บทที่ 3 โอ้โห! ตาทิพย์! สุดยอด!

【ติ๊ง!】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสำเร็จ: กู้หน้าให้พี่ชาย!】

【ได้รับรางวัล: แต้มความสะใจ 1000 แต้ม!】

เสียงของระบบดังขึ้น

ฉู่เซียวยิ้มบางๆ ไม่พูดอะไร เขาเหม่อมองทิวทัศน์ที่พาดผ่านไปนอกหน้าต่างรถ ราวกับกำลังมองดูช่วงเวลาแห่งความเยาว์วัยที่สูญเสียไปตลอดระยะเวลา 3 ปีที่ผ่านมา

หลังจากผ่านความยากลำบากมามากมาย ในที่สุดเขาก็ไม่อาจหลีกหนีโชคชะตาที่จะต้องสืบทอดธุรกิจของตระกูลไปได้

การสืบทอดธุรกิจของตระกูลก็ไม่ได้แย่นักหรอก

ขบวนรถแล่นไปตามทาง เพียงไม่กี่นาทีก็มาถึงเขตวิลล่าอวี้หูวาน ซึ่งเป็นย่านวิลล่าที่หรูหราที่สุดในเมืองเจียงไห่

"ให้ตายเถอะ พวกเรามาทำอะไรที่นี่เนี่ย!"

หวังเฉิงก้าวลงจากรถ มองดูการตกแต่งอันหรูหราและสวนอันกว้างใหญ่รอบกายด้วยสีหน้าตกตะลึง ภายใต้แสงไฟยามค่ำคืน มันช่างงดงามจนแทบหยุดหายใจ

"ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ นายน้อย!"

พี่เลี้ยงและแม่บ้านหลายสิบคนยืนรออยู่ที่หน้าประตู โดยเข้าแถวเรียงกันสองฝั่ง

ฉู่เซียวลงจากรถแล้วพยักหน้ารับ "ขอบใจทุกคนที่เหนื่อยนะ!"

หวังเฉิง: "...!!!"

"บ้าไปแล้ว! นี่มัน... นี่บ้านของนายจริงๆ เหรอเนี่ย?? นายเป็นทายาทเศรษฐีงั้นเหรอ?"

เขาอุทานออกมา

ฉู่เซียวส่ายหน้า "ฉันไม่ใช่ทายาทเศรษฐีรุ่นที่ 2 หรอกนะ ถ้าจะพูดให้ถูก ฉันเป็นทายาทเศรษฐีรุ่นที่ 3 ต่างหาก ที่นี่คือบ้านของคุณปู่ฉันเอง!"

หวังเฉิง: "...!"

ท่ามกลางแสงไฟสว่างไสว ชายชราในชุดสูทคอตั้งเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ตบไหล่ฉู่เซียวแล้วหัวเราะร่วน "ไอหยา หลานรักของปู่ ในที่สุดก็กลับมาแล้ว! ให้ปู่ดูหน่อยสิ อืม! ผอมลงไปเยอะเลยนะ! นี่คงเป็นเพื่อของหลานใช่ไหม ทำไมยังไม่แนะนำให้รู้จักอีกล่ะ?"

ชายชรายังคงดูกระฉับกระเฉงเหมือนเช่นเคย

ฉู่เซียวรู้สึกโล่งใจและพยักหน้ารับ "เขาชื่อหวังเฉิงครับ เป็นพี่ชายที่ดูแลผมมาตลอด"

หวังเฉิงรีบยืนตรงและเอ่ยทักทายอย่างนอบน้อม "สวัสดีครับคุณท่าน! ผมคือพี่ชายที่ดีของฉู่เซียว..."

ชายชราผู้นี้มีนามว่า ฉู่เจียงเหอ อดีตผู้ทรงอิทธิพลที่เคยเรียกพายุเรียกฝนได้ เขาพยักหน้า ตบไหล่หวังเฉิงแล้วพูดว่า "พ่อหนุ่ม หลานควรจะลดน้ำหนักบ้างนะ! ปล่อยให้อ้วนแบบนี้ระวังจะเป็นโรคความดัน เบาหวาน และไขมันในเลือดสูงเอานะ!"

หวังเฉิง: "เอ่อ ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ!"

ในเวลานี้ หวังเฉิงรู้สึกอึดอัดใจอยู่ลึกๆ เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่รู้สึกปวดใจเหลือเกิน

สถานการณ์มันคืออะไรกันเนี่ย?

เอ๊ะ?

เกิดอะไรขึ้นกันแน่!

เพื่อนรักที่คบกันมาหลายปี ดันกลายเป็นทายาทมหาเศรษฐีรุ่นที่ 3 ระดับซูเปอร์มหาเศรษฐีงั้นเหรอ?

นี่มัน... ปวดร้าวยิ่งกว่าโดนฆ่าเสียอีก!

ไหนตกลงกันแล้วไงว่าพวกเราจะเป็นไอ้ขี้แพ้ด้วยกัน จะโสดด้วยกัน และเป็นหมาเลียด้วยกัน แล้วจู่ๆ นายกลับบ้านไปรับมรดกเป็นหมื่นๆ ล้านได้ยังไง?

แบบนี้ใครมันจะไปทำใจรับได้!

หวังเฉิงกัดฟันกรอด อิจฉาจนแทบจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ เขาไม่อาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้ ทว่าลึกๆ แล้วเขากลับรู้สึกยินดีกับฉู่เซียวอย่างแท้จริง

เพื่อนแท้ก็คือเพื่อนแท้ ความเป็นพี่น้องมันอยู่ในสายเลือด!

แต่ทำไมฉันถึงไม่มีมรดกหมื่นล้านรอให้สืบทอดที่บ้านบ้างล่ะ!

แล้วเมื่อกี้ฉันอุตส่าห์ปลอบใจเขาด้วยความหวังดี?

แล้วใครหน้าไหนจะมาปลอบใจฉันบ้างล่ะ!

สวรรค์ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย!

คืนนั้น ชายชราฉู่เจียงเหอจัดงานเลี้ยงต้อนรับด้วยอาหารและไวน์ชั้นเลิศ

หวังเฉิงดื่มหนักจนเมาหัวราน้ำ

เมื่อเห็นว่าเขาเมาจนหลับไปแล้ว

ชายชราฉู่เจียงเหอก็เปลี่ยนสีหน้าแววตาคมกริบ "หลานรัก ในเมื่อหลานกลับมาแล้ว ก็มีเรื่องที่ต้องจัดการให้เรียบร้อย"

มุมปากของฉู่เซียวยกขึ้นเล็กน้อย "คุณปู่กำลังพูดถึงเรื่องการแต่งงานกับลูกสาวตระกูลหลี่ใช่ไหมครับ?"

ชายชราฉู่เจียงเหอพยักหน้าและยิ้มรับ "ถูกต้อง เมื่อ 3 ปีก่อนหลานหนีไปโดยไม่ได้บอกกล่าว สัญญาการแต่งงานนี้ก็ควรจะสะสางให้จบเสียที แม่หนูคนนั้นกำลังรอหลานอยู่นะ!"

ฉู่เซียวพยักหน้ารับ "อ้อ เข้าใจแล้วครับ"

เมื่อ 3 ปีก่อน เหตุผลที่เขาทะเลาะกับครอบครัวแล้วหนีออกจากบ้าน ก็เพราะเขาต่อต้านการคลุมถุงชนและการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ของตระกูล โดยเขาต้องการไขว่คว้าหาสิ่งที่เรียกว่ารักอิสระ

แต่ตอนนี้ เขากลับมาแล้ว

และก็อย่างที่คุณปู่บอก เรื่องนี้ควรจะต้องมีบทสรุปเสียที

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

แสงแดดสีทองสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง

ฉู่เซียวขยี้ตา เลิกผ้าห่มกำมะหยี่ราคาแพงออก ปีนลงจากเตียงไม้หนานมู่ขนาดใหญ่ และบิดขี้เกียจ เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นทิวทัศน์ของทะเลสาบและศาลาพักผ่อน เขาก็อดรู้สึกตื้นตันใจไม่ได้

บ้านหลังนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายความเก่าแก่ในทุกตารางนิ้ว ทว่ากลับไม่ทิ้งความหรูหราและสูงส่ง

ถ้าเขาจำไม่ผิด

เตียงไม้หนานมู่โบราณที่เขานอนอยู่นี้ เป็นเตียงที่คุณปู่ประมูลมาด้วยเงินกว่า 60 ล้านหยวนเมื่อหลายปีก่อน และมอบให้เขาใช้นอน

ดูสิว่าครอบครัวดูแลเขาดีแค่ไหน!

การเป็นเด็กดีมันก็ดีแบบนี้แหละไม่ใช่หรือไง?

และการคลุมถุงชนก็เป็นเรื่องที่ดีออก จะมีชายโสดสักกี่คนที่ใฝ่ฝันอยากจะได้โอกาสแบบนี้แต่ก็ยังทำไม่ได้!

ในสังคมปัจจุบัน ความกดดันของครอบครัวธรรมดาๆ ที่อยากจะหาภรรยาเพื่อแต่งงานและมีลูกนั้นสูงมาก ทั้งเรื่องบ้าน รถ สินสอด ทองหมั้น งานแต่งงาน มีอะไรบ้างล่ะที่ข้ามไปได้?

【ติ๊ง!】

【โฮสต์ต้องการใช้สิทธิ์เปิด 【คลังไอเทมสุดฟิน】 ฟรีประจำวัน เพื่อเลือกไอเทมหรือไม่?】

เสียงของระบบดังขึ้น

มุมปากของฉู่เซียวยกขึ้นและเอ่ยว่า "งั้นรบกวนระบบด้วย! รีบเปิดให้ฉันที!"

ทันทีที่เขากล่าวจบ

【ติ๊ง!】

【กำลังสุ่มเลือกคลังไอเทมสุดฟินระดับเริ่มต้น...】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับตัวเลือก 3 ข้อดังต่อไปนี้ โปรดเลือกมา 1 ข้อ!】

【①. 【ทักษะการพนันระดับเทพ】 (นิ้วทองคำนี้มาจากนิยายแฟนตาซีระดับทั่วไป เมื่อเลือกแล้ว โฮสต์จะมีทักษะการพนันระดับเทพ คู่ควรกับฉายาโคตรเซียนเหนือเซียน! จะไม่มีใครในโลกนี้เป็นคู่มือของคุณได้! ยิ่งไปกว่านั้น ดัชนีโชคของคุณจะเพิ่มขึ้น 100% เมื่อเข้าร่วมการเดิมพันใดๆ)!】

【②. 【ทักษะการขับขี่เหนือชั้น】 (นิ้วทองคำนี้มาจากนิยายแฟนตาซีเบาสมองระดับทั่วไป เมื่อเลือกแล้ว โฮสต์จะมีทักษะการขับขี่ระดับสุดยอด ไม่ว่านักขับหน้าไหนก็เป็นแค่ขยะเมื่ออยู่ต่อหน้าคุณ)!】

【③. 【ตาทิพย์】 (นิ้วทองคำนี้มาจากนิยายแฟนตาซีเบาสมองระดับทั่วไป เมื่อเลือกแล้ว โฮสต์จะมีความสามารถในการมองทะลุปรุโปร่ง!】

【หมายเหตุ: ไอเทมสุดฟินที่รีเฟรชใหม่ทุกวันจะไม่หายไป โฮสต์สามารถใช้แต้มความสะใจเพื่อซื้อเพิ่มเติมได้!】

เสียงของระบบดังขึ้น

อะไรนะ!

ตาทิพย์งั้นเหรอ?

ความสามารถนี้มันระดับท้าทายสวรรค์ชัดๆ

แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว

ยิ่งวันนี้เขาต้องไปพบคู่หมั้นที่หลี่กรุ๊ปด้วย!

ขอเช็กของดูหน่อยเถอะน่า ไม่ได้ขอมากไปใช่ไหม?

"พี่ระบบ เลือกตาทิพย์ให้ฉันที อย่าคิดลึกนะ ฉู่เซียวคนนี้เป็นสุภาพบุรุษตัวจริง!" ฉู่เซียวแกล้งกระแอมไอโดยไม่มีทีท่าว่าจะเขินอายเลยแม้แต่น้อย

【ติ๊ง!】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เลือก 【ตาทิพย์】 กำลังดำเนินการผูกมัดความสามารถ!】

ในวินาทีต่อมา

ฉู่เซียวรู้สึกว่าดวงตาของเขาเย็นวาบ เขากะพริบตาและเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า "โอ้โห~~ เป็นทักษะที่ดีจริงๆ ด้วย"

ในขณะนั้นเอง

ประตูห้องของเขาก็ถูกผลักออก มีหัวเล็กๆ โผล่เข้ามาและพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า "พี่ใหญ่ คุณปู่เรียกให้ไปทานอาหารเช้าค่ะ"

ผู้ที่พูดอยู่ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นฉู่หลิงอิน น้องสาวแท้ๆ ของเขาเอง ซึ่งปีนี้เธออายุ 8 ขวบแล้ว

ด้วยความคิดเพียงชั่ววูบ ฉู่เซียวก็ปิดการทำงานของตาทิพย์ในทันที

ถึงแม้ความสามารถนี้จะดี แต่ก็ไม่ควรใช้อย่างพร่ำเพรื่อ ถ้าเผลอไปเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นเข้า อาจจะทำให้ตาเป็นกุ้งยิงเอาได้

ระหว่างมื้ออาหาร

ฉู่เซียวก็ถามขึ้นว่า "เอ๊ะ? หวังเฉิงล่ะ? เขายังไม่ตื่นเหรอ?"

ชายชราฉู่เจียงเหอยิ้มและตอบว่า "เพื่อนของหลานน่ะเหรอ เขาออกไปตั้งแต่เช้าตรู่แล้วล่ะ สงสัยจะรีบไปทำงานน่ะ ว่าแต่ หลานรัก วันนี้หลานจะไปที่หลี่กรุ๊ป มีแผนการยังไงบ้าง?"

ฉู่เซียวถึงกับอึ้งไปกับคำถามนั้นและถามกลับว่า "คุณปู่ไม่ได้จัดการทุกอย่างไว้แล้วเหรอครับ? ผมก็แค่ไปพบคู่หมั้น ไปเดต กินข้าว แล้วก็ดูหนัง มันจะไปมีปัญหาอะไรล่ะครับ!"

ชายชราฉู่เจียงเหอหรี่ตาลงและหัวเราะ "เมื่อ 3 ปีก่อน หลานปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้ ทำให้ทั้ง 2 ตระกูลต้องเสียหน้าอย่างมาก ตอนนี้หลี่กรุ๊ปมีอำนาจและกำลังรุ่งเรืองสุดขีด แถมแม่หนูคนนั้นก็เก่งกาจและมีความคิดเป็นของตัวเอง ถ้าหลานดุ่มๆ เข้าไปแบบนั้น ปู่เกรงว่าหลานจะโดนเมินเอาน่ะสิ!"

ฉู่เซียวรู้สึกงุนงงและเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างลางๆ จึงโพล่งออกมาว่า "คุณปู่... คุณปู่ไม่ได้จัดการอะไรไว้เลยใช่ไหมครับ?"

ชายชราฉู่เจียงเหอพยักหน้ารับแล้วพูดว่า "ถูกต้อง! เมื่อ 3 ปีก่อนหลานไม่ต้องการเธอ และต่อมาพวกเขาก็เป็นฝ่ายถอนหมั้นเรา เพราะฉะนั้น! หลานต้องจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง!"

ถอนหมั้นแล้ว?

ให้ตายเถอะ!

สติของฉู่เซียวถึงกับแตกกระเจิงเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาพูดขึ้นว่า "ในเมื่อพวกเขาถอนหมั้นไปแล้ว แล้วเราจะไปรีบร้อนตามง้อเขาทำไมล่ะครับ! ถอนหมั้นก็คือถอนหมั้น! อย่างแย่ที่สุด คุณปู่ก็หาคนอื่นให้ผมสิครับ ลูกสาวตระกูลหวัง ลูกสาวตระกูลจาง หรือไม่ก็คุณหนูตระกูลหลิว ใครก็ได้ครับ ผมไม่เลือกหรอก"

เมื่อได้ยินหลานชายคนโตพูดเช่นนี้ ฉู่เจียงเหอก็รู้สึกสะเทือนใจ ดูเหมือนว่าหลานชายของเขาจะต้องทนทุกข์ทรมานมาไม่น้อยตลอดช่วงหลายปีที่ผ่านมา จนกลายเป็นคนที่เจนโลกและมีชั้นเชิงมากขึ้น

"ไอ้เด็กบ้า ฝันไปเถอะ แกคิดว่าการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ของตระกูลใหญ่ๆ และกลุ่มธุรกิจอย่างพวกเรามันง่ายนักเหรอ? การหาภรรยาที่ดีและเหมาะสมจะนำความเจริญรุ่งเรืองมาให้ถึง 3 ชั่วอายุคนเลยนะ ยังไงซะ ปู่ก็มีเรื่องจะบอกแกแค่เรื่องเดียว นั่นคือเมื่อ 3 ปีก่อนแกทำผิด และแกต้องชดใช้ด้วยการตามจีบลูกสาวตระกูลหลี่กลับมาให้ปู่ให้ได้ แม่หนูคนนั้นเป็นเด็กดี ปู่ชอบเธอมาก และที่สำคัญที่สุดคือ เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลหลี่ เข้าใจไหม!"

"...! คุณปู่ครับ แล้วถ้าผมจีบเธอไม่ติดล่ะครับ?"

"ถ้าแกพาเธอกลับมาไม่ได้ ทรัพย์สินนับหมื่นล้านของตระกูลฉู่ก็จะต้องตกเป็นของน้องชายแกทั้งหมด!"

"น้องชาย? น้องชายที่ไหนครับ?"

ฉู่เซียวถึงกับอึ้งไปในทันที

ในความทรงจำของเขา เขาเป็นลูกชายคนเดียว แล้วน้องชายมาจากไหนกัน?

ชายชราฉู่เจียงเหอแค่นเสียงและพูดว่า "พ่อของแกหาแม่เลี้ยงให้แก แล้วก็มีลูกชายจ้ำม่ำชื่อฉู่เจี๋ย ตอนนี้อายุได้ 2 ขวบครึ่งแล้ว"

ฉู่เซียว: "...! ให้ตายเถอะ! ไหนเขาบอกว่ารักแค่แม่ของผมคนเดียว และจะไม่แต่งงานใหม่ตลอดชีวิตไงล่ะ? คำพูดของลูกผู้ชายมันเชื่อถือไม่ได้เหมือนผีหลอกจริงๆ! แม่ของผมจะต้องไม่ให้อภัยเขาในปรโลกแน่ๆ"

"ทั้งหมดนั่นมันไม่ใช่เพราะเรื่องวุ่นวายที่แกก่อหรือไง? ถ้าแกไม่ทะเลาะกับเขาแล้วหนีออกจากบ้าน เขาจะหาแม่เลี้ยงให้แกเหรอ? ตอนนี้แกก็จัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองแล้วกัน เดิมทีเมื่อ 3 ปีก่อน ถ้าแกยอมแต่งงานกับหนูหลี่แต่โดยดี แล้วเข้าไปเรียนรู้งานในบริษัท แกก็คงจะกุมอำนาจเบ็ดเสร็จได้ภายในไม่กี่ปี ตอนนี้แกเสียเวลาไปเปล่าๆ 3 ปี คอยดูละกันว่าแกจะทำยังไงต่อไป ตอนนี้ในฉู่ซื่อกรุ๊ปมีแต่คนของแม่เลี้ยงแกเต็มไปหมด แกอยากจะสืบทอดธุรกิจของตระกูลเหรอ? มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ!"

ชายชราฉู่เจียงเหอจงใจพูดเช่นนั้น

เมื่อได้ยินดังนั้น

ฉู่เซียวก็ถึงกับพูดไม่ออก จู่ๆ เขาก็มีน้องชายโผล่มาแย่งมรดกซะอย่างนั้น!

และแม่เลี้ยงคนนั้นฟังดูน่าเกรงขามมาก เธอคงไม่ใช่คนที่จะยอมอ่อนข้อให้ง่ายๆ ใช่ไหมล่ะ?

นี่มันหายนะชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?

"เอ่อ... ตกลงครับ ผมเข้าใจแล้ว คุณปู่ครับ ถ้าอย่างนั้นผมไปก่อนนะครับ"

"ไอ้เด็กโง่นี่จะไปไหน?"

"ก็คุณปู่พูดเองไม่ใช่เหรอครับ? ว่าให้ไปที่หลี่กรุ๊ปไง! ผมจะไปดูหน้าลูกสาวตระกูลหลี่ก่อน ว่ารูปร่างหน้าตาเป็นยังไงบ้าง ถ้าสวย ผมก็จะฝืนใจตามจีบดู แต่ถ้าไม่ ก็ช่างหัวมันเถอะ!"

"หึหึหึ! ปู่เช็กมาให้เรียบร้อยแล้ว แม่หนูคนนั้นสวยราวกับนางฟ้า ผิวขาวผุดผ่อง..."

"คุณปู่ครับ รอยยิ้มของคุณปู่มันดูหื่นกามมากเลยนะครับ!!"

"...ไสหัวไปซะ!"