L.P.T ตอนที่ 63 การปรับตัวให้เข้ากับกฎธรรมชาติของผู้อ่อนแอ

หลังจากฆ่าหัวหน้าเปอร์เซียนตัวนั้นแล้ว ก็ไม่มีโปเกมอนป่าตัวไหนมารบกวนซาโต้อีกและการพักผ่อนตลอดคืนของพวกเขาจึงหลับฝันดีกันในบ้านต้นไม้อย่างสงบ

แน่นอนว่าตลอดทั้งซูแบทใช้ความสามารถในการตรวจจับคลื่นความถี่เพื่อตรวจสอบทุกการเคลื่อนไหวในบริเวณใกล้เคียงในฐานะที่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ออกหากินเวลากลางคืนแล้ว ซูแบมจะรู้สึกดีมากที่สุดในเวลากลางคืนและมันยังมีความสามารถในการคงสภาวะครึ่งหลับครึ่งตื่นเพื่อกำลังดำเนินการเฝ้าระวังได้

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วและในพริบตาดวงอาทิตย์ก็ขึ้นจากขอบฟ้าทิศตะวันออกอีกครั้งและซาโต้ก็ตื่นจากความฝัน โดยนาฬิกาปลุกที่ตั้งไว้บนนาฬิกาพกพาของแก๊งร็อคเก็ต

ตอนนี้เป็นเวลา 6:30 น. เท่านั้นและท้องฟ้าในตอนนี้ก็อากาศเย็นสบายเล็กน้อย และในเวลานี้เหล่าโปเกมอนที่อาศัยในป่าส่วนใหญ่ก็ตื่นขึ้นแล้วและซาโต้ผู้เพิ่งจะผลักประตูบ้านต้นไม้ออกมาแล้วเดินออกไปที่กองไฟเมื่อคืนของเขาก็ได้สะดุ้งทันทีเพราะพวกกลุ่มนกแตกตื่น

หลังจากลงจากต้นไม้ใหญ่แล้ว ซาโต้ก็พบว่าไฟที่ดับแล้วมีร่องรอยของการถูกเหยียบย่ำโดยสิ่งมีชีวิตและร่างของเปอร์เซียนเมื่อคืนที่นอนอยู่บนพื้นหญ้าก็หายไปเช่นกัน

เพื่อตอบสนองต่อสถานการณ์นี้ ซาโต้ให้ความสนใจอย่างรอบคอบกับรอยเท้าที่ยุ่งเหยิงบนพื้นโดยรอบ และหลังจากที่ไม่สามารถแยกแยะว่าเป็นรอยเท้าของโปเกมอนหรือสัตว์ร้ายได้เขาจึงทิ้งเรื่องนี้ไว้ชั่วคราวจากนั้นจึงไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ

และเมื่อซาโต้มาที่แม่น้ำเพื่อล้างหน้าล้างตา เหล่าโปเกมอนและสัตว์ป่าบางตัวที่กำลังดื่มน้ำในแม่น้ำอยู่ก็ตกใจทันที โปเกมอนและสัตว์ป่าที่อ่อนแอเหล่านั้นรวมตัวกันจากนั้นก็รีบหนีไปรอบๆในพริบตา

โปเกมอนป่าที่อยู่อย่างโดดเดี่ยวยังเฝ้าดูซาโต้อย่างระมัดระวัง แต่เมื่อพบว่าซาโต้ไม่ได้มุ่งร้ายพวกมันก็เพิกเฉยหลังจากจิบน้ำไม่กี่ครั้งพวกมันก็ค่อยๆหันกลับและจากไปอย่างช้าๆ

หลังจากล้างหน้าที่ริมแม่น้ำเพื่อปรับสภาพจิตใจให้เข้าสู่สภาวะที่ดีที่สุด ซาโต้ก็เริ่มเตรียมอาหารเช้าให้กับโปเกมอนทั้ง 3 ตัวของเขา ซูแบทได้รับเลือดกวางที่เก็บมาเมื่อวานนี้และนิโดรันตัวน้อยก็ยังคงกินนมและอาหารโปเกมอนพิษระดับสูง ในขณะที่คุไซฮานะกำลังรับแสงแดดยามเช้าและกินโคลนแม่น้ำที่อุดมสมบูรณ์กับน้ำใสในแม่น้ำ

แน่นอนว่าหลังจากทั้งสามทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว ซาโต้ก็ให้แคลเซียมเม็ดแก่ซูแบทและนิโดรันเพื่อส่งเสริมพัฒนาการทางร่างกาย สำหรับอาหารเช้าของซาโต้ก็คือของเหลืออย่างเนื้อกวางและผลไม้หวาน

หลังจากรับประทานอาหารเช้าซาโต้ก็ไม่ได้เข้าไปในป่าเพื่อสำรวจ แต่ยังคงปล่อยให้โปเกมอนทั้ง 3 เริ่มการออกกำลังกายตอนเช้าในริมฝั่งแม่น้ำ

ถูกต้องในตอนเช้าเป็นการฝึกร่างกาย ซูแบทยังคงใส่เสื้อกั๊กน้ำหนักและคราวนี้ซูแบทเสื้อกั๊กน้ำหนักถึง 10 KG เป้าหมายคือบินไปมาเหนือแม่น้ำสายเล็กๆที่อยู่ใกล้ๆประมาณ 20 ก้าว (หนึ่งรอบ ประมาณ 500 เมตร)

สำหรับร่างกายที่ค่อนข้างเล็กในตอนนี้คุไซฮานะก็ใส่เสื้อกั๊กน้ำหนัก 5 KG จากนั้นก็ใช้ล้อวิ่งเทรนนิ่งตามปกติของ นิโดรันสำหรับการฝึกวิ่งเป้าหมายคือ 5 กิโลเมตร

ในท้ายที่สุดคือนิโดรัน ซาโต้ไม่ได้ให้เขาฝึกอะไร แต่หลังจากปล่อยให้เขากินดื่มจนอิ่ม เขาก็พานิโดรันกลับไปที่ลูกบอลเพื่อให้นิโดรันนอนต่อ (นิโดรันยังง่วงอยู่ เพราะยังนับอยู่ในช่วงโปเกมอนทารก)

ซาโต้ใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาฝึกร่างกายโปเกมอนของเขา ในการรักษาบาดแผลตามร่างกายโดยแยกสายรัดบนแผลและฆ่าเชื้อบาดแผลด้วยน้ำยาฆ่าเชื้ออีกครั้ง จากนั้นก็ใช้ยาทำแผลแล้วพันด้วยผ้าพันแผลต่อ

เนื่องจากผลของการรักษาอย่างทันท่วงทีและยาทำแผลบวกกับการพักผ่อนทั้งคืนบาดแผลส่วนใหญ่บนร่างกายของซาโต้จึงเริ่มมีสะเก็ดและเขาจะสามารถฟื้นตัวได้อย่างเต็มที่ได้ในอีก2-3วัน

แน่นอนว่าภายใน 2-3 วันนี้ ซาโต้ไม่สามารถเคลื่อนไหวที่รุนแรงเกินไปได้ มิฉะนั้นบาดแผลจะเปิดขึ้นอีกครั้งจากนั้นการบาดเจ็บจะแย่ลง หลังจากนั้นประมาณ 1 ชั่วโมง

ซาโต้พาโปเกมอนที่ฟื้นคืนพลังทั้ง 2 ตัว ของเขาเข้าไปในป่าและออกเดินทางสำรวจต่อจากเมื่อวาน

ตามแผนเดิมเป้าหมายของซาโต้ในครั้งนี้คืออาณาเขตของพวกสเปียร์ จากพื้นที่ที่ซาโต้เคยผ่านไปนั้นเป็นเพียงขอบอาณาเขตของสเปียร์เท่านั้น แต่ถึงอย่างนั้นพวกสเปียร์ที่ลาดตระเวณตรงขอบเขตของพวกมันก็สามารถสร้างความลำบากให้กับซาโต้และซูแบทหลังจากที่พึ่งมาถึงป่าโทคิวะ

แต่ตอนนี้ซูแบทได้มีความแข็งแกร่งมากขึ้นและพวกเขาได้เรียนรู้ทักษะโจมตีหมู่ใหม่เมื่อรวมทักษะกับผู้ช่วยที่ดีอย่างคุไซฮานะ ทำให้ตอนนี้ซาโต้ไม่กลัวพวกสเปียร์อีกต่อไปหากพวกมันกล้าโผล่มาอีก พวกมันก็จะเป็นแค่ค่าประสบการณ์ให้กับซูแบทและคุไซฮานะเท่านั้น

ดวงอาทิตย์ยามเช้าส่องแสงสว่างใส่ชั้นของใบไม้ที่กระจัดกระจายในป่า และป่าก็ค่อยๆส่องสว่างแบบมืดสลัวโปเกมอนป่าและสัตว์ป่าบางตัวก็บินไปมาในป่าและเริ่มเร่งรีบสำหรับวันใหม่ของการใช้ชีวิต

ซาโต้เห็นบัตเตอร์ฟรีกลุ่มใหญ่กำลังรวบรวมน้ำหวานรอบๆดอกไม้ที่ถูกแสงจากดวงอาทิตย์สาดลงมา และเขายังเห็นโครัตตาตัวเล็กๆขุดรูเล็กๆหาผลไม้คล้ายถั่วเหล่านี้จากนั้นก็เอาเข้าไปอยู่ในปากมัน ก่อนจะมองหาเมล็ดพืชและแมลงตัวเล็กๆเป็นอาหารมันต่อ

เนื่องจากเช้าตรู่ ทำให้ป่าทั้งผืนตอนนี้มีชีวิตชีวาอย่างรวดเร็วทำให้ตอนนี้มีเพียงฉากที่สงบและสวยงามนี้อยู่ตรงหน้าซาโต้

น่าเสียดายที่สิ่งที่ซาโต้เห็นในตอนนี้เป็นเพียงฉากที่แสดงโดยสิ่งมีชีวิตที่อยู่ด้านล่างสุดของห่วงโซ่อาหารในป่าเท่านั้น หลังจากที่โปเกมอนป่าบางตัวที่โหดเหี้ยม เช่น สเปียร์หรืออาร์โบปรากฏตัว  ฉากที่เงียบสงบและสวยงามนี้ก็ถูกทำลายลงในทันทีและเกมล่าสัตว์และหลบหนีที่มักจะปรากฏขึ้นทุกวันก็เริ่มขึ้นแทนฉากเมื่อครู่

"บางทีจุดประสงค์ของการทดลองเอาชีวิตรอดในป่าครั้งนี้ก็เพื่อเป็นสักขีพยานในกฎของผู้ที่อ่อนแอและผู้แข็งแกร่งตามธรรมชาติ โดยการส่งพวกเขามาให้พบเจอกับความจริงที่ว่าผู้อ่อนแอก็จะตกเป็นอาหารเพื่อการเติบโตของผู้แข็งแกร่งต่อไป ถ้าคุณไม่อยากถูกคนอื่นกินคุณก็มีแต่จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ” เมื่อเห็นว่าฉากสงบสุขที่อยู่ตรงหน้าเขาแตกสลายไป ซาโต้ก็คิดด้วยใบหน้าที่จริงจัง

หลังจากนั้น ซาโต้จึงนำซูแบทและคุไซฮานะไปที่ด้านหน้าของป่าที่เต็มไปด้วยกฎของป่าแห่งนี้ และต่อสู้กับโปเกมอนป่าที่โถมเข้ามามากมายตลอดเส้นทาง

ระหว่างทางที่ซาโต้เดินไปมีโปเกมอนป่าจำนวนมากที่พ่ายแพ้และสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ให้พวกเขา

ซาโต้ได้ขุกเข้าไปในดินแดนของโปเกมอนตัวอื่นอย่างแข็งขันและต่อให้ถูกโจมตีเขาก็ไม่ได้ฆ่าโปเกมอนที่โจมตีเขาแค่เอาชนะพวกมันจนพวกมันสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปชั่วคราวเท่านั้น

แน่นอนว่าซาโต้ไม่สามารถเอาชนะโปเกมอนบนเส้นทางนี้ได้เสมอไปนอกจากนี้ยังมีบางครั้งที่เขาถูกไล่ล่าโดยโปเกมอนป่าที่ทรงพลังเช่นครั้งนี้

"ให้ตายเถอะมันจัดการยากจริงๆ ซูแบทใช้ใบมีดอากาศและคุไซฮานะใช้สปอร์นอนหลับร่วมกับใบมีดอากาศของซูแบทใส่ไคลอสตรงหน้าซะ" มองไปที่ไคลอสทั้ง 5 ตัวที่อยู่ข้างหลัง ที่ตามมาเหมือนรถบดถนนจากหลายทิศทาง ซาโต้ก็สั่งให้ซูแบทและคุไซฮานะโจมตีผสานกันทันที

ตอนแรกนั้น ในขณะที่เดินอยู่ในป่าซาโต้บังเอิญพบต้นพีชหลายต้นที่กำลังเต็มไปด้วยผลพีชและเมื่อซูแบทบอกเขาว่าไม่มีโปเกมอนป่าอื่นๆอยู่รอบๆ ต้นไม้ผลเขาก็ถือโอกาสเลือกบางส่วนเพื่อใช้เป็นอาหารสำรอง

แต่เมื่อ ซาโต้เข้าใกล้ต้นผลไม้และกำลังสั่งให้ซูแบทช่วยเก็บผลพีชจากต้นพีช ไคลอสก็โผล่ออกมาจากพื้นใกล้ ๆ และโจมตีใส่พวกเขาทันที

ต่อจากนั้นหลังจากที่ซูแบทและคุไซฮานะเอาชนะไคลอสเลเวล 25 ลงได้อย่างง่ายดาย พวกเขาก็เหมือนจะไปแหย่รังแตนเข้าให้ในทันที เพราะในช่วงเวลาต่อมาไคลอสกว่าหนึ่งโหล จากต้นผลไม้อีก 2-3 ต้นข้างๆ ก็เจาะดินในบริเวณใกล้เคียงออกมา

เมื่อเผชิญหน้ากับฝูงไคลอสนจำนวนมาก ซาโต้จึงหลบหนีทันทีและเหล่าไคลอสก็ไล่ตามมาจึงเกิดเหตุการณ์ในตอนนี้อย่างที่เห็น