บทที่ 30: การต่อสู้กับเต่าแดงวงแหวนเงิน

บทที่ 30: การต่อสู้กับเต่าแดงวงแหวนเงิน กลืนกินเลือดเนื้อ เลื่อนระดับอีกครั้ง

ลู่เหวินเฝ้ามองสัตว์วิวัฒนาการทั้งสองตัวที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดภายในทะเลสาบเชียนซิงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน แม้เธอจะไม่รู้ว่าทำไมเจ้างูยักษ์ถึงเลือกที่จะลงมือในเวลานี้ แต่มันก็ช่วยชีวิตเธอไว้ได้อย่างไม่ต้องสงสัย

ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่งกับเจ้างูยักษ์สีดำสนิทตัวนั้น

"หรืองูยักษ์ตัวนี้จะเป็นงูดำที่ไป๋เฉิงเหยียนเคยพูดถึงก่อนหน้านี้?"

"มันเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เลยเหรอ?"

แต่มันก็ไม่น่าจะใช่ บางทีเธออาจจะคิดมากไปเอง

"โชคดีที่เป้าหมายของงูยักษ์ตัวนี้คือเต่ายักษ์นั่น ไม่อย่างนั้นหน่วยที่เจ็ดของเราคงจบเห่แน่ๆ ในวันนี้"

"เจ้างูยักษ์ตัวนี้ต้องรอคอยโอกาสนี้มานานแล้วแน่ๆ ตอนนี้สัตว์วิวัฒนาการขั้นที่ 2 สองตัวกำลังต่อสู้กันเอง"

"ไม่ว่าใครจะแพ้หรือชนะ ตั้งแต่นี้ต่อไปทะเลสาบเชียนซิงก็จะกลายเป็นเขตอันตรายระดับ B อย่างแท้จริง การมีสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อยู่ที่นี่ ถือเป็นภัยคุกคามครั้งใหญ่ต่อเมืองเจียงไห่ของเรา"

"ทะเลสาบเชียนซิงกว้างใหญ่ขนาดนี้ ภายหลังจะตามหามันให้พบแล้วจัดการกับภัยคุกคามนี้คงไม่ใช่เรื่องง่าย"

สมาชิกหน่วยผู้ผ่านการวิวัฒนาการคนหนึ่งเอ่ยขึ้นช้าๆ แม้จะรู้สึกโล่งใจ แต่พวกเขาก็ยังคงกังวล ทะเลสาบเชียนซิงได้กลายเป็นสถานที่อันตรายไปโดยสมบูรณ์แล้ว ต่อให้หน่วยที่เจ็ดของพวกเขาจะประจำการอยู่ที่นี่ ก็ทำได้เพียงเฝ้าระวังเท่านั้น พวกเขาไม่อาจรับมือกับสัตว์ประหลาดระดับนี้ได้เลย และทำได้เพียงรอให้เบื้องบนเจียดกำลังพลมาจัดการแก้ไขปัญหาให้

หากสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวตัวนี้ตัดสินใจขึ้นฝั่งเมื่อใด เมืองเจียงไห่ก็จะต้องตกอยู่ในอันตราย

ลู่เหวินไม่ได้เอ่ยสิ่งใดหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น เธอเก็บงำความคิดหนึ่งไว้ในใจ เพราะในวินาทีที่เจ้างูยักษ์ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน เธอได้ทำการโจมตีทางจิตใจใส่มันไปแล้ว

แม้เจ้างูยักษ์จะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ แต่เธอกลับรับรู้ได้ถึงอารมณ์บางอย่างจากตัวมัน

มันคือความโกรธแค้นและจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่มีต่อเต่าแดงวงแหวนเงิน และความรู้สึกคุ้นเคยที่มีต่อเธอ...

ใช่แล้ว ความรู้สึกคุ้นเคย

จากเต่าแดงวงแหวนเงิน เธอสัมผัสได้ถึงความโกรธแค้นอย่างสุดขีด ทว่าจากเจ้างูยักษ์ตัวนั้น เธอกลับสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่ตรงกันข้าม นั่นก็คือความคุ้นเคย

ความคุ้นเคยนี้ยังเป็นสิ่งที่เธอจดจำได้เป็นอย่างดีอีกด้วย

ลู่เหวินไม่รู้ว่าการรับรู้ของเธอผิดพลาดหรือไม่ แต่เธอรู้ดีว่าเรื่องนี้จะแพร่งพรายออกไปไม่ได้เด็ดขาด

"ฉันคงจะเหนื่อยเกินไป ถึงขั้นเกือบจะคิดไปว่ามันคือน้องชายของตัวเองซะได้..."

ลู่เหวินพึมพำกับตัวเอง ไม่มีใครได้ยินคำพูดของเธอ เพราะความสนใจของทุกคนล้วนถูกดึงดูดไปด้วยแรงสั่นสะเทือนจากการต่อสู้อันดุเดือดภายในทะเลสาบเชียนซิง

ในเวลานี้ ภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องของลู่เจิง กลิ่นอายของเต่าแดงวงแหวนเงินก็ค่อยๆ อ่อนแรงลงในที่สุด

วินาทีที่เขาลงมือ ข้อมูลสถานะของเต่าแดงวงแหวนเงินก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

【เต่าแดงวงแหวนเงิน】 (กำลังวิวัฒนาการ)

【ระดับ】: ขั้นที่ 2 ระดับกลาง

【พลังรบ】: 28 (บาดเจ็บสาหัส; พลังรบกำลังฟื้นฟูอย่างรวดเร็วด้วยสาเหตุที่ไม่ทราบแน่ชัด)

เมื่อเห็นเช่นนี้ ลู่เจิงก็ยิ่งตกตะลึง เขาไม่คาดคิดเลยว่าเต่าแดงวงแหวนเงินที่โดนขีปนาวุธเข้าไปเต็มๆ จะยังมีพลังรบสูงถึง 28 แต้ม

สำหรับสาเหตุที่ไม่ทราบแน่ชัดตามที่ระบบระบุ ลู่เจิงพอจะเดาอะไรได้บ้าง มีความเป็นไปได้สูงว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับผลไม้วิญญาณเร้นลับ หากเขาลงมือช้ากว่านี้ ร่างแยกของเขาอาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันแล้วก็ได้

ร่างแยกที่มีพลังรบสูงถึง 31 แต้ม ไม่ยอมเปิดโอกาสให้เต่าแดงวงแหวนเงินได้ฟื้นตัว ทุกการโจมตีล้วนทุ่มเทสุดกำลัง พร้อมกับงัดพรสวรรค์ต่างๆ ออกมาใช้สลับกันไปมา

โชคดีที่ภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องของร่างแยก ความเร็วในการฟื้นฟูของเต่าแดงวงแหวนเงินนั้นไม่ทันกับการบาดเจ็บที่ได้รับ ทำให้มันอ่อนแอลงเรื่อยๆ ตอนนี้ หน้าต่างสถานะของมันเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

【เต่าแดงวงแหวนเงิน】 (กำลังวิวัฒนาการ)

【ระดับ】: ขั้นที่ 2 ระดับกลาง

【พลังรบ】: 5 (บาดเจ็บสาหัส)

ดูเหมือนว่าสรรพคุณของผลไม้วิญญาณเร้นลับจะหมดฤทธิ์ลงแล้ว และในสภาพนี้ เต่าแดงวงแหวนเงินก็ไม่อาจเป็นภัยคุกคามต่อร่างแยกของลู่เจิงได้อีกต่อไป

"เต่าแดงวงแหวนเงิน นี่แหละคือกฎแห่งป่า แกไม่ควรโจมตีพี่สาวของฉันเลย"

เมื่อมองดูเต่าแดงวงแหวนเงินที่นอนหมดสภาพอยู่ใต้ก้นทะเลสาบพร้อมกับหอบหายใจรวยริน ลู่เจิงก็อ้าปากเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมอีกครั้ง แล้วปิดฉากชีวิตของมันลงอย่างสมบูรณ์

แววตาสุดท้ายที่เต่าแดงวงแหวนเงินทอดมองมายังร่างแยกนั้นช่างซับซ้อน มันเต็มไปด้วยความเคียดแค้น ความโกรธเกรี้ยว ความไม่ยินยอม และยังมีร่องรอยของ... ความเวทนา

ทว่าลู่เจิงไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งนี้ พรสวรรค์ของเขาถูกใช้งาน เขี้ยวอันแหลมคมแทงทะลุกะโหลกของมัน โลหิตสาดกระเซ็นย้อมผืนน้ำบริเวณนั้นจนกลายเป็นสีแดงฉาน

สัตว์วิวัฒนาการขั้นที่ 2 อย่างเต่าแดงวงแหวนเงิน ผู้มีพลังมากพอจะครอบครองทะเลสาบเชียนซิง กลับต้องมาสิ้นใจลงภายใต้คมเขี้ยวของร่างแยก

"แน่นอน ถึงแม้จะไม่มีเรื่องในคืนนี้เกิดขึ้น แต่ไม่ช้าก็เร็ว แกกับฉันก็ต้องสู้กันจนตายไปข้างหนึ่งอยู่ดี ทะเลสาบเชียนซิงแห่งนี้ มีผู้ยิ่งใหญ่ได้เพียงแค่ตัวเดียวเท่านั้น"

ลู่เจิงเอ่ยช้าๆ ก่อนจะลากซากศพอันใหญ่โตของเต่าแดงวงแหวนเงินมุ่งหน้าลงสู่ส่วนลึกของทะเลสาบเชียนซิง

นี่ไม่ใช่แค่ซากศพธรรมดาๆ แต่มันคือแต้มพลังงานและพรสวรรค์ทางพันธุกรรม เขาจะไม่มีวันปล่อยโอกาสทองในการเก็บเกี่ยวซากศพนี้หลุดมือไปเด็ดขาด

เขายังคงเลือกที่จะไม่เปิดเผยตัวตน เพราะในตอนนี้เขายังไม่สามารถบอกความจริงกับพี่สาวได้ หากเขาปรากฏตัวออกไป มีแต่จะทำให้ผู้คนบนฝั่งตื่นตระหนกและหาทางกำจัดเขาเสียมากกว่า

จนกระทั่งตอนนั้นเอง ลู่เจิงเพิ่งจะสังเกตเห็นเสียงแจ้งเตือนจากระบบ

【กลืนกินเลือดของเต่าแดงวงแหวนเงินขั้นที่ 2 ได้รับแต้มพลังงาน 200 แต้ม】

【กลืนกินเลือดของเต่าแดงวงแหวนเงินขั้นที่ 2 ได้รับแต้มพลังงาน 200 แต้ม】

【กลืนกินเนื้อของเต่าแดงวงแหวนเงินขั้นที่ 2 ได้รับแต้มพลังงาน 150 แต้ม】

...

【ตรวจพบเนื้อสัตว์วิวัฒนาการ ต้องการสกัดพรสวรรค์ทางพันธุกรรมหรือไม่?】

เพียงแค่การต่อสู้ครั้งใหญ่เพียงครั้งเดียว แต้มพลังงานที่ได้รับก็พุ่งสูงถึงหลายพันแต้ม นี่แสดงให้เห็นว่าระดับของเต่าแดงวงแหวนเงินนั้นสูงส่งเพียงใด และภายในร่างกายของมันอัดแน่นไปด้วยพลังวิญญาณมหาศาลแค่ไหน

หลังจากลากซากของเต่าแดงวงแหวนเงินมาถึงพื้นที่โซน C ของทะเลสาบเชียนซิง ลู่เจิงก็หยุดลง เขาดึงซากนั้นเข้าไปในถ้ำใต้น้ำที่เคยค้นพบก่อนหน้านี้ แล้วเริ่มสวาปามอาหารอันโอชะ

หลังผ่านการต่อสู้ครั้งใหญ่ ร่างแยกสูญเสียพลังงานไปอย่างมหาศาลและต้องการการฟื้นฟูอย่างเร่งด่วน ลู่เจิงเองก็กระตือรือร้นที่จะเลื่อนระดับอีกครั้งเพื่อยกระดับพลังรบของตน

กลืนเลือดคำ เนื้อคำ หัวงูอันน่าสะพรึงกลัวที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดชูคอขึ้นสูง ดูราวกับอสูรกายจากขุมนรก ชวนให้ขนลุกขนพองอย่างยิ่ง

ซากอันใหญ่โตของเต่าแดงวงแหวนเงินมีปริมาณมากพอให้ร่างแยกได้อิ่มหนำไปอีกพักใหญ่

"สมกับเป็นเต่าพันปี กระดองนี่แข็งเอาเรื่องเลยแฮะ เคี้ยวกรุบๆ ดีเหมือนกัน"

"มิน่าล่ะเขาถึงบอกว่าตะพาบน้ำบำรุงกำลังชั้นยอด ยิ่งเป็นของป่ายิ่งดี เต่าแดงวงแหวนเงินขั้นที่ 2 ตัวนี้เรียกได้ว่าเป็นสุดยอดแห่งยาบำรุง ราชาเหนือราชาของแท้"

"สรรพคุณมันออกฤทธิ์แรงเกินไปแล้ว"

ลู่เจิงพึมพำกับตัวเอง แววตาฉายความรู้สึกกระอักกระอ่วนใจออกมา

เพราะในเวลานี้ หลังจากกลืนกินเลือดเนื้อของเต่าแดงวงแหวนเงินเข้าไปเป็นจำนวนมาก ร่างแยกก็เริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองเช่นกัน

แม้แต่ตอนที่มันพลิกตัวใต้ก้นทะเลสาบก็ยังดูเหมือนกำลังไถนา ทิ้งรอยทางยาวไว้บนพื้นดินใต้น้ำ ในขณะเดียวกัน สัตว์น้ำที่เผลอกลืนกินเลือดเต่าที่ลอยปะปนในกระแสน้ำ ก็พากันเริ่มต้นแผนการขยายพันธุ์อย่างคึกคัก

ทว่าสิ่งที่ลู่เจิงไม่รู้ก็คือ ร่างต้นของเขาที่กำลังนอนอยู่บนเตียงในขณะนี้ ก็ค่อยๆ กางเต็นท์ขึ้นมาอย่างช้าๆ จนแทบจะฉีกกางเกงนอนให้ขาดกระจุย

แค่เฉพาะเลือดของเต่าแดงวงแหวนเงินตัวนี้ หากนำออกไปขาย ต่อให้เป็นแค่ชามเล็กๆ ก็คงมีราคาสูงลิบลิ่วจนแตะเพดาน

ท่ามกลางความเพลิดเพลินในการกลืนกินเนื้อของเต่าแดงวงแหวนเงิน ลู่เจิงก็ไม่ลืมเรื่องหนึ่ง หัวงูขนาดมหึมาของเขาค่อยๆ หันไปมองยังส่วนที่ลึกยิ่งขึ้นของทะเลสาบเชียนซิง แววตาของเขาฉายความระแวดระวังออกมาวูบหนึ่ง

เขาไม่ลืมว่าตอนที่พบกับเต่าแดงวงแหวนเงินครั้งแรก มันก็ตกอยู่ในสภาพบาดเจ็บอยู่ก่อนแล้ว บาดแผลอันน่าสะพรึงกลัวบนหน้าท้องของมัน ไม่ใช่สิ่งที่สัตว์วิวัฒนาการทั่วไปจะฝากรอยเอาไว้ได้แน่

ยิ่งไปกว่านั้น สถานที่ที่เต่าแดงวงแหวนเงินกบดานอยู่ ก็ไม่ใช่บริเวณที่มีพลังวิญญาณหนาแน่นที่สุดในทะเลสาบเชียนซิงแต่อย่างใด มันเป็นเพียงแค่พื้นที่ระดับกลางเท่านั้น

ทำไมเต่าแดงวงแหวนเงินที่ทรงพลังขนาดนั้น ถึงไม่เข้าไปในส่วนที่ลึกกว่าของทะเลสาบเชียนซิง ซึ่งมีพลังวิญญาณหนาแน่นกว่าล่ะ?

นั่นก็มีคำอธิบายได้เพียงอย่างเดียว: ในส่วนที่ลึกที่สุดของทะเลสาบเชียนซิง มีสัตว์วิวัฒนาการอันน่าสะพรึงกลัวตัวหนึ่งซ่อนอยู่ และมันไม่เคยปรากฏตัวออกมาเลย

"สรุปว่าตัวฉันในตอนนี้ ก็ยังคงอ่อนแอเกินไปสินะ"

"ระบบ เลื่อนระดับให้ฉันที!"