บทที่ 707 - การรักษา, อึ้งจนชาไปหมด

บทที่ 707 - การรักษา, อึ้งจนชาไปหมด

"นี่เพิ่งผ่านไปไม่กี่วัน รูปแบบเริ่มต้นของกฎของซีอินก็พุ่งถึง 4,000 เมตรแล้วเหรอเนี่ย?"

เฉินเหวินหยวนแอบเดาะลิ้นในใจ ดวงตาเบิกกว้างราวกับกระดิ่งทองแดง สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง ในฐานะผู้นำตระกูลเฉิน

เขาเคยได้ยินวีรกรรมของเหล่าอัจฉริยะจากโลกเผ่ามนุษย์มานักต่อนัก และยังได้ประจักษ์ถึงเส้นทางการผงาดขึ้นมาของเฉินซีเนี่ยนด้วยตาตัวเอง

ทว่าเรื่องราวอันน่าทึ่งเหล่านั้น เมื่อนำมาเทียบกับเฉินซีอินแล้ว

เรียกได้ว่า แสงหิ่งห้อยหรือจะกล้าทาบรัศมีแสงจันทร์และดวงตะวัน!

ในตอนนี้

เฉินเหวินหยวนได้แต่จ้องมองเฉินซีอินที่กำลังเป่าซั่วน่าอยู่บนเวทีเงียบๆ กลัวว่าจะไปรบกวนสมาธิของเขา

ขณะเดียวกัน ในใจก็เปี่ยมล้นไปด้วยความภาคภูมิใจในฐานะพ่อ แทบอยากจะดึงใครสักคนมาแล้วป่าวประกาศว่า 'ดูสิ นั่นน่ะลูกชายข้า เฉินซีอิน!'

อีกด้านหนึ่ง

บรรดาบรรพชนตระกูลเฉินต่างก็มีแววตาประหลาดใจ เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังเสียงอันมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาในร่างกาย ทุกคนก็หลับตาลงซึมซับผลลัพธ์ของมันเงียบๆ

ในเวลาเดียวกัน ความทรงจำก็พัดพากลับไปสู่ยุคสมัยมัธยมปลายเมื่อร้อยกว่าปีก่อน สมัยที่ยังคงติ่งดาราได้

ยังจำได้ดีว่าในตอนนั้น เสียงเพลงของศิลปินสายเสียงมีผลในการปลอบประโลมจิตใจ

ในเวลานั้น พวกเขายังไม่ได้เป็นผู้ใช้พลังวิเศษ ยังไม่ได้สู้รบกับเผ่าต่างดาว และยังไม่ต้องทนดูคนในครอบครัวหรือสหายร่วมรบต้องล้มหายตายจากไปทีละคน... ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น คนที่เคียงข้างก็ยิ่งลดน้อยลง

ตระกูลใหญ่ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานหลายร้อยปี ตอนนี้เหลือสายเลือดหลักและสายเลือดตรงรวมกันเพียงร้อยกว่าคนเท่านั้น

ในขณะเดียวกัน

หลี่ซู่หย่าก็สัมผัสได้ว่า อาการบาดเจ็บทางวิญญาณจากการพยายามทะลวงขึ้นสู่ระดับเทพเมื่อสี่สิบกว่าปีก่อนของเธอ ฟื้นฟูขึ้นมาถึง 1% ในเวลาเพียงไม่กี่นาที!

ต้องรู้ก่อนนะว่า ก่อนหน้านี้การเปิดแผ่นแม่แบบบทเพลง 【สรรพสิ่งก่อเกิด】 ระดับแปดที่ต้องเผาผลาญพลังวิเศษตลอดทั้งวัน ยังรักษาอาการบาดเจ็บของเธอได้แค่ 0.1% เท่านั้น!

ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังรู้สึกดีใจมาก คิดว่าอีกสองปีข้างหน้าพลังของเธอจะฟื้นฟูกลับมาได้ ซึ่งถือเป็นข่าวดีที่สุดแล้ว

เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอเพิ่งจะรักษาตัวเองให้ดีขึ้นได้เพียงหนึ่งในสามเท่านั้น

ส่วนเฉินเจิ้งซิงและเฉินเจิ้งเย่ที่อยู่อีกด้านหนึ่ง ก็กำลังจ้องมองผิวพรรณที่ค่อยๆ เต่งตึงขึ้น สัมผัสได้ถึงประตูวิญญาณที่แตกสลายกำลังได้รับการซ่อมแซมอย่างรวดเร็ว รวมถึงอาการบาดเจ็บเรื้อรังจากการต่อสู้ในอดีต พวกเขาต่างก็ตื่นตะลึง

เมื่อก่อน พวกเขามักจะคิดเสมอว่าแทนที่จะเอาทรัพยากรมารักษาตัวเอง สู้เอาไปให้คนรุ่นหลังได้เติบโตเร็วๆ จะดีกว่า จึงไม่ค่อยอยากใช้ทรัพยากรของตระกูล

แต่ตั้งแต่ตระกูลเริ่มเจริญรุ่งเรือง ค่าใช้จ่ายในการรักษาพวกเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก ตระกูลได้กว้านซื้อของวิเศษสายรักษาจากหลายโลกมาช่วยซ่อมแซมร่างกายให้พวกเขา ซึ่งก็ต้องใช้เวลาปีกว่าถึงจะหายดี

ใครจะไปคิดว่าตอนนี้ กลับรู้สึกเหมือนจะใช้เวลาแค่ 1 เดือนเท่านั้น?

คนอื่นๆ ต่างก็มีความรู้สึกที่แตกต่างกันไป แต่สิ่งที่เหมือนกันคือ อาการบาดเจ็บเมื่อหลายปีก่อนของทุกคนกำลังฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว

ในวินาทีนี้ สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เฉินซีอิน สลักภาพเงาร่างนี้ไว้ในใจอย่างลึกซึ้ง

ราวกับมองเห็นเขายืนตระหง่านอยู่แนวหน้าของสนามรบ เปล่งประกายเจิดจรัส เผชิญหน้ากับเผ่าต่างดาวนับไม่ถ้วน เป็นดั่งดวงตะวันยามรุ่งอรุณที่สาดส่องขับไล่ความมืดมิด นำพาเผ่ามนุษย์ทั้งมวลลุกขึ้นสู้กับศัตรู

....

วู้วววววววววว~

เมื่อเพลง 【สรรพสิ่งก่อเกิด】 บรรเลงอย่างต่อเนื่อง เหล่าบรรพชนตระกูลเฉินก็ได้รับการรักษาไม่หยุดหย่อน ราวกับมีเครื่องหมาย + เด้งขึ้นมาบนตัวตลอดเวลา

ในขณะเดียวกัน ทุกๆ ไม่กี่วินาที เฉินซีอินก็จะได้รับแต้มพลังวิเศษมาไม่น้อย

【+567,000】

【+788,000】

【+439,900】

【……】

เพียงพริบตาเดียว เขาก็กวาดแต้มพลังวิเศษไปได้เกือบห้าสิบล้านแต้ม

"ถ้าให้เป่าแบบนี้ทั้งวัน ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ..."

เฉินซีอินเป่าซั่วน่าไปพลาง กวาดสายตามองเหล่าบรรพชนตระกูลเฉินด้านล่างที่กำลังฟังเพลงอย่างเคลิบเคลิ้มด้วยแววตาเร่าร้อนไปพลาง แอบกลืนน้ำลายเงียบๆ

นี่มันบรรพชนที่ไหนกัน?

เห็นๆ อยู่ว่าเป็นแฟนคลับผู้มอบความรักอันยิ่งใหญ่บนเส้นทางการเติบโตของเขาต่างหาก!

รักษาพวกเขาแล้ว ตัวเองก็แข็งแกร่งขึ้น วิน-วินทั้งสองฝ่ายชัดๆ!

แต่น่าเสียดายตรงที่ หลังจากยอดฝีมือระดับเก้าทุกคนถูกรักษาจนหายดี สวัสดิการดีๆ แบบนี้ก็จะหายวับไป

เดี๋ยวก่อน!

เฉินซีอินนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ในเมื่อตระกูลเฉินยังมีบรรพชนหลงเหลืออยู่

แล้วตระกูลหลิน ตระกูลจาง ตระกูลซู รวมถึงตระกูลชั้นนำอื่นๆ ในต้าเซี่ย ก็ย่อมต้องมีเหมือนกันไม่ใช่หรือไง!?

ในชั่วพริบตา

เฉินซีอินก็สัมผัสได้ถึงห่อประสบการณ์มากมายที่กำลังร้องเรียกหา โบกมือเรียกให้เขาไปโปรดสัตว์

ครู่ต่อมา บทเพลงก็จบลง

"เยี่ยม เยี่ยมมาก..."

แววตาของเฉินเต้าเฉิงเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม ขณะที่เขากำลังจะเอ่ยปากชมเชยลูกหลานตระกูลเฉินคนนี้

เสียงดนตรีหลายทำนองก็ดังกึกก้องขึ้นในห้องโถงอีกครั้ง

ตึ่ง ตึง ตึง ตึง~~ วู้วววววว~....

ผู้คน~ ที่สัญจรไปมา~ บนร่างมีฝุ่น~ จากพญาอินทรี~ ร่วงหล่นใส่~....

เพลง 【สะสมพลัง】 อันเร้าใจ บรรเลงควบคู่ไปกับ 【สรรพสิ่งก่อเกิด】 พลังเสียงอันมหาศาลที่ถาโถมเข้ามา รวมถึงผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น รุนแรงกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่าตัว

ในเสี้ยววินาทีนั้น

"เป็นไปได้ยังไง!"

เฉินเต้าเฉิงหน้าเหวอ ยืนนิ่งงันอยู่กับที่ สายตาจับจ้องไปที่เฉินซีอินบนเวทีเขม็ง จิตใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง!

เขาพบด้วยความตกตะลึงว่า เส้นทางแห่งกฎทั้งเจ็ดเส้นที่แตกสลายของเขา เริ่มมีการตอบสนอง และมีวี่แววว่าจะสมานตัวเข้าด้วยกัน!

ในขณะเดียวกัน เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นทั่วห้องโถง

"พระเจ้าช่วย...นี่..นี่...แผลของข้า."

"มะ..ไม่ใช่ล่ะมั้ง....เกิดอะไรขึ้น ทำไมครั้งนี้ผลลัพธ์มันถึงต่างกันลิบลับขนาดนี้?"

"นี่...นี่มันเป็นไปได้ยังไง?!"

ในชั่วพริบตานั้น ผลลัพธ์จากการบรรเลงบทเพลงแบบซ้อนทับกัน ก็ทำให้ทุกคนตื่นตะลึงไปตามๆ กัน

ดวงตาของเฉินเหวินหยวนเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เขามองดูเส้นทางแห่งกฎยาว 2,000 เมตรที่ปรากฏขึ้นเบื้องหลังเฉินซีอินอีกครั้ง

ถึงกับชาไปทั้งตัว!

ข้าให้กำเนิดสัตว์ประหลาดอะไรมาเนี่ย?

พรสวรรค์การฝึกฝนแบบนี้ ต่อให้แบ่งมาให้ข้าสักครึ่ง ข้าก็คงผงาดได้ทั่วโลกแล้วมั้ง?!

หรือว่าในตัวข้าจะมีพลังที่ซ่อนเร้นอยู่อย่างมหาศาล?!

ที่แท้การที่ข้ามีพรสวรรค์แค่ระดับ SS ก็เป็นเพราะ...ข้าแบ่งศักยภาพทั้งหมดไปให้ซีเนี่ยนกับซีอินจนหมดแล้วเหรอ??

....

ในขณะที่เฉินเหวินหยวนกำลังมโนไปไกล

บนเวที

นิ้วทั้งสิบของเฉินซีอินกดลงบนรูระบายอากาศของซั่วน่าอย่างรวดเร็ว บรรเลงเพลง 【สะสมพลัง】 เพื่อเสริมประสิทธิภาพของ 【สรรพสิ่งก่อเกิด】

แต้มพลังวิเศษพุ่งกระฉูดราวกับติดจรวด

【+2,870,000】

【+3,450,000】

……

แต่เนื่องจากการกระตุ้น 【สรรพสิ่งก่อเกิด】 และ 【สะสมพลัง】 ด้วยรูปแบบเริ่มต้นของกฎ พลังเสียงจึงถูกสูบออกไปราวกับน้ำตก อัตราการเผาผลาญพุ่งปรี๊ด!

แค่เพียงครึ่งเพลง พลังก็เหลือแค่ครึ่งเดียวแล้ว!

นี่ทำให้เฉินซีอินตระหนักว่า การเลื่อนขึ้นสู่ระดับเทพเป็นเรื่องเร่งด่วน มิฉะนั้นคุณภาพพลังวิญญาณระดับเก้าคงไม่พอใช้แน่

ขืนในอนาคตเขายกระดับบทเพลงแห่งกฎให้ถึงหลักหมื่นเมตรโดยไม่ยั้งคิด

แต่กลับไม่มีพลังพอที่จะกระตุ้น หรือเป่าไปได้ครึ่งเพลงแล้วพลังหมด คงได้เป็นเรื่องตลกหน้าตายแน่ๆ

ในตอนนั้นเอง เสียงของพวกจางจื่อหานก็ดังขึ้นในหัวของเฉินซีอินอย่างกะทันหัน

จางจื่อหาน: "ไอ้คนหน้าไหว้หลังหลอก เจ้าอยู่ไหน รีบเปลี่ยนม้ามาช่วยที่รัฐเอาส์ไต้เร็วเข้า!?"

เตาปู๋อวี่: "ลูกพี่ ลูกพี่ ช่วยด้วย สัตว์ร้ายเยอะเกินไป จะรับมือไม่ไหวแล้ว!"

เฉินซีอิน: "มีอะไร? เกิดอะไรขึ้น? ชูอวี่ก็อยู่ที่รัฐเอาส์ไต้ไม่ใช่เหรอ?"

หลินอู่: "ไอ้พวกเผ่าต่างดาวสารเลวไปฮั้วกับพวกสัตว์ร้ายและสัตว์ทะเล มอบ 【คริสตัลลายเทวะ】 กับ 【คริสตัลผนึกวิญญาณ】 ให้พวกมันตั้งมากมาย แถมยังโผล่มาลอบโจมตีผู้ใช้พลังวิเศษของต้าเซี่ยกลางสนามรบ ทำให้ฝั่งเราสูญเสียไม่น้อยเลย!"

หวังเจียเสวี่ย: "นายน้อยรอง ศัตรูระดับเก้าเยอะเกินไป ชูอวี่คนเดียวรับมือไม่ไหว นายหญิงเองก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย..."

เซี่ยชิงอวี่: "พี่ซีอิน ผู้อาวุโสซีเหมินกับคนอื่นๆ ก็ได้รับบาดเจ็บเหมือนกัน..."

เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของเฉินซีอินก็เย็นเยียบลง เขารีบใช้กำไลวิญญาณตรวจสอบข้อมูลลับของกองทัพทันที นี่คือสิทธิพิเศษที่เฉินซีเนี่ยนแอบเปิดทางหลังบ้านไว้ให้เขา ในเมื่อมีคนในครอบครัวเป็นใหญ่เป็นโต ก็ต้องใช้ให้เป็นประโยชน์สิ!

ไม่กี่วินาทีต่อมา เฉินซีอินก็รู้สึกงุนงง

เผ่ามารต่างดาว? สัตว์ร้ายและสัตว์ทะเลแอบจับมือกันงั้นเหรอ?

ระดับเทพหลายท่านอย่าง ซีเหมินซิ่น จูเก๋อหมิง จู่ๆ พลังก็ลดฮวบ จนสู้สัตว์ร้ายไม่ได้?

จากนั้น

เฉินซีอินก็เป่าซั่วน่าไปพลาง บอกให้พวกหลินอู่ระวังตัวไปพลาง พร้อมกับบอกว่าเขาจะรีบไปเดี๋ยวนี้

แล้วรีบส่งข้อความไปหาแม่เพื่อถามไถ่สถานการณ์

....

(จบแล้ว)