บทที่ 411 กวาดล้างฐานที่มั่นแรก ฐานที่มั่นที่สอง ฆ่า

บทที่ 411 กวาดล้างฐานที่มั่นแรก ฐานที่มั่นที่สอง ฆ่า

ฐานที่มั่นแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นอย่างลวกๆ

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ใส่ใจเลยสักนิดที่จะให้คนอื่นรู้ว่าที่นี่มีกลุ่มคนอาศัยอยู่ และที่นี่คือฐานที่มั่น

บริเวณตีนเขา ข้างลำธารเล็กๆ มีลานบ้านแห่งหนึ่งถูกสร้างเอาไว้

ภายในลานบ้าน ไม่ว่าจะเป็นกำแพงหรือตัวบ้าน ล้วนสร้างขึ้นจากไม้ทั้งสิ้น

มันถูกสร้างขึ้นมาอย่างโอ่อ่าสง่างาม ดูแล้วเป็นที่พักอาศัยที่น่าสบายเป็นอย่างยิ่ง

ด้านในมีผู้ฝึกตนเพียงแค่สามคน เป็นระดับวิญญาณก่อกำเนิดหนึ่งคน ระดับสร้างรากฐานสองคน ส่วนที่เหลือล้วนเป็นทาสรับใช้ทั้งหมด

หลังจากตรวจสอบสถานการณ์ที่นี่เสร็จ อิ๋งหว่านและหลินฝานก็เดินหลบไปด้านข้าง

อิ๋งหว่านเอ่ยถาม "จะบุกเข้าไปตรงๆ หรือจะฆ่าคนพวกนี้ก่อน?"

หลินฝานตอบ "ฆ่าพวกมัน ในเมื่อเราต้องการกวาดล้างรังของพันธมิตรมืด ก็ต้องไม่ปล่อยพวกมันไปแม้แต่คนเดียว ระดับวิญญาณก่อกำเนิดคนนั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉัน ส่วนระดับสร้างรากฐานอีกสองคน เราแบ่งกันจัดการคนละคน ต้องไม่ให้พวกมันส่งข่าวขึ้นไปด้านบนได้อย่างเด็ดขาด"

อิ๋งหว่านพยักหน้า

ผู้ฝึกตนทั้งสามคนนั้นกำลังพูดคุยกัน ระดับวิญญาณก่อกำเนิดเป็นคนพูด ส่วนระดับสร้างรากฐานสองคนที่อยู่ข้างๆ ก็พยักหน้าหงึกหงักอย่างต่อเนื่อง

หลินฝานชี้ไปที่ระดับวิญญาณก่อกำเนิดคนนั้น แล้วเอ่ยเสียงแผ่วเบา "บั่นวิญญาณ..."

ดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าเปล่งแสงเจิดจ้า ดวงดาวพากันส่องประกายระยิบระยับ พลังอันเร้นลับถึงขีดสุดขุมหนึ่งเข้าปกคลุมร่างของระดับวิญญาณก่อกำเนิดคนนั้น แล้วระดับวิญญาณก่อกำเนิดคนนั้นก็ล้มลงโดยไร้ซึ่งสัญญาณเตือนใดๆ สิ้นลมหายใจไปในทันที

อิ๋งหว่านและหลินฝานพุ่งตัวออกไป

พวกเขาพุ่งเข้าโจมตีใส่ระดับสร้างรากฐานสองคนนั้นทันที

เมื่อระดับสร้างรากฐานสองคนนั้นเห็นระดับวิญญาณก่อกำเนิดล้มลงและตายไปโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย พวกเขาก็ตกใจกลัวจนทำอะไรไม่ถูก คิดไม่ถึงเรื่องการต่อต้านเลยแม้แต่น้อย จึงถูกอิ๋งหว่านและหลินฝานใช้กระบี่บินสังหารไปในทันที

ส่วนพวกทาสรับใช้ที่เหลือ ล้วนเป็นทาสที่ทำสัญญากับคนของพันธมิตรมืด แต่ละคนต่างก็ทำเรื่องชั่วร้ายมาไม่น้อย อิ๋งหว่านและหลินฝานจึงไม่ละเว้น สังหารพวกมันทิ้งทั้งหมด

หลินฝานค้นเจอป้ายชื่อสีดำสามแผ่นจากอุปกรณ์เก็บของของผู้ฝึกตนทั้งสามคน เขาไม่ได้ดูดซับพลังวิญญาณจักรวาลที่อยู่ด้านในทันที แต่เก็บมันเข้าไปในมิติเก็บของ

ส่วนของสิ่งอื่นๆ ในอุปกรณ์เก็บของของทั้งสามคน หลินฝานและอิ๋งหว่านแบ่งกันคนละครึ่ง

สมกับที่เป็นคนของพันธมิตรมืดจริงๆ ต่อให้เป็นแค่ระดับสร้างรากฐาน แต่ทรัพยากรการฝึกฝนในมือก็มีไม่น้อยเลย

เมื่อมองดูบ้านที่ว่างเปล่าและศพที่เกลื่อนกลาดเต็มห้อง อิ๋งหว่านและหลินฝานก็สบตากัน ก่อนจะเดินออกจากบ้านและมุ่งหน้าขึ้นไปบนภูเขา

ทางขึ้นเขามีเพียงเส้นทางเดียว

อิ๋งหว่านและหลินฝานต่างก็สวมชุดสีขาว และสวมผ้าปิดหน้าสีขาวเพื่อปิดบังโฉมหน้า

ไม่นานนัก พวกเขาก็เดินมาถึงระดับเส้นหิมะ มองไปทางไหนก็เห็นแต่หิมะขาวโพลนไปทั่วบริเวณ

และพวกเขาก็มาถึงฐานที่มั่นแห่งที่สองของพันธมิตรมืด

ฐานที่มั่นแห่งที่สอง ถูกสร้างเป็นบ้านพักเรียงรายอยู่ในร่องเขาแห่งหนึ่งบนยอดเขา ไม่มีลานบ้านและไม่มีกำแพงล้อมรอบ

หลินฝานแผ่สัมผัสวิญญาณออกไปตรวจสอบ ก็พบว่าที่นี่มีผู้ฝึกตนอยู่สิบสองคน

ระดับแปลงวิญญาณหนึ่งคน ระดับวิญญาณก่อกำเนิดสามคน ระดับจินตันสามคน ระดับสร้างรากฐานห้าคน

แต่ละคนพักอยู่คนละห้อง

เริ่มจากทั้งสองฝั่ง ฝั่งเหนือเป็นระดับสร้างรากฐานสองคน ฝั่งใต้เป็นระดับสร้างรากฐานสามคน ถัดเข้ามาด้านใน ฝั่งเหนือเป็นระดับจินตันสองคน ฝั่งใต้เป็นระดับจินตันหนึ่งคน เข้าไปด้านในอีก ฝั่งเหนือเป็นระดับวิญญาณก่อกำเนิดหนึ่งคน ฝั่งใต้เป็นระดับวิญญาณก่อกำเนิดสองคน และห้องที่อยู่ตรงกลางสุดค่อนไปทางเหนือ เป็นที่พักของระดับแปลงวิญญาณคนนั้น

หลินฝานและอิ๋งหว่านแยกกันโอบล้อมจากทั้งสองฝั่ง หลินฝานเข้าทางฝั่งเหนือ อิ๋งหว่านเข้าทางฝั่งใต้ พวกเขาบุกเข้าไปในห้องที่อยู่ริมสุด

ทันทีที่หลินฝานเข้าไปในห้องนั้น เขาก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่ง รูปร่างหน้าตาค่อนข้างดูดี กำลังถือหนังสืออ่านอยู่

พอหลินฝานเข้ามา ชายหนุ่มคนนั้นก็สังเกตเห็นหลินฝาน เขามีสีหน้าประหลาดใจ "แกเป็นใคร?"

ในชั่วพริบตานั้น พลังศักดิ์สิทธิ์ทำลายเสน่ห์ของหลินฝานก็ถูกกระตุ้นขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

ชายหนุ่มคนนี้ถึงกับใช้วิชาเสน่ห์ยั่วยวน

อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด คนของพันธมิตรมืดล้วนไม่ใช่คนดีอะไร เป็นผู้ชายแท้ๆ กลับฝึกฝนวิชาเสน่ห์ยั่วยวนเสียได้

หลินฝานไม่พูดพร่ำทำเพลง และไม่ปรานี เขาถือกระบี่บินแทงทะลุหน้าอกของชายหนุ่มคนนั้นทันที

ตอนที่ชายหนุ่มตาย ใบหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เขาไม่เข้าใจเลยว่า ทำไมวิชาเสน่ห์ของตัวเองถึงใช้ไม่ได้ผล

หลินฝานเก็บอุปกรณ์เก็บของของชายหนุ่มขึ้นมา จากนั้นก็โยนคาถาลูกไฟใส่ เพื่อเผาศพของชายหนุ่มทิ้ง

หลินฝานเดินออกจากห้องนี้ไป ก็พอดีกับที่เห็นอิ๋งหว่านเดินออกมาจากห้องที่อยู่ริมสุดทางฝั่งใต้

ทั้งสองยิ้มให้กันและพยักหน้า ต่างฝ่ายต่างรู้ว่าอีกคนจัดการเป้าหมายสำเร็จแล้ว

หลินฝานบุกเข้าไปในห้องที่สองนับจากทางทิศเหนือ

ภายในห้องมีชายชราคนหนึ่ง ชายชราดูแก่มากแล้ว แต่กลับมีพลังแค่ระดับสร้างรากฐาน

บนร่างของชายชราเต็มไปด้วยหนี้กรรม เมื่อหลินฝานเปิดตาทิพย์ดูก็พบว่า รากปราณของชายชรานั้นยุ่งเหยิงมาก เป็นรากปราณพหุธาตุผสมที่ไร้ค่า

เมื่อชายชราเห็นหลินฝาน เขาก็มีสีหน้าตกใจโดยไม่พูดอะไรสักคำ เขาปาหม้อสำริดขนาดเล็กใส่หลินฝานทันที

หม้อสำริดขยายใหญ่ขึ้นเมื่อต้องลม กลายเป็นหม้อสำริดขนาดใหญ่ที่มีความกว้าง ยาว และสูงสามฟุต จากนั้นหม้อก็เอียงลง เทของเหลวสีดำสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่หลินฝาน

ของเหลวนี้มีสีดำสนิท ส่งกลิ่นเหม็นคาวคละคลุ้ง เต็มไปด้วยปราณอาฆาต ปราณมรณะ และปราณซากศพ

แม้หลินฝานจะไม่รู้ว่าของเหลวสีดำนี้คืออะไร แต่เขาก็สัมผัสได้ว่าของเหลวนี้เป็นสิ่งสกปรกโสมม

มันสามารถปนเปื้อนพลังปราณในร่างกาย และทำลายความศักดิ์สิทธิ์ของอาวุธวิเศษได้

ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานคนนี้มีชื่อว่า จินจงหยวน หม้อสำริดของเขาไม่ได้มีระดับสูงอะไรนัก เป็นเพียงอาวุธวิเศษระดับสมบัติเท่านั้น

ทว่าอาวุธวิเศษชิ้นนี้มีความชั่วร้ายและเป็นพิษอย่างยิ่ง มันถูกแกะสลักขึ้นจากต้นไม้ที่เรียกว่าต้นหนามพิษ อีกทั้งยังฝังหินยมโลกอวิจีเอาไว้ และถูกหล่อหลอมด้วยปราณอาฆาต ปราณมรณะ และปราณซากศพ นานถึงเจ็ดเจ็ดสี่สิบเก้าวัน

ของเหลวสีดำนั้น เกิดจากการใช้ศพของมนุษย์และสัตว์มาหล่อหลอมอยู่ภายในอาวุธวิเศษชิ้นนี้

จินจงหยวนมีระดับพลังไม่สูง เป็นแค่ระดับสร้างรากฐาน เพราะรากปราณของเขานั้นไม่ดีเอาเสียเลย อีกทั้งเขายังไม่ขยันฝึกฝน คิดแต่จะใช้วิธีนอกรีต

แต่อาวุธวิเศษในมือของเขานั้นชั่วร้ายมากจริงๆ ต่อให้เป็นระดับจินตันมาเจอเข้า ก็ยังต้องปวดหัว

ความจริงแล้ว เมื่อเห็นอาวุธวิเศษเช่นนี้ และของเหลวสีดำที่เทออกมาจากด้านใน หลินฝานเองก็มึนตึ้บ ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี

หลินฝานรีบยัดโอสถชิงชิงระดับเก้าเข้าปากตัวเองก่อนหนึ่งเม็ด จากนั้นในมือของหลินฝานก็มีแสงวาบ ดาบพั่วซ่าปรากฏขึ้น เขาถือดาบพั่วซ่า หลบหลีกของเหลวสีดำเหล่านั้น แล้วฟันเข้าใส่อาวุธวิเศษชิ้นนั้นโดยตรง

ได้ยินเสียง "ฉัวะ" ดังขึ้น อาวุธวิเศษนั้นถูกดาบพั่วซ่าฟันจนขาดออกจากกันทันที

และดาบพั่วซ่ายังเปื้อนของเหลวสีดำนั่นไปบางส่วนด้วย

แต่เมื่อหลินฝานลองสัมผัสดู เขาก็พบว่าดาบพั่วซ่าไม่ได้ถูกของสกปรกพวกนั้นทำให้แปดเปื้อนเลย

ในใจของเขาจึงสงบลง

เขาฟันใส่หม้อสำริดใหญ่อีกสองครั้ง ผ่าหม้อสำริดออกเป็นหกเสี่ยงโดยตรง

เห็นได้ชัดว่าหม้อสำริดใหญ่นี้ใช้การไม่ได้อีกแล้ว

เมื่ออาวุธวิเศษที่เชื่อมต่อกับจิตใจถูกทำลาย จินจงหยวนก็กระอักเลือดออกมา เขาจ้องมองหลินฝานด้วยสายตาเคียดแค้น

หลินฝานไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พักหายใจ ถือดาบพั่วซ่าแทงทะลุหน้าอกของจินจงหยวนทันที

เลือดสดๆ พุ่งกระฉูด จินจงหยวนสิ้นใจตายอย่างไม่ยินยอม

หลินฝานเก็บแหวนมิติของจินจงหยวนมา แล้วก็กระโดดออกจากห้อง ปิดประตูทันที

ศพของจินจงหยวนแช่อยู่ในของเหลวสีดำและถูกกัดกร่อน เพียงไม่กี่ลมหายใจก็กลายเป็นกองกระดูกขาวโพลน

และกระดูกขาวนั้นก็ยังคงถูกของเหลวสีดำกัดกร่อนต่อไป

หลินฝานออกจากห้องมา ก็มุ่งหน้าไปยังห้องที่สาม

ห้องนี้เป็นที่พักของระดับจินตันที่ชื่อ มู่เหลียนฮว่า

พอเข้าไปในห้องนี้ หลินฝานก็ถึงกับตกตะลึง เขาไม่คิดเลยว่าระดับจินตันอย่างมู่เหลียนฮว่าจะมีรสนิยมพิเศษแบบนี้

[จบแล้ว]