L.P.T ตอนที่ 39 ศูนย์บ่มเพาะและสนามฝึกซ้อมแบบจ่ายเงิน

เวลามาถึง 11:30 น. แล้วในตอนนี้ซาโต้กำลังยุ่งอยู่กับการติดตั้งตู้ฟักไข่สำหรับโปเกมอน ตู้อบนี้ซื้อมาจากระบบแลกเปลี่ยนคะแนนราคา 200 แต้ม

เมื่อพิจารณาจากคำอธิบายไอเทมที่ระบุในระบบการแลกคะแนน ตู้ฟักไข่ที่มีลักษณะเหมือนแก้วนี้เรียกว่าสุดยอดตู้ฟักไข่ซึ่งมีหน้าที่ปล่อยให้ไข่โปเกมอนฟักออกมาได้อย่างรวดเร็ว

หลังจากที่ซาโต้ใส่ไข่เอลฟ์ลงในตู้ฟักอย่างระมัดระวังจากนั้นจึงปิดฝาแล้วอุปกรณ์ที่ติดตั้งบนตู้ฟักจะตรวจจับไข่โปเกมอนภายในโดยอัตโนมัติจากนั้นจึงเริ่มทำงานของมันเอง

ในช่วงเวลาสั้นๆแสงอ่อนๆชนิดหนึ่งก็ส่องออกมาจากใต้ฝาด้านบนของตู้อบ ในเวลาเดียวกันไอน้ำบางส่วนจะปรากฏในตู้อบ ในที่สุดอุณหภูมิในตู้ฟักจะอยู่ในอุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับการฟักไข่โปเกมอน

"ดูเหมือนว่าคุณภาพของสิ่งที่ทำโดยแก๊งร็อคเก็ตยังคงดีอยู่จริงๆ" จากนั้นหน้าจอเล็กๆบนฝาแสดงให้เห็นความผันผวนของคลื่นไฟฟ้าและอัตราการเต้นของหัวใจและซาโต้สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าสัญญาณชีวิตของโปเกมอนมีความเสถียรมาก ภายใต้การดำเนินการของตู้ฟักไข่โปเกมอนที่เกิดมาจะต้องมีสุขภาพดีแน่ๆ

จากนั้นซาโต้ก็ออกเดินทางไปเตรียมอาหารกลางวันให้ซูแบท เนื่องจากหละงหายจากอาการบาดเจ็บในช่วงแรกซูแบทจำเป็นต้องได้รับอาหารและพลังงานที่เข้มข้นมาก มื้อนี้ซูแบทกินเลือดวัวที่เหลือทั้งหมด 5 ลิตรในคราวเดียว

ยิ่งไปกว่านั้นซูแบทยังย่อยอาหารได้เร็วกว่าปกติมากในครั้งนี้ มันที่ดื่มเลือดวัว 5 ลิตรไปแต่ท้องของมันกลับบวมเพียงเล็กน้อย และยังแสดงท่าทางให้เห็นว่ามันยังไม่พอใจ ในที่สุดซาโต้ก็ให้แคลเซียมสองเม็ดที่ซื้อจากแพทย์หญิงเฟยหย่าหลีกับมันในวันนี้ต่อ

หลังจากการทานอาหารกลางวันของซูแบทเสร็จแล้ว ซาโต้ก็ไปที่โรงอาหารและใช้คะแนน 10 คะแนนเพื่อรับประทานอาหารกลางวันอันโอชะและซื้อเลือดสดเพิ่มอีก 20 ลิตร ต่อด้วยพักผ่อนอีกเกือบ2ชั่วโมง จากนั้นเขาก็พาซูแบทไปที่สนามฝึกต่อ

ในช่วงที่ซาโต้ กำลังพักผ่อนอยู่ในหอพักเขาพบว่าระบบที่เขามอยหมายในการขายก้อนพลังงานนั้น ขายได้เพิ่มอีก 200 ก้อน หลังจากลบค่าใช้จ่ายในการซื้อเม็ดแคลเซียม ตู้ฟักไข่เอลฟ์และไข่เอลฟ์ที่พึ่งซื้อมารวมอาหารไปด้วยอีก คะแนนของเขาตอนนี้คือ 1255 (1265-200-500-200-10+200*5*0.9)

เนื่องจากคะแนนในมือมีค่อนข้างมากและซาโต้ไม่ต้องการเป็นที่สะดุดตา (ความลับของก้อนพลังงานและไข่โปเกมอน) คราวนี้เขาเลือกที่จะไปที่สนามฝึกแบบจ่ายเงินเพื่อฝึกโปเกมอน

สภาพแวดล้อมของสนามฝึกซ้อมแบบจ่ายเงินนั้นดีกว่าสนามฝึกซ้อมสาธารณะหลายเท่า สนามฝึกซ้อมที่เสียค่าใช้จ่ายพวกนี้ทั้งหมดครอบคลุมพื้นที่ที่ใหญ่กว่าสนามฝึกซ้อมสาธารณะ อย่างไรก็ตามที่นี้ แตกต่างจากพื้นคอนกรีตว่างเปล่าของสนามฝึกซ้อมสาธารณะ มันมีหลายส่วนที่เชื่อมต่อกันและผนังก็ถูกแบ่งออกเป็นห้องแยกกันพร้อมทั้งมีหอคอยสี่เหลี่ยมสูงคล้ายกับคาน

สนามฝึกอบรมที่คิดค่าธรรมเนียมแบ่งออกเป็น 6 ชั้น สามชั้นแรกเป็นสนามฝึกระดับล่าง มีห้องฝึกอบรมอิสระ 50 ห้องในแต่ละชั้น พื้นที่ของแต่ละห้องแยกกันประมาณ 120 ตร.ม. พื้นที่มีขนาดใหญ่พอและมีอุปกรณ์ฝึกง่ายๆเตรียมไว้ให้

ชั้น 4-5 เป็นสนามฝึกซ้อมระดับกลาง มีห้องฝึกอบรมอิสระ 20 ห้องในสองชั้นนี้ซึ่งเปิดให้เฉพาะสมาชิกของแก๊งร็อคเก็ตที่อยู่เหนือระดับหัวหน้ากองเท่านั้น ห้องแยกกันแต่ละห้องมีพื้นที่ประมาณ 300 ตร.ม. อุปกรณ์ฝึกซ้อมนั้นก็ดีกว่าสนามฝึกระดับล่างมาก

สำหรับชั้นสุดท้ายมีห้องฝึกอบรมอิสระ 10 ห้องบนชั้นนี้ซึ่งเปิดให้เฉพาะสมาชิกร็อคเก็ตส์ระดับหัวกะทิเท่านั้น พวกเขาติดตั้งอุปกรณ์การฝึกชั้นยอดของแก๊งร็อคเก็ตและมีบุคลากรเฉพาะคอยช่วยในการฝึกตลอด

ในปัจจุบันในฐานะสมุนตัวเล็กๆของซาโต้ เขาสามารถเช่าได้แค่สนามฝึกระดับต่ำเท่านั้นและค่าเช่าไม่ถูก มันมีค่าใช้จ่าย5คะแนนต่อชั่วโมง หลังจากพิจารณาตามสมควรแล้ว ซาโต้ก็ได้ใช้ 15 คะแนนเพื่อเช่าสนามฝึกซ้อมระดับต่ำสำหรับการใช้งาน 3 ชั่วโมง

ตามตารางการฝึกการฝึกในช่วงบ่ายเป็นการฝึกร่างกายเป็นหลัก บอกตามตรงว่าซาโต้รู้สึกว่า 15 คะแนนที่เขาใช้ไปนั้นคุ้มค่ากับเงินที่เสียไป แม้ว่าจะเป็นสนามฝึกซ้อมระดับล่าง แต่เขาพบว่าที่นี้สามารถให้ซุแบททำการฝึกร่างกายฝึกทักษะการฝึกหลบหลีกและฝึกบินหรือฝึกแบบอื่นๆได้เต็มไปหมด

ตัวอย่างเช่นพัดลมไฟฟ้าทรงพลังที่ซาโต้ต้องการซื้อมาก่อนนี้ สำหรับที่จะสร้างกระแสลมแรงสำหรับซูแบทเพื่อทำการฝึกร่างกายและฝึกบินกับลม

และสิ่งที่ซาโต้จินตนาการถึง นั้นคือเครื่องจักรสำหรับใช้เพื่อทำการฝึกการหลบหลีกของซูแบท มีทั้งห้องฝึกซ้อมหลบระเบิดทางอากาศ ในห้องฝึกนี้มีเครื่องส่งสัญญาณ 10 เครื่องที่สามารถยิงระเบิดอากาศความเร็วสูงจากมุมต่างๆได้ในเวลาเดียวกัน

ส่วนที่สำหรับการฝึกบินของซูแบทก็บนเพดานของสนามฝึกจะมีห่วงหลายอันแขวนอยู่ในอากาศ วงแหวนเหล่านี้สามารถเคลื่อนย้ายและยกขึ้นได้ เส้นทางการบินต่างๆที่เกิดจากวงแหวนควรจะสามารถตอบสนองความต้องการของซูแบทสำหรับการฝึกบินในทิศทางต่างๆ

"ออกมาเถอะซูแทมาเริ่มฝึกกันเถอะ" เมื่อมองไปที่อุปกรณ์การฝึกต่างๆในห้อง ซาโต้แสดงรอยยิ้มที่พึงพอใจบนใบหน้าของเขาจากนั้นก็วางไข่เอลฟ์ที่ถือไว้บนอ้อมแขนของเขาบนชั้นวางที่ปลอดภัย แล้วปล่อยซูแบทในบอลออกมา

หลังจากกินกับดื่มและพักผ่อนนานกว่า 2 ชั่วโมง ซูแบทก็มีร่างกายแข็งแรงและฟื้นคืนรูปลักษณ์ที่แข็งแรงมากกลับคืนมาและเนื่องจากซูแบทได้ต่อสู้ชนะมานี้จึงทำให้อารมณ์มันดีมากๆ

ทันทีที่ซูแบทปรากฏขึ้นมันก็ร่อนลงบนไหล่ซาโต้ แล้วส่งเสียงร่าเริงสองสามครั้ง

"ซูแบทการฝึกร่างกายในครั้งนี้แตกต่างจากเมื่อเช้าครั้งนี้ นายจะต้องต่อสู้กับลมแรง" ซาโต้เอาซูแบทที่ทางเดินกระจกที่วางพัดลมไฟฟ้าทรงพลังไว้แล้วให้ซูแบทหันหน้าไปเผชิญกับมัน

ลักษณะของพัดลมไฟฟ้าทรงพลังนี้ไม่แตกต่างจากพัดลมไฟฟ้าตั้งพื้นทั่วไปมากนัก แต่มีขนาดใหญ่กว่าพัดลมไฟฟ้าตั้งพื้นทั่วไปอย่างน้อย5หรือ6เท่า และใบพัดมีขนาดถึง 2 เมตร

ปัจจุบันพัดลมไฟฟ้าทรงพลังนี้วางอยู่ด้านในสุดของช่องกระจกยาว กำลังมอเตอร์ของพัดลมไฟฟ้าที่ทรงพลังมีขนาดใหญ่มากและแรงลมที่แรงที่สุดสามารถเข้าถึง 8 ลมระดับ 8 นั้นก็เพียงพอที่จะเป่าคนหรือต้นไม้ให้กระเด็นไปไกลได้เลย

ดังนั้นเพื่อป้องกันไม่ให้ลมที่แรงนี้สร้างความเสียหายระหว่างการฝึก จึงมีการสร้างช่องกระจกที่สร้างขึ้นจากกระจกนิรภัยเป็นพิเศษ ความยาวประมาณ 30 เมตร มันตั้งอยู่อย่างคดเคี้ยวในสนามฝึกซ้อมทั้งหมดด้วยช่องกระจกนี้ ต่อมาในอีกแง่หนึ่งมันถูกใช้เพื่อแยกลมแรงและในทางกลับกันมันยังสามารถป้องกันไม่ให้ลมแรงพัดกระจายได้ด้วย

และบนพื้นทางเดินกระจกยังมีเบาะฟองน้ำคุณภาพสูงอีกชั้นหนึ่ง เพื่อว่าโปเกมอนที่ฝึกจะไม่สามารถทนต่อลมแรงได้เนื่องจากขาดความแข็งแกร่งทางร่างกาย โปเกมอนที่พลากก็จะไม่ได้รับบาดเจ็บทางร่างกายมากเกินไป

หลังจากให้คำอธิบายสั้น ๆ เกี่ยวกับเนื้อหาการฝึกของซูแบท ซาโต้ก็ออกจากทางเดินกระจกจากนั้นก็ปิดประตูกระจกที่เชื่อมต่อกัน จากนั้นเขาก็หยิบรีโมทคอนโทรลของพัดลมไฟฟ้าที่วางอยู่บนประตูขึ้นมา

ขั้นแรกลมระดับ 1 จากนั้นลมระดับ 2 จากนั้นลมระดับ 3 ระดับของลมเพิ่มขึ้นทีละขั้น เมื่อระดับลมถึงระดับ 6 ซุแบทที่ยังคงสบายตัวในที่สุดก็รู้สึกลำบากมาก ในเวลานี้มันกำลังกระพือปีกอย่างสิ้นหวังในลมระดับที่ 6 มันดิ้นรนเพื่อพยุงท่าทางการบินของตัวเองอย่างเต็มที่

(หมายเหตุ: ความเร็วลมของลมระดับ 6 คือ 10.8 เมตรถึง 13.8 เมตรต่อวินาทีซึ่งเพียงพอที่จะทำให้เกิดเสียงดังในอากาศได้)

ลมแรงพัดผ่านมาและเสียง "โห่มม ~~" ที่เกิดจากแรงเสียดทานระหว่างลมและอากาศมันดังก้องอยู่ในหูของ ซาโต้ที่ยืนอยู่บนขอบกระจกในเวลานี้ เขาก็ทำเช่นเดิมในเวลาที่ซูแบทบินโดยจะจับเวลาโดยใช้นาฬิกาจับเวลาบนนาฬิกาของแก๊งร็อคเก็ต

แม้ว่าซูแบทจะพยายามอย่างหนักในการกระพือปีกบ่อยๆเพื่อรักษาท่าทางในการบินเมื่อเวลาผ่านไปและความแข็งแกร่งทางกายภาพของซูแบทก็ค่อยๆอ่อนแอลง และไม่นานซูแบทก็ถูกพัดด้วยแรงลมระดับ 6 ปลิวไปข้างหลังทันที

และตอนนี้หลังจากผ่านไป 5 นาที 21 วินาทีในที่สุดซุแบทก็ไม่สามารถบินต่อในลมระดับ 6 ได้ ในตอนนี้ซุแบทกำลังตาหมุนเป็นวงกลมอยุ่ที่พื้นฟองน้ำด้านล่าง