บทที่ 704 - 【ปาต้วนจิ่น】 【สะสมพลัง】, เลื่อนระดับอย่างรวดเร็ว

บทที่ 704 - 【ปาต้วนจิ่น】 【สะสมพลัง】, เลื่อนระดับอย่างรวดเร็ว

"ใกล้เสร็จก็ดีแล้ว..."

เฉินซีเนี่ยนพยักหน้า เขาได้รับรู้ถึงผลงานของน้องชายเมื่อหลายวันก่อนแล้ว รู้สึกภูมิใจเป็นอย่างมาก หลังจากคุยเล่นกันไม่กี่ประโยค สีหน้าของเขาก็เริ่มตึงเครียดขึ้น และเริ่มเล่าถึงการค้นพบใหม่ล่าสุด

"...ตามข้อมูลจากสายลับวันนี้ เผ่าแมลงต่างดาวได้ส่งแมลงมิติจำนวนมหาศาลเข้าไปในโลกมารต่างดาว เป็นไปได้สูงว่าพวกมันจะช่วยเร่งการสร้างและเปิดช่องว่างมิติ ข้าสงสัยว่ากำหนดการบุกรุกของเผ่ามารต่างดาวน่าจะเร็วขึ้นกว่าเดิม..."

"แต่ยังไม่แน่ชัดว่าจะบุกมาตอนไหน เวลาไม่คอยท่าแล้ว ซีอิน หลังจากคิดค้นบทเพลงเสร็จ ต้องรีบเร่งฝึกฝนนะ!"

"หา?!"

เฉินซีอินชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาเคร่งขรึมลง ก่อนจะตอบกลับไปทันทีว่า "เข้าใจแล้ว!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินซีเนี่ยนก็พยักหน้ารับ เผยรอยยิ้มอย่างโล่งอก จากนั้นก็เหลือบมองกำไลวิญญาณบนข้อมือ ราวกับได้รับข้อความอะไรบางอย่าง จึงเงยหน้าขึ้นพูด

"แค่นี้ก่อนนะ ไอ้พวกเผ่าต่างดาวสารเลวนั่นมันมาอีกแล้ว พี่ไปจัดการลดความห้าวของพวกมันก่อนล่ะ...."

สิ้นคำพูด

เฉินซีเนี่ยนผู้เด็ดเดี่ยวก็ตัดสายไป ภาพฉายหายวับ เฉินซีอินหันไปมองเหล่าร่างแยกด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เริ่มลงมือกันได้เลย!"

"อืม!"

.....

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต้มพลังวิเศษเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทุกวัน

ด้วยคำเตือนของเฉินซีเนี่ยน เฉินซีอินที่ตระหนักถึงความเร่งด่วนของเวลา จึงทุ่มแต้มพลังวิเศษอย่างไม่อั้น เพื่อยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองขึ้นไปอีกขั้น

เชื่อว่าเมื่อเขาและร่างแยกออกไปกวาดล้างสัตว์ร้ายและสัตว์ทะเลสักรอบ แต้มพลังวิเศษก็จะกลับคืนมาในไม่ช้า

ระบบ อัปเกรด!

สามวันต่อมา

เฉินซีอินใช้แต้มพลังวิเศษไปกว่าสามร้อยล้านแต้ม เพื่อปรับปรุงบทเพลงทุกประเภทให้เป็นระดับเก้า

แต้มพลังวิเศษที่เหลืออีกประมาณสองพันสามร้อยล้านแต้ม

เขาเน้นไปที่การยกระดับระยะหนึ่งพันเมตรของ 【เสียงสะท้อนแห่งความถี่ร่วม】 【หันหลังก็ปวดใจ】 【ตัวโน้ตกระโดด】 【มือซ้ายชี้จันทรา】 【โซนาต้าผู้ดี】 และ 【สรรพสิ่งก่อเกิด】 ให้เป็นสี่พันเมตร โดยใช้ไปพันแปดร้อยล้านแต้ม

ซึ่งสอดคล้องกับฟังก์ชันการฟื้นฟู ควบคุม เคลื่อนที่ โจมตี รักษา และสนับสนุนตามลำดับ

จากนั้นเขาก็ใช้ไปอีกสองร้อยล้านแต้ม เพื่อคิดค้นบทเพลงเสริมกายาระดับเก้าที่มีชื่อว่า 【ปาต้วนจิ่น】

【ปาต้วนจิ่น】

บทเพลงเสริมกายาระดับเก้า

ช่วยเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนและการดูดซับทรัพยากรสองเท่า เพิ่มความสามารถในการเรียนรู้สองเท่า

มีโอกาสเล็กน้อยที่จะช่วยยกระดับพรสวรรค์

....

ผ่านไปอีกสองวัน

เฉินซีอินเหลือแต้มพลังวิเศษที่เพิ่มขึ้นมาอีกกว่าสี่ร้อยล้านแต้ม จึงใช้ไปอีกสองร้อยล้านแต้มเพื่อคิดค้นบทเพลงที่ชื่อว่า 【สะสมพลัง】 และทุ่มแต้มที่เหลืออีกกว่าสองร้อยล้านแต้มเข้าไป เพื่อให้รัศมีการใช้งานครอบคลุมถึงสองพันเมตร

【สะสมพลัง】: ไม่จำเป็นต้องออมพลังไว้ก่อน ยิ่งบทเพลงบรรเลงนานเท่าไหร่ อานุภาพของทักษะพลังเสียงที่ได้รับการเสริมพลังก็จะยิ่งทวีคูณมากขึ้นเท่านั้น โดยเพิ่มขึ้นสูงสุดได้ถึงห้าเท่า

ถึงตอนนี้ เฉินซีอินก็หมดตัว แต้มพลังวิเศษลดฮวบลงมาเหลือเพียงหลักล้านเท่านั้น

ในขณะเดียวกัน

เฉินซีอินกับเฉินชูอวี่และคนอื่นๆ ที่ดูดซับทรัพยากรพลังวิเศษจำนวนมหาศาลจนเลื่อนระดับเป็นระดับเก้าขั้นสมบูรณ์ ก็ได้ร่วมกันสร้างแผ่นแม่แบบตัวโน้ตจำนวนมาก ส่งมอบให้ตระกูลเฉินนำไปผลิตต่อ

จากนั้น หลังจากทุกคนไปประลองฝีมือกับเฉินเหวินหยวนสักตั้ง ก็พากันแยกย้ายมุ่งหน้าไปยังสมรภูมินอกด่านในทิศทางต่างๆ เพื่อแย่งชิงแต้มพลังวิเศษ

ในเวลานี้

บนลานกว้างของตระกูลเฉิน

เฉินเหวินหยวนที่มีรอยฟกช้ำบนศีรษะเล็กน้อยทำหน้ามุ่ย

ห้าวัน!

รู้ไหมว่าห้าวันนี้เขาต้องเจออะไรมาบ้าง?

โดนลากตัวออกจากห้องฝึกซ้อมมาซ้อมจนน่วม!

เฉินเหวินหยวนมองดูร่างทั้งสี่ที่บดขยี้หินวาร์ป กลายเป็นแสงสีขาวสี่สาย แล้วหายวับไปต่อหน้าต่อตา ในใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น!

เขาประลองกับพวกนั้นทีละคน ผลก็คือแพ้ราบคาบหมดรูป!

แม้ว่าเขาจะมีพรสวรรค์แค่ระดับ SS แต่ในฐานะผู้นำตระกูลเฉิน พรสวรรค์ไม่ถึงก็ใช้เงินทุ่มเอาสิ!

ภายใต้การสนับสนุนของทรัพยากรที่ช่วยขยายรากฐาน หากพูดถึงเรื่องความแข็งแกร่ง เขาไม่ด้อยไปกว่ายอดฝีมือระดับ SSS ระดับเก้าขั้นสมบูรณ์เลยแม้แต่น้อย

แต่ถึงแม้เขาจะสวมเกราะดาบสว่าง งัดทุกกลยุทธ์ออกมาใช้ กินยา เปิดค่ายกล ขว้างยันต์...ถึงขนาดใช้ยันต์เทพป้องกันที่เฉินซีอินให้มาหนึ่งแผ่น เขาก็ยังทนได้ไม่ถึงสิบนาทีเลยด้วยซ้ำ

เฉินชูอวี่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ บรรเลงกู่ฉิน สร้างแม่น้ำธาตุยาวเหยียดที่ปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า

เฉินจ้านอวี่เคลื่อนที่ไวปานสายฟ้าแลบ กวัดแกว่งกระบี่เสียงสุดแสนประหลาดและน่ากลัวสองเล่ม

เฉินเซิ่งอวี่เป่าเซียวบรรเลงเพลงสรรพสิ่งก่อเกิด เบื้องหลังมีเสียงกลองศึกดังกึกก้อง

เฉินเนี่ยนอวี่ดีดกู่เจิงโจมตีทะลวงเข้าสู่สมองโดยตรง ส่วนเฉินค่งอวี่ก็สีซอเอ้อหู ควบคุมสถานการณ์ได้อย่างเบ็ดเสร็จ

ทั้งห้าคนผลัดกันขึ้นเวที ซ้อมเขาซะจนแทบจะปิดกั้นตัวเอง เริ่มสงสัยในคุณค่าของการมีชีวิตอยู่!

การต่อสู้หลายรอบที่ผ่านมานี้ หากไม่นับรวมยันต์เทพป้องกัน แค่คำนวณมูลค่าของยันต์อื่นๆ ก็ผลาญเงินต้าเซี่ยไปเป็นแสนล้านแล้ว!

นี่มันเทียบได้กับมูลค่าของการสังหารเผ่าต่างดาวระดับเก้าขั้นสมบูรณ์ถึงสามตัวเลยนะ!

ถ้าซีอินไม่ยอมจ่ายเงินคืนให้ เขาคงได้กระอักเลือดตายแน่

เฉินเหวินหยวนนึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่า บนโลกใบนี้จะมีอัจฉริยะสายเสียงมากมายขนาดนี้!

ศิษย์พี่ศิษย์น้องของลูกชายแต่ละคน ล้วนแต่เก่งกาจจนน่าขนลุก สำนักแบบไหนกันนะ ถึงจะสามารถสร้างบุคลากรระดับนี้ขึ้นมาได้!?

หรือว่าในพื้นที่ทะเลโลกที่ยังไม่ได้ถูกสำรวจ จะมีโลกแห่งสายเสียงซ่อนอยู่?

แล้วที่นั่นก็มีปรมาจารย์เสียงแห่งความรักอันยิ่งใหญ่หลับใหลอยู่??!

ในชั่วขณะนั้น

ชื่อของปรมาจารย์เสียงแห่งความรักอันยิ่งใหญ่ วนเวียนอยู่ในหัวของเฉินเหวินหยวนไม่หยุดหย่อน

น่ากลัวเกินไปแล้ว!

แต่เมื่อคิดมาถึงจุดนี้

เฉินเหวินหยวนก็หันไปมองเฉินซีอินและเฉินเซิ่งอวี่ที่อยู่ข้างๆ ความกังวลเล็กน้อยก่อตัวขึ้นในใจ เริ่มคิดฟุ้งซ่านไปต่างๆ นานา

ของฟรีไม่มีในโลก!

ยอดฝีมือระดับนี้ ข้ามผ่านโลกนับไม่ถ้วนมาเพื่อฝึกฝนลูกชายของเขา จะไม่มีแผนการร้ายอะไรซ่อนอยู่จริงๆ เหรอ?

ลูกชายของเขาคงไม่ได้กลายเป็นเตาหลอมหรอกนะ?

โลกใบนี้ไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดหรอกนะ ถ้าหากจุดประสงค์ที่แท้จริงของอาจารย์ของเขาคือการสิงร่างล่ะ?!

ไม่ได้เด็ดขาด เขาจะไม่มีวันยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเด็ดขาด!

……

"คงไม่ได้โดนอัดจนสมองเสื่อมไปแล้วหรอกนะ?!"

เฉินซีอินทำหน้างุนงง มองไปที่เฉินเหวินหยวนซึ่งยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร สีหน้าเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา แถมยังแอบชำเลืองมองเขาเป็นระยะ เขาหันไปมองเฉินเซิ่งอวี่ พลางเอานิ้วชี้ขวาเคาะที่หัวตัวเอง

"เซิ่งอวี่ รีบรักษาหัวตาแก่หน่อยสิ ทำตัวเอ๋อๆ ยังไงชอบกล"

"ตาแก่.....เอ่อ ไม่สิ ท่านลุงเหวินหยวนในฐานะผู้นำตระกูลเฉิน โดนจับกดลงไปถูพื้นตั้งห้ารอบในเวลาสั้นๆ จะรู้สึกรับไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกตินั่นแหละ"

มุมปากของเฉินเซิ่งอวี่ยกขึ้นเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ดีดนิ้วขวา เงาของเซียวก็ปรากฏขึ้น เขาคว้าเซียวซีเหยียนมาถือไว้ แล้วเริ่มเป่าเพลง 【สรรพสิ่งก่อเกิด】

——วู้ว~

ในชั่วพริบตา พลังเสียงสีเขียวอ่อนก็ไหลรินราวกับสายน้ำ พุ่งเข้าหาเฉินเหวินหยวน แล้วหมุนวนอยู่รอบตัวเขา

ในขณะเดียวกัน เมื่อได้ยินเสียงดนตรี เฉินเหวินหยวนก็ก้าวถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ พลางโคจรพลังวิเศษเพื่อต่อต้าน

เขาจำได้แม่นว่าเมื่อไม่นานมานี้ เขาเพิ่งจะถูกเสียงเพลงนี้ควบคุมให้ทำร้ายตัวเองจนเสียหน้าไปซะไม่มีชิ้นดี

"ตาแก่ ท่านจะหลบทำไม เซิ่งอวี่เขากำลังรักษาให้ท่านอยู่นะ...ครั้งนี้ไม่ใช่เพลงโจมตีซะหน่อย....รีบๆ เข้าสิ ไม่ใช่ว่าเราจะไปดินแดนบรรพชนกันเหรอ?"

"เอ่อ..อ้อๆ"

เฉินเหวินหยวนยิ้มแหย คลายพลังวิเศษคุ้มกายที่ขัดขวางไม่ให้พลังเสียงเข้าสู่ร่างกายออก

"ขายหน้าชะมัด!"

เฉินซีอินถอนหายใจอย่างอ่อนใจ มองเฉินเหวินหยวนที่มีท่าทางหวาดระแวงราวกับนกตื่นเกาทัณฑ์ คิดๆ ดูแล้วก็เพลาๆ เรื่องแกล้งตาแก่ลงหน่อยดีกว่า ถึงกับมีอาการหวาดระแวงขนาดนี้แล้ว

ในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ร่างแยกทั้งหมดก็ได้ทดสอบประสิทธิภาพของซั่วน่าดูแล้ว พบว่ามันยอดเยี่ยมมากจริงๆ แม้แต่ยันต์ป้องกันระดับเทพก็ยังสามารถทะลวงผ่านไปได้

เฉินซีอินคำนวณอยู่ในใจ โดยใช้สถานการณ์ของเฉินเหวินหยวนเป็นเกณฑ์เปรียบเทียบ

เขาพบว่าด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา สามารถไปงัดกับพวกระดับเทพขั้นต้นได้อย่างสบายๆ เลย!

แต่ทว่า ตัวตนที่แท้จริงของเขายังไม่สามารถเปิดเผยได้

ได้ยินเฉินซีเนี่ยนบอกว่า ในเผ่าสัตว์ร้ายมีเผ่าต่างดาวโผล่มาไม่น้อย นี่ส่งผลให้ตอนนี้บทเพลงระดับเก้า ทำได้แค่ผลิตเก็บไว้เป็นเสบียงสำรอง ยังไม่สามารถนำมาใช้ในวงกว้างได้

ส่วนยอดฝีมือระดับเก้าที่ฝึกฝน 【ปาต้วนจิ่น】 ก็ต้องกลับไปเต้นออกกำลังกายและสาบานตนภายในต้าเซี่ยเท่านั้น เพื่อป้องกันข่าวรั่วไหล

ดูเหมือนว่า...คงต้องเปลี่ยนตัวตนอีกแล้วล่ะสิ

ไม่กี่นาทีต่อมา

รอยฟกช้ำบนใบหน้าของเฉินเหวินหยวนก็หายไป เขาจ้องมองเฉินเซิ่งอวี่ด้วยความตกตะลึงตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหันไปพูดกับเฉินซีอินว่า

"ไปกันเถอะ...ไปดินแดนบรรพชนกัน..."

"อืม"

เฉินซีอินพยักหน้า เหลือบมองแต้มพลังวิเศษ 112,000 แต้มที่ได้จากการรักษาเฉินเหวินหยวน แล้วแอบถอนใจ

แค่บาดเจ็บเล็กน้อย แต้มที่ได้ก็ยังน้อยไปหน่อย หวังว่าพวกบรรพชนจะบาดเจ็บสาหัสหน่อยนะ...

จากนั้นเขากับเฉินเซิ่งอวี่ก็เดินตามหลังเฉินเหวินหยวน มุ่งหน้าไปยังศาลบรรพชนของตระกูล

(จบแล้ว)