บทที่ 23 ผ่านด่านระดับกลาง ทำให้ผู้อาวุโสตกตะลึง!

ไม่ว่าจ่าฝูงหมาป่าเงาจะเคลื่อนไหวรวดเร็วเพียงใด ก็ไม่อาจเร็วกว่าประกายดาบของดาบไคเทียนได้ ภายใต้สายตาเปี่ยมความชื่นชมของไป๋ฉี่และอีกสองคน หยิงเสวียนฟันดาบอย่างรุนแรง ตัดท้องของจ่าฝูงขาดออก

จ่าฝูงร้องครวญครางอย่างทรมาน ลมหายใจค่อยๆ เหือดหาย เมื่อเห็นจ่าฝูงหมดลมสนิท ชินอี้และชินเอ้อร์ก็เปล่งเสียงโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น

"องค์จักรพรรดิทรงพระปรีชาสามารถ!"

"องค์จักรพรรดิทรงพระปรีชาสามารถ!"

ส่วนไป๋ฉี่ที่อยู่ข้างๆ ก็เก็บดาบขึ้นมา มองหยิงเสวียนผู้สวมฉลองพระองค์มังกรดำด้วยสายตาลึกซึ้ง ราวกับเห็นภาพซ้อนของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในอดีตที่เขาเคยติดตาม เงาร่างของทั้งสองทาบทับกัน ราวกับว่าเขาสามารถเห็นเงาของจักรพรรดิองค์นั้นบนร่างของหยิงเสวียนได้จริงๆ

ร่างของจ่าฝูงหมาป่าเงาแปรสภาพเป็นกระแสพลังงานสีฟ้า ก่อนจะกระจายหายไปในอากาศ ราวกับไม่เคยปรากฏอยู่

หยิงเสวียนรู้สึกถึงพลังงานที่ส่งผ่านมาจากจ่าฝูง ในใจรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

"น่าเสียดาย จ่าฝูงตัวนี้ไม่ได้ทิ้งผลึกพลังงานไว้"

"ไม่เช่นนั้น อาจจะใช้โอกาสนี้ก้าวขึ้นสู่ระดับนักลดวิญญาณขั้นสองได้"

แต่หยิงเสวียนก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เพราะถึงแม้จะไม่มีผลึกพลังงาน เขาก็กำลังจะก้าวขึ้นสู่ขั้นสองอยู่แล้ว

ดาบไคเทียนกลับคืนร่างเป็นดาบหยกขนาดเล็ก แขวนกลับไปที่คอของหยิงเสวียนอีกครั้ง

ที่ด้านหน้าของป่า ค่อยๆ ปรากฏม่านแสงสีฟ้าขึ้นมา การคาดเดาของหยิงเสวียนถูกต้อง จ่าฝูงหมาป่าเงาคือบอสของด่านระดับกลาง เพียงแค่สังหารมันได้ ก็จะผ่านด่านระดับกลาง และม่านแสงนั้นก็คือทางออกของด่านระดับกลาง!

[ขอแสดงความยินดีกับหยิงเสวียน ชั้นมัธยมปีที่ 1 ห้อง 5]

[ผ่านด่านระดับกลางของโรงเรียนมัธยมเจียงหลิงที่หนึ่งเป็นครั้งแรก]

[รางวัลวัสดุหายาก: กรงเล็บของจ่าฝูงหมาป่าเงา]

[กรุณาไปรับรางวัลที่ผู้อาวุโสผู้พิทักษ์ ชั้น 2 ของพื้นที่ฝึกฝน...]

หยิงเสวียนได้ยินเสียงประกาศภายในพื้นที่ด่าน สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าหลังจากผ่านด่านระดับกลางแล้ว จะยังมีรางวัลพิเศษอีก

กรงเล็บของจ่าฝูงหมาป่าเงานั้นคมกริบแค่ไหน เขาได้เห็นกับตาตัวเองแล้ว แม้จะสู้ดาบไคเทียนของเขาไม่ได้ แต่ก็ไม่ใช่อาวุธธรรมดาๆ แน่นอน

"จะไปรับรางวัลจากผู้อาวุโสไหม?"

"ผู้อาวุโสคือใคร?"

...

ภายนอก ที่ชั้นสองของพื้นที่ฝึกฝน

ผู้อาวุโสชุดเขียวที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ พลันลืมตาขึ้น

"หืม?"

"มีนักเรียนผ่านด่านระดับกลางอีกแล้วหรือ?"

ตอนนี้เป็นช่วงครึ่งหลังของภาคเรียนชั้นมัธยมปีที่ 2 แล้ว นักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 2 หลายคนมีพลังถึงระดับสองแล้ว ดังนั้นการผ่านด่านระดับกลางจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

ตอนนี้ผู้อาวุโสชุดเขียวยังคิดว่าเป็นนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 2 คนใดคนหนึ่งที่ผ่านด่านมา

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเปิดดูบันทึกการผ่านด่านโดยไม่ตั้งใจ ก็ต้องขยี้ตาอย่างไม่อยากเชื่อ

บันทึกการผ่านด่านตรงหน้าทำให้เขาแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

ในบันทึกการผ่านด่านที่เต็มไปด้วยชื่อนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 2 กลับมีชั้นเรียนและชื่อที่ไม่ควรจะปรากฏอยู่ตรงนี้!

"ชั้นมัธยมปีที่ 1 ห้อง 5?"

"หยิงเสวียน?"

เวรเอ๊ย! ผีหลอกหรือไง!

จิตใจของผู้อาวุโสชุดเขียวปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์

เขาเฝ้าประตูทางเข้าด่านระดับกลางมานานกว่ายี่สิบปีแล้ว แต่ไม่เคยเห็นนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 1 ผ่านด่านได้มาก่อน!

"นี่มันวันที่เท่าไหร่แล้วนับจากวันที่ชั้นมัธยมปีที่ 1 เพิ่งผ่านพิธีตื่นรู้?"

"ถ้าจำไม่ผิด วันนี้เพิ่งจะเป็นวันที่สามนะ!"

เพิ่งตื่นรู้ได้แค่สามวัน ก็ผ่านด่านระดับกลางได้แล้ว ใครจะเชื่อล่ะ!

ในด่านมีปีศาจระดับสองคอยเฝ้าอยู่นะ

ต่อให้หยิงเสวียนมีพรสวรรค์สูงแค่ไหน ก็ไม่น่าจะข้ามระดับไปสังหารปีศาจระดับสองได้นี่นา

นี่มันเรื่องเหลือเชื่อชัดๆ!

ก่อนเข้าด่าน เขายังเตือนหยิงเสวียนถึงอันตรายของด่านระดับกลางอยู่เลย

แต่เพิ่งผ่านไปไม่นาน เขาก็สังหารปีศาจระดับสองได้แล้ว?

ตอนนี้ผู้อาวุโสชุดเขียวต้องการหาใครสักคนมาเล่าเรื่องที่น่าตกใจที่สุดในชีวิตของเขาให้ฟัง

เห็นเขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา โทรหาเบอร์ที่บันทึกชื่อว่า "เสวี่ยอู่"

คนผู้นี้คือผู้อาวุโสอีกคนของโรงเรียนมัธยมเจียงหลิงที่หนึ่ง

เขามีหน้าที่เฝ้าประตูทางเข้าด่านเช่นเดียวกัน แต่เขาเฝ้าด่านระดับสูงของโรงเรียนมัธยมเจียงหลิงที่หนึ่ง!

เมื่อโทรติด ปลายสายก็ดังเสียงเกียจคร้านขึ้นมา

"ผู้อาวุโสชิงอี้ อยู่ๆ ก็นึกอยากโทรหาข้าขึ้นมาเลยหรือ?"

"อยากดื่มสุราหรือ?"

ผู้อาวุโสชุดเขียวไม่สนใจคำพูดนั้น

"ผู้อาวุโสเสวี่ยอู่ อย่าคิดแต่เรื่องดื่มสุราเลย"

"รีบมาที่ชั้นสองของพื้นที่ฝึกฝนเดี๋ยวนี้"

"มีนักเรียนผ่านด่านระดับกลางแล้ว!"

ผู้อาวุโสเสวี่ยอู่ได้ยินคำพูดนี้แล้ว ก็แสดงท่าทีไม่สนใจ

ตอนนี้ก็ครึ่งหลังของภาคเรียนชั้นมัธยมปีที่ 2 แล้ว การผ่านด่านระดับกลางไม่ใช่เรื่องธรรมดาหรอกหรือ?

"ผู้อาวุโสชิงอี้ ด่านระดับกลางของท่านมีอะไรน่าโอ้อวดกัน"

"ด่านระดับสูงของข้านี่ ก็มีนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 3 ผ่านไปหลายคนแล้ว!"

เห็นได้ชัดว่าผู้อาวุโสเสวี่ยอู่ยังไม่เข้าใจความหมายของผู้อาวุโสชุดเขียว

แต่คำพูดต่อมาของผู้อาวุโสชุดเขียว ทำให้ผู้อาวุโสเสวี่ยอู่ไม่อาจสงบนิ่งได้อีกต่อไป

"ถ้าบอกว่า คนที่ผ่านด่านระดับกลางเป็นนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 1 ล่ะ?"

ปัง!

ได้ยินเสียงดังมาจากปลายสาย ผู้อาวุโสเสวี่ยอู่ฟาดโทรศัพท์ลงลงบนโต๊ะอย่างแรง

เพียงแค่สามนาทีต่อมา ก็มีชายชราคนหนึ่งรีบร้อนมาถึงชั้นสองของพื้นที่ฝึกฝน

ชายชราสวมชุดผ้าฝ้ายธรรมดา ร่างกายอ้วนท้วน

ตอนนี้เขากำลังหอบแฮ่กๆ ราวกับว่ามีเรื่องสำคัญมากที่ต้องมาจัดการ

คนผู้นี้คือผู้พิทักษ์ด่านระดับสูง ผู้อาวุโสคนที่สองของโรงเรียนมัธยมเจียงหลิงที่หนึ่ง

เสวี่ยอู่!

"ผู้อาวุโสชิงอี้ ท่านว่าอะไรนะ??"

"นักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 1 ผ่านด่านระดับกลาง?"

ผู้อาวุโสเสวี่ยอู่เบิกตากว้าง เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อคำพูดของผู้อาวุโสชิงอี้

แต่เมื่อผู้อาวุโสชิงอี้ยื่นรายชื่อผู้ผ่านด่านมาตรงหน้า เขาก็หยุดสงสัยทันที

"ชั้นมัธยมปีที่ 1......"

"หยิงเสวียน!"

"นี่ไม่ใช่นักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 1 ที่ตื่นรู้พรสวรรค์ระดับ SSS เมื่อไม่กี่วันก่อนหรอกหรือ?"

ผู้อาวุโสเสวี่ยอู่มีความประทับใจเกี่ยวกับหยิงเสวียนอยู่บ้าง

เพราะตั้งแต่ก่อตั้งโรงเรียนมัธยมเจียงหลิงที่หนึ่งมา

หยิงเสวียนเป็นคนแรกที่ตื่นรู้พรสวรรค์ระดับสูงถึงเพียงนี้

ดังนั้นครูและนักเรียนทั้งโรงเรียนจึงรู้จักหยิงเสวียนกันทั่ว

"เพิ่งตื่นรู้ได้แค่สามวันเองนะ!"

"อัจฉริยะ นี่มันอัจฉริยะระดับปรมาจารย์ชัดๆ!"

"จะข้ามชั้นก็ไม่ควรข้ามขนาดนี้สิ......."

ในขณะที่นักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 1 คนอื่นๆ ยังติดอยู่ที่หนอนทรายตัวแรกในด่านมือใหม่

หยิงเสวียนกลับกวาดล้างด่านระดับกลาง สังหารปีศาจระดับสองไปแล้ว!

เหมือนกับว่า คุณเพิ่งเข้าเรียนชั้นประถม

เด็กคนอื่นยังร้องไห้คิดถึงแม่

แต่คุณใช้เวลาแค่วันเดียว ก็เรียนรู้เนื้อหาทั้งหกปีของชั้นประถมหมดแล้ว

วันที่สองไปโรงเรียนก็ข้ามชั้นขึ้นมัธยมต้นเลย!

วันที่สามก็สอบเข้ามัธยมปลายแล้ว!

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป

อีกไม่กี่วันก็คงจะผ่านด่านระดับสูง แล้วเข้าร่วมการสอบวัดระดับของชั้นมัธยมปีที่ 3 เลยสิ!

การปรากฏตัวของหยิงเสวียน

เป็นความภาคภูมิใจของโรงเรียนมัธยมเจียงหลิงที่หนึ่งอย่างแท้จริง!

และในขณะนี้

ความอยากรู้อยากเห็นในใจของผู้อาวุโสเสวี่ยอู่ก็พุ่งสูงถึงขีดสุดแล้ว

ถ้าในด่านมีกล้องวงจรปิด เขาจะต้องนำมาดูทีละเฟรมแน่ๆ

เขาอยากดูจริงๆ ว่าหยิงเสวียนใช้พลังระดับหนึ่งสังหารปีศาจระดับสองได้อย่างไร!

ขณะที่ผู้อาวุโสทั้งสองกำลังตกตะลึง

ม่านแสงที่ทางออกของด่านระดับกลางก็ค่อยๆ สว่างขึ้น

และหยิงเสวียนก็ก้าวออกมาจากม่านแสงด้วยร่างกายที่ดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย

"นี่......"

"นี่คือหยิงเสวียนหรือ?"

(จบบท)