- หน้าแรก
- ซูเปอร์สตาร์สาวบ้างานกับสามีที่เป็นพ่อบ้านสุดแสนจะ(ไม่)ธรรมดา
- บทที่ 30 มาตรฐานต่ำเตี้ยเรี่ยดิน เด็กน้อยผู้น่าสงสาร
บทที่ 30 มาตรฐานต่ำเตี้ยเรี่ยดิน เด็กน้อยผู้น่าสงสาร
บทที่ 30 มาตรฐานต่ำเตี้ยเรี่ยดิน เด็กน้อยผู้น่าสงสาร
จี้เทาเทามองดูรอยยิ้มแสนอ่อนโยนของจี้หมิงแล้วก็รู้สึกสับสนขึ้นมาทันที
ลายมือแบบนี้ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงโดนด่าจนควันออกเจ็ดทวารไปแล้วไม่ใช่เหรอ
ดูเหมือนเขาจะจับสังเกตอะไรบางอย่างได้ ...
แต่คนที่งงหนักกว่าก็คือชาวเน็ต
[มาตรฐานต่ำขนาดนี้เลยเหรอ]
[หรือเป็นเพราะบ้านราชินีจอเงินหลินตั้งมาตรฐานไว้ต่ำ เทาเทาก็เลยกลายเป็นเด็กเก่งงั้นสิ]
[ถ้าใช้มาตรฐานนี้ ฉันก็คงเป็นลูกรักบ้านอื่นเหมือนกันแหละ]
[หรือว่าจี้เทียนหวังจะดูไม่ออกว่าลายมือแบบไหนถึงจะเรียกว่าสวย หรือเป็นไปได้ไหมว่าเขาไม่รู้เรื่องเลย]
[เลิกแถแทนได้แล้ว!]
หลี่ฮวนเกอแค่นหัวเราะในใจ
นี่ยังชัดเจนไม่พออีกเหรอ
จี้หมิงคงคิดว่าภาพไลฟ์สดคงไม่ชัดเจนขนาดนั้น คิดว่าทุกคนคงมองไม่เห็นการบ้านของจี้เทาเทา ก็เลยจงใจสร้างภาพลวงตาให้ชาวเน็ตเห็นว่าจี้เทาเทาเป็นเด็กเก่ง
"ราชินีจอเงินหลินคะ คุณคิดว่าการบ้านของเทาเทาเป็นยังไงบ้างคะ" หลี่ฮวนเกอมองหลินเซียวลู่ด้วยรอยยิ้ม
ตอนนี้ในใจหลินเซียวลู่อยากจะเอาสว่านมาเจาะหลี่ฮวนเกอให้ตายไปซะให้รู้แล้วรู้รอด
พูดความจริงก็ไม่ได้ พูดโกหกก็ไม่ได้อีก
เธอเผลอหันไปมองไป๋ชิงเหอ ทำเอาไป๋ชิงเหอถึงกับชะงักไปเหมือนกัน
แบบนี้มัน ... ฉันก็แถช่วยเธอไม่ได้จริงๆ นะเนี่ย
พวกเราอยู่ฝั่งเดียวกันก็จริง แต่สามีกับลูกชายของเธอดันขยันสร้างความฉิบหายเพิ่มเลเวลความยากให้ซะขนาดนี้!
"เมื่อกี้ฉันเหม่อไปหน่อยน่ะค่ะ เลยไม่ได้มองลายมือของเทาเทาเลย ..." หลินเซียวลู่จำใจต้องตอบออกไปแบบนั้น
ในตอนที่หลินเซียวลู่คิดว่าหลี่ฮวนเกอจะจู่โจมต่อ หลี่ฮวนเกอกลับทำเพียงแค่ยิ้มบางๆ
"อ้อ ..."
หลินเซียวลู่แทบจะกระอักเลือดตายด้วยความโมโห
ท่าทีแบบนี้แหละยิ่งทำให้ชาวเน็ตเก็บไปคิดกันเป็นตุเป็นตะ
หลี่ฮวนเกอคนนี้ทำไมถึงได้รับมือยากรับมือเย็นขนาดนี้นะ!
...
หลังจากถูกชม นัยน์ตาของจี้เทาเทาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
ในเมื่อทำการบ้านได้ดี งั้นก็ขอรางวัลได้แล้วน่ะสิ
"พ่อครับ งั้นผมขอเล่นมือถือแป๊บนึงได้ไหม"
จี้หมิงส่ายหน้าเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า
"ไม่ได้นะลูก แผนประจำวันช่วงปิดเทอมยังไม่เสร็จเลย ทำการบ้านเสร็จแล้วต้องทำอะไรต่อจำได้ไหม"
จี้เทาเทาตอบด้วยน้ำเสียงหงอยๆ "ต้องซ้อมเปียโนกับร้องเพลงครับ ..."
"ถูกต้อง!" จี้หมิงลูบหัวเล็กๆ ของจี้เทาเทา "พ่อเก่งเรื่องเปียโนกับร้องเพลงมากนะ ระดับมืออาชีพเลย ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวพ่อจะคอยสอนลูกอยู่ข้างๆ เอง!"
"ก็ได้ครับ ..."
คราวนี้หลินเซียวลู่ถึงค่อยโล่งใจขึ้นมาอีกหน่อย
ขอแค่จี้หมิงโชว์สกิลด้านดนตรีและการร้องเพลงออกมาให้ดี กระแสวิจารณ์ในแง่ลบก็น่าจะพลิกกลับมาได้แล้วไม่ใช่เหรอ
แฟนคลับของจี้หมิงในห้องไลฟ์สดหลายคนก็เริ่มตั้งตารอเช่นกัน
จี้เทาเทาไปนั่งหน้าเปียโน แล้วเริ่มเล่นตามโน้ตเพลง
โน้ตเพลงนี้ไม่ได้ยากอะไร เหมาะสำหรับเด็กวัยนี้พอดี
ตอนแรกก็เล่นได้ไม่เลวหรอก แต่พอเล่นไปเล่นมาชักจะแหม่งๆ
จังหวะรวนไปหมด แถมยังกดผิดไปหลายโน้ต
ไป๋ชิงเหออยากจะเตือนหลินเซียวลู่ แต่ก็หันไปมองหลี่ฮวนเกอกับจั๋วอีอีด้วยความกังวล
จั๋วอีอีกะพริบตากลมโตแสนสวยมองไปทางหลี่ฮวนเกอกับไป๋ชิงเหอสลับกันไปมา
ทว่าหลินเซียวลู่กลับหลับตาพริ้ม ดูเหมือนกำลังดื่มด่ำกับเสียงเปียโนของจี้เทาเทาอย่างเต็มที่
หลี่ฮวนเกอยิ้มบางๆ อีกครั้ง "ราชินีจอเงินหลินคิดว่าเทาเทาเล่นเป็นยังไงบ้างคะ"
"เทาเทามีพรสวรรค์มากค่ะ ครูสอนเปียโนก็ชมบ่อยๆ คำแนะนำของสามีฉันก็มีความเป็นมืออาชีพมากด้วย" หลินเซียวลู่ลืมตาขึ้นมาตอบพร้อมรอยยิ้ม
หลี่ฮวนเกอยิ้มพยักหน้ารับ "ระดับของจี้เทียนหวังน่ะฉันเชื่ออยู่แล้วล่ะค่ะ!"
ไป๋ชิงเหออ้าปากค้าง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
จั๋วอีอีเองก็ทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ดูเหมือนเธอจะรู้สึกว่าไม่ควรไปทำลายความมั่นใจของหลินเซียวลู่ในเวลานี้
พอเล่นจบเพลง จี้หมิงก็ยิ้มพลางลูบหัวจี้เทาเทา
"อืม! เล่นได้ดีมาก!"
[???]
[ฉันเป็นแค่มือใหม่ยังฟังออกเลยว่าเล่นผิดตั้งหลายที่ จังหวะก็มั่วไปหมด มาตรฐานของจี้เทียนหวังทำเอาฉันต้องปรับทัศนคติใหม่เลยแฮะ]
[ถึงฉันจะฟังไม่เป็น แต่สีหน้าของกลุ่มผู้สังเกตการณ์อีกสามคนก็ทำให้ฉันพอจะเดาออกล่ะนะ]
[ระดับจี้เทียนหวังคงไม่ถึงกับฟังไม่ออกหรอกมั้ง หรือว่าเขารู้ตัวล่วงหน้าว่ากำลังไลฟ์สดอยู่ ก็เลยคิดว่าคนดูทั่วไปคงฟังไม่ออกงั้นเหรอ]
พอหลินเซียวลู่เห็นคอมเมนต์พวกนี้ เธอถึงเพิ่งจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
จี้หมิงนะจี้หมิง!
เทาเทาเล่นผิดคุณก็แค่ช่วยแก้ให้สิ อย่างน้อยก็ยังได้ภาพลักษณ์คุณพ่อจอมเฮี้ยบ แต่คุณทำแบบนี้มันดูเหมือนกำลังหลอกลวงคนดูอยู่ไม่ใช่เหรอ
เสียแรงที่ฉันอุตส่าห์นั่งแสดงละครมาตั้งนาน
"เทาเทายังเด็ก สิ่งที่เขาต้องการตอนนี้คือกำลังใจค่ะ สามีของฉันก็เลย ..."
รอยยิ้มของหลี่ฮวนเกอสว่างไสวขึ้นกว่าเดิม
"อ้อ ... เป็นแบบนี้นี่เอง ..."
หลินเซียวลู่: ...
[เทาเทาแปดขวบแล้วนะ แต่เสี่ยวคุนเพิ่งจะหกขวบเอง]
[เมื่อกี้ฉันก็อยากจะพิมพ์บอกอยู่เหมือนกัน เทาเทาเล่นสู้เสี่ยวคุนไม่ได้เลยสักนิด ตอนเสิ่นฉีสอนแค่มีจุดบกพร่องเล็กๆ น้อยๆ เขายังแก้ให้ได้เลย แต่ระดับมืออาชีพอย่างจี้เทียนหวังกลับฟังไม่ออกเนี่ยนะ]
[ฉันรู้สึกว่าบ้านราชินีจอเงินหลินมันดูทะแม่งๆ ชอบกล]
[ราชินีนักร้องฮวนเกอสุดยอดจริงๆ พูดนิ่มๆ ไม่กี่ประโยคก็ทำเอาราชินีจอเงินหลินหลุดอาการได้ตลอดเลย]
[จะโทษใครได้ล่ะ เมื่อวานเสิ่นฉีทำดีขนาดนั้นยังโดนหลินเซียวลู่แอบแซะเลย ...]
จางเหวยตกตะลึงเมื่อพบว่ายอดคนดูออนไลน์ในห้องไลฟ์สดพุ่งขึ้นมาอีกแล้ว
"ผู้กำกับใหญ่ครับ ยอดทะลุสามล้านเจ็ดแสนแปดหมื่นคนแล้วครับ"
หงเทาพยักหน้า ในใจเขารู้อย่างทะลุปรุโปร่ง
คนพวกนี้เข้ามาดูเรื่องดราม่าต่างหากล่ะ!
บนหน้าจอคอมเมนต์เต็มไปด้วยข้อความถกเถียงกัน บางคนเถียงว่าระหว่างจี้เทียนหวังกับเสิ่นฉีใครมีทักษะเปียโนสูงกว่ากัน บางคนก็เถียงว่าระหว่างเสิ่นเสี่ยวคุนกับจี้เทาเทาใครเล่นได้ดีกว่ากัน
ความกระวนกระวายใจของหลินเซียวลู่ยังคงดำเนินต่อไป โชคดีที่ดูเหมือนจี้หมิงจะไม่ได้จริงจังนักว่าจี้เทาเทาต้องซ้อมนานแค่ไหน หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนไปสอนเรื่องการร้องเพลงที่จี้เทียนหวังถนัดที่สุดแทน
สีหน้าของจี้เทาเทาดูหงุดหงิดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เขาอาศัยจังหวะที่จี้หมิงเผลอแอบบ่นอุบอิบขึ้นมาว่า
"สิ่งที่น่ารำคาญที่สุดก็คือการร้องเพลงนี่แหละ ... ทุกครั้งพ่อจะดูตื่นเต้นกว่าผมซะอีก ล่อไปตั้งสองชั่วโมง ..."
"ไปร้องเพลงโชว์ชาวบ้านข้างนอกยังไม่พออีกเหรอ จะมาทรมานผมอยู่ที่บ้านทำไมเนี่ย ..."
"ผมนี่มันเด็กน้อยผู้น่าสงสารจริงๆ เลย!"