บทที่ 110 - ที่แท้ฉันก็คือ ผีเสื้อที่เมามาย
บทที่ 110 - ที่แท้ฉันก็คือ ผีเสื้อที่เมามาย
"เคอมู่... ซาน... ชื่อแปลกจังเลย"
"ทำไมถึงเรียกว่า เคอมู่ซาน ล่า"
เสิ่นเสี่ยวคุนสงสัยมาก
ทุกคนต่างก็สงสัยไม่แพ้กัน
[เคอมู่ซานไม่ใช่การสอบขับรถภาคปฏิบัติหรอกเหรอ]
[เอาอีกรอบสิป๊ะป๋า ไม่ได้รู้สึกโล่งสบายขนาดนี้มานานแล้ว]
[ขนาดฉันที่ไม่เคยเต้นมาก่อนเลยก็ยังเต้นเป็นแล้ว ฉันขอสนับสนุนให้ผลักดันเคอมู่ซานไปในวงกว้าง!]
[เชี่ยเอ๊ย นี่มันเป็นการค้นพบความสามารถอีกอย่างหนึ่งของเสิ่นฉีเลยนะเนี่ย แบบนี้เจ๋งกว่าพวกดาราหน้าใสในวงการบันเทิงตั้งเยอะไม่ใช่หรือไง]
[ฉันเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาล ฉันตั้งใจว่าจะเอาเคอมู่ซานไปสอนเด็กๆ ในโรงเรียน จะต้องสร้างความสนุกสนานให้เด็กๆ ได้แน่นอน]
เสิ่นฉีส่ายหน้า ไม่ได้อธิบายว่าทำไมถึงเรียกท่าเต้นนี้ว่าเคอมู่ซาน
เขาถือโทรศัพท์ เลือกวิดีโอที่ถ่ายได้ค่อนข้างชัดเจนส่งเข้าไปในกลุ่มแชตกลุ่มหนึ่ง แล้วก็ส่งข้อความเสียงตามไป
"เพลงผมส่งไปให้ก่อนหน้านี้แล้วนะ ส่วนท่าเต้นก็คือท่าที่ผมเพิ่งเต้นไปนี่แหละ ทุกคนลองไปซ้อมกันดูได้เลย"
"พี่จาง พี่หวัง พี่ซุน พี่หลิว พี่อู๋ พี่จ้าว พี่หลี่... จะมาบ่นว่าผมไม่ยอมออกแบบท่าเต้นให้ไม่ได้แล้วนะ"
"ส่วนคุณลุงเฉิน คุณป้าหลิว คุณป้าจ้าว คุณป้าฉิน คุณลุงหวัง... พวกคุณไม่ต้องรีบร้อนนะ เพลงใหม่ผมกำลังทำอยู่ รับรองว่าจะทำให้พวกคุณกลายเป็นแก๊งคนแก่ที่เฟี้ยวที่สุดในละแวกนี้เลย"
เสิ่นเสี่ยวคุนยื่นหน้าเล็กๆ เข้ามาใกล้ๆ แล้วถามว่า
"นี่คือกลุ่มเต้นรำจัตุรัสของหมู่บ้านเราเหรอ"
เสิ่นฉีพยักหน้า
"พ่อยังแต่งเพลงเต้นรำจัตุรัสอีกเหรอ" เสิ่นเสี่ยวคุนถามต่อ
เสิ่นฉีมองเสิ่นเสี่ยวคุนด้วยความสงสัย "ลูกจะทำไมเหรอ"
เสิ่นเสี่ยวคุนหัวเราะแหะๆ ถามว่า
"มันเป็นการเต้นรำจัตุรัสแบบเคอมู่ซานหรือเปล่า"
เสิ่นฉีส่ายหน้า "พูดให้ถูกก็คือ เคอมู่ซานไม่ใช่การเต้นรำจัตุรัสซะทีเดียวหรอก"
เมื่อเห็นสายตาที่เป็นประกายและเต็มไปด้วยความปรารถนาของเสิ่นเสี่ยวคุน เสิ่นฉีก็เหมือนจะคิดอะไรออก
"ลูก... ลูกคงไม่ได้ชอบเต้นหรอกนะ"
เสิ่นเสี่ยวคุนพยักหน้า
"ผมชอบเต้นมาตลอดเลย แต่ที่เรียนมาส่วนใหญ่เป็นพวกท่าเต้นสมัยใหม่ทั่วไป ไอ้เคอมู่ซานที่พ่อเต้นเมื่อกี้มันไม่เหมือนกับที่ผมเคยเรียนมาเลย รู้สึกว่ามันจ๊าบมาก! ผมชอบมากเลย!"
เสิ่นฉีมองเสิ่นเสี่ยวคุนด้วยสายตาสงสัย
"การเต้นแบบนี้เต้นคนเดียวมันไม่สนุกหรอกนะ มันต้องเต้นกันหลายๆ คนถึงจะมัน แต่ด้วยความหวงลูกอย่างแม่ของลูกแล้วล่ะก็..."
"ความสนุกแบบนี้ลูกคงยังสัมผัสไม่ได้ในตอนนี้หรอก"
แววตาของเสิ่นเสี่ยวคุนหม่นหมองลงเล็กน้อย
...
สายตาของหลี่ฮวนเกอในห้องส่งวูบไหว
"เนื่องจากประสบการณ์ในอดีตของเสี่ยวคุน ช่วงเวลาที่พักฟื้นเขาไม่มีเพื่อนวัยเดียวกันเลย แถมยังอยู่แต่ต่างประเทศตลอด..."
"พอกลับมาในประเทศได้ไม่นาน เขาก็ไม่ค่อยมีเวลาได้เจอใคร"
จั๋วอีอีจับมือหลี่ฮวนเกอเอาไว้ พูดปลอบใจว่า
"พี่จัดการเรื่องเอกสารเข้าโรงเรียนอนุบาลให้เสี่ยวคุนเรียบร้อยแล้วไม่ใช่เหรอคะ พอหมดช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเขาก็จะได้ไปโรงเรียนแล้ว ถึงตอนนั้นก็จะมีเพื่อนตัวน้อยมากมายมาเล่นด้วยแล้วล่ะค่ะ"
หลีเหล่ยก็หัวเราะเสริม "ในฐานะพ่อ วิธีการเข้าหาเสี่ยวคุนของเสิ่นฉีในมุมมองของผม มันดูเหมือนเป็นเพื่อนกันมากกว่า ในรูปแบบการคบหาของพวกผู้ชาย จะมีเพื่อนประเภทหนึ่งที่เรียกว่า 'เพื่อนตัวแสบ' ยิ่งเป็นเพื่อนแบบนี้ ความสัมพันธ์ก็จะยิ่งแนบแน่นนะครับ"
หลี่ฮวนเกออึ้งไป หันกลับไปมองหน้าจออีกครั้ง
เหมือนจะ... เหมือนจะเป็นแบบนั้นจริงๆ ด้วยแฮะ
หรือว่าเสิ่นฉีตั้งใจใช้วิธีนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว
"เทียนโฮ่วฮวนเกอคะ เพลงเมื่อกี้ไม่ใช่เสียงของคุณร้องจริงๆ เหรอคะ" ฟางเฉี่ยนถาม
หลี่ฮวนเกอส่ายหน้า ยืนยันเสียงแข็ง "ฉันไม่ได้ร้องแน่นอนค่ะ!"
จั๋วอีอีตั้งข้อสังเกต "ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าเสิ่นฉีเก่งมากเลยนะคะ แค่เอาเสียงพูดคุยปกติของพี่ฮวนเกอมาสังเคราะห์เป็นเสียงร้องเพลงได้เนี่ย ความสามารถระดับนี้ในบรรดาโปรดิวเซอร์เพลงถือว่าอยู่ระดับท็อปเลยนะคะ"
ถึงแม้คนทั่วไปจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่พอฟังจั๋วอีอีพูดแบบนี้ ทุกคนก็พอจะรู้ว่าเรื่องนี้มันทำได้ยากแค่ไหน
แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครรู้สึกแปลกใจเลย
เรื่องเหนือความคาดหมายแบบนี้เกิดขึ้นกับเสิ่นฉีเยอะจนชินชาไปซะแล้ว
ในเวลานี้ หลี่ฮวนเกอที่อยู่ในห้องส่งยังไม่รู้เลยว่า ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวันที่รายการไลฟ์สด ฮอตเสิร์ชบนอินเทอร์เน็ตได้ถูกชื่อของ 'เสิ่นฉี' ยึดพื้นที่ไปหมดแล้ว
แถมยังมีหัวข้อสลับสับเปลี่ยนกันไปมาตามสถานการณ์ในไลฟ์สดด้วย
#ฮอตเสิร์ช——เสิ่นฉีตกฟางสือ เหลียงเซิง จางเสี่ยวเซียน หลินอี้หมิง ซูปิน จินกุ้ยจื่อ หม่าอิ๋นอิ๋น และบุคลากรชั้นนำจากหลากหลายวงการได้อยู่หมัด!
#ฮอตเสิร์ช——เสิ่นฉีเป่าปี่ซั่วน่าเพลงแห่ศพในบ้าน
#ฮอตเสิร์ช——ความรักทำให้เสิ่นฉีก้าวข้ามเทพเจ้าแห่งการทำอาหาร!
#ฮอตเสิร์ช——บันทึกเพลงเด็กทั้ง 10 เพลง เสิ่นฉีเก่งกาจดุจเทพเซียน!
#ฮอตเสิร์ช——จัดอันดับนักร้องทรงพลังในปัจจุบันที่มีโอกาสร้องเพลง 'เสิ่นเสี่ยวคุน' ได้มากที่สุด!
#ฮอตเสิร์ช——เสิ่นฉีสอนคุณพ่อว่าจะตอบคำถามลูกว่าเกิดมาได้ยังไง!
#ฮอตเสิร์ช——เสิ่นฉีจัดการนิติบุคคลและคณะกรรมการหมู่บ้านอยู่หมัด สอนวิธีแก้ปัญหาที่จอดรถ!
#ฮอตเสิร์ช——นิยายหนอนคลั่งในทะเลขี้กับภรรยาราชินีนักร้องโด่งดังพลุแตกไม่ใช่เพราะโชคช่วย!
#ฮอตเสิร์ช——เสิ่นฉีแปลงร่างเป็นปรมาจารย์ด้านจิตวิทยาเด็ก มองทะลุจิตใจเด็กได้อย่างไร!
#ฮอตเสิร์ช——'เคอมู่ซาน' สร้างกระแสเต้นหน้าเมรุฮิตไปทั่วทั้งเน็ต!
...
ท่ามกลางกระแสความนิยมเหล่านี้ จู่ๆ หลายคนก็ตระหนักถึงปัญหาหนึ่งขึ้นมาได้
หัวข้อพวกนี้ดูเหมือนจะมีแต่เรื่องของครอบครัวหลี่ฮวนเกอ แล้วอีกสองครอบครัวล่ะหายไปไหน
ในเมื่อรู้ตัวว่ากำลังถูกถ่ายไลฟ์สดอยู่ มันก็ต้องมีการเตี๊ยมกันบ้างเป็นธรรมดา ทุกคนจะต้องนำเสนอมุมที่ดีที่สุดของครอบครัวตัวเองออกมาแน่ๆ
แต่ในฐานะผู้บริหารระดับสูงและราชาเพลงป๊อป พวกเขากลับโดนพ่อบ้านอย่างเสิ่นฉีตบยับเลยงั้นเหรอ
ไม่เหลือชิ้นดีเลยเนี่ยนะ
ในเวลาเดียวกัน ที่หลังค่ายของทีมงานรายการ หงเทาผู้กำกับรายการและจางเหวยรองผู้กำกับเพิ่งจะรับสายจากผู้อำนวยการสถานี
ปลายสายกล่าวชื่นชมไม่ขาดปาก
รายการนี้กลายเป็นที่ถกเถียงและพูดถึงในสังคมวงกว้าง สร้างกระแสฮิตไปหลายเรื่อง กลายเป็นรายการวาไรตี้ระดับปรากฏการณ์ไปแล้ว!
ในตอนนี้หงเทากับจางเหวยมีความคิดเพียงอย่างเดียว นั่นก็คือต้องเกาะขาหลี่ฮวนเกอกับเสิ่นฉีเอาไว้ให้แน่น
ส่วนอีกสองครอบครัวน่ะเหรอ...
อีพีหน้าพวกเขายังจะหน้าด้านมาถ่ายทำอีกไหมนะ
...
คนทั้งอินเทอร์เน็ตต่างตั้งตารอดูว่าเสิ่นฉีกับเสิ่นเสี่ยวคุนจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นต่อไป
เสิ่นฉีขลุกอยู่ในห้องเปียโนชั้นสามนานถึงชั่วโมงครึ่ง กว่าจะออกมาก็ปาเข้าไปห้าโมงเย็นแล้ว
เสิ่นเสี่ยวคุนจ้องมองเขาตาเป็นประกาย
"ทำเพลงเต้นรำจัตุรัสเสร็จแล้วเหรอ"
เสิ่นฉีพยักหน้า
เสิ่นเสี่ยวคุนทำหน้าจริงจัง "พ่อวางใจได้เลย ผมไม่เอาไปบอกแม่เด็ดขาด!"
เสิ่นฉีเลิกคิ้วขึ้น "พ่ออ่านใจลูกออกอีกแล้ว... เพลงนี้มีชื่อว่า ผีเสื้อเมามาย ลูกอยากจะลองฟังดูไหมล่ะ"
เสิ่นเสี่ยวคุนพยักหน้ารัวๆ ด้วยความตื่นเต้น
เสิ่นฉีเชื่อมต่อลำโพงแล้วกดเล่นเพลง
ดนตรีจังหวะตื๊ดดังกระหึ่มไปทั่วทั้งห้องรับแขกของวิลลา
กลิ่นอายความบ้านๆ ลอยคลุ้งเข้าไปในโสตประสาทของคนนับไม่ถ้วน
เสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของหลี่ฮวนเกอดังขึ้นมา
"บินอย่างไรก็บินไม่พ้น~"
"โลกอันแสนเย้ายวนใจ~"
"ที่แท้ฉันก็คือ... ผีเสื้อ~"
"ผีเสื้อที่เมามาย~~~"
...
[เชี่ยเอ๊ย! นี่มันเพลงเต้นรำจัตุรัสของแท้เลยนี่หว่า! ย่าฉันฟังเพลงแนวนี้ทุกวันเลย!]
[นี่ฉันกำลังดูรายการวาไรตี้ดิสโก้คนแก่หรือเปล่าเนี่ย]
[ใช้เสียงเทียนโฮ่วฮวนเกออีกแล้วเหรอ]
[สามีแบบนี้เอาไว้ไม่ได้แล้วนะ จับภรรยาระดับเทียนโฮ่วผู้สูงส่งมากดหัวจมบ่อโคลนความเชยแบบนี้ได้ไง!]
[แต่งเพลงที่มีความหมายลึกซึ้งอย่าง 'คนไร้ชื่อ' ได้ แถมยังแต่งเพลงตื๊ดบ้านๆ แบบนี้ได้อีก? อัจฉริยะชัดๆ...]
ผู้ชมจำนวนไม่น้อยที่กำลังดูไลฟ์สดอยู่ ถึงกับเผลอลุกขึ้นมาเต้นเคอมู่ซานไปตามจังหวะเพลงเต้นรำจัตุรัสสุดมันนี้โดยไม่รู้ตัว!
บรรดาเศรษฐีทั้งหลายถึงขั้นอยากจะเปย์เรือบรรทุกเครื่องบินกับเครื่องบินให้เสิ่นฉีซะเดี๋ยวนี้เลย
ท่ามกลางเสียงหัวเราะลั่นของจั๋วอีอีและคนอื่นๆ หลี่ฮวนเกอโกรธจนหน้าแดงก่ำ
"ฉันไม่ได้ร้องนะ! ฉันไม่ได้ร้องเพลงนี้จริงๆ!"