บทที่ 70 - กวนอูใช้เพลงดาบชุนชิวสังหารจินตันวิถียุทธ์ มหาราชตงหนิงปรากฏตัว!
บทที่ 70 - กวนอูใช้เพลงดาบชุนชิวสังหารจินตันวิถียุทธ์ มหาราชตงหนิงปรากฏตัว!
บทที่ 70 - กวนอูใช้เพลงดาบชุนชิวสังหารจินตันวิถียุทธ์ มหาราชตงหนิงปรากฏตัว!
สวี่ลั่วไม่รู้หรอกว่ามหาราชตงหนิงกำลังโกรธเกรี้ยว เขารู้แค่ว่า สงครามกำลังจะจบลงแล้ว
"โฮก!"
บนท้องฟ้า ขุนพลเทพสามหัวหกกรที่เกิดจากการรวมตัวของทหารชั้นยอดนับล้านของราชวงศ์เสินอู่ แผ่รังสีอำมหิตที่น่าสะพรึงกลัวออกมา
ดาบม่อตาวแห่งต้าถังในมือตวัดวูบ ฟาดฟันขุนพลเทพของราชวงศ์เทวะตงหนิงที่อยู่เบื้องหน้าขาดสะบั้นในพริบตา!
ในชั่วขณะนั้น ค่ายกลทหารก็ถูกทำลาย กองทัพหนึ่งล้านนายพังทลายลงทันที ทุกคนกระอักเลือดออกมาจากการสะท้อนกลับของพลัง
นี่แหละที่เรียกว่าพ่ายแพ้ยับเยิน!
บนแท่นบัญชาการ หานซิ่น ฮั่วชวี่ปิ้ง และหลี่จิ้ง โบกสะบัดธงศึกอย่างแรง ลำแสงสีทองพุ่งวาบออกจากธงรบ
"คำสั่ง! ห่าฝนลูกศรกลืนกินนภา!"
ทั้งสามตวาดลั่น พร้อมกันนั้น ขุนพลเทพเสินอู่สามหัวหกกรสูงนับพันเมตรบนท้องฟ้า ก็กางแขนทั้งหกออก!
ราวกับกำลังง้างคันธนูที่มองไม่เห็น ก่อนจะประกบมือเข้าหากัน แล้วดึงแยกออกจากกันอย่างรุนแรง!
"นั่นอะไรน่ะ"
ทุกคนเบิกตากว้างมองขึ้นไปบนฟ้า แม้แต่ยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ที่กำลังต่อสู้กันอยู่ก็ยังอดหันไปมองไม่ได้
"วิ้ง วิ้ง วิ้ง!"
บนฟากฟ้า ขณะที่แขนทั้งหกของขุนพลเทพฉีกกระชาก ท้องฟ้าก็ดังกึกก้อง
"แคร้ง!"
พร้อมกับเสียงปริแตก ท้องฟ้าก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ! ท้องฟ้าถูกฉีกขาดเป็นรอยแยกจริงๆ!
จากนั้น ภายในรอยแยกของท้องฟ้านั้น ลำแสงสีทองก็พุ่งทะลักออกมา กลายเป็นห่าฝนลูกศรจำนวนมหาศาล!
"ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!"
ลูกศรสีทองนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานออกจากรอยแยกของท้องฟ้าที่ขุนพลเทพฉีกเปิด! พริบตาเดียวก็กวาดล้างทหารชั้นยอดนับล้านของราชวงศ์เทวะตงหนิงจนหมดสิ้น!
"อ๊าก!!!"
เสียงร้องโหยหวนดังระงมไปทั่วรัศมีนับล้านลี้! แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับก่อกำเนิด ปรมาจารย์ หรือมหาปรมาจารย์ ก็ไม่อาจต้านทานห่าฝนลูกศรสีทองนี้ได้!
ทหารนับล้านของราชวงศ์เทวะตงหนิงร่วงหล่นลงทีละคนๆ!
"โฮก! ราชวงศ์เสินอู่!"
ยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ทั้งสิบคำรามลั่นด้วยความโกรธแค้น แหลกสลายไปหมดแล้ว! ไม่เหลืออะไรเลย!
นี่คือกองทัพชั้นยอดนับล้านนายเชียวนะ! ทั้งจักรวรรดิมีเพียงสิบล้านนายเท่านั้น แต่นี่กลับต้องมาถูกฝังอยู่ที่นี่ถึงหนึ่งล้านนาย หากกลับไปยังราชวงศ์เทวะตงหนิง พวกเขาต้องถูกฝ่าบาทสับเป็นชิ้นๆ แน่!
นี่คือเหตุผลที่พวกเขาโกรธแค้นและหวาดกลัว
แต่หลังจากความโกรธเกรี้ยวและตื่นตระหนกผ่านไป ก็กลายเป็นความปรารถนาที่จะฆ่า! ขอเพียงฆ่าสวี่เหยียนหวงได้ ทำลายราชวงศ์เสินอู่ได้ พวกเขาก็จะสามารถลบล้างความผิด และลดทอนการลงโทษจากฝ่าบาทได้
แต่ทว่า สิ่งที่ทำให้พวกเขาหวาดกลัวยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น
พวกเขาเห็นสวี่ลั่วค่อยๆ ลุกขึ้นยืน สองมือจับด้ามกระบี่เซวียนหยวนไว้แน่น!
"เอาล่ะ ถึงเวลาจบเรื่องนี้สักที"
น้ำเสียงของสวี่ลั่วราบเรียบ ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องดินฟ้าอากาศทั่วไป
"พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!"
เซี่ยงอวี่ หลี่ฉุนเซี่ยว ห้าทหารเสือ และคนอื่นๆ ขานรับอย่างพร้อมเพรียง
ความโอหังและดุดันของเซี่ยงอวี่นั้น ทุกคนต่างก็เห็นประจักษ์ชัด แต่ในตอนนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าสวี่ลั่ว เขากลับนอบน้อมถึงเพียงนี้
ทุกคนที่ได้เห็นต่างก็อดคิดไม่ได้ว่า สวี่เหยียนหวงผู้นี้มีมนต์เสน่ห์อะไรกันแน่ ถึงทำให้เหล่ายอดฝีมือที่สามารถสยบคนในยุคสมัยเดียวกันได้ ยอมศิโรราบให้อย่างราบคาบ
แต่พวกเขาคงไม่มีทางรู้ว่า พวกเซี่ยงอวี่ไม่ใช่คนในยุคสมัยแห่งจักรวรรดินี้ หรือแม้แต่ไม่ใช่คนของโลกนี้ แต่เป็นสุดยอดขุนพลผู้เลื่องชื่อในประวัติศาสตร์ของอีกโลกหนึ่งต่างหาก
และในตอนนี้ เมื่อพวกเขาได้ยินบทสนทนาระหว่างสวี่ลั่วและพวกเซี่ยงอวี่ ก็ต่างพากันอึ้งไป
"หมายความว่ายังไง นี่พวกเขายังไม่ได้ทุ่มสุดตัวอีกงั้นหรือ"
ทุกคนต่างก็งงงวย ด้วยระดับพลังเพียงมหาปรมาจารย์ แต่สามารถสู้กับระดับจินตันวิถียุทธ์ได้อย่างสูสี พลังขนาดนี้ยังไม่ใช่ขีดจำกัดอีกหรือ
"น่าขำ! ก็แค่ขู่ให้กลัวเท่านั้นแหละ! แค่ระดับมหาปรมาจารย์กระจอกๆ จะทำอะไรได้"
ยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ผู้หนึ่งตวาดลั่น แต่ลึกๆ แล้วกลับรู้สึกหวั่นใจ เพราะศัตรูของเขาคือกวนอู มหาปรมาจารย์ที่เขาเคยเห็นว่าเป็นเพียงมดปลวก แต่กลับแสดงพลังที่สามารถกดดันเขาได้
กวนอูมีปราณทหารสีเขียวหมุนวนรอบตัว เขาลูบเคราเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ลดง้าวรูปเสี้ยวพระจันทร์ในมือลง
"ต่อไปนี้ ข้าจะใช้ดาบเดียวฟันเจ้าให้ขาดสะบั้น!"
กวนอูพึมพำเบาๆ
ยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ผู้นั้นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
"ดาบเดียวฟันข้าขาดงั้นหรือ ไอ้สวะ เจ้าคู่ควรหรือ"
เขาคำรามลั่น ดูเหมือนคนกำลังโกรธแค้นอย่างบ้าคลั่ง
แต่ในตอนนั้นเอง แสงดาบสีเขียวก็สว่างวาบขึ้น
"ดาบเดียวแห่งวสันตฤดู!"
เสียงของกวนอูดังขึ้น พร้อมกับแสงดาบสีเขียวที่สว่างวาบ ยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ผู้นั้นก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
"ไม่ เป็นไปไม่ได้!"
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ จากนั้นภาพเบื้องหน้าก็ค่อยๆ เอียงวูบ ก่อนที่ศีรษะของเขาจะร่วงหล่นลงพื้น
เลือดสีแดงสดเจือประกายสีทองจางๆ สาดกระเซ็นไปทั่วท้องฟ้า
หลายคนยังไม่ทันตั้งตัว แต่ในตอนนั้นเอง
"ตู้ม!"
กลางอากาศ ปราณดาบสีเขียวขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้น!
"แคร้ง!"
พริบตาเดียว ปราณดาบก็พุ่งทะยานออกไปไกลนับหมื่นลี้
"แย่แล้ว!"
ยอดฝีมือที่หลบซ่อนตัวอยู่ในภูเขาอันห่างไกลต่างตกใจ รีบหลบหนีกันจ้าละหวั่น ยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์เหล่านั้นก็รีบพาฮ่องเต้ของตนหลบหนีเช่นกัน
"ครืน แคร้ง!"
พริบตาเดียว ปราณดาบสีเขียวนั้นก็ฟันภูเขาลูกนั้นจนขาดสองท่อน!
"ซี๊ดด! อยู่ห่างไปตั้งหมื่นลี้ แต่อานุภาพของปราณดาบกลับสามารถตัดภูเขาได้เลยหรือเนี่ย!"
ยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ทุกคนต่างเบิกตากว้างเท่าไข่ห่าน จ้องมองไปยังชายชุดคลุมสีเขียวที่ยืนหยัดอย่างองอาจอยู่ห่างออกไปหมื่นลี้ ในมือถือง้าวรูปเสี้ยวพระจันทร์ ท่าทางราวกับเทพเจ้าแห่งสงคราม!
เพียงแค่ดาบเดียว ก็สามารถสังหารยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ได้ แถมปราณดาบที่ฟาดฟันออกไปไกลนับหมื่นลี้ยังสามารถถล่มภูเขาให้ราบคาบได้ พลังระดับนี้เทียบเท่ากับยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ขั้นสูงสุดเลยทีเดียว!
นี่คือพลังของระดับมหาปรมาจารย์ขั้นสูงสุดจริงๆ หรือเนี่ย!
สวี่ลั่วยิ้มบางๆ นี่แหละคือกวนอู
สมกับฉายาเทพเจ้าแห่งสงครามจริงๆ ! แม้ในยุคสมัยเดียวกันจะสู้ลิโป้ไม่ได้ แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนอื่นๆ เขาก็ไม่เคยเป็นรองใคร!
จุดเด่นที่สุดของกวนอูผู้เป็นเทพเจ้าแห่งสงคราม ก็คือพลังทำลายล้างจากการโจมตีในดาบเดียว! ขุนพลหลายคนต้องพ่ายแพ้ให้กับดาบเดียวอันเฉียบขาดของเขา!
และดาบนี้ มีชื่อว่าดาบเดียวแห่งวสันตฤดู! ภายใต้ท่าไม้นี้ ด้วยพลังของกวนอู ยกเว้นยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ขั้นสูงสุดแล้ว ไม่มีใครสามารถต้านทานได้!
"ฮ่าฮ่าฮ่า! พี่รองยอดเยี่ยมมาก!"
เตียวหุยหัวเราะลั่น พลังโดยรวมของเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากวนอูเลยนะ!
แม้จะไม่มีเพลงดาบที่รุนแรงและเฉียบขาดเหมือนของกวนอู แต่ลักษณะการต่อสู้ที่ยิ่งสู้ยิ่งดุดันของเขาก็น่ากลัวไม่แพ้กัน
ทวนอสรพิษยาวแปดเชียะในมือ ราวกับมีอสรพิษพันธนาการอยู่ ทุกกระบวนท่าแฝงไปด้วยอานุภาพอันมหาศาล
"ฮึ่ม!"
เซี่ยงอวี่แค่นเสียงอย่างหงุดหงิด ไม่คิดเลยว่าการสังหารครั้งแรกจะถูกกวนอูแย่งไป รู้อย่างนี้เขาไม่มัวแต่เล่นหรอก
ขณะที่คิดเช่นนั้น เซี่ยงอวี่ก็คว้าคอของยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ที่อยู่ตรงหน้าเอาไว้
"ย่าห์!"
พลังเทพแห่งปาอ๋องปะทุขึ้น เขาฉีกร่างของยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ขาดเป็นชิ้นๆ ด้วยมือเปล่า!
ภาพนี้ทำให้ฝูงชนที่กำลังเฝ้าดูอยู่ตัวสั่นเทิ้ม เหงื่อเย็นผุดเต็มแผ่นหลัง!
พวกเขาตกตะลึงอย่างแท้จริง นี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ !
ตามมาด้วยหลี่ฉุนเซี่ยว จูล่ง เตียวหุย ม้าเฉียว ฮองตง และคนอื่นๆ ก็ปิดฉากการต่อสู้ลงเช่นกัน!
เจ็ดคน วันนี้มียอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ต้องมาทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ถึงเจ็ดคน!
และในเมื่อฝั่งนี้จบลงแล้ว ฝั่งของสิบแปดทหารม้าเยียนอวิ๋นก็คงไม่ต่างกัน ภายในอาณาเขตแห่งความมืด ยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ทั้งสามเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์ทั่วร่าง
สุดท้าย เมื่อสบโอกาสสิบแปดทหารม้าเยียนอวิ๋นก็พุ่งเข้าโจมตีอย่างรวดเร็ว ดาบทะลวงเข้าที่ลำคอของพวกเขาจนสิ้นใจ
"อึก!"
ยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ทั้งสามเบิกตากว้าง แววตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมและความอัปยศ
พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ถึงสามคน แถมยังมีระดับจินตันวิถียุทธ์ขั้นปลายอีกหนึ่งคน จะต้องมาตายด้วยน้ำมือของระดับมหาปรมาจารย์สิบแปดคน และตลอดการต่อสู้ พวกเขาถูกหยามเกียรติราวกับของเล่น ไร้ซึ่งหนทางสู้กลับ
ในขณะเดียวกัน ขุนพลเทพสามหัวหกกรที่เกิดจากกองทัพนับล้านของราชวงศ์เสินอู่ ก็ค่อยๆ หุบมือลง ปิดรอยแยกบนท้องฟ้า
เพราะทหารชั้นยอดนับล้านของราชวงศ์เทวะตงหนิงได้ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นแล้ว!
เทคนิคชั้นยอด! แค่พริบตาเดียวก็จบลงแล้วงั้นหรือ ราชวงศ์เสินอู่ชนะแล้ว จักรวรรดิที่มีเพียงระดับจินตันวิถียุทธ์คนเดียวกลับเอาชนะได้งั้นหรือ
ความหวาดกลัวและตื่นตระหนกแผ่ซ่านไปทั่วร่างของผู้ที่เฝ้าดู ทุกคนต่างจ้องมองภาพที่เกิดขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตา
นั่นคือราชวงศ์เทวะเชียวนะ! นั่นคือยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์สิบคนเชียวนะ! แต่ตอนนี้ ทั้งทหารชั้นยอดนับล้านและยอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์ทั้งสิบ กลับถูกสังหารจนหมดสิ้น!
"นี่ นี่มันเรื่องโกหกใช่ไหม"
"เอื้อก!"
ทุกคนต่างกลืนน้ำลาย จ้องมองไปยังขุนพลและกองทัพที่ยังคงมีกลิ่นอายทหารพวยพุ่งอยู่บนสนามรบด้วยความไม่เชื่อสายตา
ความเป็นจริงอยู่ตรงหน้า ไม่มีระดับจินตันวิถียุทธ์เหลืออยู่เลยแม้แต่คนเดียว แต่พวกเขากลับสามารถต้านทานการรุกรานจากราชวงศ์เทวะได้!
ราชวงศ์เสินอู่แห่งนี้ เป็นตัวตนแบบไหนกันแน่ ช่างขัดกับหลักเหตุผล และทำลายความเชื่อของทุกคนจนหมดสิ้น!
แต่ทันใดนั้น ท่ามกลางซากศพของทหารนับล้านบนสนามรบ ก็มีบางอย่างส่องประกายขึ้นมา
ภายใต้ห่าฝนลูกศรสีทอง มันกลับไม่บุบสลาย มีเพียงรอยแตกร้าวเล็กน้อย แสดงให้เห็นถึงความไม่ธรรมดาของมัน
"หืม กระจกงั้นหรือ"
สวี่ลั่วหรี่ตาลง จ้องมองกระจกที่เปล่งแสงลอยขึ้นมาจากกองซากศพด้วยความประหลาดใจ
ในตอนนั้นเอง สวินอวี้ก็เดินเข้ามาหาสวี่ลั่ว แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
"ทูลฝ่าบาท นั่นคือกระจกเสวียนกวงพ่ะย่ะค่ะ ผู้ใช้วิถีเวทระดับสองถึงจะสามารถสร้างขึ้นมาได้"
สวี่ลั่วถึงกับร้องอ๋อ ระดับก่อกำเนิดคือผู้ใช้วิถีเวทระดับหนึ่ง ระดับปรมาจารย์คือระดับสอง ระดับมหาปรมาจารย์คือระดับสาม และระดับจินตันวิถียุทธ์คือระดับสี่!
สายการฝึกฝนวิถีเวทนั้นมีความลึกลับและมีอานุภาพที่แปลกประหลาดมากมาย แถมยังฝึกฝนได้ยากมากอีกด้วย
ผู้ใช้วิถีเวทระดับสองถือว่าหายากมาก ตอนนี้ระดับพลังของสวินอวี้ก็คือผู้ใช้วิถีเวทระดับสองขั้นปรมาจารย์ เขาก็สามารถสร้างกระจกเสวียนกวงได้เช่นกัน
"วิ้ง!"
ร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากกระจกเสวียนกวงอย่างรวดเร็ว!
สวมชุดฉลองพระองค์ แผ่กลิ่นอายอันน่าเกรงขามปกคลุมไปทั่ว! พลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นกดทับพื้นที่รัศมีล้านลี้ ทำให้เหล่ายอดฝีมือระดับจินตันวิถียุทธ์นับไม่ถ้วนต้องค้อมตัวลง หรือถึงขั้นเกือบจะคุกเข่าลงกับพื้น!
ผู้ที่มาเยือนคือชายชราผู้หนึ่ง! ชายชราที่ผม เครา และคิ้วขาวโพลนไปหมด!
"มหาราชตงหนิง!"
สวี่ลั่วเอ่ยทีละคำ ดวงตาฉายแววเคร่งเครียด!
[จบแล้ว]