ตอนที่ 11 แบ่งทีม ยังคงเป็นทีม 7

ตอนที่ 11 แบ่งทีม ยังคงเป็นทีม 7

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา อุจิวะ ซาสึเกะ ยังคงรักษาการฝึกฝนแบบเรียบง่าย โดยเน้นไปที่กระบวนท่าเป็นหลัก ซึ่งต้องอาศัยความพากเพียรในระยะยาว อย่างไรก็ตาม เมื่อไม่นานมานี้ อุจิวะ ซาสึเกะ รู้สึกว่าเขาได้มาถึงขีดจำกัดทางร่างกายแล้ว มันยากมากที่จะทะลวงขีดจำกัดไปได้อีก แต่การฝึกซ้อมก็ไม่สามารถหยุดลงได้

เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่า ไมโตะ ไก ทะลวงขีดจำกัดทางร่างกายของตัวเองอยู่ตลอดเวลาได้อย่างไร ท้ายที่สุดแล้ว ไมโตะ ไก ก็ไม่ได้มีสูตรโกงเหมือนกับชายหัวโล้นบางคน เขาใช้เพียงแค่การฝึกฝนอย่างหนักหน่วงล้วนๆปรมาจารย์แห่งการบดขยี้ขีดจำกัดอย่างแท้จริง

"เมื่อคืนนี้คึกคักน่าดูเลยนะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เริ่มใช้อิทธิพลของตัวเองแล้ว เขาคงเริ่มเล่นตุกติกกับ อุซึมากิ นารูโตะ แล้วสินะ?"

"เหมือนกับวิธีที่เขาจัดการกับพ่อแม่ของ อุซึมากิ นารูโตะ ตอนที่พวกเขายังเด็กเลย พลังสถิตร่างจะถูกจับตัวไปได้ง่ายขนาดนั้นเชียวเหรอ?"

อุจิวะ ซาสึเกะ เผยสีหน้าเย้ยหยันออกมา

อย่างไรก็ตาม กลยุทธ์นี้ผ่านการทดสอบและได้ผลมาแล้ว และ อุซึมากิ นารูโตะ ก็กำลังถูกล้างสมองอย่างไม่จบไม่สิ้นจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเชี่ยวชาญความสามารถของ "คาถาเทศนา" อีกด้วย บางทีมันอาจจะเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้วก็ได้

การมอบหมายครูโจนินประจำทีมยังเหลือเวลาอีกสองวัน นอกจากการฝึกซ้อมขั้นพื้นฐานแล้ว อุจิวะ ซาสึเกะ ใช้เวลาที่เหลือไปกับการพักผ่อน แช่น้ำ ถอนวัชพืชออกจากสุสานตระกูลอุจิวะ และกินดังโงะที่ร้านราเม็งอิจิราคุ

เขายังซื้ออุปกรณ์นินจามาเพิ่มอีกด้วย ก่อนหน้านี้มีแค่ชุดเดียวก็เพียงพอสำหรับการฝึกซ้อม และเขาจะเปลี่ยนก็ต่อเมื่อมันพังเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาซื้อเผื่อไว้สำรองอีกสองสามชุด

ไม่นาน วันแบ่งทีมก็มาถึง

เหล่าเกะนินที่เพิ่งจบการศึกษาหมาดๆ นั่งอยู่ในห้องเรียนของโรงเรียนนินจาพร้อมกับสวมกระบังหน้าผาก เพื่อรอให้อิรุกะมาประกาศการแบ่งทีม

บรรยากาศในห้องเรียนนั้นคึกคักเป็นอย่างมาก คนส่วนใหญ่ไม่รู้สึกเศร้าโศกเสียใจเลย ในทางกลับกัน พวกเขากลับมีความสุขมากๆ โดยคิดว่าตัวเองได้กลายเป็นนินจาที่พึ่งพาตัวเองได้อย่างเต็มตัวแล้ว

พวกเขาไม่รู้เลยว่าพวกตนอาจจะเป็นแค่ทรัพยากรใช้แล้วทิ้ง เป็นเพียงแรงงานชั้นต่ำเท่านั้น

เหตุการณ์จูบกับ อุซึมากิ นารูโตะ ไม่ได้เกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ เพราะ อุจิวะ ซาสึเกะ นอนฟุบหน้าลงกับโต๊ะเรียนไปเลย เขาพบว่าการนอนฟุบไปแบบนี้ช่วยลดความวุ่นวายไปได้เยอะ

ในเวลานี้ ฮารุโนะ ซากุระ, ยามานากะ อิโนะ และเด็กผู้หญิงคนอื่นๆ ยังคงทะเลาะแย่งชิงกันเพื่อให้ได้อยู่กลุ่มเดียวกับเขา แต่ อุจิวะ ซาสึเกะ รู้ดีว่าตาเฒ่าจอมวางแผนอย่าง ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ได้จัดเตรียมทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว ท้ายที่สุดแล้ว ทีม 7 รุ่นแรกก็มี ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เป็นคนนำทีมเอง นี่อาจกล่าวได้ว่าเป็นตัวแทนเพียงหนึ่งเดียวของเขาในโคโนฮะนอกเหนือจากรูปสลักโฮคาเงะ

ทีม 7 ยังเป็นที่รู้จักกันในนามทีมโฮคาเงะอีกด้วย

ทุกคนที่เข้ามาได้ล้วนแต่ใช้เส้นสายทั้งสิ้น

โดยปกติแล้ว จะต้องมีหนึ่งคนที่มีเบื้องหลัง หนึ่งคนที่มีพรสวรรค์ และอีกหนึ่งคนที่เป็นอัจฉริยะจากครอบครัวคนธรรมดา มารวมตัวกันเพื่อสร้างสายสัมพันธ์ เพื่อที่เขาจะได้คอยปั่นหัวหลอกใช้พวกนั้นได้

ฮาตาเกะ คาคาชิ จัดอยู่ในกลุ่มเด็กเส้นที่มีเบื้องหลังของคนรุ่นก่อน และคนก่อนหน้านั้นก็คือ เซ็นจู ซึนาเดะ

สำหรับเด็กรุ่นนี้คนที่มีเบื้องหลัง อุซึมากิ นารูโตะ คือคนที่เหมาะสมที่สุด เพราะเขามีจิ้งจอกเก้าหางอยู่ในตัวซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่านั่นคือพลังระดับคาเงะ

"ครูขอแสดงความยินดีกับพวกเธอทุกคนด้วยนะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเธอคือนินจาอย่างเต็มตัวแล้ว"

"ต่อไป พวกเธอจะถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มละสามคน และนำทีมโดยโจนินหนึ่งคนเพื่อไปปฏิบัติภารกิจ เพื่อให้แน่ใจว่าความแข็งแกร่งของแต่ละกลุ่มนั้นใกล้เคียงกัน เหล่าครูผู้สอนจึงได้เป็นคนจัดแบ่งกลุ่มให้..."

อิรุกะกำลังอธิบายสถานการณ์เกี่ยวกับการแบ่งกลุ่มที่กำลังจะมาถึงอยู่หน้าชั้นเรียน

ในตอนนี้ อุจิวะ ซาสึเกะ ไม่ได้นอนฟุบอยู่กับโต๊ะอีกต่อไปแล้ว แต่เขาแค่ทำหน้าตาเฉยเมย ความแข็งแกร่งของแต่ละกลุ่มใกล้เคียงกันงั้นเหรอ?

มันก็แค่การแบ่งทีมตามเส้นสายต่างหากล่ะ!

"ต่อไป ทีม 7: อุซึมากิ นารูโตะ, ฮารุโนะ ซากุระ และ อุจิวะ ซาสึเกะ"

อิรุกะกล่าว

เมื่อได้ยินการจัดกลุ่มนี้ บรรยากาศในห้องเรียนก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าพวกเด็กผู้หญิงเหล่านั้นรู้สึกไม่พอใจ

ในขณะเดียวกัน บางคนก็รู้สึกว่ามันดีเหมือนกันที่ อุจิวะ ซาสึเกะ ต้องไปอยู่กับที่โหล่ โดยคิดว่านั่นอาจจะเป็นตัวถ่วงเขาได้

ทุกอย่างมันน่าเบื่อสิ้นดี อุจิวะ ซาสึเกะ หาวหวอดก่อนจะฟุบหน้าลงไปนอนอีกครั้ง การที่ ฮาตาเกะ คาคาชิ เลียนแบบโอบิโตะด้วยการมาสายนั้นมันน่ารำคาญสำหรับเขามาก เขาไม่มีความสนใจที่จะไปเสียเวลานั่งรออีกฝ่ายเลย

การแบ่งทีมสิ้นสุดลงอย่างรวดเร็ว และบรรดาครูโจนินก็ปรากฏตัวขึ้นมารับตัวลูกศิษย์ของตนไป ในที่สุดก็เหลือเพียงสามคนจากทีม 7 เท่านั้น

เนื่องจาก อุจิวะ ซาสึเกะ นอนฟุบอยู่กับโต๊ะ เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการจะสื่อว่าไม่อยากคุยด้วย อุซึมากิ นารูโตะ เป็นพวกพูดมากสุดๆ เขาเลยทำได้แค่คอยกวนใจ ฮารุโนะ ซากุระ อยู่ตลอดเวลา ในขณะที่ ฮารุโนะ ซากุระ กำลังสบถด่าอยู่ในใจ แต่ภายนอกเธอก็ยังคงฝืนยิ้มและพูดคุยกับ อุซึมากิ นารูโตะ ไปสองสามคำ

จากนั้น อุซึมากิ นารูโตะ ก็เริ่มวางกับดัก และ ฮารุโนะ ซากุระ ก็แอบหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ

ฮาตาเกะ คาคาชิ ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับดวงตาปลาตาย จงใจทำเป็นตกหลุมพรางกับดักแปรงลบกระดาน จากนั้นก็นำทั้งสามคนออกไปรวมตัวกันข้างนอก

อุจิวะ ซาสึเกะ เดินตามหลัง ฮาตาเกะ คาคาชิ ไปพลางขบคิดถึงช่องว่างของความแข็งแกร่งระหว่างเขากับ ฮาตาเกะ คาคาชิ หากไม่ใช้เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา อุจิวะ อิทาจิ ก็ไม่น่าจะเอาชนะ ฮาตาเกะ คาคาชิ ได้เหมือนกัน

"เป็นสายตาที่เฉียบคมมาก น่าจะเป็น อุจิวะ ซาสึเกะ สินะ?"

ฮาตาเกะ คาคาชิ เดินอยู่ข้างหน้าด้วยท่าทีไม่แยแส

แต่ความรู้สึกเสียวสันวาบที่หลังทำให้เขาประหลาดใจ แม้แต่จูนินก็ยังไม่สามารถทำให้เขารู้สึกแบบนี้ได้

แม้ว่าเขาจะรู้ว่า อุจิวะ ซาสึเกะ กำลังเรียนรู้กระบวนท่าอยู่กับ ไมโตะ ไก แต่ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของเด็กคนนี้จะประมาทไม่ได้เลย

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงดาดฟ้าของโรงเรียนนินจา

"เอาล่ะ เรามาเริ่มแนะนำตัวกันก่อน บอกชื่อ สิ่งที่ชอบ สิ่งที่เกลียด และความฝันของพวกเธอ อะไรทำนองนั้น"

ฮาตาเกะ คาคาชิ เอนหลังพิงลูกกรงเหล็กและพูดกับทั้งสามคน

เมื่อถูก อุซึมากิ นารูโตะ กระตุ้น ฮาตาเกะ คาคาชิ จึงแนะนำตัวเองก่อน

จากนั้น อุซึมากิ นารูโตะ ก็ตอบอย่างจริงจัง: เขาชอบกินบะหมี่ถ้วยและราเม็งอิจิราคุที่ครูอิรุกะเลี้ยง เขาเกลียดเวลาสามนาทีที่ต้องรอให้บะหมี่ถ้วยสุก ความฝันของเขาคือการเป็นโฮคาเงะ

ฮารุโนะ ซากุระ... ชอบ อุจิวะ ซาสึเกะ... อยากแต่งงานกับ อุจิวะ ซาสึเกะ

"เอาล่ะ คนต่อไป!"

ฮาตาเกะ คาคาชิ มองไปที่ อุจิวะ ซาสึเกะ

"ฉันชื่อ อุจิวะ ซาสึเกะ ความฝันของฉันคือการฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ของตระกูลอุจิวะ และก็ การล้างแค้น"

อุจิวะ ซาสึเกะ พูดอย่างรวบรัด

คราวนี้ เขาไม่ได้พูดว่าเขาต้องการฆ่าแค่ อุจิวะ อิทาจิ แต่เขาต้องการจะฆ่าโคโนฮะทั้งหมู่บ้าน

ฮาตาเกะ คาคาชิ สัมผัสได้ถึงเจตนาร้ายอันรุนแรงที่แผ่ออกมาจาก อุจิวะ ซาสึเกะ ซึ่งทำให้เขาถึงกับขมวดคิ้ว เขาย่อมเข้าใจสถานการณ์ของเด็กสามคนนี้ได้อย่างชัดเจน

เขามีความคิดแบบเดียวกับอิรุกะ คืออยากจะให้คำปรึกษากับ อุจิวะ ซาสึเกะ

จากนั้น ฮาตาเกะ คาคาชิ ก็เริ่มใช้กลยุทธ์ของเขา โดยขู่อุซึมากิ นารูโตะ กับคนอื่นๆ ว่า จากนักเรียนที่เรียนจบทั้งหมด 27 คน จะมีเพียง 9 คนเท่านั้นที่ผ่านการทดสอบเอาชีวิตรอด

อุซึมากิ นารูโตะ และ ฮารุโนะ ซากุระ ต่างก็ตกใจ มีเพียง อุจิวะ ซาสึเกะ ที่ทำตาปลาตายเพราะรู้สึกได้ถึงรสนิยมแย่ๆ แบบนี้

คำอธิบายนี้ ฮาตาเกะ คาคาชิ คงเติมไข่ใส่สีเข้าไปเองแน่นอน นามิคาเสะ มินาโตะ คงไม่เคยพูดอะไรแบบนี้มาก่อนแน่ๆ

"พรุ่งนี้เช้า ไปรวมตัวกันที่ลานฝึกซ้อมตอนตีห้า เอากระเป๋าใส่อุปกรณ์นินจาของพวกเธอมาด้วยล่ะ... จำไว้ว่าห้ามกินมื้อเช้ามาเด็ดขาด ไม่งั้นพวกเธอได้อ้วกแตกแน่!"

ทิ้งคำขู่ชวนขนหัวลุกเอาไว้เสร็จ ฮาตาเกะ คาคาชิ ก็หายตัวไปทันที

"เด็กคนนี้ไม่น่ารักเอาซะเลย ไม่ทำตัวสมกับเป็นเด็กสักนิด"

สำหรับ อุจิวะ ซาสึเกะ แล้ว ฮาตาเกะ คาคาชิ รู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง เขารู้สึกว่าคงต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการจัดการกับเด็กคนนี้

"พรุ่งนี้พวกเราจะทำยังไงดี?"

ฮารุโนะ ซากุระ รู้สึกกลัวจริงๆ

นอกจากจะกลัวสอบไม่ผ่านและต้องกลับไปเรียนที่โรงเรียนนินจาต่อแล้ว สิ่งที่เธอกลัวยิ่งกว่าก็คือการไม่ได้อยู่ทีมเดียวกับ อุจิวะ ซาสึเกะ

"มีฉันอยู่ทั้งคน ฉันจะปกป้องเธอเอง ฮารุโนะ ซากุระ!"

อุซึมากิ นารูโตะ ทำตัวประจบประแจงสุดๆ

"อย่าลืมกินข้าวมาให้อิ่มล่ะ"

อุจิวะ ซาสึเกะ ทิ้งคำพูดไว้เพียงประโยคเดียว จากนั้นก็กระโดดข้ามรั้วกั้นและลงไปยังชั้นล่าง

เขาเตรียมตัวที่จะรีดเค้นเอาของดีๆ ออกมาจาก ฮาตาเกะ คาคาชิ

"เอ๋?"

"แต่ครูบอกไว้ไม่ใช่เหรอว่า!"

ฮารุโนะ ซากุระ ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นและอยากจะถาม แต่เมื่อเธอวิ่งไปที่ริมระเบียง ร่างของ อุจิวะ ซาสึเกะ ก็หายไปแล้ว

"อุจิวะ ซาสึเกะ หยิ่งเกินไปแล้ว หมอนั่นคงอยากจะเห็นพวกเราทำตัวน่าสมเพชแน่ๆ พวกเราต้องไม่กินเด็ดขาด!"

อุซึมากิ นารูโตะ พูดด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

ฮารุโนะ ซากุระ รู้สึกสงสัย ชั่วขณะหนึ่งเธอไม่รู้เลยว่าจะเชื่อใครดีเชื่อครู? หรือ อุจิวะ ซาสึเกะ ดี!

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ทั้งสามคนไปรวมตัวกันที่ลานฝึกซ้อมก่อนฟ้าสาง ฮารุโนะ ซากุระ และ อุซึมากิ นารูโตะ ต่างพากันหาวหวอด แต่ อุจิวะ ซาสึเกะ รู้ดีว่า ฮาตาเกะ คาคาชิ จะปล่อยให้พวกเขารอเก้อ ดังนั้นเขาจึงเริ่มวอร์มอัพร่างกายและเริ่มวิดพื้น

จบตอน