บทที่ 88 สองไอเทมระดับดีเยี่ยม ผลเก็บเกี่ยวอันน่าตื่นตระหนก!

บทที่ 88 สองไอเทมระดับดีเยี่ยม ผลเก็บเกี่ยวอันน่าตื่นตระหนก!

"ของเยอะแยะขนาดนี้ ฉันจะขนออกไปได้ยังไงกันนะ?"

เมื่อมองดูสิ่งของเบ็ดเตล็ดที่วางเรียงรายอยู่จนเต็มพื้นที่รอบตัว ซูหมัวก็รู้สึกทั้งปวดหัวและมีความสุขไปพร้อมกัน

ปัจจุบันภายในช่องเก็บของมิติตัวเองเหลือพื้นที่ไม่ถึงหนึ่งตารางเมตร การจะยัดเครื่องปรับอากาศภายในกับโทรทัศน์เข้าไปก็ถือเป็นเรื่องยากลำบากแล้ว

ดังนั้นเขาจึงต้องนำสิ่งของทั้งหมดมารวมไว้ในพื้นที่เดียวกัน เพื่อให้ระบบของโบราณสถานประเมินว่าสิ่งของเหล่านี้อยู่ในพื้นที่ครอบครองของเขา จึงจะสามารถนำออกไปได้อย่างปลอดภัย

"จริงสิ!"

"ฉันสามารถเอาผ้าปูที่นอนหลายผืนมาผูกต่อกันทำเป็นถุงตาข่ายขนาดใหญ่ แล้วกวาดของทุกอย่างใส่เข้าไปข้างในได้นี่นา!"

คิดได้เขาก็ลงมือทำทันที ซูหมัวลุกขึ้นยืนแล้วไปหยิบผ้าปูที่นอนที่ขึ้นราจากห้องต่างๆ ออกมา จากนั้นก็เริ่มผูกปมเชื่อมต่อกันบนพื้น

ผ้าปูที่นอนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าค่อยๆ แปรสภาพกลายเป็นผ้าขนาดใหญ่ยักษ์

หลังจากแผ่มันลงบนพื้นและนำสิ่งของทั้งหมดมาวางไว้ด้านในแล้ว ซูหมัวก็รวบมุมทั้งสี่ของผืนผ้าขึ้นมาจนกลายเป็นรูปทรงถุงกระสอบ

เมื่อผูกปากถุงจนแน่นหนาและรีดอากาศส่วนเกินออกไปหมด ซูหมัวก็ทรุดตัวลงนั่งทับบนถุงกระสอบนั้นเพื่อเฝ้ารอเวลาหมดลงอย่างอดทน

"หากไม่ใช่เพราะเจ้าสุนัขทิเบตัน มาสทิฟฟ์ตัวนั้น ครั้งนี้ฉันคงขนของออกไปได้มากกว่านี้อีกหลายเท่า น่าเสียดายชะมัด ครั้งหน้าถ้าเตรียมอุปกรณ์มาครบครันเมื่อไหร่ ฉันต้องสั่งสอนให้เจ้าสัตว์เดรัจฉานตัวนั้นรู้ซึ้งถึงความร้ายกาจ!"

เมื่อนึกถึงเรื่องที่สุนัขทิเบตัน มาสทิฟฟ์ยังคงดักรออยู่ด้านนอก ซูหมัวก็รู้สึกโกรธจนฟันกรามแทบหัก แต่โอริโอ้ที่อยู่ข้างกายกลับดูสงบเสงี่ยมและผ่อนคลายอย่างมาก

มันนอนหลับปุ๋ยอยู่บนถุงกระสอบที่มัดรวมไว้เรียบร้อยแล้ว คล้ายกับไม่ได้มีความกังวลเลยสักนิดว่าจะมีศัตรูพุ่งเข้ามาโจมตี

เขาลองเปิดหน้าต่างระบบเกมขึ้นมาเพื่อดูข้อความแชทฆ่าเวลา

น่าเสียดายที่หน้าต่างระบบเกมถูกล็อกไว้อย่างสมบูรณ์ ฟังก์ชันการทำงานทั้งหมดกลายเป็นสีเทาและไม่มีการตอบสนองใดๆ เลย

ซูหมัวลองเรียกใช้งานระบบและกวาดสายตามองไปรอบๆ แต่ก็ไม่มีข้อความแจ้งเตือนใดๆ ปรากฏขึ้นเช่นกัน

"ที่นี่มันคือสถานที่แบบไหนกันแน่? ถึงขนาดสามารถปิดกั้นพลังอันยิ่งใหญ่ของระบบได้ ช่างน่าแปลกประหลาดเหลือเกิน!"

"แต่สิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดก็คือ... ไม่มีหนังสือเลยแม้แต่เล่มเดียว!"

จากการสำรวจทั้งสองครั้ง ห้องที่เขาเก็บกวาดไปมีจำนวนไม่น้อยกว่าห้าห้อง แม้จะพบสิ่งของเบ็ดเตล็ดอื่นๆ มากมาย แต่เขากลับไม่เห็นหนังสือเลยแม้แต่เล่มเดียวจริงๆ

ต่อให้เป็นหนังสือภาพสำหรับเด็ก หรือหนังสือเรียนระดับประถมศึกษาก็ไม่มีให้เห็นเลยสักเล่ม

มันราวกับว่าสิ่งเหล่านี้ได้เลือนหายไปจากความว่างเปล่า

เขาโยกศีรษะไปมาพลางเก็บความสงสัยเหล่านี้ไว้ในใจ จากนั้นซูหมัวก็เริ่มเฝ้ารอเวลาหมดลงอย่างเงียบสงบ

เปลวไฟจากบ้านเรือนข้างๆ ยังคงลุกโหมอย่างรุนแรง ควันดำหนาทึบพุ่งม้วนตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า

เนื่องจากระยะห่างที่ค่อนข้างไกล ไฟจึงยังลามมาไม่ถึงตรงนี้ ซูหมัวจึงไม่ได้ใส่ใจมันมากนัก

การเข้ามาในโบราณสถานครั้งนี้ถือว่าได้รับผลตอบแทนอย่างคุ้มค่า นอกเหนือจากการถูกสุนัขทิเบตัน มาสทิฟฟ์ไล่ล่าจนดูทุลักทุเลไปบ้าง แต่ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของเบ็ดเตล็ดหรือไอเทมชิ้นใหญ่หลายชิ้น ซูหมัวต่างก็รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง

ในระหว่างเวลาที่เหลือ ซูหมัวก็เริ่มวางแผนการพัฒนาฐานที่มั่นในใจไปพลางๆ

เวลาสองชั่วโมงไม่ได้ยาวนานและไม่ได้สั้นจนเกินไป แต่ยังไม่ทันที่แผนการพัฒนาจะเสร็จสมบูรณ์ เขาก็รู้สึกหน้ามืดไปชั่วขณะ

เมื่อซูหมัวลืมตาขึ้นมามองอีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเองได้กลับมาอยู่บนผืนแผ่นดินรกร้างเรียบร้อยแล้ว

แสงแดดอันอ่อนโยนสาดส่องลงมาจากขอบฟ้า สายลมเย็นพัดผ่านเข้ามาตามช่องระบายอากาศของชุดต่อสู้ ส่งผลให้ซูหมัวรู้สึกหนาวจนอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นสะท้านขึ้นมาสองสามครั้ง

"หนาวชะมัด ตอนเข้าไปอุณหภูมิยังอยู่ที่ประมาณสิบห้าองศาอยู่เลย ทำไมตอนนี้รู้สึกเหมือนเหลือแค่ห้าหกองศาแล้วล่ะ!"

เขายกมือขึ้นพลางมองไปยังตำแหน่งของดวงอาทิตย์

"อืม ความต่างของเวลาในครั้งนี้ดูจะน่ากลัวกว่าครั้งก่อน คาดว่าตอนนี้น่าจะเป็นเวลาประมาณหกโมงเช้าแล้ว"

ตอนเข้าไปเป็นเวลาประมาณหกโมงเย็น แต่เมื่อออกมากลับกลายเป็นเวลาหกโมงเช้า

หากคำนวณตามสัดส่วนของเวลา การใช้เวลาในโบราณสถานไปสองชั่วโมง กลับเทียบเท่ากับเวลาในโลกภายนอกถึงสิบสองชั่วโมงเลยทีเดียว

ความต่างของเวลาถึงหกเท่า!

"แต่ว่า..."

เมื่อมองดูสิ่งของที่ห่อไว้ในผ้าปูที่นอนซึ่งถูกส่งกลับออกมาด้วยทั้งหมด มุมปากของซูหมัวก็หยักโค้งขึ้นมาเป็นรอยยิ้ม

เขาแก้ปมผ้าปูที่นอนออก ซูหมัวพยายามสะกดกลั้นใจไม่ให้มองดูคุณสมบัติของไอเทมเหล่านี้ในทันที เขาบอกให้โอริโอ้คอยเฝ้าระวังไว้ จากนั้นก็รีบมุ่งหน้ากลับหลุมหลบภัยอย่างรวดเร็ว

ไม่ว่าจะในเวลาใด โลกภายนอกของดินแดนรกร้างย่อมเต็มไปด้วยอันตรายเสมอ

ซูหมัวไม่อยากเห็นภาพโทรทัศน์ถูกสุนัขทิเบตัน มาสทิฟฟ์เหยียบย่ำจนพังยับเยินอีกเป็นครั้งที่สองแล้ว!

เมื่อกลับมาถึงหน้าประตูหลุมหลบภัย เขาเดินวนรอบเนินเขาหนึ่งรอบเพื่อตรวจสอบจนมั่นใจว่าไม่มีผู้ใดสะกดรอยตามมา ซูหมัวก็รีบกดรหัสผ่านบนตัวล็อกประตูเพื่อเปิดประตูหินอันหนาหนักออก

เขาก้าวเดินเข้าไปในหลุมหลบภัย ทันทีที่ก้าวพ้นประตู ต้าฮั่วฮวากับเสี่ยวฮั่วฮวาก็พุ่งเข้ามาหาเขาด้วยความตื่นเต้นและบินเข้าสู่อ้อมอกของซูหมัว

"เจ้าตัวเล็กทั้งสอง คงจะหิวแย่เลยสินะ? รอเดี๋ยวเถอะ ขอฉันขนของเข้าไปเก็บก่อน แล้วจะทำอาหารให้พวกเรากินกัน!"

เมื่อมองดูเจ้าตัวน้อยทั้งสองที่หมอบอยู่บนพื้นด้วยท่าทางอ่อนแรง ซูหมัวก็รีบเอ่ยปลอบโยนต้าฮั่วฮวากับเสี่ยวฮั่วฮวาที่มีน้ำตาคลอเบ้า

เขาหันหลังเดินไปยังห้องเก็บของ หลังจากนำสิ่งของเบ็ดเตล็ดในช่องเก็บของมิติตัวเองออกมาวางจนหมดแล้ว ซูหมัวก็กลับไปยังโรงรถใต้ดินเพื่อขับรถบักกี้ออกมา

ด้วยความสามารถในการขนย้ายของช่องเก็บของมิติตัวเอง เพียงแค่เดินทางไปกลับสี่รอบ สิ่งของทั้งหมดที่นำออกมาจากโบราณสถานก็ถูกขนย้ายกลับเข้ามาจนหมดสิ้น

โทรทัศน์จอสีดำสนิทวางอยู่บนพื้นห้องนั่งเล่น เครื่องปรับอากาศสีขาวนวลทอประกายแสงจางๆ ออกมาอย่างเลือนลาง แม้แต่โทรศัพท์มือถือสำหรับผู้สูงอายุก็ดูเหมือนจะกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งจนดูงดงามราวกับหยก

หลังจากปิดประตูใหญ่เรียบร้อยแล้ว เขาก็เดินมานั่งลงในห้องนั่งเล่น ในเวลานี้ ซูหมัวไม่อาจสะกดกลั้นความตื่นเต้นในใจได้อีกต่อไป เขาเพ่งสายตาเรียกใช้งานระบบเพื่อตรวจสอบคุณสมบัติของไอเทมชิ้นใหญ่เหล่านี้ทันที

【ทีวีจอแอลซีดี 42 นิ้ว (ระดับดีเยี่ยม)】

【คำอธิบาย】: ผลิตภัณฑ์ทางเทคโนโลยีจากยุคสมัยที่ไม่ปรากฏแน่ชัด ผลิตขึ้นจากสารกึ่งแข็งกึ่งเหลวที่มีการจัดเรียงโมเลกุลอย่างเป็นระเบียบของสารประกอบอินทรีย์ เมื่อได้รับความร้อนจะแปรสภาพเป็นของเหลวโปร่งแสง และเมื่อเย็นตัวลงจะแปรสภาพเป็นของแข็งขุ่นที่มีผลึกเกาะตัวกัน

【ความสามารถพิเศษ】:

บันทึกภาพย้อนหลัง: หลังจากเปิดใช้งาน สามารถเลือกตั้งค่ามุมกล้องภายในระยะ 100 เมตรจากตัวเครื่อง เพื่อบันทึกภาพเหตุการณ์ได้อย่างสมบูรณ์

ตรวจสอบความผิดพลาด: ยามที่รับชมวิดีโอที่บันทึกไว้ หากตั้งค่าทิศทางการตรวจสอบความผิดพลาด ระบบจะแจ้งเตือนจุดที่ผิดพลาดพร้อมทั้งมอบแนวทางการแก้ไขให้ (ระดับดีเยี่ยม: 15%)

คำประเมิน: ในกลุ่มคนสามคน ย่อมต้องมีคนที่เป็นครูของฉันแน่ๆ!

"ยอดเยี่ยมเลยแฮะ ฟังก์ชันการทำงานของไอเทมชิ้นนี้อาจจะมีประโยชน์และนำมาใช้งานจริงได้มากกว่าทีวีจอตู้เครื่องนั้นเสียอีก"

ขณะที่ลูบคลำหน้าจอแอลซีดี หัวใจของซูหมัวก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นยินดี!

ความสามารถพิเศษทั้งสองอย่างนี้ แม้จะดูไม่ชัดเจนเท่ากับทีวีจอตู้เครื่องเก่า แต่ซูหมัวกลับนึกถึงประโยชน์ของมันได้ในทันที!

ตรวจสอบความผิดพลาด!

ฟังก์ชันนี้ถือเป็นทักษะระดับเทพเลยทีเดียว!

ยามที่สร้างสิ่งของบนโต๊ะทำงาน เนื่องจากไม่มีคู่มือการใช้งาน ส่วนใหญ่ซูหมัวจึงทำได้เพียงสร้างตามสัญชาตญาณและความรู้ที่เคยได้รับมาจากบนโลกเท่านั้น

การที่สามารถสร้างไอเทมระดับดีเยี่ยมขึ้นมาได้ มันเป็นเพราะมีโต๊ะทำงานระดับดีเยี่ยมคอยช่วยหนุนหลัง ถึงได้สามารถสร้างไอเทมในระดับนี้ขึ้นมาได้

แต่ในตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว!

เมื่อมีฟังก์ชันบันทึกภาพย้อนหลังและตรวจสอบความผิดพลาดของโทรทัศน์เครื่องนี้ หลังจากสร้างสิ่งของเสร็จสิ้นในแต่ละครั้ง ซูหมัวก็สามารถสละเวลามาตรวจสอบข้อผิดพลาดและจุดบกพร่องในระหว่างขั้นตอนการสร้างได้

ในช่วงแรกอาจจะยังไม่เห็นผลลัพธ์ที่เด่นชัดนัก ทว่ายิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ผลประโยชน์ที่ได้รับจากไอเทมชิ้นนี้ก็จะยิ่งสูงขึ้นตามไปด้วย!

"การได้รับสมบัติชิ้นนี้มา มันก็เปรียบเสมือนการมีครูที่ดีและมิตรแท้คอยชี้แนะ ช่างน่ายินดี น่ายินดีจริงๆ!" เขาหยิบผ้าขี้ริ้วมาเช็ดฝุ่นละอองบนตัวเครื่องอย่างประณีต จากนั้นก็ทำความสะอาดจุดที่มีฝุ่นจับทั้งภายนอกและภายในจนสะอาดสะอ้าน

เมื่อมองดูหน้าจอที่ดูใหม่เอี่ยมอ่อง ซูหมัวก็ระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะหันไปมองเครื่องปรับอากาศด้วยความคาดหวังต่อไป

【แอร์อินเวอร์เตอร์ "สายบวก" แบรนด์เทียนเอ๋อร์ (ระดับดีเยี่ยม)】

【คำอธิบาย】: เครื่องปรับอากาศ สามารถใช้กำลังคนในการปรับเปลี่ยนและควบคุมอุณหภูมิ ความชื้น ความเร็วลม และพารามิเตอร์อื่นๆ ของอากาศภายในอาคารหรือสิ่งก่อสร้างได้ โดยส่วนใหญ่ประกอบด้วย เครื่องทำความเย็น ปั๊มน้ำ พัดลม และระบบท่อส่งน้ำ ส่วนอุปกรณ์ปลายทางจะทำหน้าที่ใช้พลังงานความเย็นและความร้อนที่ส่งมาเพื่อจัดการกับสภาพอากาศโดยเฉพาะ เพื่อให้อากาศในสภาพแวดล้อมเป้าหมายเป็นไปตามข้อกำหนดที่กำหนดไว้

【ความสามารถพิเศษ】:

จัดเต็ม: เพิ่มการใช้พลังงาน เพื่อแลกกับการทำความร้อน/ทำความเย็น/ลดความชื้น/หมุนเวียนอากาศที่ทรงพลังยิ่งขึ้น ยิ่งใช้พลังงานมากเท่าไหร่ โอกาสที่จะเกิดความเสียหายก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

ตัวเครื่องภายนอกสำหรับทำงานทุกสภาพอากาศ: เครื่องปรับอากาศแบรนด์เทียนเอ๋อร์มีตัวเครื่องภายนอกที่ "สายบวก" ยิ่งเผชิญกับสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสามารถกระตุ้นความมุ่งมั่นของตัวเครื่องภายนอกให้สร้างผลลัพธ์พิเศษออกมาได้มากขึ้น ส่วนผลลัพธ์ที่เฉพาะเจาะจงนั้น โปรดสัมผัสด้วยตัวเองยามใช้งาน

คำประเมิน: น่าตื่นตระหนก! ประเทศหนึ่งได้ทำการจัดซื้อเครื่องปรับอากาศแบรนด์เทียนเอ๋อร์เป็นจำนวนมหาศาล สืบเนื่องมาจากอานุภาพหลังจากโอเวอร์คล็อกนั้นรุนแรงเทียบเท่ากับระเบิดขนาดเล็กเลยทีเดียว!

"ซี้ด~~"

"ไอเทมจากโบราณสถานนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ หากบอกว่าการไม่มีเครื่องปรับอากาศจะทำให้โอกาสที่ฉันจะคว้าอันดับหนึ่งในการต้านภัยพิบัติครั้งนี้อยู่ที่เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ งั้นในตอนนี้..."

"เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์!!!"

เขาพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ สายตาที่ซูหมัวใช้มองเครื่องปรับอากาศภายนอกพลันแปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง!

หลักการทำงานในการทำความร้อนของเครื่องปรับอากาศนั้นเรียบง่ายมาก

ขั้นแรก สารทำความเย็นฟรีออนที่เป็นก๊าซจะถูกคอมเพรสเซอร์เพิ่มแรงดันจนกลายเป็นก๊าซที่มีอุณหภูมิสูงและแรงดันสูง จากนั้นจะไหลเข้าสู่เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนของตัวเครื่องภายในเพื่อควบแน่นเป็นของเหลวและคายความร้อนออกมา ในขณะเดียวกันก็ช่วยทำให้อากาศภายในห้องร้อนขึ้น เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ในการเพิ่มอุณหภูมิภายในห้อง

สารทำความเย็นฟรีออนที่เป็นของเหลวจะถูกลดแรงดันผ่านอุปกรณ์ควบคุมแรงดัน จากนั้นจะไหลเข้าสู่เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนของตัวเครื่องภายนอกเพื่อระเหยกลายเป็นก๊าซและดูดซับความร้อน

ในขณะเดียวกัน มันก็จะดูดซับความร้อนจากอากาศภายนอก สารทำความเย็นฟรีออนที่เป็นก๊าซจะไหลกลับเข้าสู่คอมเพรสเซอร์อีกครั้งเพื่อเริ่มรอบการทำงานต่อไป

หลักการทำความร้อนที่เรียบง่ายนี้ ส่งผลให้เครื่องปรับอากาศทำงานได้ไม่ดีนักในสภาพแวดล้อมที่เลวร้าย

แต่ในตอนนี้... หลังจากมีความสามารถพิเศษนี้แล้ว ซูหมัวก็รู้สึกคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่ายามที่พายุหิมะมาเยือน ตัวเครื่องภายนอกที่สายบวกนี้จะแสดงพลังการต่อสู้อันแข็งแกร่งออกมาอย่างไร!

"ผลเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่จริงๆ หากครั้งหน้าฉันสามารถกำจัดเจ้าสุนัขทิเบตัน มาสทิฟฟ์ตัวนั้นได้ หมู่บ้านเหลียงฟางอันกว้างใหญ่แห่งนี้ คงจะทำให้ฉันร่ำรวยมหาศาลแน่ๆ!"

เมื่อนึกถึงหมู่บ้านที่อยู่หลังป้ายประตูทางเข้า หัวใจของซูหมัวก็เต้นระทึกขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้

อาวุธทางเทคโนโลยีที่มีพลังเวทมนตร์เช่นนี้ ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน

สำหรับโทรศัพท์มือถือสำหรับผู้สูงอายุเครื่องสุดท้าย ในเวลานี้ซูหมัวยิ่งรู้สึกคาดหวังกับมันมากขึ้นไปอีก!