บทที่ 42 - ชีวิตใหม่กับสกิลใหม่

บทที่ 42 - ชีวิตใหม่กับสกิลใหม่

ในที่สุดก็เป็นอิสระแล้ว!

เมื่อมองดูทารกหญิงตัวน้อยที่หลับสนิทอยู่ในตะกร้าหิ้ว เย่ว์เหิงก็พรูลมหายใจยาวออกมา

เถียนเถียนเพิ่งจะดื่มนมผงที่ชงเสร็จไปหนึ่งขวดจนหมด

แถมยังเรอออกมาเบาๆ ด้วยความอิ่ม

เธอหลับตาพริ้ม ทำปากจู๋ ราวกับกำลังลิ้มรสชาติที่หลงเหลืออยู่

แก้มแดงระเรื่อประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ

หลับปุ๋ยอย่างมีความสุข

เย่ว์เหิงรู้สึกราวกับว่าตัวเองเพิ่งจะผ่านการทำสงครามมาหมาดๆ

แต่ความอิสระนี้ก็เป็นเพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น

เขายังคงต้องไปล้างขวดนมอย่างรันทด

ในฐานะคุณพ่อลูกอ่อนมือใหม่แกะกล่อง เห็นได้ชัดว่ายังมีเรื่องที่เย่ว์เหิงต้องเรียนรู้อีกมากมายก่ายกอง

วันเวลาในอนาคต ช่างเป็นสิ่งที่ไม่อาจจินตนาการได้เลยจริงๆ!

ความจริงแล้ว หากต้องการเป็นอิสระอย่างแท้จริงก็พอจะมีวิธีอยู่บ้าง

อย่างเช่น จ้างพี่เลี้ยง

ปัจจุบันเย่ว์เหิงครอบครองทรัพย์สินกว่าสิบล้าน อย่าว่าแต่จ้างพี่เลี้ยงคนเดียวเลย ต่อให้จ้างสักสิบคนก็ยังไหว

แต่ปัญหาคือ

ตัวเขาเองมีความลับอันยิ่งใหญ่ซุกซ่อนอยู่

เถียนเถียนเองก็เช่นกัน

หากมีพี่เลี้ยงเพิ่มเข้ามาในบ้าน ไม่เพียงแต่จะไม่สะดวก แต่อาจเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นได้ทุกเมื่อ

ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เย่ว์เหิงไม่อยากให้เกิดขึ้น

ในสถานการณ์ที่ไม่อาจรับประกันความปลอดภัยได้อย่างเต็มที่

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่อาจตามมา

ความคิดที่จะจ้างพี่เลี้ยงมาคอยดูแล จึงถูกเขาพับเก็บไปก่อนชั่วคราว

เชื่อมั่นในตัวเองสิ!

เย่ว์เหิงปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

เขาเข้าสู่ระบบร้านหนังสือออนไลน์เป็นอันดับแรก เพื่อค้นหาหนังสือเกี่ยวกับการเลี้ยงเด็ก

‘สารานุกรมการเลี้ยงดูบุตร’—ซื้อ

‘คู่มือการดูแลและเลี้ยงดูทารกแรกเกิด’—ซื้อด้วย

‘วิดีโอนวดกระตุ้นน้ำนม’—บ้าอะไรเนี่ย?

‘พี่เลี้ยงมือทองสอนวิธีอยู่ไฟ’—ไม่ต้อง!

เย่ว์เหิงกว้านซื้อหนังสือคู่มือเลี้ยงเด็กไปสี่ห้าเล่มรวด—เป็นอีบุ๊กถูกลิขสิทธิ์

การสนับสนุนของแท้คือหน้าที่ที่ไม่อาจปฏิเสธได้!

หลังจากจัดการเรื่องตำราเรียนของคุณพ่อลูกอ่อนเสร็จ เขาก็เปิดแอปพลิเคชันชอปปิงออนไลน์ขึ้นมา

แพมเพิส นมผง ทิชชูเปียกสำหรับเด็ก เสื้อผ้ารองเท้า ของเล่น...

เย่ว์เหิงกดเลือกของกินของใช้ลงรถเข็นเป็นกองพะเนิน

ของเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งของจำเป็นในชีวิตประจำวันสำหรับการเลี้ยงเด็ก หากไม่ตุนไว้เยอะๆ ก็คงไม่สบายใจ

เย่ว์เหิงที่เพิ่งจะได้เป็นคุณพ่อลูกอ่อนหมาดๆ ไม่ค่อยมีความรู้เรื่องพวกนี้เท่าไหร่นัก จึงเลือกแต่ของแบรนด์เนมราคาแพง

สัจธรรมที่ว่าคุณภาพตามราคา เขาเข้าใจดีกว่าใคร

เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก

สุดท้ายเมื่อถึงเวลาชำระเงินรวดเดียว เย่ว์เหิงก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ

การเป็นคุณพ่อลูกอ่อนนี่มันไม่ง่ายเลยจริงๆ!

หืม?

ระหว่างที่กำลังครุ่นคิด จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวหลุดลอดออกมาจากในห้องนอน

เย่ว์เหิงรีบทิ้งเมาส์แล้วเดินเข้าไปดู

ภาพที่เห็นคือ เถียนเถียนตื่นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ กำลังพยายามตะเกียกตะกายเกาะขอบตะกร้า

“แอ้ แอ้ แอ้!”

เมื่อเย่ว์เหิงวิ่งเข้าไปในห้องนอน เด็กน้อยก็พยายามยื่นมือทั้งสองข้างมาหาเขา

ตะกร้าหิ้วเอียงกะเท่เร่ ดูเหมือนกำลังจะคว่ำอยู่รอมร่อ!

เย่ว์เหิงตาไว มือไว เขาก้มตัวลงไปอุ้มเธอขึ้นมาได้ทันท่วงที

ทารกหญิงคิดว่าเย่ว์เหิงกำลังเล่นด้วย จึงปรบมือหัวเราะ “เอิ๊กอ๊าก” อย่างชอบใจ!

สิ่งนี้ทำให้เย่ว์เหิงอดไม่ได้ที่จะนึกถึงน้องสาวทั้งสองคนของตน

หลีจิ่นเซวียนและหลีจิ่นเยว่

น้องสาวอายุมากกว่าเถียนเถียนแค่ไม่กี่เดือน

น่ารักไม่แพ้กันเลย

เย่ว์เหิงทนความน่าเอ็นดูไม่ไหว ก้มลงหอมแก้มเธอฟอดใหญ่

มีกลิ่นนมลอยแตะจมูก

เถียนเถียนที่ถูก “ลอบโจมตี” กะทันหันกะพริบตาปริบๆ ดูเหมือนจะงุนงงเล็กน้อย

ก่อนจะยิ้มจนตาหยี

เธอใช้มือเล็กๆ ดึงริมฝีปากของเย่ว์เหิง

แล้วหัวเราะอย่างร่าเริงยิ่งขึ้น

นั่นยิ่งทำให้หัวใจของเย่ว์เหิงอ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว

เขาวางเถียนเถียนลงบนเตียงของตนเอง

เมื่อได้สัมผัสกับโลกกว้างใบใหม่ เด็กน้อยก็กลิ้งเกลือกบนผ้าปูที่นอนไปสองรอบ ก่อนจะใช้ทั้งมือและเท้าคลานไปคลานมา

ท่าทางคล่องแคล่วว่องไวทีเดียว!

เย่ว์เหิงนั่งอยู่ริมเตียง มองดูเธอคลานจากหัวเตียงไปท้ายเตียง

แล้วคลานวนจากท้ายเตียงกลับมาที่หัวเตียงอีกครั้ง

สุดท้ายคงจะเหนื่อยจนหมดแรง จึงทิ้งตัวลงบนหน้าขาของเขา เอียงคอหลับตา

แล้วผล็อยหลับไปอีกครั้ง

ช่างเป็น...

สิ่งมีชีวิตที่น่าอัศจรรย์จริงๆ!

เย่ว์เหิงค่อยๆ อุ้มเด็กน้อยขึ้นมา พลิกตัวให้เธอนอนหลับสบายบนเตียง

ห่มผ้าห่มบางๆ ให้

เมื่อแน่ใจว่ายัยหนูตัวน้อยหลับสนิทแล้ว เย่ว์เหิงก็กลับมาที่โต๊ะคอมพิวเตอร์

แล้วกดเพิ่มเตียงเด็กอ่อนลงในรถเข็น

วันแรกของการเป็นคุณพ่อลูกอ่อน เย่ว์เหิงผ่านพ้นไปได้ด้วยความทุลักทุเล ก่อนจะค่อยๆ คล่องแคล่วขึ้น และจบลงด้วยการใช้เงินเป็นเบี้ย

ในคืนนั้น เขาแทบจะไม่ได้หลับไม่ได้นอน

ป้อนนมให้เถียนเถียนไปสองรอบ เปลี่ยนแพมเพิสไปถึงสี่ครั้ง!

ได้รับความรู้และประสบการณ์แปลกใหม่เพิ่มขึ้นไม่น้อย

เขาเข้าใจวิธีดูแถบวัดความชื้นของแพมเพิส และเรียนรู้เทคนิคการใช้มือสัมผัสเพื่อตรวจสอบว่ามีอึหรือไม่

ในช่วงไม่กี่วันต่อมา

เถียนเถียนก็เริ่มปรับตัวให้เข้ากับการใช้ชีวิตในบ้านหลังใหม่ได้

ข้าวของที่เย่ว์เหิงสั่งซื้อทางอินเทอร์เน็ตทยอยมาส่ง ทำให้เธอมีของเล่นใหม่และเตียงนอนส่วนตัว

จากนั้นเวลานอนของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ทำให้ในที่สุดเย่ว์เหิงก็มีเวลาไปจัดการธุระส่วนตัวมากขึ้น

อย่างเช่น แผนการสร้างโรงปฏิบัติงานเครื่องจักรกลที่หยุดชะงักมานาน ก็ถูกนำกลับมาวางแผนใหม่อีกครั้ง

เพราะถึงอย่างไรชีวิตของเย่ว์เหิงก็คงไม่อาจวนเวียนอยู่แค่เด็กทารกผู้หญิงคนหนึ่งตลอดไปได้

อีกเพียงครึ่งเดือน เขาก็จะเข้าเรียนชั้นมัธยมปลายแล้ว!

เวลาจะเริ่มรัดตัวขึ้นเรื่อยๆ

สิ่งที่น่าสนใจคือ เย่ว์เหิงได้รับสกิลใหม่มาหนึ่งทักษะ

ไม่ใช่สกิลคุณพ่อลูกอ่อน แต่เป็นสกิลกดใช้ของสายพลังจิต!

สกิลนี้ไม่ได้แตกแขนงมาจากการเสริมพลังจิตของเย่ว์เหิง แต่การถือกำเนิดของมันเป็นเรื่องบังเอิญ

ในวันนั้นที่เย่ว์เหิงลงมือกับราชินีเผ่าแมลงอีกครั้ง เพื่อพยายามหยั่งเชิงดูความตื้นลึกหนาบางของอีกฝ่าย

ผลปรากฏว่าถูกราชินีเผ่าแมลงโต้กลับ

ในตอนนั้นเย่ว์เหิงรับการทะลวงความคิดของราชินีเผ่าแมลงเอาไว้ได้ แต่ก็ต้องสูญเสียที่ทับกระดาษหินเถียนหวงแกะสลักลายมังกรพยัคฆ์ที่เพิ่งได้มาไม่นานไป

วัตถุวิเศษชิ้นแรกของเขา!

เย่ว์เหิงเองก็รู้สึกปวดใจอยู่ไม่น้อย

จากนั้นเย่ว์เหิงก็พบว่า ในช่วงไม่กี่วันต่อมา จู่ๆ ตนเองก็มีสกิลใหม่เพิ่มขึ้นมา

เขาตั้งชื่อให้สกิลพลังจิตนี้ว่า: เนตรแห่งสัจธรรม

เมื่อใช้งาน จะสามารถทำลายภาพลวงตา มองเห็นความจริงแท้ ต่อต้านการโจมตีทางจิต และช่วยรักษาสติให้เยือกเย็น

หรือแม้กระทั่งหยั่งรู้ถึงสัจธรรมของโลกใบนี้!

เย่ว์เหิงจึงสันนิษฐานว่า มันต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับที่ทับกระดาษหินเถียนหวงแกะสลักลายมังกรพยัคฆ์ที่สลายหายไปอย่างแน่นอน

ในความเป็นจริง การที่ผู้มีพลังพิเศษจะพึ่งพาอานุภาพของวัตถุวิเศษเพื่อบรรลุสกิลนั้น เป็นเรื่องที่พบเห็นได้ทั่วไป

แต่ต้องมีข้อแม้ว่า วัตถุวิเศษชิ้นนั้นจะต้องเกิดการตอบสนองร่วมกันเสียก่อน

เย่ว์เหิงกับที่ทับกระดาษหินเถียนหวงแกะสลักลายมังกรพยัคฆ์ยังไม่ทันได้สร้างความเชื่อมโยงกัน เขายังไม่สามารถดึงพลังที่แท้จริงของมันออกมาใช้ได้เลย

แต่กลับครอบครองสกิลพลังจิตที่มีความเกี่ยวข้องกับมันมาได้

ถือว่าได้ผลประโยชน์มาชดเชยกับสิ่งที่เสียไปก็แล้วกัน!

เพียงแต่เย่ว์เหิงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่นิดหน่อย

ชาติก่อนเขาเป็นถึงปรมาจารย์เครื่องจักรกลระดับเก้าผู้ยิ่งใหญ่ ชาตินี้ยังปลุกพรสวรรค์พลังพิเศษระดับท็อปอย่างศาสตร์แห่งความเข้ากันได้กับเครื่องจักรขึ้นมาได้อีก

แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าครอบครองสกิลพลังจิตได้ก่อนถึงสองสกิล

จะไม่ให้กระอักกระอ่วนได้อย่างไรล่ะ?

ปัญหาคือ เย่ว์เหิงไม่มีความรู้และประสบการณ์ในการฝึกฝนสายพลังจิตมากนัก

สายพลังเครื่องจักรกลต่างหากที่เป็นจุดแข็งของเขา!

เพื่อหลีกเลี่ยงการให้ความสำคัญผิดจุด แผนการสร้างโรงปฏิบัติงานเครื่องจักรกลจึงกลายเป็นเรื่องเร่งด่วน

เม็ดเงินก้อนโตถูกโอนออกไป

อุปกรณ์หลักหลายชิ้น รวมถึงเครื่องจักร CNC ล้วนถูกสั่งซื้อเรียบร้อยแล้ว

ทว่าตั้งแต่ขั้นตอนการขนส่งไปจนถึงการติดตั้ง ล้วนต้องใช้เวลาอีกสักระยะ

เย่ว์เหิงจึงต้องหันกลับมาให้ความสนใจเด็กทารกน้อยอีกครั้งเป็นการชั่วคราว

เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่วัน โรงเรียนมัธยมหมายเลขหนึ่งไท่เจียงก็จะเปิดเทอมแล้ว

เขาไม่พบร่องรอยการตื่นขึ้นของราชินีเผ่าแมลงในตัวเถียนเถียนเลยแม้แต่น้อย

ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะจมอยู่ในห้วงนิทราอันยาวนาน

เย่ว์เหิงไม่สามารถสัมผัสถึงกลิ่นอายของมันได้เลย!

เขาเองก็ไม่รู้ว่านั่นถือเป็นเรื่องดีหรือไม่

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

ชีวิตก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป!

[จบแล้ว]