฟ้าแลบเชียวล่ะ"

ทันทีที่เขาพูดจบ ผู้ชมหลายคนก็กวาดสายตามองหาเว่ยซานโดยจิตใต้สำนึก

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตามากมายที่มองมา เว่ยซาน: "?"

เธอไม่ได้เจ้าเล่ห์พอที่จะคิดวิธีนี้ขึ้นมาได้หรอกนะ เห็นได้ชัดว่าเป็นจี้เจี้ยนต่างหากที่มีพรสวรรค์ ทั้งผู้บัญชาการและทหารเดี่ยวก็ไม่มีใครคิดได้เหมือนเขาเลย

อย่าว่าแต่ผู้ชมที่รู้สึกอัดอั้นตันใจเลย บรรดานักเรียนโรงเรียนทหารที่อยู่ภายในสนามแข่งขัน ไม่ว่าจะเป็นทีมกำลังหลักหรือทีมโรงเรียน ต่างก็แอบรู้สึกอัดอั้นอยู่ลึกๆ ในใจเช่นกัน ความจริงแล้วพวกเขาทุกคนต่างเตรียมตัวมาสู้ศึกหนักกันเต็มที่ แต่สุดท้าย...

แต่ไม่ว่าพวกเขาจะรู้สึกอัดอั้นตันใจแค่ไหน ก็คงไม่มีใครอัดอั้นตันใจไปกว่าโรงเรียนทหารจักรวรรดิอีกแล้ว

ไม่มีใครตอบสนองทันเลยสักคน

ใครจะไปคิดล่ะว่า โรงเรียนทหารจักรวรรดิที่ครองอันดับหนึ่งในการแข่งขันมาหลายปี แท้จริงแล้วยังคงเป็นดอกไม้สีขาวดอกน้อยๆ ช่างไร้เดียงสาเสียเหลือเกิน

จินเคอปาดเหงื่อ ถึงแม้พวกเขาจะไม่ได้ที่หนึ่ง แต่โชคดีที่ติงเหอเหม่ยไหวตัวทัน ทำให้โรงเรียนทหารต๋าหมัวเค่อลี่ซือคว้าอันดับสองมาได้

"พี่ชาย นายนี่มันเจ้าเล่ห์ใช่เล่นเลยนะ" ก่อนจากไป คุณชายเลี่ยวก็ยกนิ้วโป้งให้จี้เจี้ยน พร้อมกล่าวออกมาจากใจจริง

เป็นอย่างที่คิด ประโยชน์ของช่างเครื่องนั้นมีนับไม่ถ้วน พวกเขาสามารถเล่นปืนแถมยังเล่นสงครามประสาทได้อีกต่างหาก

...

"คะแนนของโรงเรียนทหารจักรวรรดิกับโรงเรียนทหารต๋าหมัวเค่อลี่ซือเสมอกันจริงๆ ด้วยแฮะ" เซี่ยงหมิงฮว่ายิ้มออกมาโดยไม่รีบร้อน "41 ต่อ 41"

สายตาของเซี่ยอวี่ม่านกวาดมองสมาชิกทีมกำลังหลักโรงเรียนทหารจักรวรรดิไม่กี่คนนั้น พลางขมวดคิ้ว "คนของโรงเรียนทหารจักรวรรดิพวกนี้ใจเย็นเกินไปแล้ว"

คนที่ไม่ยอมรับเมื่อตอนที่ได้อันดับสองก่อนหน้านี้ ตอนนี้ตกมาอยู่อันดับสามแล้ว แถมคะแนนยังถูกไล่ตามมาติดๆ แต่จี้ชูอวี่และคนอื่นๆ กลับยังคงรักษาความเยือกเย็นเอาไว้ได้ การเปลี่ยนแปลงนี้มันเร็วเกินไปหน่อยนะ