L.P.T ตอนที่ 84 ทำลาย

หลังจากพวกแก๊งหมาป่าได้เข้ามาในตรอกที่ซาโต้ซุ่มอยู่ ซาโต้ก็ให้คุไซฮานะบนหลังคาปล่อยพวกสปอร์นอนหลับใส่พวกแก๊งหมาป่าที่กำลังตรวจสอบศพด้านล่างทันที เพราะตอนนี้ความสนใจของแก๊งหมาป่าทั้งหมดร่วมไปที่จุดศพเพื่อนร่วมแก๊งของพวกเขา โดยไม่ตระหนักเลยว่านี้เป็นกับดักที่ซาโต้ใช้ล่อพวกเขา

ทันทีที่ได้ยินเสียงของหัวหน้าแก๊งหมาป่า สมาชิกของแก๊งหมาป่าและกลุ่มโปเกมอนที่สูดดมสปอรืนอนหลับไปก็เริ่มรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าอย่างรุนแรง พวกเขาส่วนใหญ่เริ่มถูกบังคับให้เข้าสู่ห่วงนิทรา มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ยังคงดื้อดึงต่อต้านสถานะนี้

ท้ายที่สุดหัวหน้าแก๊งหมาป่าก็เป็นคนที่มีนิสัยโหดเหี้ยมและเด็ดเดี่ยว เขาแทงมีดใส่ต้นขาตัวเองทันทีใช้ความเจ็บปวดต้านทานอาการง่วงที่รุนแรงจากนั้นรีบหยิบขวดน้ำยาแก้สถานะนอนหลับออกจากกระเป๋ามิติของเขา

สมาชิกคนอื่นๆของแก๊งหมาป่าที่ยังคงต่อต้านความง่วงก็รีบทำแบบเดียวกันกับหัวหน้า หลังจากใช้ความเจ็บปวดเพื่อต้านทานความง่วงได้แล้วพวกเขารีบหยิบยาแก้สถานะออกมาอย่างรวดเร็ว

แต่ช่างน่าเสียดายเพราะก่อนที่สมาชิกของแก๊งหมาป่าผู้ดื้อรั้นเหล่านี้จะได้ใช้ยาแก้สถานะในมือ ลูกบอลพลังงานสีเขียวและใบมีดสีขาวก็บินลงมาจากด้านบนหัวของพวกเขาแล้วโจมตีใส่พวกเขาและโปเกมอนทันที

สมาชิกแก๊งหมาป่าเหล่านี้และโปเกมอนของพวกเขาได้สูดดมสปอร์ของคุไซฮานะไปมากเลยทำให้พวกเขาไม่มีแรงและเมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีที่ไร้ปราณีของซูแบทและคุไซฮานะ พวกเขาก็ไร้เรี่ยวแรงสำหรับต่อต้าน พวกเขาทำได้เพียงแค่ดูลูกบอลพลังงานสีเขียวและใบมีดสีขาวค่อยๆพุ่งเข้ามากระทบและเฉือนร่างกายของพวกเขาเท่านั้น

หลังจากนั้นเสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นลั่นไปทั้งตรอกก่อนที่จะกลับมาเงียบลงอีกครั้งและในเวลานี้ซาโต้ก็มาถึงพื้นตรอกจากบนหลังคาอย่างราบรื่น ด้วยความช่วยเหลือจากซูแบท

"การมาหลายคนนั้นไม่มีประโยชน์เลย ท้ายที่สุดเจ้าพวกนี้ก็เป็นเพียงกลุ่มอันธพาลกลุ่มเล็กที่ชอบรังแกผู้อ่อนแอในเมืองเท่านั้น แม้แต่โปเกมอนที่ดุร้ายในป่าก็ยังแข็งแกร่งกว่าพวกเขาด้วยซ้ำ แถมพวกเขายังขาดความระมัดระวังตัวมากเกินไป" ใบหน้าของซาโต้กำลังคิดอย่างเย็นชา

ด้วยความช่วยเหลือของแสงไฟฉายที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ซาโต้ก็ได้เห็นสถานการณ์ทุกอย่างบนพื้นอย่างชัดเจนในตอนนี้สมาชิกของแก๊งหมาป่าและโปเกมอนของพวกเขากำลังนอนจมกองเลือดกันอยู่

แน่นอนว่าเพื่อให้แน่ใจว่าศัตรูตายจริงๆ ซาโต้ก็ไม่ลืมที่จะลงมีดใส่ร่างกายของพวกแก๊งหมาป่าอีกครั้ง ที่ซาโต้ทำเช่นนี้ก็เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครลุกขึ้นมาทำอะไรเขาได้อีก

"ปล่อยเถอะ! ปล่อยผมไปเถอะ! ผมยังไม่อยากตาย! ผมให้เงินคุณทั้งหมดถ้าคุณสัญญาว่าจะไม่ฆ่าผม! ผมจะให้เงินทั้งหมดที่แก๊งหมาป่าของผมซ่อนไว้! ได้โปรดอย่าฆ่าผม!” เมื่อซาโต้กำลังจะแทงซ้ำไปที่หัวใจของหัวหน้าแก๊งหมาป่า เจ้าหัวหน้าแก๊งที่กำลังแกล้งตายก็รีบดิ้นขึ้นจากพื้นและพูดกับซาโต้ด้วยสีหน้าอ้อนวอนและน่าสงสารทันที

หลังจากเห็นเครื่องแบบของแก๊งร็อคเก็ตบนตัวซาโต้ หัวหน้าแก๊งหมาป่าก็รู้ว่าเขาเตะโดนของที่หนักกว่าตอไม้เข้าแล้วจริงๆและถ้าเขาไม่รีบทำอะไรสักอย่างซาโต้จะต้องฆ่าเขาอย่างแน่นอน สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือแม้ว่าเขาจะตายไปมันก็คงไม่มีใครกล้าที่จะล้างแค้นให้เขาแน่ๆ ดังนั้นตอนนี้เพื่อเอาชีวิตของเขาเองให้รอด เขาเลยทำได้เพียงขอร้องให้ซาโต้ปล่อยเขาไป

เมื่อเผชิญหน้ากับคำอ้อนวอนของศัตรู ซาโต้ก็ยังคงไม่รู้สึกอะไรบนใบหน้าของเขาหลังจากแสดงท่าทางเล็กน้อยไปยังคุไซฮานะที่ยืนอยู่ข้างๆเขา คุไซฮานะก็รีบใช้สปอร์นอนหลับใส่หัวหน้าแก๊งหมาป่าตรงหน้าเธอทันที เพื่อบังคับให้เขาหลับลง

หลังจากนั้นซาโต้ก็ค่อยแทงมีดลงไปตัดขั้วหัวใจขอหัวหน้าแก๊งหมาป่าอย่างเงียบๆ

ในเวลานี้สามหรือสี่นาทีผ่านไปแล้วหลังจากสิ้นสุดการต่อสู้ เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดของศัตรูก่อนที่พวกเขาจะเสียชีวิตก็ทำให้ชาวเมืองแถวนั้นที่อาศัยอยู่ใกล้ๆตกใจเช่นกัน ทำให้เพื่อผ่านมาสักพักเสียงรถตำรวจก็ดังขึ้นใกล้ๆซาโต้ แต่ซาโต้ก็ได้หลบหนีไปเรียบร้อยแล้ว

ในขณะเดียวกัน ก่อนที่จะหลบหนีซาโต้ก็ได้โรยน้ำมันเบนซินลงบนที่เกิดเหตุก่อนที่จะออกไปจากนั้น เขาก็ให้การ์ดีจุดน้ำมันเพื่อเผาทุกอย่าง

ไฟได้ปกคลุมไปทั่วฉากการต่อสู้ทั้งหมดทันทีและมันยังลุกลามไปยังบริเวณโดยรอบอย่างรวดเร็วภายใต้กระแสลมที่เกิดจากซูแบท

เมื่อตำรวจพันธมิตรลีกมาถึงไฟก็ลุกลามเข้าไปใหญ่และหลักฐานทั้งหมดก็ได้หลงเหลือไว้เพียงเถ้าถ่านจากเปลวไฟ

ในทางกลับกันเมื่อหน่วยดับเพลิงของพันธมิตรจัดการกับกองไฟเสร็จ ตอนนี้ซาโต้ได้เปลี่ยนกลับไปเป็นชุดเทรนเนอร์ตัวเดิมแล้วดูฉากของความโกลาหลที่เขาเป็นคนก่อจากห้องบนชั้นสองของโรงแรมใกล้ๆ

ในห้องนั้นมีซูแบทที่กำลังแขวนตัวเองอยู่บนเพดานของห้องอย่างเงียบๆและค่อยใช้คลื่นความถี่เพื่อตรวจจับสภาพแวดล้อมอย่างเคร่งครัดและคุไซฮานะที่กำลังเล่นกับนิโดรันอยู่บนพื้น

ตอนนี้การ์ดีได้นอนขดอยู่ที่เท้าของซาโต้โดยมีร่องรอยของความกังวลบนใบหน้าเล็กๆของเขา การ์ดีนั้นเป็นโปเกมอนที่คล้ายมนุษย์มาก เขารู้ดีว่าเขาเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้ทีมของซาโต้เกิดวิกฤตในวันนี้ ดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยมีความสุข

"ไม่ต้องกังวล เนื่องจากนายได้มาเป็นครอบครัวกับเราแล้ว เราก็นับเป็นเพื่อนตายกันและเพื่อนน่ะจะไม่ทรยศและทิ้งกัน ไม่ต้องกังวลเพราะพวกเราจะปกป้องนายแน่นอน นายแค่ต้องเตรียมพร้อมที่จะฝึกฝนให้ดีและเติบโตให้รวดเร็วเพื่อจะก็จะปกป้องเพื่อนคนอื่นๆ" เมื่อสังเกตว่าการ์ดีกำลังไม่มีความสุข ซาโต้คุกเข่าลงและแตะหัวของเขาก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้ม

ในเวลานี้ทั้งซูแบทและคุไซฮานะกับนิโดรันก็ได้มาหาการ์ดีเพื่อปลอบโยนเขา โดยบอกว่าพวกเขาจะพยายามอย่างหนักเพื่อปกป้องการ์ดีเอง

"ฮู๊วว~~" เมื่อได้ยินคำพูดของซาโต้และเพื่อนคนอื่นๆอารมณ์ของการ์ดีก็ดีขึ้นมากและเขาก็พยักหน้าตอบกลับอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ดวงตาเล็กๆของเขาได้เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อีกครั้งแล้ว

การดูแลเพื่อนร่วมทางควบคู่ไปกับการเพิ่มความแข็งแกร่งตัวเองนี้ ทำให้การ์ดีปฏิญาณกับตัวเองอย่างลับๆนั่นคือเขาจะแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วที่สุดเพื่อปกป้องเพื่อนทุกคนในทีม

"ถูกต้องแล้ว โปเกมอนไฟต้องมีจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้แบบนี้" การเปลี่ยนแปลงอารมณ์ของการ์ดีทำให้ซาโต้มีความสุขมากและเขารู้สึกได้ทันทีว่าทุกสิ่งที่เขาทำนั้นคุ้มค่า

ซาโต้รู้ดีว่าตอนนี้ การ์ดีได้ถูกรวมเข้ากับทีมอย่างแท้จริงแล้ว และด้วยวิธีนี้ความแข็งแกร่งโดยรวมของทีมของเขาก็เพิ่มขึ้นมาก

ทันใดนั้นบรรยากาศตึงเครียดในห้องก็ค่อยๆผ่อนคลายลงและโปเกมอนทั้งสี่ก็เริ่มรวมตัวกันเพื่อพูดคุยและเล่น

เมื่อเห็นโปเกมอนทั้งสี่กำลังสนุกสนานกัน ซาโต้ก็ยิ้มเล็กน้อยจากนั้นก็นั่งลงบนโต๊ะและจัดแจงสินสงครามต่อไป

หลังจากการต่อสู้ ซาโต้ได้ใช้ประโยชน์จากการจลาจลที่เกิดจากไฟไหม้เพื่อหลบหนีออกจากตรอกนั้นได้สำเร็จจากนั้น เขาก็ล้มเลิกแผนการฝึกดั้งเดิมและล้มเลิกความคิดที่จะกลับไปที่โปเกมอนเซนเตอร์ แต่เลือกที่จะเสียค่าใช้จ่าย 200 เหรียญ ให้กับโรงแรมเล็กๆแถวชานเมืองแล้วเปิดห้องเล็กๆไว้พักผ่อนแทน

แม้ว่าซาโต้จะคิดว่าการฆ่าในตรอกนั้นของเขาสมบูรณ์แบบ แต่ตำรวจพันธมิตรลีกก็ดูถูกไม่ได้เช่นกัน เขาไม่สามารถแน่ใจได้ว่าไฟจะไม่ทิ้งร่องรอยใดๆที่จะชี้มาที่เข าดังนั้นในสถานการณ์ที่ไม่แน่นอนแบบนี้เขาจะไม่ไปที่โปเกมอนเซนเตอร์ที่ถูกพันธมิตรลีกควบคุมอย่างเต็มที่ในปัจจุบันเด็ดขาด

อย่างไรก็ตามซาโต้ก็เริ่มหมดความกังวลในครั้งนี้ เนื่องจากพวกคนที่เขาฆ่าตายเป็นสมาชิกแก๊งที่มีชื่อเสียงและที่เกิดเหตุยังไม่มีพยานใดๆ ตำรวจพันธมิตรลีกจึงไม่เลือกที่จะสร้างความอับอายให้กับ"คนดี"ที่ใช้ความรุนแรงรักษาความสงบสุขแทนพวกเขา จึงจบเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว

สิ่งที่ทำให้ซาโต้พูดไม่ออกก็คือหนังสือพิมพ์และรายงานของวันรุ่งขึ้นอธิบายการสังหารว่า"ผู้แข็งแกร่งลึกลับที่ต่อสู้กับความอยุติธรรมและเขาคนนี่ยังจะกวาดล้างแก๊งอาชญากรทั้งหมดอย่างแน่นอน"

ยิ่งไปกว่านั้นทั้งประชาชนและเทรนเนอร์ทั่วไปจำนวนมากต่างปรบมือยินดีหลังจากที่ได้เห็นข่าวนี้และแสดงความชื่นชมต่อการกระทำที่กล้าหาญของชายแข็งแกร่งที่แสนลึกลับคนนี้

แน่นอนว่างข่าวที่ได้รับความนิยมจากสาธารณชนนั้นได้เปิดให้มีคำถามตอบและมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ความจริงของเรื่องนี้ในหมู่พวกเขาอิจิโร่ผู้ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้โดยไม่ได้ตั้งใจก็เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ความจริงของเหตุการณ์นี้

ในตอนเช้าอิจิโร่ผู้กำลังกินอาหารเช้าในวิลล่าสุดหรูส่วนตัวของเขา สักพักก็มีคนรับใช้หญิงที่หน้าตาน่ารักได้นำหนังสือพิมพ์ฉบับล่าสุดของวันนี้มาให้เขาตามกำหนด

"ตาดีได้ตาร้ายเสีย ดีที่โชคของนายน้อยคนนี้ยังดีอยู่แถมนายน้อยคนนี้ยังฉลาดและมีสติสัมปชัญญะมากมาย ไม่เช่นนั้นฉันก็อาจจะเป็นหนึ่งในศพของรายงานข่าววันนี้แน่ๆ ถ้าฉันตายมันคงเป็นการตายของสุดยอดนายน้อยแน่ๆข่าวแบบนี้มันน่าเศร้าเกินไปจริงๆ"อิจิโร่พูดอย่างโหดเหี้ยมขณะมองไปที่หนังสือพิมพ์ที่เขาเพิ่งนำมาอ่าน