บทที่ 451 วิกฤตกำลังการผลิต ความกล้าหาญในการยกระดับอุตสาหกรรม
บทที่ 451 วิกฤตกำลังการผลิต ความกล้าหาญในการยกระดับอุตสาหกรรม
รถตู้ธุรกิจสีดำคันหนึ่งแล่นฉิวไปตามทางด่วน ภายในรถ สีหน้าของเสิ่นหยวนเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาเพิ่งเจรจากับเครือโรงภาพยนตร์ใหญ่ทั้งห้าแห่งในประเทศเสร็จสิ้น ยังไม่ทันจะได้รายงานข่าวดีกับลู่หยวน ก็ได้รับสายโทรศัพท์ที่ทำให้ใจของเขาดิ่งลงเหว
มณฑลซู โรงงานหงซิงโมลด์
ในฐานะโรงงานรับจ้างผลิตโมเดลฟิกเกอร์เพียงแห่งเดียวในปัจจุบันของสตูดิโอกวานจื่อ และยังเป็นโรงงานที่มีเทคโนโลยีเชื่อถือได้มากที่สุด กำลังการผลิตของพวกเขาตามไม่ทันการเติบโตแบบก้าวกระโดดของยอดสั่งซื้ออีกต่อไป
ร้านค้าห้าพันแห่งของ 'ฉีจี้ฮู่อวี๋' ในต่างประเทศ บวกกับตู้จัดแสดงในโรงภาพยนตร์ของเครือ AMC อีกสามพันแห่ง ผนวกกับยอดพรีออเดอร์อันน่าสะพรึงกลัวในตลาดประเทศ... ยอดรวมการสั่งจองล่วงหน้าในระบบหลังบ้านของฝ่ายธุรกิจทะลุสามสิบล้านชิ้นไปแล้วในเวลาเพียงแค่สามวัน
ทว่าโรงงานหงซิงโมลด์ ต่อให้เดินเครื่องสายการผลิตเก่าคร่ำคร่าทั้งสามสายตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงโดยไม่หยุดพัก ในหนึ่งเดือนก็สามารถส่งมอบสินค้าได้สูงสุดเพียงห้าแสนชิ้นเท่านั้น
นี่เป็นช่องโหว่มหาศาลที่มากพอจะทำให้บริษัทใดๆ ก็ตามถึงคราวพังพินาศได้เลย
ครึ่งชั่วโมงก่อน เสิ่นหยวนรายงานสถานการณ์ฉุกเฉินนี้ให้ลู่หยวนทราบ
ตอนนั้นลู่หยวนกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพรมในห้องนั่งเล่น สองมือบีบจอยสติ๊กแน่น เขาเพิ่งถูกบอสลับในเกมทารุณกรรมติดๆ กันเป็นสิบครั้ง เมื่อได้ยินตัวเลขส่วนต่างของเงินทุนที่เสิ่นหยวนรายงานผ่านสายโทรศัพท์ เขาไม่แม้แต่จะเลิกคิ้วด้วยซ้ำ
"เงินไม่พอก็ทุ่มลงไป ยี่สิบล้านพอไหม?" ลู่หยวนจ้องหน้าจอทีวี นิ้วกดปุ่มหลบหลีกอย่างบ้าคลั่ง "ไปบอกตาเฒ่านั่นให้ซื้อเครื่องจักรที่ดีที่สุดมา แต่ถ้าเขากล้าลดสเปกวัสดุจนทำลายชื่อเสียงของผมละก็ ผมจะเปลี่ยนคนทันที อ้อ แล้วก็อย่าเอาเรื่องน่ารำคาญพรรค์นี้มารบกวนการเคลียร์เกมของผมอีก"
สายถูกตัดไป
เสิ่นหยวนถือโทรศัพท์ นั่งเงียบอยู่ในรถเป็นเวลานาน
เจ้านายใช้เงินซะที่ไหน นี่มันเห็นได้ชัดว่ากำลังเดินหมากกระดานใหญ่เพื่อพลิกโฉมห่วงโซ่อุตสาหกรรมภาคการผลิตชัดๆ
ยอมทุ่มเงินสดๆ ถึงยี่สิบล้าน ก็ไม่ยอมประนีประนอมให้กับกำลังการผลิตที่ด้อยคุณภาพ ใช้ท่าทีที่แข็งกร้าวที่สุดเพื่อรักษาเส้นตายของคุณภาพสินค้าเอาไว้ ช่างเป็นวิสัยทัศน์เชิงกลยุทธ์ที่ยาวไกลอะไรเช่นนี้
รถตู้ธุรกิจแล่นเข้าสู่บริเวณพื้นที่ของโรงงานหงซิงโมลด์
ผู้จัดการโรงงานหลี่เซียนมารออยู่ที่ประตูอยู่ก่อนแล้ว ชายวัยห้าสิบกว่าปีคนนี้ดูเหมือนจะแก่ลงไปนับสิบปีในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่วัน นัยน์ตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ริมฝีปากแห้งผากจนแตกเป็นขุย
"ประธานเสิ่น ผมทำให้กวานจื่อต้องผิดหวังแล้วครับ" ทันทีที่เห็นเสิ่นหยวนก้าวลงจากรถ หลี่เซียนก็เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างลึกซึ้ง
เสิ่นหยวนตบไหล่เขาเบาๆ ไม่ได้พูดอะไร และเดินตรงเข้าไปในส่วนของสายการผลิต
ภายในโรงงานสว่างไสว เสียงเครื่องจักรคำรามดังไม่ขาดสาย คนงานต่างง่วนอยู่กับหน้าที่ของตนอย่างเคร่งเครียด ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นฉุนของพลาสติกที่ถูกความร้อน ทุกใบหน้าล้วนเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า
"ผมลองมาหมดทุกวิธีแล้วครับ" หลี่เซียนเดินตามหลังเสิ่นหยวน ชี้ไปยังเครื่องจักรที่ทำงานเต็มกำลัง "อุปกรณ์พวกนี้ใช้งานมาเกือบสิบปีแล้ว ถ้ายังฝืนใช้งานเกินขีดจำกัดต่อไป มันอาจจะพังได้ทุกเมื่อ"
เสิ่นหยวนหยุดเดินแล้วหันกลับมามองเขา "แล้วการจ้างซับคอนแทรกต์ล่ะ? หรือไม่ก็รับคนงานชั่วคราวจากหมู่บ้านใกล้เคียง?"
"ไม่ได้เด็ดขาดครับ!" หลี่เซียนปฏิเสธเสียงแข็งโดยไม่เสียเวลาคิด อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านขึ้นมาเล็กน้อย "ประธานเสิ่น เราทำงานด้วยความซื่อสัตย์นะครับ! ถ้าจ้างโรงงานเถื่อนห้องแถวพวกนั้น เราจะไปคุมได้ยังไงว่าพวกเขาใช้วัสดุอะไร! คนงานชั่วคราวก็ไม่ผ่านการฝึกอบรมอย่างเข้มงวด ของที่ทำออกมาก็มีแต่ตำหนิ! ผมยอมเร่งงานจนทำลายป้ายชื่อของหงซิงไม่ได้ และยิ่งทำลายป้ายชื่อของกวานจื่อไม่ได้เด็ดขาด!"
หลี่เซียนคิดว่าการที่เสิ่นหยวนเดินทางมาอย่างเร่งด่วนในตอนกลางคืน คือการมาเพื่อเอาผิด และบีบให้เขาเซ็นสัญญาชดใช้ค่าเสียหายจากการผิดสัญญาในมูลค่าสูงลิบลิ่ว เขาเตรียมใจล้มละลายไว้แล้ว
ทว่าหลังจากเสิ่นหยวนฟังคำพูดของเขาจบ บนใบหน้าที่เคร่งเครียดกลับค่อยๆ เผยแววตาชื่นชมออกมาเล็กน้อย
"ผู้จัดการโรงงานหลี่ ก่อนที่ผมจะมา เจ้านายยังฝากคำพูดไว้ประโยคหนึ่งครับ" เสิ่นหยวนมองหลี่เซียน "เขาบอกว่า ถ้าหงซิงกล้าลดมาตรฐานการควบคุมคุณภาพแม้แต่นิดเดียวเพียงเพื่อเร่งงานล่ะก็ ให้ยกเลิกความร่วมมือทั้งหมดทันที และจะไม่จ้างงานอีกตลอดไป"
หลี่เซียนชะงักไป
"เพราะฉะนั้น วันนี้ผมไม่ได้มาเพื่อเอาผิดครับ" น้ำเสียงของเสิ่นหยวนเปลี่ยนเป็นจริงจัง "ผมมาในฐานะตัวแทนของกวานจื่อ เพื่อมาแก้ปัญหา"
เขาพยักหน้าส่งสัญญาณให้จางเหว่ย หัวหน้าฝ่ายกฎหมายที่อยู่ด้านหลัง จางเหว่ยหยิบเอกสารปึกหนาออกมาจากกระเป๋าเอกสาร แล้วยื่นไปตรงหน้าหลี่เซียน
"นี่คือ...?" หลี่เซียนรับเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเทา และเมื่อเขาเห็นตัวอักษรขนาดใหญ่บนหน้าปกชัดๆ เขาก็รู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า
《ข้อตกลงความร่วมมือว่าด้วยการอัดฉีดเงินทุนและถือหุ้นโรงงานหงซิงโมลด์เพื่อยกระดับอุตสาหกรรมโดยสตูดิโอกวานจื่อ》
"ผู้จัดการโรงงานหลี่ กวานจื่อไม่เคยทำธุรกิจแบบตักตวงผลประโยชน์ระยะสั้นจนทำลายรากฐานครับ" เสียงของเสิ่นหยวนดังเข้าหูของหลี่เซียนอย่างชัดเจน "สิ่งที่เราให้ความสำคัญ คือจิตวิญญาณของช่างฝีมือที่ยึดมั่นในคุณภาพแบบหงซิง สิ่งที่เราต้องการคือพันธมิตรเชิงกลยุทธ์ระยะยาวที่สามารถเติบโตไปพร้อมกับเราได้ ไม่ใช่โรงงานรับจ้างผลิตราคาถูกที่พร้อมจะถูกทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้"
"ตามข้อตกลงฉบับนี้ กวานจื่อจะอัดฉีดเงินทุนจำนวนยี่สิบล้านให้กับหงซิงโมลด์"
"ก้อนแรกสิบล้าน เป็นงบประมาณเฉพาะกิจ ให้นำเข้าสายการผลิตฉีดขึ้นรูปอัตโนมัติสองสายการผลิต พร้อมกับเทอร์มินัลควบคุมคุณภาพอัจฉริยะรุ่นล่าสุด เงินจะเข้าบัญชีพรุ่งนี้ ข้อมูลติดต่อของผู้จัดจำหน่ายอุปกรณ์อยู่ในหน้าสุดท้ายของข้อตกลง เราได้คุยกับพวกเขาไว้แล้ว พวกเขาจะลัดคิวจัดส่งสินค้าให้หงซิงทันที เมื่อสายการผลิตใหม่ติดตั้งเสร็จ กำลังการผลิตของคุณจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อยห้าเท่า"
หลี่เซียนถึงกับลืมหายใจ
"ก้อนที่สองอีกสิบล้าน ใช้สำหรับปรับปรุงบริเวณโรงงาน ยกระดับสวัสดิการของพนักงาน และการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี สิ่งที่กวานจื่อต้องการ ไม่ใช่โรงงานซอมซ่อที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและพร้อมจะล้มลงได้ทุกเมื่อ แต่เป็นฐานการผลิตเชิงอุตสาหกรรมที่มีเทคโนโลยีล้ำหน้า มีการบริหารจัดการที่ทันสมัย และพร้อมรับมือกับงานหนักต่างหาก"
หลี่เซียนจ้องมองข้อตกลงในมือเขม็ง ขอบตาแดงก่ำขึ้นมาในพริบตา
เขาเปิดโรงงานมาทั้งชีวิต เคยรับมือกับนายทุนมานับไม่ถ้วน คนพวกนั้นเอาแต่คิดหาวิธีกดราคา ยืดระยะเวลาชำระเงิน แทบจะสูบเลือดหยดสุดท้ายของโรงงานไปจนแห้งเหือด
เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า จะมีบริษัทไหนที่ในเวลาที่เขากำลังเผชิญกับวิกฤตหนักหนาสาหัสที่สุด กลับไม่ได้มาทวงหนี้หรือเรียกค่าเสียหาย แต่กลับนำเงินสดๆ มาช่วยให้เขาพลิกโฉมและยกระดับโรงงานทั้งระบบ!
นี่ไม่ใช่แค่ความร่วมมือทางธุรกิจอีกต่อไปแล้ว
แต่นี่คือบุญคุณที่ชุบชีวิตขึ้นมาใหม่!
"ประธานเสิ่น..." ลำคอของหลี่เซียนตีบตัน น้ำเสียงแหบพร่าอย่างหนัก ชายชาตรีวัยล่วงเลยห้าสิบปีที่เคยผ่านวิกฤตล้มละลายมานับครั้งไม่ถ้วน ก้มหน้าลง ปล่อยให้น้ำตาหยดแหมะลงบนชุดทำงานที่เปื้อนไปด้วยคราบน้ำมัน
เสิ่นหยวนไม่พูดพร่ำทำเพลง เขายื่นมือออกไปจับมือที่เต็มไปด้วยรอยด้านของหลี่เซียน แล้วเขย่าอย่างแรงหนึ่งที
ข้อตกลงถูกเซ็นรับรอง
รากฐานการผลิตภาคอุตสาหกรรมอันเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญในแผนที่อาณาจักรธุรกิจของกวานจื่อ ได้ถูกตอกเสาเข็มลงบนผืนดินแห่งนี้แล้ว
ข่าวนี้ถูกส่งกลับไปยังอเมริกาเหนือด้วยความเร็วสูงสุด
จอห์นมองข้อมูลที่ลูกน้องส่งมาให้ สีหน้าของเขากลายเป็นซับซ้อน
"พวกเขา... พวกเขาซื้อกิจการแล้วอัปเกรดโรงงานโดยตรงเลยงั้นเหรอ?" จอห์นพึมพำกับตัวเอง ความรู้สึกหนาวเหน็บแล่นปราดขึ้นมาจากแผ่นหลัง
ในที่สุดเขาก็เพิ่งตระหนักได้ว่า สิ่งที่เขากำลังเผชิญหน้าอยู่ ไม่ใช่บริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย
เหตุผลที่ว่าทำไมชายชาวจีนฝั่งตรงข้ามโต๊ะเจรจาถึงได้มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมขนาดนั้น ตอนนี้จิ๊กซอว์ทุกชิ้นต่อกันติดแล้ว
สตูดิโอกวานจื่อไม่ใช่บริษัทผลิตคอนเทนต์อะไรนั่นเลย นี่มันคือสัตว์ประหลาดทางธุรกิจที่ทรงพลัง มีความสามารถในการระดมทุนที่น่าสะพรึงกลัว มีวิสัยทัศน์เชิงกลยุทธ์ที่ยาวไกลสุดกู่ และมีความสามารถในการลงมือปฏิบัติงานอย่างเฉียบขาดไร้ความปรานีต่างหาก
หลังจากที่พวกเขาใช้ความได้เปรียบที่เหนือชั้นกว่าบดขยี้คู่แข่งในฝั่งคอนเทนต์ไปแล้ว แม้แต่เส้นเลือดใหญ่ของอุตสาหกรรมการผลิตขั้นพื้นฐาน พวกเขาก็ยังกุมมันไว้ในกำมือตัวเอง การพลิกโฉมห่วงโซ่อุตสาหกรรม คือการตัดช่องโหว่ทั้งหมดที่อาจถูกบีบคอให้จนมุมได้ทิ้งไปจนสิ้น
ยิ่งคิดก็ยิ่งหวาดผวา หากตอนนั้นเขาฝืนดันทุรังไม่ยอมเซ็นสัญญาละก็ ฉีจี้ฮู่อวี๋คงถูกริบแม้กระทั่งสิทธิ์ที่จะได้รับส่วนแบ่งเพียงเล็กน้อยไปอย่างแน่นอน