บทที่ 5 การลงสนามนัดแรกกำลังจะมาถึง? คู่แข่งซาน โลเรนโซ!!!

บทที่ 5 การลงสนามนัดแรกกำลังจะมาถึง? คู่แข่งซาน โลเรนโซ!!!

“บัดซบ! ฉันไม่เอาด้วยแล้ว!”

ณ สนามฝึกซ้อมของโบคา จูเนียร์ส ยู 18!

โปซเชนิก ผู้รักษาประตูตัวจริงของทีม ขว้างถุงมือลงกับพื้นแล้วเดินหนีออกจากหน้าปากประตูไปดื้อ ๆ

ผู้เล่นคนอื่น ๆ ต่างยืนอยู่ห่าง ๆ พลางมองดูฉากนี้ด้วยความรู้สึกสมน้ำหน้าและสะใจอยู่ลึก ๆ

“โค้ชครับ ซูไป๋มันผิดมนุษย์มนาเกินไปแล้ว ลูกยิงของหมอนี่ผมจะไปบล็อกได้ยังไง? บล็อกลูกล่าสุดไปผมรู้สึกเหมือนกระดูกแขนจะหักเลย!”

โปซเชนิกบ่นอุบอิบ

อิกนาซิโอถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นผู้รักษาประตูตัวจริงระดับอัจฉริยะของทีมแสดงท่าทางขี้ขลาดตาขาวขนาดนี้

เขาหันสายตาไปทางผู้รักษาประตูตัวสำรองของทีมชุดบี

ทว่าเพียงแค่ปรายตามอง ผู้รักษาประตูสำรองคนนั้นก็รีบก้มหน้าลงด้วยความหวาดกลัวทันที

ส่วนตัวการของเรื่องทั้งหมดอย่างซูไป๋ กลับยืนนิ่งเฉยอยู่หน้ากรอบเขตโทษ เพื่อรอให้ผู้รักษาประตูคนต่อไปก้าวออกมารับคำท้า

ตั้งแต่เช้าตรู่ ซูไป๋ถูกอิกนาซิโอเรียกตัวมาที่สนามซ้อมเพื่อทดสอบการยิงประตู

ยิงทั้งหมดยี่สิบลูก

จากห้าตำแหน่งนอกกรอบเขตโทษ

ทว่าจากยี่สิบลูกนั้น เพิ่งจะยิงไปได้ไม่ถึงแปดลูกเลยด้วยซ้ำ

แต่โปซเชนิกก็ขอยอมแพ้ไปเสียก่อน

เหตุผลของเขาก็ง่าย ๆ คือเขายังอยากมีชีวิตอยู่

ในสถานการณ์ที่ไม่มีใครประกบ ลูกยิงพลัง 100 ของซูไป๋ได้บดขยี้โปซเชนิกผู้ซึ่งปกติมักจะทะนงตนว่าเป็นอัจฉริยะจนหมดสภาพ

ในความคิดของเขา ซูไป๋ต้องแอบอัปยามาแน่ ๆ

มันน่ากลัวเกินไป ความเร็วของลูกยิงพวกนั้นทำให้แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเซฟได้ ลูกเดียวที่เขาบล็อกไว้ได้ก็เป็นเพราะหมอนั่นยิงบอลพุ่งตรงเข้าหาตัวพอดี เขาจึงชกบอลทิ้งออกไปตามสัญชาตญาณด้วยหมัดทั้งสองข้าง

แต่ขนาดโดนแค่ลูกเดียวนั้น ตอนนี้มือของเขายังชาไม่หายเลย!

เมื่อเห็นซูไป๋ที่ยังคงดูไม่สะใจ อิกนาซิโอก็หันสายตาไปทางกาซิโอ โค้ชผู้รักษาประตูวัย 45 ปีแทน

“บอสครับ ผมแก่แล้วนะ แล้วผมยังมีครอบครัวต้องดูแล มีแม่วัยแปดสิบกับลูกน้อยวัยสามขวบที่ต้อง...”

กาซิโอหวาดกลัวสายตาของอิกนาซิโอมากจนรู้สึกแขนขาอ่อนแรงไปหมด

สุดท้ายแล้ว!

การทดสอบยิงประตูของซูไป๋จึงต้องยุติลงกลางคันอย่างไร้ข้อสรุป

ยิงแปดครั้ง เข้าสี่ประตู หลุดกรอบสามครั้ง และถูกเซฟไว้ได้หนึ่งครั้ง

จะอธิบายผลงานนี้อย่างไรดี? หากพูดถึงเรื่องความแม่นยำในการยิงประตู มันอยู่ในระดับปานกลางเท่านั้น ซึ่งเทียบไม่ได้เลยกับอิกวาอิน กองหน้าตัวหลักของทีม

ทว่า ขอแค่ยิงให้ตรงกรอบ!

ลูกยิงของซูไป๋แทบจะกลายเป็นลูกที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้เลย

พลังขาอันน่าสะพรึงกลัวของเขาทำให้ความเร็วของลูกบอลพุ่งทะยานจนเกินกว่าเวลาตอบสนองของผู้รักษาประตูไปไกล

ยิ่งไปกว่านั้น ตัวเขาเองก็มีความเร็วที่น่าทึ่งอยู่แล้วด้วย

“เฮย์ส! มานี่หน่อย ประกาศรายชื่อแบ่งกลุ่มได้แล้ว!”

เมื่อเห็นพวกนักเตะเริ่มกระซิบกระซาบกัน อิกนาซิโอก็เรียกผู้ช่วยโค้ชทันที

เฮย์สเข็นรถคันเล็กที่ใส่เสื้อเอี๊ยมซ้อมเข้ามา พร้อมกับหยิบกระดาษรายชื่อที่กำหนดไว้ล่วงหน้าขึ้นมาอ่านเสียงดัง

“ทีมชุดเอ!”

“ผู้รักษาประตู: โปซเชนิก!”

“กองหลังฝั่งซ้าย: มอนซอน, เซ็นเตอร์แบ็ก: เบนจามิน อิบาร์รา, เฟเดริโก ลูเซียโน”

“กองหลังฝั่งขวา: การาย เมเดล!”

“กองกลางตัวรับ: อังเฆล โมราเลส, กูลา!”

“กองกลางตัวรุก: โกลาโซ”

“กองหน้า: เวียตรี, อิกวาอิน!”

ในวินาทีนั้นเอง!

เฮย์สก็เงยหน้าขึ้นมองซูไป๋ที่ยืนอยู่ในกลุ่มนักเตะ

“ซูไป๋!!!”

สืบเนื่องจากการทดสอบยิงประตูรวมถึงผลงานอันน่าสะพรึงกลัวของซูไป๋เมื่อวานนี้ บรรดานักเตะจึงดูไม่ได้แปลกใจเลยแม้แต่น้อยกับการที่ซูไป๋ถูกเลือกติดทีมชุดเอ

อิกนาซิโอมองไปที่มาสคอตผู้ขยันขันแข็งคนนี้ในขณะที่เฮย์สขานชื่อของซูไป๋ออกมา

ทว่าความดีใจจนเนื้อเต้นที่คาดเดาไว้กลับไม่ได้ปรากฏบนใบหน้าของซูไป๋เลยสักนิด

เด็กหนุ่มคนนั้นเพียงแค่สงบนิ่ง และไม่ใช่แค่สงบนิ่ง แต่ดูเหมือนจะแฝงแววตาเหยียดหยามอยู่กลาย ๆ ด้วยซ้ำ?

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

และในจังหวะนั้นเอง!

ซูไป๋ก็ต้องสะดุ้งตกใจกับเสียงเตือนที่ดังขึ้นกะทันหันจากในระบบ

ตึ้ง!

“ภารกิจหลักถูกเปิดใช้งาน!”

“การลงสนามนัดแรกอันสมบูรณ์แบบ!”

“รางวัลภารกิจ: กล่องสมบัติสุ่มจากระบบ!”

ไอ้สิ่งนี้มันคืออะไรกันแน่?

ถึงกับมีการแจกภารกิจด้วยงั้นเหรอ?

นี่มันเกมออนไลน์หรือไง?

แถมนังแจกกล่องสมบัติอีกต่างหาก!

ระบบนี้มันจะขยันหาเรื่องโกงเกินไปแล้ว!

...วันเสาร์ช่วงค่ำ!

“ไฮเดน! เร็วเข้าหน่อยสิ ไอคนไม่ได้ความเอ๊ย!”

ภายในสนามลา โบมโบเนรา!

ชายชราคนหนึ่งตะโกนเรียกเพื่อนสหายรุ่นราวคราวเดียวกันที่มีผมสีขาวโพลนไม่ต่างกัน

แล้วทั้งสองคนก็เบียดเสียดเข้าไปในสนามลา โบมโบเนรา ซึ่งเวลานี้เนืองแน่นไปด้วยผู้คนจนแทบจะล้นทะลักออกด้านนอก

สนามลา โบมโบเนรา ซึ่งสามารถรองรับผู้ชมได้มากกว่าห้าหมื่นคน บัดนี้ถูกจับจองพื้นที่จนเต็มความจุในทุกที่นั่ง

สัปดาห์นี้ ทีมชุดใหญ่มีคิวต้องออกไปเยือนข้างนอก ตามธรรมเนียมปฏิบัติแล้ว เมื่อใดก็ตามที่ทีมชุดใหญ่ไม่ได้ใช้งาน สนามลา โบมโบเนรา ก็จะถูกใช้เป็นรังเหย้าสำหรับจัดการแข่งขันของทีมเยาวชนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปีแทน

ดังนั้น แม้จะเป็นเพียงแค่แมตช์แข่งขันธรรมดา ๆ ของทีมเยาวชนยู 18

แต่ชาวอาร์เจนตินาซึ่งมีวัฒนธรรมฟุตบอลอันเข้มข้นและฝังลึกอยู่ในสายเลือด ต่างพากันหลั่งไหลเข้ามาในสนามเพื่อส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจอนาคตของสโมสร

“ให้ตายเถอะ ไอ้อิกนาซิโอสารเลวนั่น ดูมันทำกับโบคาที่ยิ่งใหญ่สิ พาทีมจมอยู่อันดับรองสุดท้ายของลีกแล้ว!”

“เขาแก่แล้ว หมดไฟไร้ความทะยานอยาก ฉันยังจำได้ตอนที่เขาเข้ามารับตำแหน่งใหม่ ๆ ทีมยู 18 ของเราเกาะกลุ่มท็อปทรีอยู่ทุกปีเลยนะ!”

“ถ้าแมตช์นี้แพ้อีกล่ะก็ ฉันจะวิ่งลงไปข้างล่างแล้วควักไตมันออกมาซะ!”

“นี่ พวกนายได้ยินข่าวหรือเปล่า? อิกนาซิโอใส่ชื่อไอ้มาสคอตนั่นลงในรายชื่อผู้เล่นแมตช์นี้ด้วยนะ!”

“หา? ไอ้ซูซูเปอร์มาร์เก็ตนั่นน่ะเหรอ? อิกนาซิโอต้องรับเงินมาแน่ ๆ! หมอนั่นเล่นฟุตบอลไม่เป็นสับปะรดเลยด้วยซ้ำ ถ้าไม่มีพ่อรวยคอยหนุนหลัง ด้วยฝีเท้ากระจอกแบบนั้นมันจะอยู่กับโบคามาได้นานขนาดนี้ได้ยังไง?”

“ไอ้อิกนาซิโอสารเลวนั่นต้องรับเงินใต้โต๊ะมาจากไอ้มาสคอตนั่นแหละ หมอนี่มันเสื่อมศรัทธาไปหมดแล้ว!”

...บรรดาแฟนบอลบนอัฒจันทร์ดูเหมือนจะได้ยินข่าวลือเรื่องที่ซูไป๋มีชื่อติดโผในแมตช์นี้

และในจังหวะนั้นเอง!

อิกนาซิโอกำลังยืนอยู่ในห้องแต่งตัว พลางปลุกใจลูกทีมด้วยน้ำเสียงอันดุดันและทรงพลัง!

“พวกเราคือโบคา จูเนียร์ส ผู้ยิ่งใหญ่!”

“พวกนายเห็นเสื้อแข่งที่สวมอยู่บนร่างกายไหม?”

“นั่นคือเสื้อแข่งอันศักดิ์สิทธิ์ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับร้อยปี!”

“แต่พวกนายไอพวกไม่ได้ความกลับเก็บได้แค่สามแต้มจากการลงเล่นหกนัดในลีก! แฟนบอลพากันตราหน้าว่าพวกเราคือความอัปยศของโบคา!”

“วันนี้! พวกเราต้องเผชิญหน้ากับซาน โลเรนโซ!”

“ฉันต้องการให้พวกนายลงไปเล่นด้วยจิตวิญญาณของโบคา จูเนียร์ส!”

“สั่งสอนให้ไอพวกเด็กเมื่อวานซืนของซาน โลเรนโซ ได้รู้ซะบ้างว่าใครคือราชาที่แท้จริงของอาร์เจนตินา!”

แม้ว่าอิกนาซิโอจะตะโกนปลุกเร้าจนเสียงแหบเสียงแห้ง

ทว่ากลุ่มผู้ฟังของเขากลับมีสีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งปฏิกิริยาตอบรับ ภาพความฮึกเหิมส่งเสียงเฮฮาที่ควรจะเกิดขึ้นกลับไม่ปรากฏเลยสักนิด

พวกเขาสะกดคำว่าชนะไม่เป็นมาสามแมตช์ติดแล้ว และโค้ชก็มักจะพูดบทปลุกใจแบบนี้ทุกครั้งก่อนเริ่มเกม ที่สำคัญคือไม่เคยเปลี่ยนคำพูดเลยสักคำเดียว

อิกนาซิโอรู้สึกเขินขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่าการปลุกเร้าของตนไม่ได้ผลลัพธ์อะไรเลย สุดท้ายทำได้เพียงปล่อยให้นักเตะเดินออกจากห้องแต่งตัวไปอย่างจนใจ

สำหรับตัวอิกนาซิโอแล้ว แมตช์นี้แทบจะกลายเป็นเกมอำลาตำแหน่งของเขาเลยก็ว่าได้!

เมื่อคืนวานนี้เอง

บอร์ดบริหารระดับสูงของสโมสรได้โทรศัพท์มาหาเขาแล้ว หากแมตช์นี้ทีมต้องพบกับความพ่ายแพ้อีก สโมสรก็หวังว่าเขาจะแสดงสปิริตลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าโค้ชของโบคา จูเนียร์ส อย่างสง่างาม

เดิมทีเขายังเปี่ยมไปด้วยความฮึกเหิม โดยหวังจะใช้ซูไป๋เป็นอาวุธลับเพื่อถล่มซาน โลเรนโซ ให้ยับเยิน แต่เมื่อได้เห็นกลุ่มลูกทีมที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณในการต่อสู้แบบนี้

หัวใจของอิกนาซิโอก็พลอยเย็นเยียบและห่อเหี่ยวลงไปโดยสิ้นเชิง

ปล่อยให้มันเป็นไปตามโชคชะตาเถอะ... ยังไงเสียมันก็เป็นแค่ลีกเยาวชนเท่านั้น

แม้จะเป็นสโมสรระดับโบคา จูเนียร์ส แต่ทีมรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปีก็ไม่ได้มีพิธีเปิดสนามที่หรูหราอลังการอะไรเป็นพิเศษ

หลังจากผู้เล่นของทั้งสองทีมเดินลงสู่สนามพร้อมกับผู้ตัดสินหลัก ผู้ตัดสินก็เรียกกัปตันทีมทั้งสองฝั่งมาเสี่ยงเหรียญตามขั้นตอน

ซูไป๋ยืนนิ่งสงบอยู่บริเวณกราบขวา รอคอยเสียงนกหวีดเริ่มเกม!

บนอัฒจันทร์!

แฟนบอลตาดีพากันสังเกตเห็นเด็กหนุ่มเอเชียผมดำคนนั้นแล้ว!

“โอ้พระเจ้า! ไอ้เด็กนั่นได้ลงเป็นตัวจริงด้วยเหรอเนี่ย!!!”

“ฉิบหายแล้ว!!! โบคา จูเนียร์ส พังพินาศแน่!”

“คนจีนเล่นฟุตบอลเป็นด้วยหรือไง? ไอ้เด็กนี่มันยัดเงินให้อิกนาซิโอไปเท่าไหร่กันฮะ?”

ดูเหมือนซูไป๋จะไม่ได้รับรู้ถึงคำวิพากษ์วิจารณ์ของแฟนบอลที่มีต่อตัวเขาเลยสักนิด

เพราะหลังจากเสียงนกหวีดเริ่มเกมดังขึ้น!

อิกนาซิอาน อิกวาอิน กองหน้าของโบคา จูเนียร์ส ยู 18 ซึ่งเป็นฝ่ายเขี่ยลูกเริ่มเล่นก่อน ได้จ่ายบอลขวางสนามทแยงมุมมาให้เขาในทันที

ในตอนนั้น ผู้เล่นของซาน โลเรนโซ ยังไม่ทันปรับจังหวะให้เข้าสู่โหมดการแข่งขันด้วยซ้ำ

หลังจากรับบอล ซูไป๋ก็แตะบอลพุ่งไปข้างหน้าทันที!

แล้วเริ่มออกสตาร์ตสปรินต์ควบทะยานอย่างบ้าคลั่งไปตามริมเส้นฝั่งขวา

ด้วยความเร็วระดับ 85 เขาแทบจะกลายเป็นผู้เล่นที่ไร้เทียมทานในลีกเยาวชนแห่งนี้

บนอัฒจันทร์!

กลุ่มแฟนบอลโบคาที่กำลังก่นด่าแช่งชักหักกระดูกซูไป๋เมื่อครู่ จู่ ๆ ก็พากันเงียบกริบลงไปในทันใด...