L.P.T ตอนที่ 68 สี่กองกำลัง

หลังจากซาโต้ได้ใช้สเปียร์ในป่าใกล้เคียงเป็นเป้าหมายของซูแบทและคุไซฮานะในการฝึกซ้อมในช่วงสามวันที่ผ่านมาในที่สุดประชากรสเปียร์จำนวนมากในป่าใกล้เคียงก็ทนไม่ไหวกับการโจมตีอย่างรุนแรงในรูปแบบกองโจรของซาโต้ ความกดดันที่เกิดขึ้นทำให้สเปียร์เลือกที่จะประณีประนอมและไม่ดุดันเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

ในสามวันนี้กลุ่มสเปียร์ซึ่งเป็นเจ้าของป่าในบริเวณใกล้เคียงให้ความสนใจกับซาโต้อย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน สิ่งที่โหดเหี้ยมที่สุดของพวกมันก็คือคือการรวบรวมสเปียร์โดยตรงมากกว่า 30 ตัว(เฉลี่ยเลเวล 20 ขึ้นไป) เข้ามากวาดล้างป่าโดบรอบและพยายามล้อมโจมตีซาโต้

แต่เป็นที่น่าเสียดายที่ซาโต้คุ้นเคยกับนิสัยของโปเกมอนอย่างสเปียร์ดี หลังจากได้สู้กับโปเกมอนอย่างสเปียร์มาหลายร้อยครั้งและเขาก็ได้อาศัยพลังลับของคุไซฮานะสร้างฐานลับและใช้คุณลักษะกลิ่มเหม็นของเธอในการซ่อนตัวทำให้พวกสเปียร์ได้แต่คว้าน้ำเหลวกลับไป

ในที่สุดเมื่อสเปียร์เหล่านี้ซึ่งเหนื่อยล้ามาทั้งวันกำลังเตรียมอพยพและกลับไปที่รัง พวกเขาก็ได้พบกับซาโต้ที่ซุ่มโจมตี กลุ่มสเปียร์มากกว่าหนึ่งโหลพ่ายแพ้ต่อซูแบทและคุไซฮานะของซาโต้ ทำให้ตอนนี้จำนวนผู้บาดเจ็บของสเปียร์ยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก (แต่ละทีมมีสเปียร์ประมาณแปดหรือเก้าตัว)

เมื่อสเปียร์เหล่านี้เห็นซาโต้และโปเกมอนทั้งสองตัวที่อยู่ข้างๆเขาอีกครั้ง พวกมันก็ไม่พุ่งเข้าจู่โจมอย่างสิ้นหวังราวกับว่าพวกเขาไม่เคยเห็นศัตรูมาก่อน และเลือกที่จะหลบหนีและซ่อนตัวทันทีเมื่อเห็นแทน

ซาโต้รู้สึกหมดหนทางเล็กน้อยเกี่ยวกับพฤติกรรมที่ไม่เคยมีมาก่อนของพวกสเปียร์ เป็นผลให้แทบไม่มีโปเกมอนป่าที่เขาสามารถใช้เป็นวัตถุในการฝึกฝนของซูแบมและคุไซฮานะในป่าใกล้เคียงได้เลย เพราะโปเกมอนที่เหลือฉลาดพอที่จะไม่ยั่วโมโหเขา

แต่ด้วยวิธีนี้ ซาโต้ก็ได้โอกาสสำรวจรังของสเปียร์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ครึ่งหนึ่งของเวลาในการทดลองเอาชีวิตรอดในป่าได้ผ่านไปแล้ว แม้ว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่ แต่เขาก็ยังไม่ได้รวบรวมไอเทมเควสใดๆ ทำให้ตอนนี้เขาต้องรีบทำมันให้เสร็จ

หลังจากสามวัน ซาโต้ก็ไม่ได้สำรวจพื้นที่ที่เหลือของป่าในบริเวณใกล้เคียงพร้อมกับหาไอเทมเควสบริเวณนั้นอีก พื้นที่เหล่านี้ในปัจจุบันเป็นพื้นที่ที่เขาไม่มีความสามารถในการสำรวจเนื่องจากพื้นที่เหล่านี้มีโปเกมอนป่าที่มีพลังมหาศาลอยู่มาก

ตัวอย่างเช่นฝูงไคลอสที่มีสมาชิกมากกว่า 10 ตัว ฝูงสไตรค์ที่มีสมาชิกมากกว่า 10 คนและพวกริงกุมะที่มีหัวหน้าริงกุมะเลเวล 43 แม้ว่าโปเกมอนเหล่านี้จะมีจำนวนน้อยกว่าสเปียร์ แต่ความแข็งแกร่งของมันนั้นแข็งแกร่งกว่าสเปียร์มาก

เมื่อต้องเผชิญกับโปเกมอนป่าเหล่านี้เพียงลำพัง ซาโต้จึงกลัวพวกมันมาก เพราะเขาเข้าใจว่าโปเกมอนเหล่านี้ล้วนเป็นสัตว์สังคม หากคุณยั่วยุมันตัวนึงคุณก็จะเผลอยั่วยุกลุ่มของพวกมันเช่นกัน เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วพวกมันจะสามารถใช้ปริมาณและคุณภาพบดขยี้ซาโต้ได้โดยตรง

ดังนั้นสำหรับโปเกมอนที่ทรงพลังและรุนแรงทั้งสามนี้ ซาโต้จึงหลีกเลี่ยงพวกนี้ในปัจจุบันเท่านั้นและยังไม่สามารถแข็งข้อกับพวกมันได้โดยตรง โดยเฉพาะอีกสองฝูงที่กล่าวมาที่หลัง ถ้าซาโต้กล้ายั่วยุเขาก็คงจะไม่มีชีวิตจนถึงวันพรุ้งนี้แน่นอน

สำหรับฝูงสไตรค์ซาโต้ได้เห็นหัวหน้ามันเป็นสไตรค์เลเวล 40 ซึ่งมีพลังการต่อสู้อยู่ในอันดับที่ต่ำกว่าริงกุมะเลเวล 43 เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ซาโต้ได้ต่อสู้กับโปเกมอนป่าที่อยู่ใกล้เคียงเกือบทั้งหมดและยังสรุปอำนาจของป่าใหญ่ที่อยู่ใกล้เคียงได้อย่างคร่าวๆ

ตามที่เจ้าของป่านี้คือริงกุมะ ซาโต้จึงตั้งชื่อป่านี้ชั่วคราวว่าป่าริงกุมะและป่าริงกุมะนี้ประกอบด้วยกลุ่มริงกุมะกลุ่มสเปียร์กลุ่มไคลอสและกลุ่มสไตรค์ ทำให้ป่านี้ได้ถูกแยกเป็นสี่ส่วนของสี่กองกำลัง

อันดับแรกคือกลุ่มริงกุมะ พวกเขาครอบครองพื้นที่ใจกลางที่มีทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดของป่ารองกุมะนี้ จากการสำรวจของซาโต้พื้นที่ตอนกลางมีทะเลสาบธรรมชาติขนาดเล็กและเนินเขาเตี้ยๆใกล้กับทะเลสาบเล็กๆก็มีดอกไม้ทะเลสาบขนาดใหญ่ และยังมีผึ้งป่าสองสามฝูงอาศัยอยู่และมีไม้ผลจำนวนมากเติบโตบนเนินเขาเล็กๆนั้น

ในหมู่พวกเขาเนินเขาเล็กๆและบริเวณใกล้ทะเลสาบเล็กๆเป็นสถานที่ที่ริงกุมะมักจะเคลื่อนไหว ภายใต้สถานการณ์ปกติพวกเขาจะไม่ยอมออกจากอาณาเขตที่พอจะทำให้พวกเขาพึ่งตัวเองได้โดยง่ายนี้

กลุ่มไคลอสครอบครองพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของป่าริงกุมะ มีต้นพีชและผลพีชจำนวนมากเติบโตในบริเวณนั้น กิจกรรมของไคลอสโดยทั่วไปคือมันจะวนเวียนอยู่กับต้นพีชเหล่านี้

กลุ่มไคลอสจะครอบครองต้นพีชพีชเหล่านี้ไม่ให้โปเกมอนตัวอื่นมากินผลพีชที่เติบโตบนต้นพีชเหล่านี้

กลุ่มสไตรค์ครอบครองพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของป่าริงกุมะที่นั้นมีป่าต้อนส้มเล็กๆในบริเวณนั้นซึ่งเป็นสถานที่ทำกิจกรรมหลักของกลุ่มสไตรค์

อารมณ์ของสไตรค์นั้นดุร้ายกว่าไคลอสมาก แต่โปเกมอนประเภทนี้ก็มีความหยิ่งผยองมากและแม้ว่ามันจะหยิ่งผยองก็ตาม แต่ตราบใดที่พวกเราไม่คิดริเริ่มที่จะยั่วยุหรือพวกเขาคิดว่าคุณสมควรที่จะต่อสู้ด้วย พวกสไตรค์ก็จะไม่มีวันลงมือ

อย่างไรก็ตามเป็นที่น่าสังเกตว่าสไตรค์มีความตระหนักในอาณาเขตของตัวเองอย่างมาก สิ่งมีชีวิตและโปเกมอนใดๆที่บุกเข้าไปในดินแดนของพวกเขาโดยไม่ได้รับอนุญาตจะถูกตัดด้วยเคียวคู่ที่โหดเหี้ยมของพวกเขาทันที

สำหรับกลุ่มสเปียร์ดูเหมือนว่าพวกมันจะได้รับการดูแลเป็นพิเศษจากกลุ่มริงกุมะ กลุ่มของพวกเขาไม่ได้ถูกทำลายโดยกลุ่มไคลอสและสไตรค์เพราะกลุ่มริงกุมะที่อยู่ใจกลางป่านั้นคุ้มครองสเปียร์อยู่ เพราะเหตุนี้ด้วยการพัฒนาความสัมพันธุ์กันอย่างต่อเนื่องของทั้งสองกลุ่มนี้ ทำให้สเปียร์อยู่ในพื้นที่ภาคใต้จนครอบครองพื้นที่ป่าริงกุมะไปเกือบครึ่งหนึ่ง

แน่นอนว่าแม้ว่าจะมีสเปียร์จำนวนมาก แต่ความแข็งแกร่งของพวกมันก็ยังอ่อนแอกว่ากลุ่มไคลอสและกลุ่มสไตรค์และริงกุมะมากเนื่องจากพวกมันไม่ได้มีตัวผู้นำที่พอจะแข่งขันกับการดำรงอยู่ของหัวหน้าอีกสามกลุ่มได้ ทำให้พวกมันไม่มีพลังมากพอที่จะยึดครองป่าริงกุมะนี้จากอีกทั้งสามกลุ่ม

ไคลอสสามารถเอาชนะทีมสเปียร์ได้อย่างง่ายดาย ปละยิ่งสำหรับสไตรค์ที่มีคุณสมบัติบินอีก แม้แต่สเปียร์สองทีมก็ยากที่จะต้านทานได้และสุดท้ายริงกุมะไม่ต้องพูดถึงขนที่หนาและแข็งของริงกุมะพวกนี้นั้นแทบจะไม่สนใจการโจมตีของสเปียร์เลยและอุ้งเท้าหมีคู่หนึ่งที่มีพลังประหลาดของพวกมันก็เพียงพอที่จะตบท่อนไม้ขนาดใหญ่ให้แตกเป็นเสี่ยงได้ด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับตัวของพวกสเปียร์

อย่างไรก็ตามกลุ่มสเปียร์ก็ไม่ได้มีอารมณ์ดุดันมากนักในการเผชิญหน้ากับอีกทั้งสามกลุ่มนี้ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับโปเกมอนป่าตัวอื่นๆที่อาศัยอยู่ในป่าริงกุมะ พวกมันยังคงเป็นจอมเผด็จการโดยอาศัยความได้เปรียบเชิงปริมาณทำให้พวกมันมักจะกลั่นแกล้งโปเกมอนป่าที่มีพลังอ่อนแอเสมอ

อย่างไรก็ตามในสามวันที่ผ่านมากลุ่มสเปียร์ซึ่งมีชีวิตที่มีความสุขมากก็ได้พบกับปีศาจสามตัว ภายใต้การคุกคามอย่างต่อเนื่องของปีศาจทั้งสามนี้พลังการต่อสู้ของกลุ่มสเปียร์ทั้งหมดก็ได้ลดลงอย่างรวดเร็วถึงสองในสาม ทำให้ตอนนี้กลุ่มสเปียร์เต็มไปด้วยผู้บาดเจ็บจำนวนมากและทั้งกลุ่มอยู่ในช่วงที่อ่อนแอที่สุดในประวัติศาสตร์ของพวกมันเลย

เกี่ยวกับสถานการณ์นี้ กลุ่มสเปียร์ต้องการที่จะขอกำลังเสริมเพื่อจัดการกับซาโต้อยู่ แต่กลุ่มริงกุมะที่มักจะเอาน้ำผึ้งจำนวนมากจากรังของพวกมันในช่วงเวลาปกติทุกเดือนก็เพิกเฉยต่อคำขอมัน และยังปฏิเสธคำขออย่างหยาบคาย

ตอนนี้ตามรายงานของสหายที่ลาดตระเวนรอบนอกปีศาจทั้งสามได้กลับมาอีกครั้งและพวกเขาเพิ่งมาถึงรังของพวกมัน แต่นักรบสเปียร์ที่คอยป้องกันก็แพ้ให้กับปีศาจทั้งสามอย่างไม่น่าแปลกใจ ซึ่งทั้งหมดนี้ทำให้ประชากรสเปียร์เต็มไปด้วยความกลัว

"ในที่สุดฉันก็มาถึงจุดในการสำรวจรังผึ้งของสเปียร์ รังขิงพวกมันช่างงดงามมาก อืม~ ไอเท็มเควสจะอยู่ที่นี่หรือปล่าว ฉันเองก็ไม่แน่ใจ แต่มันคงไม่ถูกวางไว้ในสถานที่นี้หรอก ฉันคิดว่ามันคงจะถูกวางไว้ที่ไหนในส่วนที่อันตรายที่สุดของป่าริงกุมะนี้มากกว่า แต่ดูเหมือนว่าฉันคงจะคิดมากเกินไป " เมื่อมองไปที่รังขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเขา ซาโต้ก็ได้คิดด้วยความประหลาดใจ

เมื่อซาโต้ปล่อยให้ซูแบทและคุไซฮานะเอาชนะกลุ่มสเปียร์ต่อหน้าเขาได้อย่างง่ายดาย ในที่สุดเขาก็มาถึงบริเวณแกนกลางของกลุ่มสเปียร์ในที่สุด

รังของสเปียร์สร้างขึ้นบนต้นไม้สูงตระหง่านซึ่งต้องมีตัวเต็มวัยสเปียร์อย่างน้อยมากว่าหนึ่งโหลและรังของสเปียร์จะถูกสร้างขึ้นเกือบตลอดลำต้นของต้นไม้ทั้งหมดนั่นคือรังของมันซึ่งเกือบจะครอบครองต้นไม้ยักษ์ต้นนี้ไปทั้งต้นแล้ว

ถ้ามองจากระยะไกลรังสเปียร์ทั้งหมดเป็นเหมือนเนินเขาและมีรูจำนวนมากเพียงพอที่จะทำให้ผู้ที่มีโรคกลัวรูมีความกลัวอย่างมาก

อย่างไรก็ตามมีความเสียหายบางอย่างที่ด้านบนของรังสเปียร์นี้ มองจากระยะไกลรูปร่างที่เกิดนี้มี เครื่องหมายความเสียหายที่ด้านบนของรังเป็นตัว"R"