ตอน 0 ปฐมบท

ตอน 0 ปฐมบท

“ฟูว”

อันดับสิบห้าของเกมเสมือนจริงเอเธนส์ พ่อมดดำอาลี เขาได้มาถึงยังยอดเขาเบอเรส

‘ต้องใช้เวลาถึงสองเดือนกว่าจะหาโสมพันปีเจอ’

โสมพันปีคือสมุนไพรหายากที่สามารถเพิ่มพลังเวทได้ถึง 1.5 เท่าอย่างถาวร มูลค่าเงินสดสูงถึง 200 ล้านวอน

มันเป็นที่รู้จักกันอย่างดีสำหรับผู้เล่นระดับสูง ทั้งยังใช้เพิ่มมานาสำรองได้ด้วย ดังนั้นโสมพันปีจึงจัดได้ว่าเป็นสมุนไพรที่มีราคาดีที่สุดในเกม

‘เราสามารถไปได้ไกลกว่าจุดสูงสุดของเกม’

อาลีทำเผยยิ้มมุมปาก

เขาได้มาถึงยังจุดหมายปลายทางแล้วแต่เหตุใดใบหน้ากลับบิดเบี้ยว?

“มันไม่อยู่ที่นี่…?!”

เขาทำได้เพียงตกตะลึง มันมีร่องรอยชัดเจนว่ามีใครบางคนดึงโสมพันปีไป

‘ไอ้เวรที่ไหนเอามันไป...?!’

มีคนได้ภารกิจเหมือนกันงั้นเหรอ?

ไม่สิ การทำภารกิจนี้มันเป็นไปไม่ได้เลยหากอันดับไม่สูงพอ

อาลีพยายามคิดให้มากที่สุดจนเข้าไปใกล้วัตถุประสงค์

‘บางทีเขาอาจจะอยู่ไม่ไกลจากนี้’

‘เราเสียเวลาถึงสองเดือนเพื่อมาหามัน’

แสงสีฟ้าปรากฏขึ้นบนฝ่ามืออาลี

[เปิดการใช้งานเวทมนตร์ติดตาม]

เมื่อเวทติดตามถูกใช้ คุณจะสามารถหาไอเทมในระยะ 1 กิโลเมตรจากที่ยืนอยู่ได้

ติ้ง!

[เป้าหมายอยู่ในรัศมี 300 เมตร]

[เริ่มการติดตาม]

ลูกศรเริ่มนำทางเขาไปอย่างช้า ๆ

‘ถึงแม้ต้องกำจัดผู้เล่น เราก็ต้องนำมันมาให้ได้’

อาลีตามลูกศรไปอย่างรวดเร็ว หลังจากตามมาได้ 100 เมตร ถ้ำขนาดเล็กปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

วูบ!

[เพลิงนรก]

[ไฟขนาดใหญ่จากนรกถูกสร้างขึ้น]

นักเวทระดับ 8 เรียกลูกไฟขนาดใหญ่มาไว้ตรงหน้าเผื่อสถานการณ์ฉุกเฉิน เพราะเขาเองก็ไม่ทราบว่ามีอะไรบ้างอยู่ข้างใน

เขาเดินเข้าไปในถ้ำอย่างช้า ๆ เมื่อเดินเข้าไปถึงระดับหนึ่ง อาลีได้กลิ่นบางอย่างโชยมา

ช่างเป็นกลิ่นที่คุ้นเคย

‘นี่มัน...’

เพราะเป็นผู้เล่นเกาหลี เขาสามารถบอกได้ว่ากลิ่นนี้คืออะไร มันเป็นกลิ่นของไก่ตุ๋นโสม

เมื่อเข้าไปลึกขึ้น อาลีต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น ด้านหน้าเขามีผู้ชายอยู่คนหนึ่งกำลังต้มบางอย่างในหม้อยักษ์

“ไก่ตุ๋นโสมต้องมีโสมอยู่ในนั้นแน่”

“ฮ เฮ้...”

เสียงของอาลีสั่นเทาขณะมองไปยังชายที่ท่าทางเรียบร้อย ผมสีดำนั้นได้หันกลับมา

อาลีแทบจะไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น

“น นั่นคงไม่ใช่โสมพันปีหรอกใช่ไหม?”

โสมพันปี... ได้หายไปเรียบร้อย

ของวิเศษจะหายไปทันทีที่ถูกดึงหรือตัด และระบบจะป้องกันผู้อื่นเข้ามาแย่ง

หากไม่ใช่คนโง่และเป็นคนที่เล่นเอเธนส์ เรื่องพวกนี้ย่อมทราบดี

“หืม?”

ชายหนุ่มกล่าวอย่างใจเย็นขณะที่ยัดอาหารเข้าปาก

“สะ... โสมพันปี ไอ้สารเลวหน้าไหนมันกล้านำโสมพันปีไปทำอาหาร และยิ่งเป็นไก่ตุ๋นโสมด้วยงั้นเหรอ?!”

“นี่ไง”

ชายหนุ่มตอบอย่างใจเย็น