บทที่ 43 - สุลต่านโอดครวญ ขอร้องล่ะลูกพี่ใหญ่ ขายอะไรสักอย่างเถอะ!

"เฮ้ย——" เกมเล่นฟรีอีกแล้วเหรอ?!

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดเดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง!

คิ้วของเหล่าบิ๊กบอสตามบริษัทเกมใหญ่ต่างกระตุกเข้าหากัน!

นี่หลินโม่กะจะเดินหน้าลุยเส้นทาง 'เล่นฟรี' แบบม้วนเดียวจบเลยงั้นเหรอ?

ประกายความผิดหวังวูบผ่านดวงตาของ MISS อย่างยากจะสังเกตเห็น

เล่นฟรีอีกแล้ว... งั้นรูปแบบการทำกำไร ก็คงหนีไม่พ้น... เธอพยายามปรับน้ำเสียงให้ดูนุ่มนวลที่สุดขณะถามออกไป

"ถ้าอย่างนั้นประธานหลินคะ รูปแบบการทำกำไรของ 'ลีกออฟเลเจนด์' ก็คงจะคล้ายๆ กับ 'เจิงถู' ใช่ไหมคะ ที่หลักๆ แล้วพึ่งพาร้านค้าในเกม เพื่อขายพวก...

อืม ไอเทมที่ช่วยเพิ่มความสามารถให้ตัวละครของผู้เล่นน่ะค่ะ?"

เธอพูดอย่างเกรงใจมากแล้ว

แต่ใครๆ ก็ฟังความนัยออก: พูดกันตรงๆ ก็คือยังคงขายค่าสถานะ ให้ผู้เล่นยอมเปย์เงินเพื่อความเก่งกาจใช่ไหมล่ะ?

ทว่า คำตอบถัดมาของหลินโม่ กลับเหมือนสายฟ้าฟาดเปรี้ยงลงกลางใจของทุกคน!

หลินโม่ค่อยๆ ส่ายหน้า รอยยิ้มดูลึกลับและคาดเดาไม่ได้ปรากฏบนมุมปาก

"ไม่ใช่ครับ"

"ร้านค้าใน 'ลีกออฟเลเจนด์' น่ะ มีแน่"

"แต่มันจะไม่ขายค่าสถานะใดๆ ที่มีผลกระทบต่อสมดุลของเกมเด็ดขาด!"

"ไม่ขายพลังโจมตี ไม่ขายพลังป้องกัน ไม่ขายเลเวล และไม่ขายไอเทมเพิ่มค่าพลังใดๆ ที่จะทำให้คุณเก่งกว่าคนอื่นในเกมได้!"

เขากวาดสายตามองไปรอบๆ น้ำเสียงชัดเจนและหนักแน่น

"ผมขอสัญญาต่อผู้เล่นทุกคน!"

"ในเกม 'ลีกออฟเลเจนด์' ผู้เล่นทุกคน ไม่ว่าคุณจะเติมเงินหรือไม่ เติมมากหรือเติมน้อย ในตอนเริ่มต้นของทุกๆ เกม ค่าพลังฮีโร่ของพวกคุณ จะเท่ากันทั้งหมด!"

"พวกคุณทุกคนจะได้ยืนอยู่ที่จุดเริ่มต้นเดียวกัน!"

"แพ้ชนะ วัดกันที่ฝีมือล้วนๆ! วัดกันที่ไหวพริบล้วนๆ! วัดกันที่การทำงานเป็นทีมล้วนๆ!"

"นี่คือเกมที่ใช้ฝีมือเป็นเครื่องพิสูจน์อย่างแท้จริง!"

เงียบ

เงียบกริบราวกับป่าช้า

ทั่วทั้งห้องไลฟ์สด ผู้ชมกว่าสองพันล้านคน รวมถึง MISS เฟิงเกอ พิธีกรสาวทั้งสามบนโต๊ะผู้บรรยาย และบรรดาบิ๊กบอสที่เจนจัดในสมรภูมิวงการเกมซึ่งนั่งอยู่ในห้องประชุม ต่างก็เบิกตาค้าง อ้าปากค้างไปตามๆ กัน ราวกับถูกร่ายมนตร์สะกด!

ไม่ขายค่าสถานะ?!

ผู้เล่นทุกคนค่าพลังเท่ากันหมด?!

แพ้ชนะวัดกันที่ฝีมือล้วนๆ?!

นี่... นี่แม่ง... แล้วเกมนี้มันจะไปหาเงินจากไหนวะเนี่ย?!

หรือว่าหลินโม่คนนี้ จะเป็นพวกอุดมคติที่เตรียมตัวจะเป็นพ่อพระนักบุญจริงๆ?!

หลังจากเงียบเป็นเป่าสากไปชั่วครู่

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดก็พรั่งพรูออกมาด้วยความบ้าคลั่งกว่าตอนที่สงครามแคว้นพุ่งถึงจุดเดือดนับร้อยเท่า!

"เชี่ยเอ๊ย?! หูฉันไม่ได้ฝาดใช่ไหม?! ประธานหลินบอกว่า... ไม่ขายค่าสถานะ?! จริงดิ?!"

"ผู้เล่นทุกคนค่าพลังเท่ากัน?! นี่มัน... นี่มันกำลังจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินแล้ว!"

"เล่นฟรีตลอดชีพ! แถมไม่ขายค่าพลัง! ประธานหลินคิดจะเป็นฮีโร่กู้โลกหรือไงเนี่ย?! โดนตกเข้าเต็มๆ แล้วสิ!"

"ซัพพอร์ตประธานหลิน! ซัพพอร์ต 'ลีกออฟเลเจนด์'! นี่สิถึงจะเรียกว่าเกมการแข่งขันของจริง! รอดูไม่ไหวแล้วโว้ย!"

แน่นอนว่า ท่ามกลางเสียงเชียร์ ก็ย่อมมีเสียงวิจารณ์และคำค่อนขอดโผล่ขึ้นมาเป็นดอกเห็ด

"หึๆ พูดซะสวยหรู! ตอนนี้บอกไม่ขายค่าสถานะ พอคนเล่นแห่กันเข้าไป ใครจะรู้ว่าจะมีลูกเล่นอะไรแอบแฝงอีก! พ่อค้าจะไม่หวังกำไรเหรอ? ไปหลอกเด็กเถอะ!"

"นั่นสิ! ล่อแกะเข้าคอกก่อน แล้วค่อยเชือดเนื้อกินช้าๆ! ลูกไม้นี้ใครบ้างไม่รู้ทัน? 'เจิงถู' ไม่ได้ทำแบบนี้หรือไง?"

"อะไรนะ 'ระบบการเล่นแบบใหม่'? ขี้โม้ไปงั้นแหละ! ประเภทเกมในตลาดตอนนี้มันก็มีอยู่แค่นี้แหละ จะมีอะไรแปลกใหม่ไปได้อีก?"

"ฉันว่าหลินโม่คนนี้ คงได้เงินจาก 'เจิงถู' มานิดหน่อย เลยเหลิงจนไม่รู้ตักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำแล้วมั้ง!"

"ปูเสื่อรอดูคนหน้าแตก! รอดูตอน 'ลีกออฟเลเจนด์' เปิดตัว แล้วร้านค้ามีไอเทมเทพๆ ขายเกลื่อน!"

ช่องคอมเมนต์แตกออกเป็นสองฝั่งอย่างชัดเจน

ฝั่งหนึ่ง คาดหวังและสนับสนุนหลินโม่และ 'ลีกออฟเลเจนด์' อย่างบ้าคลั่ง

อีกฝั่งหนึ่ง ก็ฝังรากลึกด้วยความสงสัยและการเยาะเย้ยถากถาง

นอกจากนี้ ยังมีเสียงโอดครวญจาก 'ผู้เล่นระดับสุลต่าน' ของเจิงถูโผล่มาด้วย

"ลูกพี่ใหญ่ ขอร้องล่ะ ขายอะไรสักอย่างเถอะ ไม่งั้นเราจะเอาความเหนือชั้นของการเป็นสุลต่านไปโชว์ใครล่ะ"

"จริงด้วย พวกเราไม่ได้ขาดเงินนะ เงินเต็มกระเป๋าไปหมด ขอร้องล่ะลูกพี่ใหญ่ ช่วยสูบมันออกไปที"

"ใช่ๆๆ ประธานหลินครับ ได้โปรดอย่าทอดทิ้งพวกเราที่เป็นผู้เล่นกระเป๋าหนักเลยนะครับ"

...

ขณะเดียวกัน ณ ห้องประชุมของบริษัทเกมยักษ์ใหญ่ทั่วประเทศเซี่ย

บรรดาบิ๊กบอสที่เพิ่งจะตะลึงงันจนพูดไม่ออกกับยอดผู้เล่นออนไลน์สองพันกว่าล้านคนของเจิงถูและพลังดูดเงินที่แสนน่ากลัว

เมื่อได้ยินถ้อยคำประกาศกร้าวของหลินโม่เรื่อง 'ลีกออฟเลเจนด์' จะ 'ไม่ขายค่าสถานะ' พวกเขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียง...

หัวเราะเยาะออกมา

"ไม่ขายค่าสถานะ? ฮ่าๆๆ! ไอ้หนุ่มหลินโม่นี่ มันบ้าไปแล้วเหรอ?!" เถ้าแก่บริษัทเกมเติมเงินรายชั่วโมงรุ่นเดอะคนหนึ่ง หัวเราะจนน้ำตาเล็ดน้ำตาร่วง

"เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร? พระผู้ช่วยให้รอดหรือไง? ทำเกมแต่ไม่หวังเงิน หรือว่าจะทุ่มทุนสร้างด้วยใจรัก?"

ชายวัยกลางคนข้างๆ ที่มีท่าทางเหมือนผู้อำนวยการฝ่ายการตลาด ส่ายหัวไปมาพร้อมกับสีหน้าเหยียดหยาม

"ฉันว่านะ หลินโม่คนนี้ คงได้ดีเพราะเกมที่ฉีกกฎเกณฑ์อย่าง 'เจิงถู' โชคเข้าข้างฟลุกได้เงินมาง่ายๆ ก็เลยเหลิงจัดจนไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำแล้วน่ะสิ!"

"เกมเล่นฟรี ไม่ขายค่าสถานะ แล้วเขาจะเอากำไรจากไหน? รอให้ผู้เล่นกดไลก์ให้เหรอ? หรือว่ารอรับบริจาค? นี่มันเรื่องตลกไร้สาระชัดๆ!"

"คนหนุ่มก็เงี้ยแหละ พอได้ลิ้มรสความสำเร็จนิดหน่อย ก็คิดว่าตัวเองเป็นเจ้าแห่งจักรวาลแล้ว"

...

ส่วนอีกบริษัทหนึ่งที่ขึ้นชื่อเรื่อง 'หยิบยืม' และ 'ย้อมแมว' นักวางแผนตัวหลักหลายคนก็กำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด

"ลูกพี่ หลินโม่มันซ่อนไพ่ใบไหนไว้กันแน่? เกมเล่นฟรีที่ไม่ขายค่าสถานะเนี่ย ฟังยังไงมันก็เหมือนนิทานหลอกเด็กชัดๆ!"

"ฉันเดาว่านะ ไอ้นโยบาย 'ไม่ขายค่าสถานะ' ของมัน ต้องมีตุกติกแน่! ก็คงจะหลอกผู้เล่นเข้าไป ขุนให้อ้วนก่อน แล้วค่อยเชือดให้ตายสนิท!"

"ถูกเผง! ตลาดเกมตอนนี้รูปแบบการเล่นมันตายตัวไปหมดแล้ว จะมีไอ้ 'ระบบใหม่' อะไรได้อีก? ฉันว่ามันแค่สร้างกระแสขี้โม้ไปงั้นแหละ!"

เถ้าแก่อ้วนลงพุงของพวกเขา คาบซิการ์พ่นควันฉุย ก่อนจะสรุปปิดท้าย

"หึ! หลินโม่คนนี้ ยังเด็กเกินไป! อ่อนหัดนัก!"

"ความสำเร็จของ 'เจิงถู' มันก็แค่แมวตาบอดเจอหนูตาย ฟลุกสำเร็จขึ้นมาเท่านั้นแหละ!"

"ตอนนี้ก็เริ่มอวดดี ไม่เห็นหัวพวกเราที่เป็นรุ่นพี่ ริอ่านจะเพ้อเจ้อ สร้างดินแดนอุดมคติ 'ไม่ขายค่าสถานะ' อะไรนั่นแล้วเหรอ?"

"รอดูเถอะ! อีกไม่นานหรอก ไอ้เกม 'ลีกออฟเลเจนด์' บ้าบออะไรนั่น จะผลาญเงินทุนที่มันกอบโกยมาจาก 'เจิงถู' จนหมดตัว!"

"ถึงตอนนั้น ฉันอยากจะรอดูน้ำหน้ามัน ว่าจะยังทำเป็นกร่างอยู่ได้อีกไหม!"

คนในวงการเกมแทบทั้งหมด ต่างมองคำพูดที่ 'ออกนอกลู่นอกทาง' ของหลินโม่ ด้วยสายตาที่มองเหมือนเขากำลังทำตัวเป็นตัวตลก

ในสายตาพวกเขา หลินโม่น่ะ บ้าไปแล้ว

บ้าไปอย่างสมบูรณ์แบบ

...