บทที่ 82 - เริ่มออกตรวจอย่างเป็นทางการ

บทที่ 82 - เริ่มออกตรวจอย่างเป็นทางการ

เปียนมู่รู้สึกว่าเขากับเจียวเยวี่ยอวิ๋นยังไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบแฟนกันอย่างเป็นทางการในความหมายดั้งเดิม เรื่องการลาออกแบบสายฟ้าแลบนี้ เขาเพียงแค่โทรบอกคร่าวๆ ไม่กี่ครั้งเท่านั้น

เจียวเยวี่ยอวิ๋นใส่ใจเรื่องนี้มาก โทรมาถามวันละหลายๆ รอบ

ภายหลัง เมื่อรู้ว่าผู้ช่วยจางจากบริษัทของเธอเป็นคนจัดการเรื่องนี้โดยตรง เจียวเยวี่ยอวิ๋นก็บอกเปียนมู่ว่าเรื่องนี้น่าจะสำเร็จเรียบร้อยแล้ว

ทันทีที่ลงจากรถทัวร์ เปียนมู่ก็เห็นเจียวเยวี่ยอวิ๋นยืนพิงประตูรถมองมาทางรถทัวร์

แสงแดดยามเช้าสาดส่องราวกับทองคำ อาบไล้เจียวเยวี่ยอวิ๋นให้ดูสดใสราวกับแสงแดดในฤดูใบไม้ผลิ รูปร่างที่งดงามยิ่งดูโดดเด่นขึ้นไปอีก

เปียนมู่รีบก้าวเข้าไปหาพลางพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ไม่ใช่ว่าบอกว่าไม่ต้องมารับไง! คุณก็เห็นแล้ว มีกระเป๋าลากใบเดียวกับกระเป๋าถือ สบายมาก"

"จะปล่อยให้คุณมาทำงานที่ใหม่คนเดียวเงียบๆ ได้ยังไง ฉันทนดูไม่ได้หรอก! ขึ้นรถก่อนเถอะ!" ระหว่างที่พูด เจียวเยวี่ยอวิ๋นก็ช่วยยกกระเป๋าสัมภาระใบเล็กๆ ของเปียนมู่ไปใส่ในกระโปรงหลังรถ

ตลอดทาง เจียวเยวี่ยอวิ๋นซักถามรายละเอียดการใช้ชีวิตในอนาคตของเปียนมู่อย่างไม่ขาดปาก

"ยังจะพักหอพักคนโสดเหมือนเดิมเหรอ? กินข้าวโรงอาหารทุกวันไม่เบื่อบ้างเหรอ! หรือว่าจะ... ลองหาที่พักข้างนอกดีไหม? เวลาฉันมาหาคุณจะได้สะดวกด้วย ที่หอพักคนโสดนั่น ฉันคงไม่สะดวกไปบ่อยๆ หรอกนะ"

"ฉันต้องเก็บเงินซื้อบ้าน ค่าใช้จ่ายอะไรประหยัดได้ก็ต้องประหยัดให้หมด เช่าบ้านอยู่ข้างนอกปีหนึ่งๆ ต้องเสียเงินตั้งเยอะ เพื่อนฉันทำบัตรให้แล้ว อาหารอร่อยมาก แถมแทบไม่ต้องเสียเงินเลย" เปียนมู่ตอบตามความจริง

"เข้าใจๆ! บ้านฉันมีบ้านหลังเล็กๆ อยู่แถวถนนอวี้หลิน ห่างจากโรงพยาบาลคุณแค่สิบป้ายเอง ออกจากบ้านก็เจอรถไฟใต้ดินเลย ลงรถแล้วเดินไม่ถึง 200 เมตรก็ถึงโรงพยาบาล สะดวกมาก ตอนนี้ปล่อยเช่าอยู่ แต่คุณวางใจได้ คนเช่าเราคัดมาแล้ว ตอนนี้มีผู้หญิงคนหนึ่งเช่าอยู่ ฉันไปยกเลิกสัญญาก่อนกำหนดแล้วจ่ายค่าปรับให้เธอก็สิ้นเรื่อง" เจียวเยวี่ยอวิ๋นเริ่มจัดการชีวิตให้เปียนมู่แล้ว

"อย่าเลย! ให้เธออยู่ต่อไปเถอะ! เพิ่งมาใหม่ๆ ฉันพักที่โรงพยาบาลจะได้สนิทกับเพื่อนร่วมงานเร็วๆ คุณก็รู้ว่าฝีมือการแพทย์ของฉันยังมีเรื่องให้ต้องพัฒนาอีกเยอะ ถ้าอยู่ไกล ก็ไม่สะดวกจะไปปรึกษาหารือกับเพื่อนร่วมงานสิ"

"งั้น... รอให้หมดสัญญาเช่า ฉันก็จะไม่ต่อสัญญาแล้ว เก็บไว้ให้คุณ" ส่วนเรื่องอื่นๆ เจียวเยวี่ยอวิ๋นไม่ได้พูดต่อ

"ก็ได้! หวังว่าพ่อแม่คุณจะไม่ว่าอะไรนะ!"

"ไม่หรอก! เรื่องเล็กๆ แค่นี้ฉันตัดสินใจเองได้ อ้อ! สัมภาระคุณมันน้อยเกินไปแล้วนะ! ขาดเหลืออะไรลิสต์มาเลยนะ เดี๋ยวฉันจะเอาไปให้"

"ไม่ต้องหรอก! ฉันเป็นคนใช้ชีวิตง่ายๆ อยู่แล้ว"

ถึงจะรู้ว่าเจียวเยวี่ยอวิ๋นหวังดี แต่เปียนมู่ก็รู้สึกว่ามันฝืนใจไปนิดนึง รู้สึกไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ

พูดคุยกันไป โรงพยาบาล "ฮุยคัง" ก็มาถึง

"คุณรีบไปรายงานตัวเถอะ! ฉันก็ต้องไปทำงานแล้ว ตอนเย็นจะเลี้ยงฉลองรับขวัญให้นะ"

"ได้เลย เจอกันตอนเย็นนะ!"

มองดูเจียวเยวี่ยอวิ๋นขับรถจากไปจนลับตา จู่ๆ เปียนมู่ก็รู้สึกโล่งใจอย่างประหลาด

เปียนมู่ตระหนักว่าการเกิดความคิดเช่นนี้มันค่อนข้างจะ "อันตราย"

"โอ้โห! มีคนสวยมาส่งด้วยเหรอเนี่ย! ซ่อนรูปจริงๆ นะ! เธอเป็นเทพธิดาจากสวรรค์ชั้นไหนกันเนี่ย?" ตอนนั้นเอง เฉียนเสี่ยวทงก็เดินยิ้มร่าเข้ามารับเปียนมู่พอดี

"ฮ่า! ก็แค่เพื่อนธรรมดาน่ะ! ฉันจะไปออกตรวจที่คลินิกเลยไหม?"

"นั่นก็แล้วแต่อารมณ์ของหมอเปียนแล้วล่ะ จะเตรียมตัวก่อนแล้วพรุ่งนี้ค่อยออกตรวจก็ไม่เสียงานเสียการหรอก เรื่องเอกสารเข้าทำงานส่วนใหญ่ก็เรียบร้อยหมดแล้ว ผู้ช่วยจางนี่เก่งจริงๆ! ทำงานรวดเร็วเด็ดขาด สมกับเป็นหญิงเก่ง! เอ๊ะ?! ฉันเพิ่งจะรู้สึกตัว ทำไมรอบตัวนายจู่ๆ ถึงได้มีสาวสวยโผล่มาเยอะแยะขนาดนี้? สารภาพมา! ซ่อนความลับอะไรไว้บ้าง?"

"เลิกพูดเล่นได้แล้ว! งั้นฉันไปออกตรวจเลยนะ!"

"ก็ได้! พยาบาลที่รับผิดชอบก็ยังเป็นพยาบาลหลินเหมือนเดิม เธอเป็นคนมีประสบการณ์ จะช่วยนายเลี่ยงปัญหาได้เยอะเลย ส่วนพยาบาลผู้ช่วยเปลี่ยนเป็นคนที่เด็กกว่า ชื่อซุน เพิ่งเรียนจบปีที่แล้ว หัวไวมาก จะช่วยนายดูแลเรื่องต่างๆ นายก็แค่ตั้งใจรักษาผู้ป่วยไปก็พอ"

"งั้นฉันขึ้นไปแล้วนะ! นายรีบไปทำธุระของนายเถอะ! อ้อ ใช่! เมื่อกี้บอกว่าเอกสารเข้าทำงานส่วนใหญ่เรียบร้อยแล้ว หมายความว่ายังมีบางส่วนยังไม่เรียบร้อยใช่ไหม?" เปียนมู่ค่อนข้างไวต่อเรื่องเอกสารบุคลากร ช่วยไม่ได้นี่นา อยู่เมืองเล็กๆ มานาน โดนควบคุมจนเริ่มจะหวาดระแวงไปบ้างแล้ว

"ความจริงก็เหลือแค่ขั้นตอนสุดท้ายนั่นแหละ เรื่องนี้ผู้ช่วยจางเป็นคนจัดการเป็นกรณีพิเศษไม่ใช่เหรอ? ตามกฎแล้ว ต่อให้นายจะรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับอี้โยวคัง ท่านประธานลั่วก็ต้องเป็นคนเซ็นชื่ออนุมัติในขั้นตอนสุดท้ายอยู่ดี ปกติลั่วเจียหมิงจะไม่ค่อยมายุ่งเรื่องพวกนี้หรอก แต่คราวนี้แปลกมาก พอผู้ช่วยจางไปหาลั่วเจียหมิงเพื่อทำเรื่องตามขั้นตอน พอเขาได้ยินว่าเป็นนาย ลั่วเจียหมิงก็ดูเหมือนจะไม่อยากปล่อยตัว ผู้ช่วยจางก็เลยไม่กล้าพูดอะไรมาก รีบโทรมาหาฉัน ฉันก็เลยต้องไปขอร้องผู้ใหญ่ท่านหนึ่งให้ช่วยพูดให้ โชคดีที่ลั่วเจียหมิงยังไว้หน้า ตอบตกลงที่จะปล่อยตัว แต่ก่อนจะเซ็น เขาต้องขอเจอหน้านายก่อน ฉันเลยบอกว่าเรื่องมันเกือบจะเรียบร้อยแล้วไงล่ะ"

"ทำเอาฉันตกใจหมดเลย นึกว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้นซะอีก"

"ไม่หรอก ลั่วเจียหมิงเป็นคนเปิดเผยและตรงไปตรงมา นายก็ถือว่าเป็นครึ่งหนึ่งของผู้มีพระคุณช่วยชีวิตเขา ตามหลักแล้วเขาก็ควรจะเลี้ยงข้าวรับรองนายอย่างเป็นทางการอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นก็ดูจะไม่เป็นสุภาพบุรุษเกินไป ความจริงก็เข้าใจได้ ยุคสมัยนี้ ใครๆ ก็ต้องการคนเก่ง พอเจอคนเก่งอย่างนายเข้า ใครจะยอมปล่อยไปง่ายๆ ล่ะ"

"พูดซะ... ทำให้พวกนายกับผู้ช่วยจางต้องลำบากแย่เลย เกรงใจจัง!"

"คนกันเอง พูดอะไรแบบนั้น! รีบขึ้นไปเถอะ! ได้เวลาแล้ว ฉันไปประชุมก่อนล่ะ! คืนนี้เลี้ยงฉลองรับขวัญให้นะ"

"ตอนเย็นเหรอ? ขอโทษที ฉันมีนัดแล้ว!"

"คนเมื่อกี้นี้เหรอ?"

"ใช่!"

"ร้ายกาจ! เงียบๆ ก็จีบสาวสวยมาได้คนหนึ่ง ทำอะไรก็เก่งกว่าฉันไปซะหมด ยอมใจเลยจริงๆ! งั้นไว้วันหลังก็แล้วกัน! พ่อแม่ฉันบ่นถึงนายอยู่เรื่อยเลยนะ!"

"ขอโทษทีนะ! ไว้วันหลังค่อยไปเยี่ยมท่านทั้งสองก็แล้วกัน"

"คนกันเองทั้งนั้น อะไรก็คุยกันได้ง่าย ไปล่ะ!" พูดจบ เฉียนเสี่ยวทงก็รีบเดินจ้ำพรวดๆ ไปที่ลิฟต์

...

พยาบาลหลินเดินหน้าบานเข้ามารับเปียนมู่

"หมอเปียน! สบายดีไหมคะ! ถ้าคุณไม่มีธุระอะไรด่วน ฉันจะลงไปแจ้งเปิดรับคิวที่ชั้นล่างเลยนะคะ!"

"ได้ครับ ลำบากพวกคุณทั้งสองคนด้วยนะ! พยาบาลซุนใช่ไหมครับ? เพิ่งมาใหม่ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!"

"คุณเกรงใจเกินไปแล้วค่ะ! คำนี้ฉันต้องเป็นคนพูดถึงจะถูกนะคะ" พยาบาลซุนรีบตอบอย่างสุภาพ

"เสี่ยวซุน เธออยู่ประจำที่ห้องตรวจนะ! หมอเปียนเพิ่งมาทำงานวันแรก มีอะไรก็คอยช่วยเหลือเขาด้วย ฉันจะลงไปแจ้งเรื่องเปิดรับคิว" พูดจบ พยาบาลหลินก็ยิ้มให้เปียนมู่ แล้วลงไปจัดการเรื่องคิวตรวจ

พยาบาลซุนเป็นคนเรียบร้อย ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววความฉลาดหลักแหลมกว่าคนวัยเดียวกัน เธอไม่ค่อยพูดอะไรมาก ยืนเงียบๆ รอรับผู้ป่วยคนแรก

เปียนมู่รู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไหร่ จะให้พยาบาลซุนนั่งก็ดูไม่เหมาะ จะปล่อยให้เธอยืนอยู่แบบนี้ก็อึดอัด คิดไปคิดมา เปียนมู่จึงเลือกที่จะเงียบไว้ก่อน

โรงพยาบาลเอกชนมักจะมีบรรยากาศการทำงานที่พิเศษ ค่อยๆ ปรับตัวไปก็แล้วกัน!

ประมาณสิบนาทีผ่านไป ผู้ป่วยคนแรกก็เดินถือโทรศัพท์เข้ามาหาพยาบาลซุนเพื่อยืนยันข้อมูลการลงทะเบียน

พยาบาลซุนจัดการตามขั้นตอนอย่างชำนาญ หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเปียนมู่ก็ปรากฏข้อมูลโดยละเอียดของผู้ป่วยทันที

ชาย อายุ 33 ปี แซ่อู๋ พนักงานบริษัทไอทีในเมืองหลีจิน ประวัติการรักษาและประวัติโรคทางพันธุกรรมในครอบครัวค่อนข้างเรียบง่าย

คุณอู๋มาหาหมอเพราะปัญหาผมร่วง

เปียนมู่สังเกตเห็นว่า พยาบาลซุนได้ทำเครื่องหมายไว้ในแท็บเล็ตของเธอว่า: โรคแปลกและรักษายาก

"เฉียนเสี่ยวทงนี่ใส่ใจจริงๆ พยาบาลซุนคนนี้หัวไวมาก ทำงานมีประสิทธิภาพสุดๆ" เปียนมู่คิดในใจ

(จบแล้ว)