บทที่ 36 สังหารคน ทำลายจิตใจ!

ในชั่วพริบตา

คนทั้งห้องถึงกับสูดลมหายใจเฮือกใหญ่!

เย่ฝานตกตะลึงจนเหงื่อเย็นผุดพรายไปทั่วทั้งร่าง ดวงตาของเขาแดงก่ำ เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะคำรามลั่น "เธอพูดว่าอะไรนะ! พูดอีกทีสิ!"

เผยอีม่อยังไม่ทันได้เอ่ยปาก

หลงอ้าวเทียนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็ชิงพูดขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันขั้นสุด "แกหูหนวกหรือไง? เธอพูดว่าจะสู้ต่ออีก 10 ล้าน! ไม่ได้ยินหรือไง?"

จากการใช้ชีวิตคลุกคลีอยู่ในเมืองเจียงไห่มาหลายปี สถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยเสือหมอบมังกรซ่อน หลงอ้าวเทียนได้ขัดเกลาความเด็ดเดี่ยวทางจิตใจเช่นนี้มานานแล้ว แม้เมื่อครู่นี้เขาจะตกตะลึงและโกรธเกรี้ยว แต่ตอนนี้เขากลับมาเป็นปกติเหมือนเช่นเคยแล้ว

นี่แหละคือความใจเด็ดของยอดคน!

ฝูงชนต่างจดจ่อ จ้องมองเผยอีม่ออย่างเงียบงัน รอคอยคำตอบจากเธอ

เผยอีม่อค่อยๆ ลุกขึ้นยืน สายตาของเธอสบเข้ากับเย่ฝานตรงๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน แล้วเอ่ยทีละคำอย่างชัดเจน "ฉันบอกว่า ฉันขอสู้ต่ออีก 10 ล้าน!"

น้ำเสียงของเธอไม่ได้ดังกึกก้อง แต่กลับไพเราะน่าฟัง ซ้ำยังแฝงไปด้วยกลิ่นอายอันทรงพลัง!

ฉู่เซียวมองดูเธอแล้วแอบพยักหน้าพร้อมกับยกมุมปากขึ้น เผยอีม่อคนนี้ปกติดูอ่อนโยนและเงียบขรึม เหมือนจะรังแกได้ง่ายๆ แต่พอเอาจริงขึ้นมา เธอกลับดูมีเสน่ห์ไม่เบาเลยทีเดียว

พนักงานแจกไพ่มองไปที่เย่ฝาน "ถึงตาคุณเป็นคนพูดแล้วครับ!"

ถึงตาของเย่ฝานเป็นคนพูด

เย่ฝานยืนนิ่งอึ้ง สมองของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็วพลางพึมพำกับตัวเอง "เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้! เธอต้องหลอกฉันแน่ๆ! หลงอ้าวเทียนได้ไพ่ตองไปแล้ว และฉันก็มีไพ่ตองเหมือนกัน! เธอไม่มีทางมีไพ่ตองได้อย่างเด็ดขาด! จะมีไพ่ตอง 3 ชุดในตาเดียวได้ยังไง? นี่มันเป็นไปไม่ได้!"

เขาไม่รู้ว่าไพ่ในมือของฉู่เซียวคืออะไร!

แต่เขาตระหนักดีว่าหลงอ้าวเทียนมีไพ่ตองและได้หมอบไปแล้ว ทุกคนต่างก็เป็นพยานเห็นกับตา

และแน่นอนว่าเผยอีม่อย่อมเห็นไพ่ตองของหลงอ้าวเทียนแล้ว ในเมื่อเธอเห็นแล้ว ทำไมเธอถึงไม่เลือกที่จะหมอบ แต่กลับเลือกที่จะสู้ต่อ?

การที่สถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นได้!

มีความเป็นไปได้เพียงสองทางเท่านั้น ทางแรกคือ เผยอีม่อตั้งใจจะปั่นหัวเขา พยายามขู่ให้เขาตกใจจนยอมหมอบไปเอง!

ส่วนความเป็นไปได้อีกทางหนึ่งก็คือ เผยอีม่อมีไพ่ตองอยู่ในมือเหมือนกัน!

หลังจากครุ่นคิดดูให้ดีแล้ว

เย่ฝานไม่คิดว่าผู้หญิงอย่างเผยอีม่อจะมีความกล้าพอมาปั่นหัวเขาได้!

เงินเดิมพันระดับหลายพันล้านเชียวนะ!

คนปกติทั่วไปคงจะหมอบไปตั้งนานแล้ว!

หรือว่าไพ่ในมือของฉู่เซียวจะเป็นไพ่ตองจริงๆ?

จะเป็นไปได้ยังไงกัน!

คนสามคนเล่นจาจินฮวา แล้วมีไพ่ตองโผล่มาพร้อมกันถึงสามชุดงั้นหรือ? ไพ่ตองของเขาคือ 3 ของหลงอ้าวเทียนคือ 2 ดังนั้นไพ่ตองของฉู่เซียวก็ต้องใหญ่กว่าของเขาแน่นอน!

เย่ฝานนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และหันขวับไปมองหลงอ้าวเทียนทันที ภายในดวงตาของอีกฝ่าย เขาได้เห็นแววตาแห่งการเย้ยหยันขั้นสุด!

ในที่สุดเขาก็เข้าใจ

ที่แท้... เขาก็เป็นแค่ตัวตลกมาตลอดเลยสินะ!

ตั้งแต่ต้นจนจบ ฉู่เซียวเอาแต่แสร้งทำเป็นหมูเพื่อหลอกกินเสือ จงใจทำให้เขาและหลงอ้าวเทียนลดความระแวดระวังลง จากนั้นในวินาทีชี้เป็นชี้ตาย ก็ได้วางหมากซ้อนกลอันน่าสะพรึงกลัวนี้ขึ้นมา!!!

ในเกมไพ่จาจินฮวาแบบผู้เล่นสามคน เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีไพ่ตองโผล่มาสองชุดในตาเดียว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสามชุดเลย!

ถ้ามันโผล่มาจริงๆ!

มันต้องเป็นการวางหมากจัดฉากแน่ๆ!

เขาโดนฉู่เซียวโกงเข้าให้แล้ว!

พนักงานแจกไพ่กดกระดิ่งเพื่อเตือนอีกครั้ง "ถึงตาคุณแล้วครับ! คุณต้องการจะจ่าย 100 ล้านเพื่อดูไพ่ของคู่แข่งหรือไม่!"

เย่ฝานอ้าปากค้าง "ฉัน... ฉัน..."

เขาพูดตะกุกตะกัก!

หลงอ้าวเทียนแค่นเสียงเย็นชา "หึ! แกจะลังเลอะไรอยู่อีก? รีบๆ จ่าย 100 ล้านเพื่อดูไพ่ของหมอนั่นสิ!"

บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัด ทุกคนต่างเฝ้ารอคอย

ผลแพ้ชนะกำลังจะถูกตัดสินแล้ว!

ในวินาทีนั้นเอง

เผยอีม่อรู้สึกเหมือนชุดชั้นในของเธอเปียกชุ่ม ฝ่าเท้าเต็มไปด้วยเหงื่อ ทว่าใบหน้าของเธอกลับเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและเด็ดเดี่ยวขณะเอ่ยว่า "ลืมเรื่อง 100 ล้านไปซะเถอะ! คุณแค่เทหมดหน้าตักด้วยชิปที่เหลืออยู่ก็พอแล้ว!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้!

ผู้คนรอบข้างต่างพากันตะโกนเชียร์ "เปิดเลย! เปิดเลย! เปิดเลย!..."

ทุกคนอยากให้เย่ฝานเปิดไพ่

"ฉัน... หมอบ!"

เย่ฝานทรุดตัวลงราวกับลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม เมื่อมองดูชิป 40 ล้านที่เหลืออยู่ตรงหน้า เขาก็รู้สึกหดหู่อย่างบอกไม่ถูก

เกือบ 1700 ล้านเลยนะ!

มลายหายไปในชั่วพริบตา!

เงินเก็บครึ่งค่อนชีวิตของเขาหายวับไปแบบนี้เลย!

แถมเขายังไม่มีความกล้าพอที่จะดูไพ่ในตอนจบด้วยซ้ำ!

"ที่แท้แกก็รู้มาตลอดเลยสินะ!"

เย่ฝานค่อยๆ เงยหน้าขึ้น สายตาอันเย็นเยียบของเขาจ้องเขม็งไปที่หลงอ้าวเทียนฝั่งตรงข้าม

หลงอ้าวเทียนสูดซิการ์เข้าปอดลึกๆ แล้วกล่าวว่า "ความจริงแล้ว ตั้งแต่แรกเริ่ม ฉันก็ตระหนักได้แล้วว่าฉู่เซียวคือยอดฝีมือ! เขาทำเหมือนจับไพ่ไม่เป็นด้วยซ้ำ แต่ที่จริงเขาได้ลบร่องรอยที่พวกเราทำตำหนิไว้จนหมดสิ้น! แกคิดว่าที่แกชนะมาทั้งคืนเป็นเพราะดวงของตัวเองงั้นเหรอ? อย่าไร้เดียงสาไปหน่อยเลย!"

"ตอนแรก ฉันคิดว่าเป้าหมายของฉู่เซียวคือแก! ไม่คิดเลยว่าฉันเองก็จะเป็นเป้าหมายของเขาด้วย!"

"คืนนี้ พวกเราแพ้กันทั้งคู่!"

"ไพ่ตองของฉันคือ 2 ไพ่ตองของแกคือ 3! เรื่องบังเอิญแบบนี้ใครจะไปเชื่อลง?"

น้ำเสียงของเขาราบเรียบดุจบ่อน้ำนิ่ง แฝงไปด้วยความเย้ยหยันตัวเอง

น่าขันสิ้นดี!

น่าขันซะไม่มี!

หลงอ้าวเทียนต้องการจะวางกับดักเล่นงานฉู่เซียว แต่ฉู่เซียวกลับเห็นเขาเป็นหมูฉลองปีใหม่แล้วจับเชือดซะงั้น...

อีกด้านหนึ่ง

"ฉันชนะแล้ว! พวกเราชนะแล้ว!" เผยอีม่อพึมพำ ร่างกายของเธออ่อนระทวยก่อนจะทิ้งตัวลงในอ้อมกอดของฉู่เซียว เธอร้องไห้ออกมาด้วยความตื่นเต้น "ฉู่เซียว พวกเราชนะแล้วจริงๆ!"

ฉู่เซียวส่งยิ้มบางๆ "คุณจะตื่นเต้นไปทำไม? ก็แค่เงินไม่กี่พันล้านเอง!"

เผยอีม่อหัวเราะทั้งน้ำตา "ตาบ้า คุณนี่กล้าบ้าบิ่นจริงๆ เลย! คุณไม่รู้หรอกว่าเมื่อกี้ฉันประหม่าแค่ไหน!"

ทันทีที่เธอพูดจบ

เย่ฝานและหลงอ้าวเทียนต่างก็ชะงักงัน พวกเขาลุกพรวดขึ้นมาทีละคน จ้องมองไปที่ไพ่สามใบซึ่งยังไม่ได้ถูกเปิดออก

หรือว่า...

หรือว่าไพ่ของฉู่เซียวจะไม่ได้ใหญ่โตอะไรเลย?

เย่ฝานตบโต๊ะทันที พลังลมปราณของเขาปะทุขึ้น พลิกไพ่บนโต๊ะให้หงายหน้าขึ้น

ประจักษ์แก่สายตา!

ไพ่ทั้งสามใบ 6, 9 และ 8 ปรากฏสู่สายตา!

เงียบงัน!

เงียบสงัดราวกับป่าช้า!

"6 9 8?? เป็น 6 9 8 ได้ยังไง! ทำไมถึงเป็น 6 9 8!"

เย่ฝานคำรามลั่น ดวงตาของเขาแดงก่ำราวกับสีเลือด ประหนึ่งอยากจะกินเลือดกินเนื้อคน

6 9 8...

ไพ่พรรค์นี้มันไร้ค่าสิ้นดี!

พรวด!

เย่ฝานโกรธจัดจนหัวใจแทบวาย เขากระอักเลือดคำโตออกมาตรงนั้น เขาด่าทออย่างดุร้าย "นังสารเลว! แกกล้าปั่นหัวฉันงั้นเหรอ!"

เผยอีม่อตื่นตระหนกเล็กน้อยกับท่าทางของเขา แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีฉู่เซียวอยู่เคียงข้าง เธอจึงไม่รู้สึกหวาดกลัวเท่าไหร่นักพลางกล่าวว่า "อะไรกัน! ก็เกมจาจินฮวาเขาก็เล่นกันแบบนี้ไม่ใช่เหรอ! คุณหมอบไปเองแล้วจะมาโทษฉันได้ยังไง! เมื่อกี้ฉันอุตส่าห์เสนอให้คุณดูไพ่ฉันแล้วนะ!"

เย่ฝานถึงกับพูดไม่ออก จิตสังหารในดวงตาของเขาเข้มข้นจนแทบจะจับต้องได้ จู่ๆ เขาก็แค่นเสียงหยัน "ดี! ดีมาก! ฉันยอมรับความพ่ายแพ้!"

เขากัดฟันกรอด เค้นเสียงออกมาทีละคำ ดวงตาเบิกกว้างแทบถลนด้วยความโกรธแค้น!

หลงอ้าวเทียนหัวเราะลั่น ปรบมือชื่นชม "ดี ดี ดี! ช่างเป็นการสังหารคน ทำลายจิตใจ ได้อย่างยอดเยี่ยมจริงๆ! ฉู่เซียว นายทำให้ฉันหูตาสว่างแล้วจริงๆ!"

"เพียงแต่ฉันไม่เข้าใจเลย ในเมื่อนายสามารถทำไพ่ตองให้ตัวเองได้อย่างง่ายดาย! ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองได้ไพ่ขยะแทนล่ะ?"

"แบบนั้นมันไม่เสี่ยงเกินไปหน่อยเหรอ? นายไม่กลัวว่าเย่ฝานจะเปิดดูไพ่บ้างหรือไง?"

ขณะที่เขาพูดเช่นนี้

มันแทบจะเป็นการกล่าวหา ชี้เป้าว่าฉู่เซียวได้ทำการโกงไพ่

ฉู่เซียวหัวเราะเบาๆ อยู่ในใจ เงินไม่กี่พันล้านไม่ได้มีความหมายอะไรกับเขาเลย ต่อให้เย่ฝานจะเปิดไพ่ดูจริงๆ ก็ไม่เป็นไร ท้ายที่สุดแล้ว เย่ฝานก็อยู่ในรายชื่อสังหารของระบบอยู่ดี ไม่ช้าก็เร็วหมอนั่นก็ต้องตายด้วยน้ำมือของเขาอยู่แล้ว

"คุณพูดอะไรของคุณ? ระดับฉู่กรุ๊ปของผมจำเป็นต้องโกงด้วยเหรอ? อีกอย่าง ผมไม่ได้เป็นคนสับไพ่พวกนี้สักหน่อย! แล้วผมก็ไม่ได้เป็นคนแจกด้วย! ทุกคนก็เห็นกันหมด!"

"คุณคิดว่าน้องสาวผมโกงเหรอ? แกเพิ่งจะ 8 ขวบเองนะ!"

ฉู่เซียวกล่าวด้วยท่าทีสบายๆ

เหล่านักพนันรอบข้างก็เริ่มมีปฏิกิริยาตาม

มีคนตะโกนขึ้นมา "สุดยอด! ยอดเยี่ยมไปเลย! ถือไพ่ขยะ แต่กลับขู่คู่แข่งจนยอมหมอบทั้งๆ ที่มีไพ่ตองเนี่ยนะ! นี่มันการวางหมากที่น่าสะพรึงกลัวจริงๆ! นี่แหละคือแก่นแท้ของจาจินฮวา!"

"โคตรเซียนพนันบ้าบออะไรกัน! น่าขายหน้าชะมัด! แพ้แล้วพาลไปกล่าวหาว่าคนอื่นโกง! หน้าไม่อายจริงๆ!"