บทที่ 4: กลืนกินยางวาฬ! คว้าวงแหวนวิญญาณวงแรก

บทที่ 4: กลืนกินยางวาฬ! คว้าวงแหวนวิญญาณวงแรก

ในยุคสมัยนี้ ยางวาฬถูกมองว่าเป็นเพียงยาปลุกกำหนัดขนานหนึ่งเท่านั้น

แต่แท้จริงแล้ว สรรพคุณหลักของมันคือการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของร่างกาย ทะลวงเส้นประสาท เพิ่มพูนพลังปราณและโลหิต ตลอดจนขีดความสามารถในการรองรับวงแหวนวิญญาณ ทำให้วิญญาจารย์สามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณที่อายุเกินระดับของตนเองได้

หากหลินเย่เป็นเพียงคนที่มีพรสวรรค์ธรรมดาสามัญ ยางวาฬนี่แหละคือไพ่ตายที่จะช่วยให้เขาพลิกชะตาชีวิตในช่วงแรกเริ่มได้!

เขาปลดแม่กุญแจไม้และหยิบยางวาฬหมื่นปีออกมา

"ถึงเวลาที่แกต้องออกโรงแล้ว"

หลินเย่เริ่มเตรียมการกลืนกินยางวาฬทันที เขาใช้ความร้อนสูงทำให้ผิวด้านนอกอ่อนนุ่มลง ก่อนจะขจัดสิ่งเจือปนออกจนหมดจด

หลังจากเตรียมการกลืนกินยางวาฬเสร็จสรรพ

เขาก็กัดกินมันคำโตอย่างไม่ลังเล!

อึก~

รสชาติมันชวนสะอิดสะเอียนไม่เบาเลยแฮะ

แถมยังห่วยแตกสุดๆ!

เขากล้ำกลืนฝืนทนต่อความรู้สึกพะอืดพะอม และกลืนยางวาฬลงไปทั้งก้อน

ไม่นาน ความร้อนรุ่มรุนแรงก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง

มันทำให้เขารู้สึกทรมานอย่างแสนสาหัส!

หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมงเต็ม

หลินเย่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียง เหงื่อกาฬแตกพลั่กชุ่มโชกไปทั้งตัว

แต่เขาสัมผัสได้ถึงมัน

ร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ราวกับได้เกิดใหม่ มันช่างรู้สึกเบาสบายอย่างเหลือเชื่อ!

พละกำลังของเขาเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล!

มันทำให้เขารู้สึกได้เพียงสิ่งเดียว นั่นคือยอดเยี่ยม!

"หลังจากกลืนกินยางวาฬหมื่นปีเข้าไป วงแหวนวิญญาณวงแรกของฉันก็สามารถรองรับอายุเกิน 500 ปีได้อย่างแน่นอน ปัญหาคือฉันไม่รู้ว่าขีดจำกัดของมันอยู่ที่ตรงไหน ไม่รู้ว่ายอดฝีมืออย่างเชียนเต้าหลิวจะมีวิธีประเมินอายุวงแหวนวิญญาณสูงสุดที่วิญญาจารย์สามารถดูดซับได้คร่าวๆ หรือเปล่านะ" หลินเย่คิดในใจ ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นยืน

"ได้เวลาไปแล้ว"

เขาจัดเตรียมสัมภาระ สะพายกระเป๋าขึ้นบ่า แล้วเดินออกจากห้องที่เขาอาศัยอยู่มาหลายปี

วันรุ่งขึ้น รุ่งอรุณเบิกฟ้า

หลินเย่ตื่นขึ้นมาในที่พักแห่งใหม่ภายในตำหนักบูชา

เขาจัดการธุระส่วนตัวและรับประทานอาหารเช้าจนเสร็จสรรพ

เวลาแปดนาฬิกาตรง หลินเย่ก็เดินตามเชียนเต้าหลิวออกจากตำหนักบูชา มุ่งหน้าสู่ป่าซิงโต่วเพื่อหาวงแหวนวิญญาณวงแรก

"ในฐานะศิษย์สายตรงของข้า นับจากนี้ไป ข้าจะลงมือช่วยเจ้าหาวงแหวนวิญญาณด้วยตัวเองทุกวง" เชียนเต้าหลิวกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบบนรถม้า

"ขอบคุณครับท่านอาจารย์!" หลินเย่ยิ้มบางๆ ก่อนจะเอ่ยถาม "ท่านอาจารย์ ท่านคิดว่าวงแหวนวิญญาณวงแรกของผมควรมีอายุประมาณกี่ปีหรือครับ"

ในเมื่อรับเป็นศิษย์แล้ว

เชียนเต้าหลิวย่อมไม่เพียงแต่สอนหลินเย่ในเรื่องที่เกี่ยวกับการฝึกฝนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความรู้เกี่ยวกับทฤษฎีวิญญาณยุทธ์ด้วย

เชียนเต้าหลิวอธิบายอย่างใจเย็น "อาจารย์ขอถามเจ้าก่อน ปัจจัยหลักที่กำหนดอายุวงแหวนวิญญาณที่วิญญาจารย์สามารถดูดซับได้คืออะไร"

หลินเย่ตอบว่า "ผมคิดว่าน่าจะขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของร่างกาย วิญญาณยุทธ์ และความเข้ากันได้ระหว่างวงแหวนวิญญาณกับวิญญาณยุทธ์ครับท่านอาจารย์"

"ไม่เลว ดูเหมือนเจ้าจะพอมีความรู้ด้านทฤษฎีวิญญาณยุทธ์อยู่บ้าง" เชียนเต้าหลิวพยักหน้าอย่างพึงพอใจยิ่ง

เขาอธิบายอย่างละเอียด "หากเป็นวิญญาจารย์ที่มาจากครอบครัวชาวบ้านธรรมดา วงแหวนวิญญาณวงแรกก็คงจะรับได้ไม่เกิน 200 ถึง 300 ปี แต่หากเกิดในตระกูลมั่งคั่ง เติบโตมาด้วยยาบำรุงนานาชนิด มีร่างกายที่แข็งแรงสมบูรณ์ วงแหวนวงแรกก็สามารถรับอายุประมาณ 400 ปีได้สบายๆ"

"นี่คือความแตกต่างของอายุวงแหวนวิญญาณที่เกิดจากความแข็งแกร่งของร่างกาย"

"ส่วนความแตกต่างที่เกิดจากวิญญาณยุทธ์ ก็คือระดับคุณภาพของวิญญาณยุทธ์นั่นเอง ยิ่งวิญญาณยุทธ์มีคุณภาพสูงเท่าไหร่ ก็ยิ่งสามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณที่อายุมากขึ้นได้เท่านั้น เพราะท้ายที่สุดแล้ว วงแหวนวิญญาณก็ต้องหลอมรวมกับวิญญาณยุทธ์ ความแข็งแกร่งของวิญญาณยุทธ์จึงส่งผลอย่างมาก"

"โดยทั่วไปแล้ว วงแหวนวิญญาณที่วิญญาณยุทธ์สายสัตว์สามารถทนทานได้จะมีอายุสูงกว่าเล็กน้อย"

"สุดท้ายคือความเข้ากันได้ระหว่างวงแหวนวิญญาณกับวิญญาณยุทธ์ ยิ่งเข้ากันได้มากเท่าไหร่ ร่างกายก็จะยิ่งรับภาระน้อยลงเท่านั้น"

"หากมีวงแหวนวิญญาณที่เข้ากันได้ดี มีวิญญาณยุทธ์สายสัตว์ระดับแนวหน้า และมีร่างกายที่แข็งแกร่งจากการบำรุงมาตั้งแต่เด็ก หากครบทั้งสามข้อนี้ วงแหวนวงแรกก็สามารถรับอายุ 500 ปีขึ้นไปได้อย่างไม่มีปัญหา"

"แต่สำหรับเจ้านั้น..." เชียนเต้าหลิวกล่าวพลางเอื้อมมือไปสัมผัสโครงกระดูกของหลินเย่

เขาไม่รู้เลยจนกระทั่งได้สัมผัสมัน แต่พอสัมผัสแล้ว เขาก็ต้องตกตะลึง

เชียนเต้าหลิวเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ "นี่มัน! เป็นไปได้ยังไง! ศิษย์ข้า เจ้า! ทำไมร่างกายของเจ้าถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้"

ในฐานะพรหมยุทธ์สุดขีดจำกัดระดับ 99 การตรวจสอบโครงสร้างกระดูกและสมรรถภาพทางกายของคนคนหนึ่งไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

แต่เขาคิดไม่ตกว่าเด็กกำพร้าที่เติบโตมาด้วยเงินช่วยเหลือจากสำนักวิญญาณยุทธ์ จะมีร่างกายที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!?

'ก็ผมกินยางวาฬหมื่นปีเข้าไปแล้ว ร่างกายจะไม่แข็งแกร่งได้ยังไงล่ะ' หลินเย่พึมพำในใจ ก่อนจะตอบว่า "ท่านอาจารย์ ร่างกายของผมแข็งแกร่งมากเลยหรือครับ มันแข็งแกร่งขนาดไหนกัน!?"

เชียนเต้าหลิวสูดลมหายใจเข้าลึก "วงแหวนวงแรก 700 ปี สำหรับเจ้านั้นรับไหวอย่างแน่นอน!"

"ข้าไม่คาดคิดมาก่อนเลย! ศิษย์ข้า เจ้าเองก็มีร่างกายที่แตกต่างจากคนทั่วไป"

'700 ปี? ถ้างั้นวงแหวนวงที่สองเป็นระดับพันปีก็คงไม่มีปัญหาเหมือนกัน' หลินเย่คิดในใจ

"นั่นสินะ คนที่ถูกเทพทูตสวรรค์เลือกจะเป็นคนธรรมดาได้ยังไง" เชียนเต้าหลิวพยักหน้าเห็นด้วยกับตัวเองในใจ

เขายิ้ม "ศิษย์ข้า เจ้ามีโอกาสดูดซับวงแหวนวิญญาณที่อายุมากกว่านี้ แต่ไม่จำเป็นต้องดิ้นรนให้ถึงขีดจำกัดหรอก เพื่อความปลอดภัย ขอแค่วงแหวนวิญญาณวงแรกของเจ้ามีอายุเกิน 700 ปีก็เพียงพอแล้ว"

"ตกลงครับ ผมจะทำตามที่ท่านอาจารย์จัดแจง"

สำนักวิญญาณยุทธ์อยู่ไม่ไกลจากป่าซิงโต่วนัก ใช้เวลาเดินทางไม่ถึงครึ่งวันก็ถึง

ตลอดการเดินทาง สองศิษย์อาจารย์ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกัน ทำให้เริ่มคุ้นเคยกันมากขึ้น

ไม่นานนัก พวกเขาก็เดินทางมาถึง

"ไปกันเถอะ ตามข้ามา"

เชียนเต้าหลิวเดินนำหลินเย่เข้าไปด้านใน

ด้วยพลังจิตของเชียนเต้าหลิว ภายในรัศมีหนึ่งพันเมตร ไม่มีสิ่งใดเล็ดรอดการรับรู้ของเขาไปได้

การมียอดฝีมือระดับนี้เป็นผู้นำทาง การค้นหาสัตว์วิญญาณที่เหมาะสมย่อมเป็นเรื่องง่ายดายขึ้นมาก

ไม่ถึงสองชั่วโมง

เชียนเต้าหลิวก็พบสัตว์วิญญาณสายพันธุ์มังกรสีทองตัวหนึ่งอยู่ที่ริมหน้าผา

"มันคือมังกรแสงที่หายากยิ่ง แถมอายุของมันก็เพิ่งจะเกิน 700 ปีมานิดหน่อยด้วย" แววตาของเชียนเต้าหลิวเป็นประกาย เขาตบไหล่หลินเย่พลางกล่าวว่า "ศิษย์ข้า ดูเหมือนโชคของเราจะเข้าข้างแล้วล่ะ"

"มังกรแสงมีธาตุแสง ซึ่งสอดคล้องกับคุณสมบัติของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์ของเจ้า"

"และในเมื่อเป็นวิญญาณยุทธ์สายกระบี่ เจ้าก็ต้องเดินในสายโจมตี พลังโจมตีของมังกรแสงนั้นโดดเด่นมาก มันจะต้องมอบพลังโจมตีที่รุนแรงให้กับกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์ของเจ้าได้อย่างแน่นอน"

"เอาตัวนี้แหละ!"

เชียนเต้าหลิวพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าในพริบตา และไปปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้ามังกรแสงในชั่วอึดใจ

เจ้ามังกรตกใจกลัวสุดขีด!

แต่ก่อนที่มันจะทันได้ตอบสนองใดๆ

ปัง!

เชียนเต้าหลิวก็เตะมังกรแสงร่วงลงมาด้วยเท้าเพียงข้างเดียว

ฟิ้ว!

ตึง!

ร่างของมังกรแสงกระแทกพื้นอย่างแรง

มันตกลงมาห่างจากหลินเย่ไม่ถึงสิบเมตร แรงสั่นสะเทือนแผ่กระจาย และลมกระโชกแรงก็พัดชายเสื้อของเขาจนปลิวไสว

หลินเย่มองดูมังกรแสงที่กำลังจะสิ้นใจพลางอุทานว่า "แข็งแกร่งมาก... จบในพริบตาเลยงั้นเหรอเนี่ย?"

"ศิษย์ข้า รีบไปจัดการมันเร็วเข้า มันกำลังจะตายแล้ว"

"ครับ!"

หลินเย่ดึงสติกลับมา รีบก้าวไปข้างหน้า และแทงกระบี่ทะลุคอของมังกรแสงทันที

"ในที่สุด... ฉันก็กำลังจะได้ดูดซับวงแหวนวิญญาณวงแรกแล้ว ด้วยวงแหวนวิญญาณวงนี้ ฉัน หลินเย่ จะได้เป็นวิญญาจารย์อย่างเต็มตัวเสียที"

"มันจะมอบพลังแบบไหนให้กับฉันกันนะ?" หลินเย่เฝ้ารอด้วยความคาดหวังอย่างเปี่ยมล้น

เขารีบนั่งขัดสมาธิและเริ่มดูดซับวงแหวนวิญญาณทันที

วงแหวนวิญญาณสีเหลืองค่อยๆ ลอยขึ้นจากร่างของมังกรและลอยมาสวมทับร่างของหลินเย่

วงแหวนวิญญาณเริ่มหลอมรวมเข้ากับร่างกายและวิญญาณยุทธ์ของเขา

พลังงานมหาศาลทะลวงพลังวิญญาณของหลินเย่ให้พุ่งพรวดไปถึงระดับ 11 ในรวดเดียว

แต่นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น!

ระดับ 12!

ระดับ 13!

ระดับ 14!

"อะไรนะ! เขาทะลวงพลังวิญญาณได้ถึง 4 ระดับรวดเดียวเลยหรือ พัฒนาการมันจะก้าวกระโดดเกินไปแล้ว" เชียนเต้าหลิวประหลาดใจเล็กน้อย

แต่ไม่นาน เขาก็ต้องตกตะลึง

เขาเบิกตากว้างอย่างฉับพลัน ราวกับได้เห็นภาพที่น่าเหลือเชื่อบางอย่าง