บทที่ 165 สกีกลางแจ้ง

บทที่ 165 สกีกลางแจ้ง

เวลานี้

แขกรับเชิญภายในห้องส่งก็มากันครบแล้ว

เหล่าผู้สังเกตการณ์ต่างทยอยนั่งประจำที่เช่นกัน

ในนั้นรวมถึงหวังฟางด้วย

ครั้งก่อน หลังจากหมดสติในรายการและฟื้นขึ้นมา

เธอก็รีบส่งข้อความไปถามหลินฮุย สามีของเธอทันทีว่า

เขายืนยันจะหย่าจริง ๆ ใช่ไหม

จากนั้นหลายวันก็ไม่ได้รับคำตอบเลย

แต่เมื่อวานนี้

หลังจากเธอส่งข้อความไปบอกว่า

เธอใช้เส้นสายไปมากมาย จนหาหมอชื่อดังคนหนึ่งในเมืองหลวงได้

เตรียมจะพาลูกสาวไปตรวจดูอาการ

ในที่สุดเธอก็ได้รับคำตอบจากหลินฮุย

แม้อีกฝ่ายไม่ได้บอกว่าจะให้ลูกสาวไปกับเธอ

แต่ก็ทำให้เธอวางใจลงได้บ้าง

ถ้ารักษาอาการของลูกสาวให้หายได้

บางทีหลินฮุยอาจไม่หย่ากับเธอ

และจะได้ไม่กระทบต่อการเรียนของลูกสาวด้วย

บนเวที

พิธีกรเสี่ยวซาพูดต่อว่า

“ก่อนจะแนะนำกิจกรรมของวันนี้ ตามธรรมเนียมแล้ว พวกเรามาดูคะแนนโหวตสะสมของทั้งสามครอบครัวกันก่อนครับ”

พูดพลาง

บนจอใหญ่ก็ปรากฏจำนวนคะแนนโหวตของทั้งสามครอบครัวขึ้นมา

“อันดับหนึ่งยังคงเป็นบ้านของไอเฉิน หนึ่งสิบล้านแปดแสนคะแนนโหวต นำห่างอย่างชัดเจนครับ!”

“สิ่งที่น่าสนใจก็คือ หลังจากกิจกรรมเมื่อวาน บ้านของจางเยี่ยนแซงขึ้นมาเป็นอันดับสองแล้ว โดยมีคะแนนโหวตสามล้านหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นคะแนน”

“อันดับสามคือบ้านของหวังเหลย สองล้านเก้าแสนแปดหมื่นคะแนนครับ”

บ้านของไอเฉินนำห่างอยู่แล้ว

นี่เป็นเรื่องที่ทุกคนคาดเอาไว้

ส่วนอันดับของบ้านจางเยี่ยนที่ขยับขึ้นมา

มีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับการที่พวกเธอช่วยเด็กชายหลงทางเมื่อวาน

การประกาศคะแนนโหวตครั้งนี้

ไม่ได้ก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์มากนัก

แม้แต่หวังฟางเองก็ไม่พูดอะไรสักคำ

หลังผ่านกิจกรรมไลฟ์หลายครั้งนี้มา

เธอก็ดูออกแล้วเช่นกันว่า

กระแสของไอเฉินยังคงสูงไม่ตก

ไม่เพียงเพราะไอเฉินมีแฟนคลับไร้เหตุผลจำนวนมาก

แต่ยังเป็นเพราะผู้ชมจำนวนมากชอบตามกระแสด้วย

ในสายตาของเธอ

จำนวนโหวตของไอเฉินนั้นมีน้ำผสมอยู่มาก

หลายคนโหวตให้เขา

ก็ไม่ได้หมายความว่าเห็นด้วยกับวิธีการเลี้ยงลูกของไอเฉินจริง ๆ

เพียงแค่อยากดูเอาสนุกเท่านั้น

วิธีที่ทำให้การศึกษาเป็นความบันเทิง

แต่ไม่มีแก่นคุณค่าแบบนี้

ไม่มีทางยืนยาวได้

มันเหมือนบล็อกตัวต่อที่ถูกประกอบขึ้นมา

มองดูสีสันสดใส

แต่ความจริงแค่ลมพัดก็ล้มกระจาย

ตอนนี้ผู้ชมเพียงแค่รู้สึกว่าน่าสนุก

สิ่งที่ได้รับก็เป็นเพียงความตื่นเต้นทางประสาทสัมผัสเท่านั้น

รอให้กระแสผ่านไป

และเมื่อถึงช่วงสอบปลายภาค

ทุกคนตระหนักว่าวิธีการเลี้ยงลูกของเขา

ไม่ได้ช่วยผลการเรียนของเด็กเลยแม้แต่น้อย

ถึงตอนนั้นเขาจะต้องถูกทุกคนตำหนิและโจมตีแน่!

เมื่อเทียบกันแล้ว

วิธีการเลี้ยงลูกของจางเยี่ยนต่างหากที่เหมาะสมที่สุด

คะแนนโหวตที่ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นอย่างมั่นคง

ก็พิสูจน์เรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี

ไม่เหมือนไอเฉินที่ดูพุ่งแรงแต่ลอย ๆ ไร้แก่นสาร!

นี่ต่างหากคือการศึกษาที่มีผลและมีคุณค่าจริง ๆ

อีกทั้งยังสอดคล้องกับครอบครัวส่วนใหญ่ในหัวกั๋วมากกว่า

หลังหยุดไปครู่หนึ่ง

เสี่ยวซาก็พูดต่อว่า

“เอาล่ะครับ นี่ก็คือสถานการณ์คะแนนโหวตของทั้งสามครอบครัว”

“ก่อนจะแนะนำเนื้อหากิจกรรมของวันนี้ ขออนุญาตให้ผมแนะนำอีกเรื่องหนึ่งกับทุกท่านก่อนครับ”

“ทุกคนทราบดีว่า รายการของพวกเราไม่เคยแทรกโฆษณาใด ๆ มาก่อน”

“แต่วันนี้ พวกเราจำเป็นต้องรบกวนผู้ชมทุกท่านสักเล็กน้อยครับ”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้

แขกรับเชิญในห้องส่งต่างประหลาดใจ

หลายคนเริ่มพูดคุยกันเสียงเบา

“นี่จะมีโฆษณาแทรกเหรอ?”

“โฆษณาอะไร? ปกติไม่ควรปล่อยในห้องไลฟ์เหรอ? ทำไมถึงต้องมาแนะนำเป็นพิเศษในห้องส่งด้วย ให้ทีมรายการมาเท่าไรกันเนี่ย?”

“…”

บนเวที

เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยของทุกคน

เสี่ยวซาก็ยิ้มแล้วเอ่ยว่า

“ความจริงแล้ว นี่ไม่ใช่โฆษณาครับ แต่เป็นข้อมูลตามหาญาติ”

“เพื่อนคนหนึ่งที่ใช้ชื่อบัญชีว่า ‘ความรักของพ่อดุจภูเขา ตามหาลูกมา 22 ปี’ ได้ติดต่อมาหาทีมรายการของเรา”

“เขาขอความช่วยเหลือจากเรา หวังให้เราช่วยตามหาลูกชายที่พลัดพรากกันไปนานถึง 22 ปี”

“คุณพ่อท่านนี้ เมื่อ 22 ปีก่อน พลัดพรากกับลูกชายวัย 4 ขวบที่ชื่อ ตงตง โดยไม่คาดคิด”

“ตลอด 22 ปีที่ผ่านมา เขาเดินทางไปทั่วกว่า 30 มณฑลทั่วประเทศ พักในที่พักราคาถูกที่สุด กินอาหารเรียบง่ายที่สุด เพียงเพื่อไม่ปล่อยให้เบาะแสใด ๆ หลุดลอยไป”

“เพื่อบันทึกเส้นทางการตามหาลูกของตัวเอง คุณพ่อท่านนี้จึงสมัครบัญชีวิดีโอสั้นขึ้นมาโดยเฉพาะ ทุกท่านสามารถค้นหาบัญชีนี้ได้เช่นกัน”

“ภายในบัญชียังมีบทความยาวกว่า 20,000 ตัวอักษรที่เขาเขียนขึ้นโดยเฉพาะ เพื่อประณามขบวนการลักพาตัวเด็กและผู้ซื้อเด็ก”

“จากตรงนี้ก็เห็นได้ว่า คุณพ่อท่านนี้เจ็บปวดเพียงใดกับการพลัดพรากจากลูก และร้อนใจเพียงใดที่จะตามหาลูกชายให้พบ”

“หากทุกท่านมีเบาะแสใด ๆ สามารถติดต่อทีมรายการของเราได้ หรือจะติดต่อคุณพ่อท่านนี้โดยตรงก็ได้ครับ”

สิ้นเสียง

ไม่ว่าจะในห้องส่งหรือในห้องไลฟ์

ต่างก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นมา

ตามหาลูกมานาน 22 ปี

เดินทางไปทั่วกว่า 30 มณฑล

บทความยาว 20,000 ตัวอักษร

ถ้อยคำแต่ละอย่างล้วนทำให้ทุกคนสะเทือนใจและทอดถอนใจอย่างมาก

โดยเฉพาะผู้ชมจำนวนมากในห้องไลฟ์

นอกจากจะรู้สึกสงสารคุณพ่อท่านนี้แล้ว

ยังอดตกตะลึงในความมุ่งมั่นของเขาไม่ได้

[ได้เลย โฆษณาแบบนี้ฉันรับได้เต็มที่ ถ้าช่วยให้คนตามหาญาติได้มากขึ้น ฉันยินดีมาก]

[22 ปีเชียวนะ! ผมของคุณพ่อคนนี้คงขาวไปหมดแล้วมั้ง พวกที่ลักพาตัวเด็กนี่ควรถูกลงโทษหนัก ๆ จริง ๆ!]

[ลูกบ้านไหนไม่ใช่แก้วตาดวงใจของพ่อแม่บ้าง? ทำลายความสุขของคนอื่น คนพวกนี้สมควรได้รับผลกรรมจริง ๆ!]

[ลูกพี่ลูกน้องของฉันเคยถูกคนหลอกพาไปที่สถานีรถไฟ ครอบครัวตามหาอยู่ 8 ปี สุดท้ายไปเจอในหมู่บ้านบนเขาที่ห่างออกไปเป็นพันลี้ มีลูกไปแล้วสามสี่คน บาดแผลแบบนั้นรักษาไม่หายเลยจริง ๆ]

[ทุกคนช่วยได้ก็ช่วยกันเถอะ ขอให้คุณพ่อคนนี้ตามหาลูกชายเจอโดยเร็ว!]

[20,000 ตัวอักษร นึกไม่ออกเลยว่าตอนเขียนบทความนี้ หัวใจของคุณพ่อคนนั้นจะเลือดไหลมากแค่ไหน ฉันต้องไปค้นดูหน่อยแล้ว]

[ฉันก็จะไปดูเหมือนกัน]

เวลานี้ คอมเมนต์ถกเถียงกันอย่างคึกคัก

ทุกคนต่างสงสารคุณพ่อท่านนี้

และประณามกลุ่มคนที่ลักพาตัวเด็ก

เพียงแต่ว่า

หลังจากมีคนจำนวนไม่น้อยไปค้นหาบัญชีนั้นเสร็จ

ในคอมเมนต์ก็เริ่มมีเสียงอีกด้านหนึ่งปรากฏขึ้นมา

[ทำไมรู้สึกแปลก ๆ นิดหน่อย พอเข้าไปหน้าโปรไฟล์ คลิปปักหมุดอันดับแรกกลับเป็นคลิปขายของ?]

[ปกตินะ คนตามหาญาติก็ต้องใช้ชีวิตเหมือนกัน ต่อให้ไม่มีงานก็ต้องกินต้องใช้]

[อืม… ตอนแรกฉันยังสงสารคุณพ่อคนนี้กับลูกชายที่ถูกพาตัวไป แต่พอเห็นบางประโยคในบทความ 20,000 ตัวอักษรของเขาแล้ว ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายใจยังไงไม่รู้]

[เมนต์บนอ่านเร็วจริง อะไรเหรอ?]

[ก็เป็นคำพูดบางส่วนที่ประณามผู้ซื้อเด็กน่ะ ประมาณว่าผู้ซื้อบางคนมีฐานะดี ให้ชีวิตทางวัตถุกับเด็กที่รับเลี้ยงดีมาก รักและตามใจเด็ก ทำให้เด็กเติบโตอยู่ในโถน้ำผึ้ง ไม่ปล่อยให้เด็กได้ลำบากบ้าง ไม่ได้เจออุปสรรคมากพอ สุดท้ายก็กลายเป็นคุณหนูคุณชายที่รอคนป้อนทุกอย่าง แบบนี้ไม่เพียงทำลายอนาคตของเด็ก แต่ยังสร้างความท้าทายอย่างมากต่อการตามหาญาติด้วย…]

[ตรงนี้มีปัญหาอะไรเหรอ? ถ้าเจอผู้ซื้อแบบนี้ต่างหากที่น่าเศร้าที่สุด เอาเด็กกลับมายากมาก สุดท้ายก็แทบกลายเป็นลูกของบ้านอื่นไปแล้ว]

[เอ่อ… ทำไมฟังแล้วรู้สึกว่าคุณพ่อคนนี้ไม่ได้อยากให้ลูกมีชีวิตที่ดีเท่าไรเลยนะ…]

[เหอะ ฉันว่าพวกคุณนี่ประจบคนรวยกันมากกว่า! ยังไงพ่อแม่แท้ ๆ ก็ต้องดีกับลูกมากกว่าอยู่แล้ว! ผู้ซื้อเด็กสมควรถูกลงโทษ!]

[เอ่อ… แต่ก็มีกรณีรับเลี้ยงจากสถานสงเคราะห์เด็กด้วยนี่นา เด็กพลัดหลงก็ไม่จำเป็นต้องถูกลักพาตัวเสมอไปไหม]

[คนพวกคุณที่ค่านิยมเพี้ยนแบบนี้ ไม่ควรอวยพรให้พ่อลูกเขาได้กลับมาเจอกันเร็ว ๆ เหรอ? อนาคตของเด็กก็ควรให้พ่อแม่แท้ ๆ เป็นคนวางแผนอยู่แล้ว!]

คอมเมนต์ไหลทะลักรวดเร็วราวกับกระแสน้ำ

ผู้ชมส่วนใหญ่ยังคงจมอยู่กับความรู้สึกสะเทือนใจ

ต่อความไม่ง่ายของคุณพ่อท่านนี้

เสียงที่ตั้งข้อสงสัยมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้น

ไม่นานก็ถูกคอมเมนต์อื่นกลบหายไป

ไม่ได้ก่อให้เกิดคลื่นใหญ่เท่าไรนัก

เสี่ยวซาเองก็ไม่ได้สังเกตเห็นข้อโต้แย้งในคอมเมนต์

จึงพูดต่อว่า

“นี่เป็นครั้งแรกที่รายการของพวกเราแทรกข้อมูลตามหาญาติครับ”

“ต่อจากนี้ ทีมรายการของเราอาจเผยแพร่ข้อมูลตามหาญาติบางส่วนเป็นระยะ ๆ ภายในห้องไลฟ์ เพื่อช่วยให้ครอบครัวจำนวนมากขึ้นได้กลับมาพบหน้าและจดจำกันในเร็ววัน”

“หวังว่าทุกท่านจะเข้าใจและให้การสนับสนุน ขอบคุณครับ”

“ถ้าอย่างนั้นต่อไป กลับเข้าสู่รายการของเรา ผมจะขอแนะนำเนื้อหากิจกรรมที่ทั้งสามครอบครัวกำลังจะทำในวันนี้ครับ”

“นั่นก็คือ สกีกลางแจ้ง!”