L.P.T ตอนที่ 91 การอวยพรแห่งธรรมชาติ

หนึ่งชั่วโมงต่อมาซาโต้ก็ออกมาจากสถานที่จัดการแข่งประกวดความงามโดยไม่ได้รับอันตรายใดๆ และเวลานี้ก้เป็นเวลาเก้าโมงเช้าแล้ว

หลังจากซาโต้ออกมาจากสถานที่จัดการแข่งประกวดความงาม เขาก็ไม่ได้เดินไปในทิศทางของสถานีขนส่งเมืองโทคิวะในทันที แต่กลับเดินไปในทิศทางของสวนสาธารณะของเมืองอย่างรวดเร็ว

มิคูริพอใจกับก้อนพลังงานระดับอัญมณีที่ซาโต้สร้างขึ้นมามาก สิ่งนี้ยิ่งสะท้อนคุณค่าของมันให้เห็นอย่างเต็มที่เมื่อเขาเห็นว่ามิโลคาลอสอันเป็นที่รักของเขาชอบก้อนพลังงานสีทองมาก

ซาโต้อาจไม่เห็นบทบาทของก้อนพลังงานระดับอัญมณีมากนักในฐานะคนธรรมดา แต่มิคูริผู้ซึ่งเป็นเทรนเนอร์สายประกวดและผู้ที่อยู่กับมิโลคาลอสมาตลอดชีวิตของเขาก็สามารถมองเห็นคุณค่ามันได้

มิคูริค้นพบว่าหลังจากกินก้อนพลังงานสีทองไป มิโลคาลอสก็ได้เพิ่มความงามของเธอและคุณลักษณะร่างกายอันงดงามของเธอก็แสดงผมมากขึ้นไปอีกขั้นซึ่งนี้ทำให้เขามีความสุขมาก

เนื่องจากระดับของมิโลคาลอสได้เพิ่มขึ้นถึงระดับที่ความงดงามของเธอแทบจะถูกแช่แข็งแล้วและแม้แต่การพัฒนาคุณลักษณะร่างกายอันงดงามของเธอก็หยุดนิ่ง แม้ว่ามิคูริจะให้ก้อนพลังงานคุณภาพสูงกับเธอทุกวันหรือให้อาหารชั้นสูงกับเธอ แต่มันก็มีผลน้อยหรือไม่มีผลเลย

ตอนนี้หลังจากที่มิโลคาลอสได้กินก้อนพลังงานระดับอัญมณีที่ทำโดยซาโต้ไปความงดงามของเธอก็เริ่มเปล่งประกายมากขึ้นซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นสัญญาณที่ดีมากสำหรับมิคูริเขารู้ว่าก้อนพลังงานระดับอัญมณีที่ซาโต้สร้างขึ้นนั้นสามารถทำให้มิโลคาลอสของเขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก

ในที่สุดเพื่อตอบแทนความจริงใจของมิคูริที่มอบหินพระอาทิตย์ที่ดีที่สุด ซาโต้จึงได้สร้างก้อนพลังงานระดับอัญมณี 10ก้อนให้กับมิคูริจากนั้นเขาก็เลือกที่จะจากไปด้วยความรีบร้อน

และมิคูริไม่ได้รู้สึกอยากจะห้ามอะไรเพราะเขาเป็นคนที่มีจิตใจกว้างขวางและไม่ได้เลือกที่จะหยุดซาโต้จากการเดินออกไป แต่กล่าวคำอำลาอย่างมีความสุขและในช่วงเวลาแห่งการจากกันเขาได้เสนอของให้ซาโต้อีกครั้งซึ่งซาโต้ไม่ปฏิเสธของที่มิคูริมอบให้ในครั้งนี้

มิคูริให้เครื่องผสมผลไม้รุ่นล่าสุดแก่ซาโต้และยังให้อุปกรณ์สื่อสารที่สามารถสื่อสารกันได้ทุกที่ทุกเวลากับซาโต้และป้ายสีเงิน

“ครั้งนี้ฉันได้เจอเศรษฐีตัวจริงเข้าให้แล้ว ทั้งหินพระอาทิตย์และเครื่องผสมผลไม้รุ่นล่าสุดได้รับพร้อมกันในคราวเดียวและมิคูริก็ได้กลายเป็นลูกค้ารายใหญ่ของฉันด้วยดังนั้นปัญหาเรื่องเงินคงจะไม่มีปัญหาไปสักพักใหญ่เลย” เมื่อซาโต้มองไปที่ของในมือ เขาก็คิดเกี่ยวกับป้ายสีเงินอย่างสุดท้ายนี้

ถ้าซาโต้เดาไม่ผิดป้ายสีเงินที่มิคูริมอบให้เขาน่าจะเป็นตราประจำตระกูลของมิคูริและตราสีเงินนี้น่าจะคล้ายกับบัตรประจำตัวประชาชนของพันธมิตรลีกซึ่งมันน่าจะแสดงถึงเอกลักษณ์ของบุคคลที่ครอบครองป้ายเงินนี้

มิคูริบอกเขาว่าตราบใดที่เขาแสดงตรานี้ในโปเกมอนเซนเตอร์ เขาสามารถรับบริการทั้งหมดของโปเกมอนเซนเตอร์ ได้ฟรีในขณะเดียวกันเขายังสามารถใช้สัญลักษณ์นี้เพื่อหาผู้ที่ได้รับความไว้วางใจจากพันธมิตรลีกในการส่งก้อนพลังงานที่มิคูริต้องการให้อีกด้วย

โดยทั่วไปแล้วเครื่องมือสื่อสารและป้ายสีเงินที่มิคูริมอบให้เขาเป็นครั้งสุดท้ายนี้ ทั้งสองสิ่งนี้ทำให้ซาโต้มีทางส่งผ่านก้อนพลังงานให้กับมิคูริ

อย่างไรก็ตามในสายตาของซาโต้ป้ายสีเงินที่มิคูริมอบให้เขาถือได้ว่าเป็นเครื่องรางที่จะปกป้องเขาหากเขาเจอกับปัญหาในอนาคต เขาจะสามารถหลีกเลี่ยงปัญหาส่วนใหญ่ได้ด้วยการแสดงป้ายสีเงินนี้ขึ้นมา

แม้ว่ามิคูริจะไม่ได้บอกซาโต้อย่างเต็มที่เกี่ยวกับคุณค่าของป้ายสีเงินนี้ แต่ซาโต้ก็สามารถรู้ประโยชน์ทั้งหมดของมันจากการที่เขาสามารถรับบริการทั้งหมดของโปเกมอนเซนเตอร์ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายและยังสามารถหาคนที่น่าไว้วางใจให้ทำสิ่งต่างๆได้ ซาโต้คิดไปคิดมาพลัของป้ายสีเงินนี้มีมากมายนัก เขาชักกลัวภูมิหลังของมิคูริมากขึ้นเรื่อยๆแล้วสิ

“มันโอเคที่จะใช้ประโยชน์มันจากบางสถานการณ์ในช่วงเวลานั้นแต่หลังจากนั้นโลกนี้ก็ยังต้องใช้ความน่าเชื่อถือและความแข็งแกร่งของตัวฉันเอง ดังนั้นฉันต้องหาวิธีที่จะทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุดเพื่อที่ฉันจะได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระและก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกอย่างแท้จริง

"ซาโต้เข้ามาในสวนสาธารณะของเมืองแล้วเก็บป้ายสีเงินไว้ในมือ จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองดวงอาทิตย์ที่สาดแสงผ่านกิ่งไม้พลางคิดอย่างเงียบๆ

ยังมีเวลามากกว่าสองชั่วโมงก่อนที่รถบัสจะมาจากเมืองโจบันไปยังเมืองโกลเด้นในอีกสองชั่วโมงที่เหลือตอนนี้ซาโต้ต้องการเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาให้ดีขึ้นก่อน และตอนนี้เขาก็ได้รับหินพระอาทิตย์ที่ดีที่สุดจากมิคูริมาก เขาจึงคิดว่าคงถึงเวลาที่ต้องแก้ไขปมด้อยของคุไซฮานะแล้ว

และตอนนี้ซาโต้ก็มาถึงสวนสาธารณะที่มีความเขียวขจีสูงสุดในเมืองโทคิวะและเป็นเพื่อการเตรียมพร้อมสำหรับการวิวัฒนาการของคุไซฮานะ เขาเลือกที่นี้เพราะมันให้ความรู้สึกคล้ายกับความมีชีวิตชีวาของป่าโทคิวะอยู่เล็กน้อย

สวนสาธารณะของเมืองโทคิวะมีขนาดใหญ่อย่างน้อยก็มีขนาดเท่าสนามฟุตบอลเจ็ดหรือแปดสนาม

"ออกมาเถอะทุกคน วันนี้เป็นวันที่ดีพวกเราทุกคนมาร่วมเป็นพยานในการวิวัฒนาการของคุไซฮานะกันเถอะ" ซาโต้เดินลึกเข้าไปในสวนสาธารณะ จากนั้นก็หยุดอยู่ในป่าที่เงียบสงบและหลังจากนั้นเขาก็พาโปเกมอนทุกตัวของเขาออกมา

แสงสีขาวแดงสี่ดวงถูกปล่อยออกมาจากลูกบอลทั้งสี่จากนั้น ทั้งซูแบท,นิโดรัน,คุไซฮานะ,การ์ดี ทั้งหมดก็ปรากฏขึ้นที่พื้นและโปเกมอนทั้งสี่ที่ได้ยินคำพูดของซาโต้ก็ทำสีหน้าประหลาดใจทันที

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุไซฮานะที่กำลังมีรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอมันได้สดใสมาก เพราะเมื่อไม่นานมานี้ซาโต้สัญญาเป็นการส่วนตัวกับเธอว่าเขาจะหาหินพระอาทิตย์ให้เธอให้ได้และจากนั้นเธอก็ตระหนักได้ว่าเธอต้องการที่จะพัฒนาเป็นคิเรอิฮานะ แต่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าความปรารถนานี้จะสำเร็จได้เร็วขนาดนี้

ในเวลานี้ซูแบทและการ์ดีกับนิโดรันต่างล้อมรอบคุไซฮานะ จากนั้นทุกคนก็อวยพรให้เธอมีวิวัฒนาการที่ราบรื่น

"น๊าา~~" หลังจากรู้ว่าเธอกำลังจะพัฒนาเป็นคิเรอิฮานะที่แสนสวยงาม คุไซฮานะก็ตื่นเต้นมากในเวลานี้ทั้งหัวใจของเธอก็เต็มไปด้วยความขอบคุณที่ซาโต้ได้เลือกเธอตอนที่อยู่ในป่านั้น

คุไซฮานะได้ตัดสินใจแล้วว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตเธอจะติดตามซาโต้ไปจนเธอตาย

"มาเถอะคุไซฮานะนี่คือหินพระอาทิตย์ที่เธอต้องการ เธอพร้อมหรือยังถ้าเธอพร้อมก็ยกมือขึ้นเร็ว" ซาโต้หยิบหินพระอาทิตย์ที่ดีที่สุดออกมา จากนั้นเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มต่อหน้าคุไซฮานะ

หินพระอาทิตย์ที่ดีที่สุดนั้นไม่ธรรมดาจริงๆหลังจากโดนแดดแล้วหินทั้งก้อนดูเหมือนจะมีชีวิตซะอย่างงั้น มันดูดซับพลังของดวงอาทิตย์อย่างแข็งขันและแสงแดดก็ส่องมาที่มัน ทำให้ทั้งอุณหภูมิร้อนและแสงพราวถูกปล่อยออกจากร่างกายของมันตลอดเวลา

แม้ว่าหินพระอาทิตย์ที่ดีที่สุดในเวลานี้จะมีอุณหภูมิสูงซึ่งทำให้เธอกลัวมาก แต่คุไซฮานะก็ไม่สะดุ้งในใจเธอแทบรอไม่ไหวที่จะกำจัดตัวตนของเธอในฐานะลูกเป็ดขี้เหร่นี้ โดยไม่มีความลังเลใดๆคุไซฮานะก็กดมือของเธอลงบนหินพระอาทิตย์ที่ดีที่สุดอย่างรวดเร็ว

ในวินาทีถัดมาแสงสีขาวพราวสวยงามก็พุ่งออกมาจากตัวของคุไซฮานะและในขณะเดียวกันหินพระอาทิตย์ที่ถูกสัมผัสด้วยมือของคุไซฮานะก็เปลี่ยนเป็นพลังงานสีแดงบริสุทธิ์ในทันที นจากนั้นมันก็ครอบคลุมทั้งร่างกายของเธอจากมือของเธอไล่จนไปทั้งตัว

เมื่อพลังงานสีแดงเข้มกระทบกับแสงพระอาทิตย์มันก็ปกคลุมร่างกายของคุไซฮานะอย่างสมบูรณ์ การระเบิดของแสงวิวัฒนาการที่พร่างพราวกว่าก่อนก็ออกมาจากร่างของคุไซฮานะ

ในเวลาเดียวกันพลังงานธาตุพืชที่แข็งแกร่งในธรรมชาติที่อยู่ใกล้ๆก็เริ่มรวมตัวกันจากทุกทิศทุกทางไปยังสถานที่ที่คุไซฮานะกำลังวิวัฒนาการราวกับว่าพวกเขาได้รับการเรียกร้องจากบางสิ่ง

นอกจากนี้แสงสีพลึกอัญมณีก็ยังถูกปล่อยออกมาจากพืชใกล้เคียงเช่นเดียวกับพลังงานธาตุพืชและแล้วแสงสีฟ้าครามเหล่านี้จะมาบรรจบกันที่คุไซฮานะอย่างรวดเร็ว

ชั่วระยะเวลาหนึ่งแสงสีขาวของการวิวัฒนาการบนคุไซฮานะก็ค่อยๆถูกทำให้กลายเป็นแสงสีเขียว

"นี่มันน่าทึ่งมาก! ศักยภาพของคุไซฮานะน่าจะมีมากกว่าที่ฉันจินตนาการไว้อีก มันเกือบจะเหมือนกับว่าเธอได้รับพรจากป่าโทคิวะเลย!" เมื่อมองไปที่ด้านหน้าของเขาที่กำลังส่องประกายสีเขียวและยังมีพลังงานธาตุพืชที่รวบรวมมาจากทุกทิศทางและคุไซฮานะที่กำลังดูดซับพวกอนุภาคแสงสีเขียวมรกตจำนวนมาก ซาโต้ก็การแสดงออกอย่างตกตะลึง