- หน้าแรก
- เดิมพันหมดหน้าตัก ขอแค่ได้ก้าวเข้าสู่รั้วโรงเรียน
- ตอนที่ 481 เมื่อได้ยินเช่นนี้
ตอนที่ 481 เมื่อได้ยินเช่นนี้
ตอนที่ 481 เมื่อได้ยินเช่นนี้
ตอนที่ 481 เมื่อได้ยินเช่นนี้
เว่ยซานก็หันหน้าไปมองเซียวอีไล "ตอนที่สถาบันการทหารซามูเอลรุมสามต่อหนึ่ง ฉันไม่เห็นนายด่าว่าตัวเองหน้าด้านเลยนี่"
ความโกรธของเซียวอีไลปะทุขึ้น และเขาไม่เกรงกลัวเว่ยซานอีกต่อไป "พวกเธอสามสถาบันรุมสถาบันเราแค่สถาบันเดียว แถมยังมีทหารเดี่ยวตัวหลักตั้งแปดคน! อีกอย่าง ทุกคนในสถาบันการทหารต๋าโมเค่อซือก็หน้าด้านกันทั้งนั้น ใครจะไปรู้ล่ะว่าพวกเธอจะฉวยโอกาสตอนที่สถาบันตี้กั๋วกับสถาบันผิงทงเผลอ แอบไปชิงธงมาหรือเปล่า!"
"พวกเขาเริ่มกันแล้ว" อิงซิงเจวี๋ยเอ่ยพลางหันหน้าไปทางเว่ยซาน
เมื่อได้ยินคำพูดของเขา เว่ยซานก็หันหน้ากลับไปมองหน้าจอถ่ายทอดสด และไม่ได้ต่อปากต่อคำกับเซียวอีไลอีก
จงเจิ้งเยว่เหรินและจี้ชูอวี่ร่วมมือกันจัดการกับซีอู๋ถง ในขณะที่ฮั่วเซวียนซานและฮั่วเจี้ยนผนึกกำลังกันรับมือจิลวูด เห็นได้ชัดว่าทั้งสามสถาบันไม่ได้ตั้งใจจะเปิดโอกาสให้สถาบันการทหารซามูเอลเลยแม้แต่น้อย
ทหารเดี่ยวตัวหลักคนอื่นๆ พุ่งเข้าใส่ทีมโรงเรียนโดยตรง ส่งผลให้เกิดการสังหารหมู่แบบอยู่หมัดเพียงฝ่ายเดียว ส่วนวิศวกรหุ่นรบและผู้บัญชาการที่มีความสามารถในการป้องกันเป็นเลิศ เดิมทีกำลังยืนดูอยู่ห่างๆ เท่านั้น
เพราะถึงอย่างไร บรรดาทหารเดี่ยวก็ต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะเจาะทะลวงการป้องกันหุ่นรบของพวกเขาเข้ามาได้
ทว่าตอนนี้ ในเมื่อทั้งสามสถาบันร่วมมือกันแล้ว กลุ่มวิศวกรหุ่นรบจากสถาบันการทหารต๋าโมเค่อซือที่นำโดยอิงเฉิงเหอ จึงเริ่มทำการ 'โจมตี'
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นใด หากพูดถึงความสามารถในการรื้อชิ้นส่วน ย่อมไม่มีใครเทียบชั้นกับวิศวกรหุ่นรบของต๋าโมเค่อซือได้เลย แน่นอนว่าคู่ต่อสู้เองก็เป็นวิศวกรหุ่นรบและสามารถรื้อหุ่นรบได้เช่นกัน แต่พวกเขาก็ไม่อาจต้านทานการร่วมมือของทั้งสามสถาบันได้ สถาบันต๋าโมเค่อซือเข้าไปก่อกวน ในขณะที่วิศวกรหุ่นรบและผู้บัญชาการทีมโรงเรียนของอีกสองสถาบันรับหน้าที่สกัดกั้นวิศวกรหุ่นรบของสถาบันซามูเอลเอาไว้
ในช่วงเวลาหนึ่ง ทหารเดี่ยวตัวหลักกลับสร้างความเสียหายให้กับทีมซามูเอลได้ไม่เท่ากับบรรดาวิศวกรหุ่นรบของทีมโรงเรียนเสียด้วยซ้ำ
"หน้าด้าน พวกแกมันหน้าด้านกันหมด!" เซียวอีไลที่ยืนอยู่บนอัฒจันทร์ผู้ชม มองดูตัวเลขคนถูกคัดออกของสถาบันตัวเองที่พุ่งพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว ก็อดไม่ได้ที่จะสบถด่าออกมา "พวกแกดีแต่รังแกโรงเรียนของพวกเรา"
คุนหลี่อีไลที่อยู่แถวหลังเอ่ยขึ้น "แบบนี้เรียกว่าทีใครทีมัน ตอนที่พวกนายรังแกพวกเราก็เห็นระริกระรี้กันนักนี่ ตอนนี้กรรมตามสนองทีมของสถาบันนายแล้วล่ะสิ"
เซียวอีไล: "..."
อันที่จริง... เขาโกรธก็จริง แต่ก็รู้สึกโล่งใจอยู่ลึกๆ
ก่อนการแข่งขัน เขาเคยคุยโวกับพ่อไว้ว่าครั้งนี้เขาจะคว้าธงของสถาบันซามูเอลในสนามแข่งเซวียนเฟิงมาให้ได้ แต่ผลปรากฏว่าเขาถูกคัดออกตั้งแต่ยังไปไม่ถึงเส้นชัยด้วยซ้ำ
มันน่าขายหน้าเกินไปแล้ว
ตอนนี้ เมื่อเห็นจำนวนคนที่ถูกคัดออกของสถาบันซามูเอลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะถูกคัดออกกันหมดแล้ว พอกลับไปแบบนี้เขาก็คงไม่ต้องอับอายมากนักหรอก ในเมื่อทีมของสถาบันถูกเตะโด่งออกมากันหมดทั้งทีมเลยนี่นา
พอคิดได้แบบนี้ เซียวอีไลก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง
"ซีอู๋ถงมีฝีมือดีทีเดียว" อิงซิงเจวี๋ยเอ่ยพลางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองไปที่หน้าจอถ่ายทอดสด
"การที่สามารถยื้อเวลาได้นานขนาดนี้ภายใต้การร่วมมือกันของจงเจิ้งเยว่เหรินและจี้ชูอวี่ เขานับว่าเก่งจริงๆ นั่นแหละ" เว่ยซานกอดอก ทว่าในขณะเดียวกัน เธอก็นึกย้อนไปถึงสถานการณ์ในการแข่งขันรอบก่อน ตอนที่ซีอู๋ถงเผชิญหน้ากับซานกงปัวเหริน
บางทีอิงซิงเจวี๋ยอาจจะเดาออกว่าเว่ยซานกำลังคิดอะไรอยู่ เขาจึงเอ่ยอย่างเนิบช้า "ในสนามแข่งป่าฝน ซานกงปัวเหรินเลื่อนระดับขึ้นเป็น 3S อย่างกะทันหัน ทั้งเทคนิคการเคลื่อนไหวและกระบวนท่าของเขาล้วนเปลี่ยนไป และซีอู๋ถงก็มีปัจจัยเรื่องความเสียเปรียบทางจิตใจเข้ามาเกี่ยวด้วย"
ในตอนนั้นซานกงปัวเหรินได้เปรียบอย่างมหาศาล ซีอู๋ถงจึงพ่ายแพ้ไปอย่างรวดเร็ว
เว่ยซานมองไปที่หน้าจอ "ครั้งนี้ซีอู๋ถงก็ยังต้องแพ้อยู่ดี"
สถานการณ์ภายในสนามแข่งขันตอนนี้ชัดเจนแล้ว
จิลวูดเผชิญหน้ากับฮั่วเซวียนซานและฮั่วเจี้ยน สุดท้ายก็พ่ายแพ้และถูกคัดออกไป จำนวนคนในทีมโรงเรียนลดลงไปครึ่งหนึ่งแล้วและยังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้มีเพียงซีอู๋ถงและคนอื่นๆ ที่ยังคงดิ้นรนต้านทานเอาไว้
ส่วนทางด้านหัวหน้าผู้บัญชาการของสถาบันซามูเอล เกาเสวียหลิน... เขากำลังวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนไปทั่ว โดยมีอิงเฉิงเหอไล่ตามมาติดๆ ด้วยความมุ่งมั่นที่จะรื้อหุ่นรบของเขาเพื่อเขี่ยเขาตกรอบให้ได้
จู่ๆ จินเคอก็โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ ยื่นเท้าออกไปขัดขาเกาเสวียหลินจนเขาล้มลุกคลุกคลานลงไปกองกับพื้น
ก่อนที่เกาเสวียหลินจะทันได้ลุกขึ้น จินเคอก็บังคับหุ่นรบของตนให้นั่งทับลงบนหัวของเขาพอดิบพอดี
ทุกคน: "..."
จินเคอใช้หมัดทุบลงบนหลังของเกาเสวียหลิน ทว่าพลังโจมตีของเต่าอมตะนั้นแทบจะเป็นศูนย์ มันจึงไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆ ได้เลย
ในตอนนั้นเอง อิงเฉิงเหอก็ตามมาทัน เขาเผยรอยยิ้ม 'ชั่วร้าย' ออกมา "ฉันสนใจหุ่นรบอู๋ซานของนายมาตั้งนานแล้ว วันนี้ฉันจะถือโอกาสฤกษ์งามยามดีนี้ ขอดูโครงสร้างภายในหุ่นรบของนายหน่อยก็แล้วกัน"
การรื้อชิ้นส่วนของอิงเฉิงเหอไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อคัดเกาเสวียหลินออก เขาเพียงแค่อยากให้เว่ยซานที่อยู่นอกจอได้เห็นมันด้วยก็เท่านั้น แต่เขาต้องป้องกันไม่ให้เกาเสวียหลินชิงกดปุ่มคัดตัวเองออกไปเสียก่อน เขาจึงส่งสัญญาณให้จินเคอ
จินเคอไม่รู้ว่าจะต้องจัดการอย่างไรต่อ พอดีกับที่ฮั่วจื่ออันเดินผ่านมา เขาจึงลุกขึ้น เดินเข้าไปหาแล้วโบกมือเรียก "นายช่วยทำให้เกาเสวียหลินสลบไปก่อนได้ไหม"
ถึงแม้เขาจะไม่ชอบหน้าพวกต๋าโมเค่อซือ แต่ตอนนี้พวกเขากำลังร่วมมือกันอยู่ ฮั่วจื่ออันจึงไม่อาจแตกหักและเมินเฉยต่ออีกฝ่ายได้
ฮั่วจื่ออันเดินเข้าไปหาเกาเสวียหลินที่กำลังดิ้นรน คว้าหัวของเขาแล้วจับกระแทกกับพื้นซ้ำๆ 'ปัง ปัง ปัง' ด้วยเรี่ยวแรงอันมหาศาลจนพื้นยุบเป็นหลุมลึก เมื่อเห็นปฏิกิริยาว่าเกาเสวียหลินสลบเหมือดไปแล้วจากการถูกกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงกะทันหัน เขาจึงยอมหยุดมือ
"เรียบร้อย น่าจะสลบไปได้สักห้านาที ถึงตอนนั้นนายค่อยทุบหัวเขาก่อนก็แล้วกัน" ฮั่วจื่ออันยืดตัวตรงแล้วเดินไปกวาดล้างทีมซามูเอลต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จินเคอและอิงเฉิงเหอ: "..." นี่คือธาตุแท้ที่พวกทหารเดี่ยวเผลอแสดงออกมางั้นเหรอ
ณ ห้องส่งถ่ายทอดสด
เซียวอีไลที่นั่งอยู่แถวสองของอัฒจันทร์ผู้ชม มองเห็นสภาพอันน่าเวทนาของหัวหน้าผู้บัญชาการของตนแล้วก็รู้สึกปวดใจเล็กน้อยจนแทบจะร้องไห้ออกมา: ช่างน่าเวทนาเหลือเกิน โชคดีที่เขาถูกคัดออกไปก่อน... ไม่สิ น่าเสียดายที่เขาถูกคัดออกไปก่อน ไม่อย่างนั้นเขาจะต้องพาหัวหน้าผู้บัญชาการหนีรอดไปได้อย่างแน่นอน
นับตั้งแต่ที่อิงเฉิงเหอเริ่มตรวจสอบและรื้อชิ้นส่วนหุ่นรบอู๋ซาน เว่ยซานก็หยิบสมุดบันทึกและปากกาออกมาจากกระเป๋า ไม่ใช่ว่าเธอจำโครงสร้างไม่ได้หรอกนะ แต่เธอแค่ชินกับการจดบันทึกลงในสมุดมากกว่า
เว่ยซานแทบไม่จำเป็นต้องก้มหน้าลงมองเลย เธอจ้องเขม็งไปที่หน้าจอถ่ายทอดสด มือของเธอขยับวาดโครงสร้างของหุ่นรบอู๋ซานที่กำลังถูกรื้อชิ้นส่วนออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน
ในขณะที่กำลังวาด เธอไม่ได้สังเกตเลยว่าอิงซิงเจวี๋ยที่อยู่ข้างๆ ได้หันหน้ามามอง
อิงซิงเจวี๋ยยืนอยู่ไม่ไกลจากเว่ยซานมากนัก และสามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ในสมุดบันทึกของเธอได้อย่างชัดเจน ในฐานะที่ไม่ได้เป็นวิศวกรหุ่นรบ เขาอาจจะไม่เข้าใจโครงสร้างโดยละเอียดของหุ่นรบได้ลึกซึ้งนัก แต่ผู้บัญชาการย่อมมีความเข้าใจโดยรวมเกี่ยวกับคุณภาพของหุ่นรบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสิ่งที่เธอวาดออกมาในตอนนี้แทบจะเหมือนกับภาพที่เห็นบนหน้าจอถ่ายทอดสดแบบเป๊ะๆ จึงยากที่จะปฏิเสธระดับฝีมือในฐานะวิศวกรหุ่นรบของเว่ยซานได้เลย