บทที่ 190 - เวลา เหตุและผล โชคชะตา!

บทที่ 190 - เวลา เหตุและผล โชคชะตา!

ไฟในห้องหนังสือถูกเปิดทิ้งไว้

เก้าอี้คอมพิวเตอร์เพื่อสุขภาพที่เคยวางหันหน้าเข้าหาโต๊ะหนังสือ บัดนี้ถูกหมุนให้หันหน้ามาทางประตู

ราชินีฉงนั่งพิงพนักเก้าอี้ ในอ้อมแขนมีลูกแมวดำนอนขดตัวอยู่

ดวงตาสองคู่ที่จ้องมองมายังเย่ว์เหิง แทบจะถอดแบบกันมาเป๊ะๆ!

“เธอยังไม่นอนอีกหรือ?”

เย่ว์เหิงกดความประหลาดใจไว้ในอก แล้วถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ดึกมากแล้วนะ”

“ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของพลังงาน”

ราชินีฉงเลียริมฝีปาก ท่าทางราวกับแมวน้อยที่เห็นปลาแห้ง “กลิ่นอายของพลังงานอันบริสุทธิ์ บนตัวของเจ้า”

“เธอหมายถึงเจ้านี่หรือเปล่า?”

เย่ว์เหิงล้วงจี้ผลึกดาราออกมาจากกระเป๋า กำไว้ในมือแล้วแกว่งไปมา

สมกับเป็นราชินีเผ่าแมลง พลังสัมผัสการรับรู้ของเธอไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

สงสัยว่าเธอคงรับรู้ได้ตั้งแต่ตอนที่เขาเพิ่งกลับมาถึงบ้าน จึงได้มารอเขาที่ห้องหนังสือแห่งนี้

ผลึกหินสีขาวบริสุทธิ์ทอแสงนวลตาภายใต้แสงไฟ

“แก่นแท้แห่งพลังงาน”

ราชินีฉงหรี่ตาลง “ดูน่าอร่อยทีเดียว เจ้าเสนอราคามาสิ”

“ไม่แลก”

เย่ว์เหิงตอบกลับอย่างไม่ลังเลใจ พร้อมกับยัดจี้ผลึกดารากลับเข้าไปในกระเป๋า

ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย!

ถึงแม้ว่าในความทรงจำของราชินีฉงจะเต็มไปด้วยข้อมูลอันมีค่ามากมายที่ชวนให้น้ำลายสอ ทว่าผลึกดาราเม็ดนี้สามารถช่วยยกระดับความแข็งแกร่งของเขาให้ก้าวขึ้นสู่อีกขั้นได้ ดังนั้นเขาจึงจำเป็นต้องเก็บไว้ใช้เอง

“ข้าเริ่มเสียใจแล้วสิ ที่เอา ‘เคล็ดวิชาหมัดแก่นแท้ศักดิ์สิทธิ์’ ไปแลกกับเจ้า…”

ราชินีฉงทอดถอนใจ มือเล็กๆ ลูบไล้แมวดำในอ้อมแขนเบาๆ สีหน้าดูหมดอาลัยตายอยาก

เธอมองออกว่าท่าทีของเย่ว์เหิงนั้นเด็ดเดี่ยวมาก ไม่มีช่องว่างให้ต่อรองราคาได้เลย

เพียงแต่สีหน้าแบบนี้ เมื่อมาปรากฏอยู่บนใบหน้าของเด็กทารกที่อายุยังไม่ถึงขวบดี มันช่างดูขัดหูขัดตาเสียเหลือเกิน

เย่ว์เหิงยิ้มบางๆ แล้วกล่าว “เสียใจหรือ? สายไปแล้วล่ะ”

เห็นได้ชัดว่าราชินีฉงรู้ดีว่า ผลึกดารามีความสำคัญต่อการฝึกฝน “เคล็ดวิชาหมัดแก่นแท้ศักดิ์สิทธิ์” มากเพียงใด

“เปลี่ยนข้อเสนอกันเถอะ”

เย่ว์เหิงกล่าวขึ้น “ฉันอยากรู้ว่าพลังประเภทที่เจ็ด แปด และเก้าคืออะไร”

ตอนนี้เขารู้แล้ว

นอกเหนือจากห้าสายพลังหลัก ได้แก่ สายเสริมพลังกาย, สายพลังต้นกำเนิด, สายพลังชีวิต, พลังจิต และพลังเครื่องจักรกลแล้ว ยังมีพลังอีกสี่ประเภทดำรงอยู่

ซึ่งพลังประเภทที่หกก็คือ มิติ

สิ่งที่เถียนเถียนปลุกขึ้นมา ก็คือพลังมิตินั่นเอง!

“เจ้าแน่ใจหรือว่าอยากรู้ข้อมูลในด้านนี้?”

ดวงตาของราชินีฉงทอประกายประหลาดใจ “แม้ว่าคำตอบนั้นจะไม่มีประโยชน์อะไรกับเจ้าเลยงั้นหรือ?”

เย่ว์เหิงพยักหน้า “ใช่”

ความอยากรู้อยากเห็นและการแสวงหาคำตอบของสิ่งที่ไม่รู้ คือหนึ่งในแรงผลักดันที่ทำให้มนุษยชาติก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง

เขาไม่ได้แค่อยากรู้ขึ้นมาเฉยๆ หรอก

“ก็ได้”

ราชินีฉงพยักหน้า “ข้าบอกคำตอบกับเจ้าได้ แต่ข้อแลกเปลี่ยนก็คือคอมพิวเตอร์หนึ่งเครื่อง”

เย่ว์เหิงทวนคำ “คอมพิวเตอร์?”

เพื่อให้ได้มาซึ่งคำตอบ เขาเตรียมใจที่จะต้องยอมสูญเสียเอาไว้บ้างแล้ว

แต่คิดไม่ถึงเลยว่าคำขอของราชินีฉงจะ “แปลกประหลาด” ถึงเพียงนี้

“ข้าเลือกไว้แล้ว”

ราชินีฉงสะบัดมือเล็กๆ เครื่องไอแพดที่วางอยู่บนโต๊ะหนังสือก็ลอยขึ้นมาเอง แล้วลอยมาหาเย่ว์เหิงอย่างเงียบเชียบ

หน้าจอสว่างวาบขึ้น

เย่ว์เหิงยื่นมือออกไปรับ พบว่าบนหน้าจอไอแพดเปิดหน้าเว็บช้อปปิ้งออนไลน์ค้างไว้อยู่แล้ว

แล็ปท็อปเอเลี่ยนแวร์ ALWX17/11i9/2TB/64G/3080/4K/ราคา 55,000 หยวน

เย่ว์เหิงถึงกับพูดไม่ออก

“ถึงจะเป็นของขยะ แต่ก็ไม่มีตัวเลือกอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว”

ราชินีฉงเบ้ปาก “จ่ายเงินสิ”

เย่ว์เหิงกดชำระเงินอย่างเงียบๆ

เมื่อราชินีฉงดึงไอแพดกลับไป เธอก็เอ่ยว่า “พลังประเภทที่เจ็ดคือ เวลา ส่วนประเภทที่แปดและเก้าคือ เหตุและผล กับ โชคชะตา”

เวลา เหตุและผล โชคชะตา!

เมื่อรวมกับมิติในตอนแรก

เย่ว์เหิงนึกถึงเถียนเถียนขึ้นมา จึงอดไม่ได้ที่จะถามว่า “แล้วพลังของเธอคืออะไรล่ะ?”

ในฐานะศัตรูตัวฉกาจของสมาพันธ์แห่งดวงดาว มนุษยชาติได้ทำการวิเคราะห์และวิจัยเผ่าแมลงและราชินีเผ่าแมลงมานานหลายทศวรรษ

ผู้คนต่างเชื่อกันว่าราชินีเผ่าแมลงครอบครองพลังของสายพลังชีวิตและพลังจิต

พลังที่แข็งแกร่งที่สุดของเธอคือพลังจิต คลื่นกระแทกทางจิตของเธอนั้นน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง!

แต่ในตอนนี้เย่ว์เหิงตระหนักได้ว่า ความจริงอาจไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป

“อยากรู้คำตอบงั้นหรือ?”

ราชินีฉงแบมือเล็กๆ ขาวผ่องออกมา “เอาแก่นแท้แห่งพลังงานของเจ้ามาแลกสิ”

เย่ว์เหิงบอกปัด “ขอตัว”

“ใจแคบจังเลยนะ”

ราชินีฉงอุ้มแมวดำกระโดดลงจากเก้าอี้คอมพิวเตอร์ เท้าเปลือยเปล่าเหยียบลงบนพื้นไม้

เธอแหงนหน้ามองเย่ว์เหิง ภายในดวงตาทอประกายประหลาดใจขึ้นมาอีกครั้ง “ข้าจะบอกความรู้พื้นฐานให้ฟังฟรีๆ ข้อหนึ่งก็แล้วกัน”

“ไม่มีตัวตนใด สามารถควบคุมโชคชะตาได้”

“แม้กระทั่งเทพเจ้าก็ตาม”

เย่ว์เหิงชะงักไปครู่หนึ่ง

เมื่อเขาได้สติกลับมา ราชินีฉงก็เดินออกจากห้องหนังสือไปแล้ว

เย่ว์เหิงไม่ได้สนใจอะไรนัก เขาปิดประตูแล้วไปนั่งที่โต๊ะหนังสือ

หยิบจี้ผลึกดาราออกมาอีกครั้ง

ในหัวของเขาสับสนวุ่นวายไปหมด

เย่ว์เหิงนึกถึงชาติที่แล้ว และนึกถึงชาติแรกของเขาด้วย

อดีตอันวุ่นวายหลั่งไหลเข้ามาในหัว ความรู้สึกยำเกรงและสับสนต่อโชคชะตาก่อตัวขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

ไม่มีตัวตนใดสามารถควบคุมโชคชะตาได้งั้นหรือ?

แม้จะแข็งแกร่งดั่งราชินีเผ่าแมลง ก็ยังถูกมนุษย์วานรปัญญาทึบอย่างเขาใช้ดาบฟันคอขาดกระเด็น

นี่คือสิ่งที่เรียกว่าโชคชะตาใช่หรือไม่?

แล้วการได้เกิดใหม่ถึงสองครั้งสองคราวของเขา ก็เป็นการจัดวางของโชคชะตาเช่นกันหรือเปล่า?

เย่ว์เหิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ขับไล่ความคิดฟุ้งซ่านทั้งหมดออกไปจากหัว

ด้วยจิตใจอันกล้าแกร่ง ได้ชำระล้างความสับสนและหวาดระแวงในดวงตาของเขาให้มลายหายไป

บางทีโชคชะตาอาจไม่สามารถควบคุมได้ แต่เขาเปลี่ยนมันได้!

ด้วยการแข็งแกร่งขึ้น!!

เย่ว์เหิงแกะผลึกดาราออกมาจากจี้

สร้อยคอเส้นนี้น่าจะเป็นของที่หวังหมิงฮุยนำมาดัดแปลงเอง ฝีมือค่อนข้างหยาบทีเดียว

แต่ก็ไม่ได้ทำให้คุณค่าของผลึกดาราลดทอนลงไปเลย

เห็นได้ชัดว่าผู้มีพลังพิเศษคนนี้มีดวงดีสุดๆ ไม่เพียงแต่ปลุกพรสวรรค์ขึ้นมาได้เท่านั้น แต่ยังเก็บผลึกดาราได้อีกด้วย

น่าเสียดายที่จิตใจของเขาอ่อนแอเกินไป ไม่สามารถต้านทานผลกระทบทางจิตใจจากผลึกดาราได้ จนผลักดันตัวเองให้ตกลงไปในหุบเหวที่ไม่มีวันหวนกลับ

เย่ว์เหิงไม่ได้คิดที่จะเก็บแก่นแท้แห่งพลังงานอันประเมินค่ามิได้นี้เอาไว้

เขากำผลึกดาราไว้ในมือ แล้วเริ่มดูดซับพลังงานที่แฝงอยู่ภายในอัญมณีเม็ดนี้

วิธีการก็เหมือนกับการผสานรวมกับแก่นกลายพันธุ์ทุกประการ แต่ระดับพลังงานของแก่นกลายพันธุ์นั้น ไม่อาจนำมาเทียบเคียงกับผลึกดาราได้เลย ดังนั้นเขาจึงต้องค่อยๆ ดึงพลังงานออกมาทีละน้อยอย่างระมัดระวัง

ซึ่งต้องอาศัยประสบการณ์อันโชกโชน และการควบคุมพลังของตนเองอย่างเชี่ยวชาญ

ซึ่งเย่ว์เหิงก็มีพร้อมทั้งสองอย่าง

พลังของผลึกดาราสายหนึ่งถูกเขาดึงออกมาได้อย่างรวดเร็ว

ต่างจากแก่นกลายพันธุ์ที่มีธาตุเจือปน พลังงานของผลึกดารานั้นบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไร้ซึ่งสิ่งเจือปนใดๆ ทั้งสิ้น

แต่ในระหว่างที่ดูดซับ แรงกระแทกทางจิตวิญญาณจากผลึกดารานั้นรุนแรงมาก!

สิ่งนี้จำเป็นต้องใช้จิตใจอันแข็งแกร่งในการต่อต้าน มิฉะนั้นอาจทำให้สติแตก กลายเป็นเจ้าชายนิทรา หรือไม่ก็กลายเป็นคนบ้าไปเลย

เย่ว์เหิงสามารถทนรับแรงกระแทกทางจิตใจจากการผสานดาราสถิตได้ การต่อต้านผลกระทบจากผลึกดาราย่อมไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

ดังนั้นเขาจึงสามารถดูดซับพลังงานของผลึกดาราเข้าสู่ร่างกายได้อย่างราบรื่น

ทว่ากลับเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้น!

ดาราสถิตในทะเลแห่งจิตสำนึกพลันเปล่งแสงเจิดจ้า สมองกลชีวภาพรองที่เกาะติดอยู่กับสมองเกิดความตื่นตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน เคล็ดวิชาของ “เคล็ดวิชาหมัดแก่นแท้ศักดิ์สิทธิ์” ก็เริ่มโคจรด้วยตัวมันเอง…

พวกมันทั้งหมดต่างก็ส่งผ่านความกระหายต่อพลังงานของผลึกดารามายังเย่ว์เหิง

เป็นความกระหายที่รุนแรงมาก!

เอามาให้ฉัน! เอามาให้ฉัน! เอามาให้ฉัน!

ราวกับลูกนกที่กำลังหิวโหย อ้าปากกว้างอย่างสุดกำลัง

หวังว่าจะได้รับการ “ป้อนอาหาร” จากเย่ว์เหิง

นี่เป็นสถานการณ์ที่เย่ว์เหิงไม่เคยพบเจอมาก่อน ทำเอาเขาสับสนไปชั่วขณะ

อยากได้กันหมดเลย แล้วจะให้ใครดีล่ะ?

[จบแล้ว]