บทที่ 4 - ฮั่วชวี่ปิ้งช่วงวัยทอง ทิ้งทวนที่หลางจวีซวี!

บทที่ 4 - ฮั่วชวี่ปิ้งช่วงวัยทอง ทิ้งทวนที่หลางจวีซวี!

"ขุนพล! ขอให้เป็นขุนพลบู๊ทีเถอะ!"

"หากได้ขุนนางฝ่ายบุ๋นหรือกุนซือ ย่อมต้องใช้เวลาในการพัฒนา"

"แต่ได้ยินมาว่าในยุคสมัยแห่งจักรวรรดิ ขุนพลผู้เก่งกาจหรือจอมทัพผู้ห้าวหาญเพียงหนึ่งคน ก็สามารถวางรากฐานอันยิ่งใหญ่ได้!"

"ยอดขุนพลนั้นพบพานได้ยากยิ่ง! หากได้มาครอบครองตั้งแต่แรกเริ่ม ย่อมสามารถตั้งหลักได้อย่างมั่นคงแน่นอน!"

สวี่ลั่วพึมพำกับตัวเอง

ในที่สุดหลังจากการพลิกหน้ากระดาษอย่างรุนแรง สมุดรายนามหมื่นปีก็หยุดลง

และเมื่อมองไปที่หน้ากระดาษตรงหน้า สวี่ลั่วก็พลันสั่นสะท้านไปทั้งร่าง!

ขุนพลบู๊ที่เขาปรารถนาที่สุดในใจมีอยู่มากมาย ไม่เพียงแต่ต้องมีพลังต่อสู้แข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังต้องมีกลยุทธ์ทางทหารในระดับหนึ่งด้วย!

เพราะมีเพียงวิธีนี้เท่านั้น จึงจะทำให้เขาพัฒนาได้อย่างรวดเร็วในช่วงแรก!

เน้นยึดครองเมืองสองสามแห่งก่อน จึงจะสามารถอัญเชิญขุนนางบุ๋นและขุนพลบู๊ออกมาได้มากขึ้น จากนั้นค่อยพัฒนาตัวเอง กลิ้งลูกหิมะให้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้

และขุนพลที่สามารถสร้างผลลัพธ์เช่นนี้ได้ก็มีอยู่มากมาย

คนที่ปรากฏตัวขึ้นในตอนนี้ ก็เป็นหนึ่งในความคาดหวังของสวี่ลั่วเช่นกัน!

【นาม】 ฮั่วชวี่ปิ้ง

【ราชวงศ์】 ฮั่นตะวันตก

【อายุ】 สิบเจ็ดปี

【ความสำเร็จ】 อายุสิบเจ็ดปีได้รับบรรดาศักดิ์กวนจวินโหว อายุสิบเก้าปีบัญชาการรบที่เหอซีสองครั้ง สังหารชาวซงหนูเกือบแสนคน บุกทะลวงถึงภูเขาฉีเหลียน ทิ้งทวนที่หลางจวีซวี!

【หมายเหตุ ตัวละครที่ถูกอัญเชิญไม่ว่าจะมีอายุเท่าใด ความสามารถทุกด้านจะอยู่ในช่วงวัยทองทั้งสิ้น】

นี่คือประวัติคร่าวๆ ของฮั่วชวี่ปิ้ง ไม่มีค่าพลังต่อสู้หรือค่ากลยุทธ์ที่ซับซ้อนอะไร

เพราะมนุษย์ก็คือสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อ ไม่ตายตัว ในทุกๆ เรื่องล้วนแสดงผลลัพธ์ที่แตกต่างกันออกไปตามสภาพร่างกายและไหวพริบในขณะนั้น

การระเบิดพลังกะทันหันเรียกว่าทะลวงขีดจำกัด!

และหากสภาพร่างกายไม่พร้อม ความสามารถก็ย่อมเกิดปัญหาและข้อผิดพลาดตามธรรมชาติ ท้ายที่สุดแล้วใครบ้างจะไม่เคยทำผิดพลาด

ดังนั้นจึงไม่สามารถรวบรวมสิ่งเหล่านี้มาเป็นสถิติได้

แต่เพียงแค่สามคำว่า ฮั่วชวี่ปิ้ง ก็เพียงพอแล้ว! บุคคลแรกในประวัติศาสตร์ที่ตั้งแท่นบูชาบวงสรวงที่ภูเขาหลางจวีซวี ได้รับบรรดาศักดิ์กวนจวินโหวตั้งแต่อายุสิบเจ็ดปี

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ขุนพลรุ่นหลังต่างก็ถือเอาบรรดาศักดิ์กวนจวินโหวและการตั้งแท่นบูชาที่หลางจวีซวีเป็นเกียรติยศสูงสุด!

【ต้องการอัญเชิญกวนจวินโหว ฮั่วชวี่ปิ้ง หรือไม่】

หน้าต่างแจ้งเตือนปรากฏขึ้น สวี่ลั่วคลิกอัญเชิญอย่างไม่ลังเลแน่นอน

"อัญเชิญ!"

และในวินาทีที่สวี่ลั่วคลิกอัญเชิญ ร่างหนึ่งก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นตรงหน้าเขา

รูปร่างกำยำแต่ไม่ดูเทอะทะ กลับดูลีนกระชับเสียมากกว่า แน่นอนว่าอาจเป็นเพราะเขาสูงไปสักหน่อย

หน้าตาหล่อเหลาองอาจ คิ้วกระบี่ตาประกายดาว ทว่ากลับแผ่รังสีอำมหิตพุ่งปะทะใบหน้า

เขาคือกวนจวินโหวฮั่วชวี่ปิ้ง! ขุนพลระดับซูเปอร์ผู้เกรียงไกรสยบซงหนูและมีชื่อเสียงจารึกในประวัติศาสตร์ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาจะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของตนแล้ว!

แถมฮั่วชวี่ปิ้งยังเป็นผู้มีความสามารถรอบด้านทั้งบุ๋นและบู๊! พลังต่อสู้ส่วนตัวก็สามารถพาทหารแปดร้อยนายไปกวาดล้างศัตรูได้ถึงสองพันกว่าคน!

ในด้านการบัญชาการรบ ยิ่งสามารถบัญชาการกองทัพราชวงศ์ฮั่นกวาดล้างศัตรูได้ถึงหนึ่งแสนคน!

เรียกได้ว่าเป็นผู้มีความสามารถครบเครื่องทั้งบุ๋นและบู๊อย่างแท้จริง! หากจะให้หาข้อเสียละก็ นั่นก็คืออายุน้อย เลือดร้อน และหุนหันพลันแล่นง่าย

แต่ต้องรู้ไว้ว่าสิ่งที่เขาได้มาคือฮั่วชวี่ปิ้งในช่วงวัยทอง! หรือก็คือฮั่วชวี่ปิ้งในช่วงที่ได้รับบรรดาศักดิ์กวนจวินโหว กวาดล้างศัตรูนับแสน และได้รับการแต่งตั้งเป็นต้าซือหม่า

ซึ่งก็คือช่วงวัยทองของเขาก่อนที่จะล้มป่วยเสียชีวิต

การได้ฮั่วชวี่ปิ้งในช่วงวัยทองมา ย่อมเป็นช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบที่สุดของเขา และเป็นช่วงเวลาที่ทำให้ฮั่นอู่ตี้รู้สึกเสียดายมากที่สุดเช่นกัน

"แม่ทัพฮั่วชวี่ปิ้ง ขอคารวะนายท่าน!"

ฮั่วชวี่ปิ้งคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้นทันที! เทพสงครามแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกผู้นี้ทอดสายตามองสวี่ลั่วด้วยความเคารพอย่างสูงสุด

สวี่ลั่วตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก รีบพยุงฮั่วชวี่ปิ้งให้ลุกขึ้น

"ฮ่าๆๆ ได้กวนจวินโหวมา นับแต่นี้ไปใครจะขวางการสร้างรากฐานอันยิ่งใหญ่ได้"

เมื่อได้ยินคำพูดของสวี่ลั่ว ฮั่วชวี่ปิ้งก็แย้มยิ้มบางๆ ประกายแสงวาบพาดผ่านแววตา

พวกเขาล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อ อีกทั้งยังมีความทรงจำติดตัวมาด้วย

เมื่อมาถึงโลกนี้ เขาก็ได้มีชีวิตขึ้นมาอีกครั้งและสามารถต่อสู้ต่อไปได้แล้ว!

เขาจะต้องทุ่มเทกำลังทั้งหมดในชีวิต เพื่อช่วยเหลือนายท่านออกรบไปทั่วหล้า!

คนที่ถูกอัญเชิญมาจากสมุดรายนามหมื่นปีล้วนมีความจงรักภักดีต่อสวี่ลั่วอย่างสมบูรณ์แบบ แม้ว่าพวกเขาจะมีความทรงจำของตัวเองมาด้วยก็ตาม

ต่อให้ฮั่นอู่ตี้จะถูกสวี่ลั่วอัญเชิญออกมา อย่างมากฮั่วชวี่ปิ้งก็แค่เรียกอีกฝ่ายว่าท่านน้าเขยเท่านั้น

ตอนนี้เขามีความจงรักภักดีต่อสวี่ลั่วอย่างสมบูรณ์แบบและจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงจนกว่าชีวิตจะหาไม่

"ไปๆๆ ตามข้าผู้เป็นเจ้าเมืองไปค่ายทหารกัน"

"หลังจากนี้คงต้องรบกวนเจ้าแล้ว รีบฝึกฝนกองทัพในค่ายทหารเสีย พอหาโอกาสได้เราก็จะเริ่มกรีธาทัพทันที!"

สวี่ลั่วเอ่ยพลางมีประกายแสงวาบพาดผ่านแววตา ในเมื่อมีฮั่วชวี่ปิ้งแล้ว สวี่ลั่วก็สามารถผยองได้แล้ว

ท้ายที่สุดแล้วการยึดครองเมืองก็ทำให้ได้รับสิทธิ์อัญเชิญนี่นา! สวี่ลั่วจะพัฒนาไปได้ไกลแค่ไหนในอนาคต ก็ต้องพึ่งสมุดรายนามหมื่นปีแล้ว!

ฮั่วชวี่ปิ้งพยักหน้า นี่สิถึงจะเป็นสิ่งที่เขาโปรดปรานที่สุด! การค่อยๆ พัฒนาจากเมืองเล็กๆ ให้กลายเป็นซูเปอร์จักรวรรดิอย่างนั้นหรือ ดูเหมือนจะน่าสนใจมากทีเดียว

เพิ่งเดินออกจากเรือน บรรดาสาวใช้ก็พากันอึ้งงันไปในทันที

"คารวะท่านเจ้าเมือง"

พวกนางล้วนมองฮั่วชวี่ปิ้งที่อยู่ด้านหลังสวี่ลั่วด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไม่เคยเห็นคนผู้นี้อยู่ข้างกายสวี่ลั่วมาก่อนเลย เขามาจากไหนกัน

"อืม"

สวี่ลั่วพยักหน้ารับเรียบๆ จากนั้นก็เดินออกไปนอกจวนเจ้าเมืองและนั่งรถม้าไปยังค่ายทหาร

ส่วนฮั่วชวี่ปิ้งนั้น ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมนั่งรถม้าคันเดียวกับสวี่ลั่ว

ความหมายของเขาก็คือ ขุนนางจะนั่งร่วมกับนายเหนือหัวได้อย่างไร

สวี่ลั่วที่หมดหนทางทำได้เพียงปล่อยเขาไป ตอนนี้สวี่ลั่วนั่งอยู่ในรถม้า มองดูถนนหนทางและชาวบ้านด้านนอกด้วยความรู้สึกเลื่อนลอยในใจ

"นี่คือเมืองของข้า ประชาชนของข้าหรือ"

สวี่ลั่วรู้สึกแน่วแน่ขึ้นมาลึกๆ เขาต้องปกป้องภาพบรรยากาศเช่นนี้ให้ดี ยิ่งไปกว่านั้นยังต้องพัฒนาให้เจริญรุ่งเรือง เพื่อไม่ให้เสียทีที่ข้ามมิติมา!

[จบแล้ว]